Harold Wilson
| Harold Wilson | ||
| 11 maart 1916 - 24 mei 1995 | ||
| Premier van het Verenigd Koninkrijk | ||
| Periode | 1964-1970 | |
| Voorganger | Alec Douglas-Home | |
| Opvolger | Edward Heath | |
| Premier van het Verenigd Koninkrijk | ||
| Periode | 1974-1976 | |
| Voorganger | Edward Heath | |
| Opvolger | James Callaghan | |
Harold Wilson, Baron Wilson of Rievaulx (Cowlersley bij Huddersfield (Yorkshire), 11 maart 1916 - Londen, 24 mei 1995) was een Brits politicus voor de Labour Party.
Wilson speelde een rol in de Britse politiek na de Tweede Wereldoorlog. In de Labourregering van Clement Attlee bekleedde hij al onderstaatssecretariaten. In 1951 trad hij af als lid van het kabinet uit protest tegen de hoge defensiebegroting.[1] In de jaren vijftig leidde Wilson de linkervleugel van Labour. Toen de weinig succesvolle leider Hugh Gaitskell moest aftreden, volgde Wilson hem op.
Op 16 oktober 1964 won Labour de verkiezingen in Groot-Brittannië. Wilson werd premier. Onder zijn kabinet werd de doodstraf afgeschaft en werden homoseksualiteit en abortus gelegaliseerd. Maar ook zette de neergang van het Verenigd Koninkrijk door. Frankrijk weigerde te onderhandelen over een Brits lidmaatschap van de Europese Gemeenschappen. Het Pond Sterling moest worden gedevalueerd met 15%. In 1969 zag de Britse regering zich gedwongen om troepen te sturen naar Ulster, waar hevige ongeregeldheden waren uitgebroken tussen Rooms-Katholieken en Protestanten.
In 1970 werd Wilson bij verkiezingen weggestemd ten gunste van Edward Heath, die toen premier werd. Wilson keerde terug naar de positie van oppositieleider. Op 4 maart 1974 werd hij opnieuw premier, om zich twee jaar later (16 maart 1976) terug te trekken uit de politiek; naar later bleek vanwege de eerste verschijnselen van de ziekte van Alzheimer.
De toenmalige minister van Binnenlandse zaken James Callaghan werd op 5 april 1976 tot zijn opvolger benoemd en werd premier. Wilson bleef nog tot 1983 lid van het Britse parlement, maar verscheen na 1985 nauwelijks meer in het openbaar, vanwege zijn ziekte.
Hij overleed op 79-jarige leeftijd aan darmkanker.
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Voorganger: Sir Alec Douglas-Home |
Premier van het Verenigd Koninkrijk Kabinet-Wilson I en II 1964-1970 |
Opvolger: Edward Heath |
| Voorganger: Edward Heath |
Premier van het Verenigd Koninkrijk Kabinet-Wilson III 1974-1976 |
Opvolger: James Callaghan |