Hjalmar Schacht
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Horace Greely Hjalmar Schacht (Tinglev, 22 januari 1877 – München, 3 juni 1970) was een Duits econoom.
In 1916 werd Schacht directeur van de Nationalbank für Deutschland. In 1923 werd hij president-directeur van de Reichsbank (hij bekleedde deze functie tot 1930). In 1933 werd hij door Adolf Hitler opnieuw aangesteld als president-directeur van de Reichsbank. In 1934 werd Schacht minister van Economische Zaken. Hij kwam na 1936 herhaaldelijk met Hitler in conflict, omdat de laatste zich vanaf die tijd met de economie ging bemoeien (zie: nationaal-socialisme, kopje 'socialisme'). In 1937 nam hij ontslag als minister van EZ en in 1939 als president-directeur. Hij werd in 1939 echter wel aangesteld als minister zonder portefeuille. Na de aanslag op Hitler in juli 1944, werd Schacht opgepakt (hij was mogelijk betrokken geweest bij de voorbereidingen, of had zich positief opgesteld ten opzichte van de plannen van de aanslagplegers). Tot april 1945 verbleef hij in een concentratiekamp.
Nadat hij door de Amerikanen was bevrijd, werd hij opnieuw gearresteerd. Tijdens het Proces van Neurenberg stond hij terecht, maar werd op 1 oktober 1946 vrijgesproken. In de jaren vijftig was hij financieel adviseur van diverse regeringen (o.a. van Indonesië en Egypte). Van 1953 tot 1963 leidde hij een eigen bank.
 |
Op Wikiquote staan citaten van Hjalmar Schacht. |
