Portaal:Colombia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rond portaalhoekje linksboven.GIF  Inhoud Rond portaalhoekje rechtsboven.GIF   Rond portaalhoekje linksboven.GIF  Meewerken  Rond portaalhoekje rechtsboven.GIF   Rond portaalhoekje linksboven.GIF  Overleg  Rond portaalhoekje rechtsboven.GIF  
Portaal

Colombia


59 - Carthagène - Décembre 2008.JPG
Co-map.png Kolumbien-reliev.jpg
Catedral de Neiva.jpg

Kathedraal van Neiva bij nacht
Pico Cristobal Colon.jpg Yellow pitaya.jpg Viceroyalty of New Granada.png Pseudoscops clamator.jpg Colombian chiva bus.svg Vamos colombia Image.jpg Bogotá.JPG Arrecifes.jpg Noun project 9866.svg
Bergen Vruchten Geschiedenis Vogels Muziek Sport Steden/feria’s Natuurschoon Lijsten en sjablonen

Colombia is een nog weinig toeristisch, voor het grootste gedeelte veilig, kleurrijk, divers en economisch sterk groeiend land dat naast vele vooroordelen een aantal karakteristieke onderwerpen kent, hierboven in het menu weergegeven.
Elke maand wordt van elk onderwerp een artikel (hieronder) en een foto (rechtsboven) uitgelicht:


Pico Pan de Azucar.JPG

De Nevado Pan de Azúcar (Spaans voor "besneeuwde suikerbroodberg") is een besneeuwde berg gelegen in de gemeenten Chita en Güicán het Colombiaanse departement Boyacá.

De berg, gelegen in de Sierra Nevada del Cocuy, onderdeel van de Cordillera Oriental, is 5150 meter hoog en omgeven door de Laguna Grande de la Sierra.

De Nevado Pan de Azúcar is een van de meest bezochte bergen in het Nationaal natuurpark El Cocuy vanwege de relatief gemakkelijke bereikbaarheid en de klimomstandigheden. Langs de gletsjer bevindt zich een gesteenteformatie (El Púlpito del Diablo) van ongeveer 80 meter hoog waar op verschillende niveaus geklommen kan worden. De beklimming van de Pan de Azúcar kent twee routes.

Lulo.jpg

De lulo is de vrucht van Solanum quitoense, een plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). De rijkvertakte plant bloeit vier tot vijf maanden na het zaaien. De bloemen zijn circa 3 cm breed en staan op korte stelen in trossen van één tot tien stuks. De kelk is viltig-violet en de vijf lancetvormige, crèmewitte of geliggroene kroonbladeren zijn aan de onderkant violet behaard. De vrucht is een dik gesteelde tot 6,5 cm grote bes, waaraan de grote, bekervormige, vijfslippige, viltig behaarde kelk kan blijven zitten.

Uit de lulo kan groen sap worden geperst. Dit wordt onder andere in Colombia, Ecuador (waar de vrucht naranjilla heet) en Peru geproduceerd. Het sap is niet lang houdbaar, want na contact met de lucht verkleurt het snel naar bruin. De verkleuring kan vertraagd worden door toevoeging van limoensap. De vrucht kan ook als handfruit dienen en tot vruchtenwijn ("vino de naranjilla"), marmelade, ijs, jam, gelei en siroop worden verwerkt.

De lulo komt van nature voor in de Andes in Colombia, Ecuador en Peru en wordt veel tussen 1000 en 2500 m hoogte in het tropisch bergland van Zuid-Amerika gekweekt. Minder vaak wordt de plant in tropisch gebergte in de oude wereld gekweekt. In Nederland hebben de Botanische Tuin TU Delft en de Hortus Botanicus Amsterdam de lulo in hun plantencollectie.

Tranquilandia Colombia by DEA.png

Tranquilandia was de naam van een groot illegaal cocaïnecomplex dat hoorde bij het Medellínkartel. Het was gelegen in de jungle van Caquetá, Colombia. Tranquilandia bestond uit 19 laboratoria die voorzien waren van water en elektriciteit. Er waren wegen aangelegd tussen de laboratoria en de 8 landingsbanen, omdat het zo'n groot complex was. Hier vertrokken dagelijks honderden kilo's cocaïne naar bijna alle delen van de wereld door middel van vliegtuigen en helikopters. Na enige tijd werd kwam de overheid er achter dat de vaten met ether die werden gebruikt bij het maken van de cocaïne door Francisco Javier Torres gekocht werden in Phillipsburg (New Jersey). Hij was een vaste leverancier van het Medellínkartel. De DEA gebruikte opsporingsmiddelen op de vaten ether om zo er achter te komen waar Tranquilandia lag. Op 4 maart 1984 bestormden eenheden van de Colombiaanse Nationale Politie met de steun van de DEA het complex. De DEA besloot het complex samen met 14 ton cocaïne ter waarde van $ 1,2 miljard te vernietigen.

Icterus nigrogularis 2.jpg
Verspreidingsgebied van de gele troepiaal (Icterus nigrogularis)
Icterus nigrogularis map.svg
La33.jpg

La-33 is een Colombiaanse salsagroep uit Bogota, opgericht in 2002 door de broers Sergio en Santiago Mejía. De naam is afgeleid van de calle 33, een straat in de wijk Teusaquillo. De broers, die meer van rockers dan van salsa-artiesten weg hadden, begonnen in die straat te repeteren in een kerk. Al snel vormde zich een bont orkest van verschillende muzikanten, bestaande uit Sergio Mejía (regisseur en bas), Santiago Mejía (piano), Miguel Guerra (conga's), Juan David Fernández "Palo" (timbaal), Diego Sánchez (bongo's), Vladimir Romero (trombone), José Miguel Vega (idem), Juan Felipe Cárdenas (tenorsaxofoon), Roland Nieto (trompet), Guillermo Celis (zang), David Cantillo "Malpelo" (idem), Pablo Martinez (idem), Javier Galavis (geluidstechnicus) en Ray Fuquen (producer). De eerste optredens waren in de bars van Bogota, Medellín, Cali, Quito, Spanje en Berlijn. La-33 verkreeg al snel bekendheid en speelde op festivals samen met artiesten als Willy Colón, Los Van Van, Chucho Valdez.

La Pantera Mambo is het bekendste nummer van de band. Het is een bewerking van het beroemde The Pink Panther van Henry Mancini. De band vermengt gerelateerde muziekstijlen als rock, jazz en pop met salsa. Tegenwoordig wordt de voor salsa jonge groep als een van de beste van Colombia beschouwd.

Fabiola Zuluaga RG 2005.JPG

Fabiola Zuluaga (Cúcuta, 7 januari 1979) is een voormalige Colombiaanse professionele tennisster. Zij werd professional in 1994. Haar hoogste positie op de WTA-ranglijst is 16 (17 januari 2005).

In haar carrière wist Zuluaga vijf WTA-toernooien te winnen. Vier daarvan zijn in eigen land op het WTA-toernooi van Bogota. Haar beste resultaat op een Grand Slam is de halve finale op de Australian Open in 2004. Ze verloor toen van de Belgische Justine Henin.

In het dubbelspel wist zij geen titels te behalen op de WTA-tour. Ze haalde in 2002 met haar Argentijnse partner María Emilia Salerni de finale in Quebec. Wel heeft zij twee dubbeltitels op de ITF-tour.

Popayan.jpg

Popayán is een stad in het zuiden van Colombia, gelegen in het departement Cauca. De op 1760 meter hoogte gelegen stad die op 13 januari 1537 door de Spaanse conquistador Sebastián de Belalcázar gesticht werd, heeft ongeveer 265.700 inwoners en kent een koel klimaat. Rondom Popayán bevinden zich vele vulkanen waarvan de in 1977 nog uitgebarsten Puracé de bekendste is. De stad staat bekend om de witte koloniale huizen. Door de ligging in de bergen is de kans op aardbevingen groot. De laatste grote aardbeving vond plaats op 31 maart 1983.

Elk jaar gedurende de Heilige Week (Semana Santa) vinden grote processies plaats door de stad.

Feria[bewerken]

Catedral de sal, Zipaquirá.jpg

De Zoutkathedraal (Spaans: Catedral de Sal de Zipaquirá) is een kerk die ingericht is in een zoutmijn. De zoutkathedraal heeft geen bisschop en is daarom officieel geen kathedraal, maar wordt wel zo genoemd. Het in 1995 geopende complex is te vinden in de buurt van de Colombiaanse stad Zipaquirá. Het is onderdeel van een park, El Parque de la Sal genaamd, waar ook een museum gevestigd is.

Wie de mijn binnengaat, passeert eerst 14 kapellen die de kruisweg van Jezus Christus weergeven. Uiteindelijk komt men bij een tempel die weer is opgesplitst in drie delen waarin de geboorte, het leven en de dood van Jezus worden uitgebeeld.

De zoutmijn was al in gebruik door de Muisca-indianen, nog voordat de Spanjaarden naar Zuid-Amerika kwamen.

Subportalen van Zuid-Amerika
Brazilië · Colombia · Suriname
Portalen
Portal.svg Hulp en beheerportaal - Gebruikersportaal · Navigatieportaal · In het nieuws · Gesproken Wikipedia · Hoofdpagina (mobiel)
Biologie · Geschiedenis · Kunst & Cultuur · Landen & Volken · Mens & Maatschappij · Politiek · Religie · Sport · Taal · Wetenschap & Technologie
Portaal van de week: Kunst & Cultuur