Scheltopusik
| Scheltopusik | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Pseudopus apodus Pallas, 1775 |
|||||||||||||||
| Scheltopusik op |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De scheltopusik of Europese glasslang (Pseudopus apodus) is een hagedis uit de familie hazelwormen (Anguidae). De verouderde naam is Ophisaurus apodus en deze wordt nog wel eens gebruikt. Het is tegenwoordig de enige soort in het geslacht Pseudopus, en is naast de hazelworm (Anguis fragilis) de enige soort uit de familie hazelwormen (Anguidae) die in Europa voorkomt.
Inhoud |
[bewerken] Algemeen
De soort komt voor van zuidoostelijk Bulgarije, Griekenland en Kroatië tot in Centraal Azië, de habitat bestaat uit drogere plaatsen zoals zonnige hellingen met muurtjes, struiken of rotspartijen waarin wordt geschuild. Op het heetst van de dag verstopt de hagedis zich, maar als de zon bijna ondergaat komt hij weer tevoorschijn om te gaan jagen tijdens de schemering. Het voedsel bestaat uit kleine ongewervelden zoals insecten en spinnen, en soms kleine knaagdieren zoals muizen. Ondanks het ontbreken van echte poten is deze soort erg snel en wint het van de meeste slangen, die hij als belangrijkste vijand heeft naast roofvogels, met name de gladde slang (Coronella austriaca).
[bewerken] Kenmerken
De kleur is licht- tot donkerbruin, de scheltopusik kan tot 140 centimeter worden en is daarmee een van de grotere hazelwormachtigen. De schubben liggen in ringvormige banden en de kop is lichter gekleurd dan de rest van het lijf, en heeft een duidelijke lengtegroef aan de zijkant waaraan de soort te herkennen is. Het lichaam is massief en cilindrisch en de kop is duidelijk groter en vrij spits. Echte poten ontbreken, wel zijn ongeveer 2 millimeter lange overblijfselen daarvan aanwezig bij de cloaca. Juvenielen zijn vaak lichter gekleurd en hebben een donkere bandering.
[bewerken] Levenswijze
De scheltopusik kent zoals veel hagedissen autotomie en was vroeger een populaire terrariumsoort vanwege het levendige gedrag, de grootte en de weinige eisen aan het biotoop, maar tegenwoordig is de soort zeldzamer en beschermd. Het is overigens niet bekend waar de wat vreemde naam scheltopusik, die in vrijwel alle talen gebruikt wordt, precies vandaan komt. De leeftijd die deze dieren kunnen bereiken is uitzonderlijk; ze kunnen wel 50 jaar oud worden.
[bewerken] Ondersoorten
Er worden twee ondersoorten erkend, die verschillen in verspreidingsgebied:[1]
- Pseudopus apodus thracius; In delen van Bulgarije en Griekenland.
- Pseudopus apodus apodus; komt voor in het grootste deel van het verspreidingsgebied.
[bewerken] Externe link
Enkele foto's van de scheltopusik.
[bewerken] Bronvermelding
Bronnen, noten en/of referenties
|