Harold Wilson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Harold Wilson
11 maart 1916 - 24 mei 1995
Dodwilson.JPG
Premier van het Verenigd Koninkrijk
Periode 1964-1970
Voorganger Alec Douglas-Home
Opvolger Edward Heath
Premier van het Verenigd Koninkrijk
Periode 1974-1976
Voorganger Edward Heath
Opvolger James Callaghan

Harold Wilson, Baron Wilson of Rievaulx (Cowlersley bij Huddersfield (Yorkshire), 11 maart 1916 - Londen, 24 mei 1995) was een Brits politicus voor de Labour Party.

Wilson speelde een rol in de Britse politiek na de Tweede Wereldoorlog. In de Labourregering van Clement Attlee bekleedde hij al onderstaatssecretariaten. In 1951 trad hij af als lid van het kabinet uit protest tegen de hoge defensiebegroting.[1] In de jaren vijftig leidde Wilson de linkervleugel van Labour. Van 1961 tot 1962 was hij landelijk voorzitter van de partij. Toen partijleider Hugh Gaitskell in januari 1963 plotseling overleed, volgde Wilson hem op.

Op 16 oktober 1964 won Labour de verkiezingen in Groot-Brittannië. Wilson werd premier. Onder zijn kabinet werd de doodstraf afgeschaft en werden homoseksualiteit en abortus gelegaliseerd. Maar ook zette de neergang van het Verenigd Koninkrijk door. Frankrijk weigerde te onderhandelen over een Brits lidmaatschap van de Europese Gemeenschappen. Het pond sterling moest worden gedevalueerd met 15%. In 1969 zag de Britse regering zich gedwongen om troepen te sturen naar Ulster, waar hevige ongeregeldheden waren uitgebroken tussen rooms-katholieken en protestanten.

In 1970 werd Wilson bij verkiezingen weggestemd ten gunste van Edward Heath, die toen premier werd. Wilson keerde terug naar de positie van oppositieleider. Op 4 maart 1974 werd hij opnieuw premier, om zich twee jaar later (16 maart 1976) terug te trekken uit de politiek; naar later bleek vanwege de eerste verschijnselen van de ziekte van Alzheimer.

De toenmalige minister van Binnenlandse Zaken James Callaghan werd op 5 april 1976 tot zijn opvolger benoemd en werd premier. Wilson bleef nog tot 1983 lid van het Britse parlement. Na 1985 verscheen hij nauwelijks meer in het openbaar, wegens zijn ziekte.

Hij overleed op 79-jarige leeftijd aan darmkanker.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Die was zo hoog vanwege de Koreaoorlog.
Voorganger:
Alec Douglas-Home
Premier van het Verenigd Koninkrijk
Kabinet-Wilson I en II
1964-1970
Opvolger:
Edward Heath
Voorganger:
Edward Heath
Premier van het Verenigd Koninkrijk
Kabinet-Wilson III
1974-1976
Opvolger:
James Callaghan