Schriek (Heist-op-den-Berg)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Schriek
Deelgemeente in België Vlag van België
Wapen van Schriek
Schriek (België)
Schriek
Situering
Gewest Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Provincie Vlag Antwerpen (provincie) Antwerpen
Gemeente Heist-op-den-Berg
Fusie 1977
Coördinaten 51° 2′ NB, 4° 42′ OL
Algemeen
Oppervlakte 11,09 km²
Inwoners (01/01/2018) 5032
(453,74 inw./km²)
Overig
Postcode 2223
NIS-code 12014(F)
Oude NIS-code 12033
Detailkaart
Schriek (Antwerpen)
Schriek
Portaal  Portaalicoon   België

Schriek is een dorp in de Belgische provincie Antwerpen en ligt op het grondgebied van Grootlo. Het is een deelgemeente van Heist-op-den-Berg en ligt in het Arrondissement Mechelen.

In het zuiden is de gemeentegrens eveneens de provinciegrens tussen de provincies Antwerpen en Vlaams-Brabant.

Toponymie[bewerken | brontekst bewerken]

In oude archiefstukken komt de naam van Schriek voor onder verschillende schrijfvormen:

  • Schrick (ca. 1680)
  • Schrik (ca. 1740)
  • Schriecke
  • Schrieck
  • Schriek

De herkomst van de naam Schriek is niet eenduidig te bepalen en er zijn veel verklaringen. Hieronder worden verschillende verklaringen opgenomen.

  1. Naar de bewering van sommige geschiedkundigen zou de naam Schriecke afgeleid zijn uit het middelnederlandse "schricken" wat niets anders betekent als schrijden of een wijde stap nemen. In vroegere eeuwen moet de streek zeer drassig geweest zijn en doortrokken met kleine slootjes. Om er droogvoets door te geraken moest men dikwijls schrijden. Schriekenaar zou in dit geval "schrijdenaar", "schrijder" betekenen; iemand die met wijd uitgezette benen, met schrijdbenen loopt[1]. "Schrick" zou de verfranste naam voor "Schriecke" kunnen zijn.
  2. Volgens Jan Lindemans is schriek verwant met het werkwoord "schrikken" in de betekenis ‘springen’ (Lindemans 1935: 35). Die etymologie is opgenomen in het woordenboek "De Vlaamse Gemeentenamen" ter verklaring van de Antwerpse plaatsnaam Schriek. Hierin wordt gezegd dat het toponiem hetzelfde is als het tweede deel van hooischrik, een oude benaming voor de sprinkhaan of krekel zoals opgenomen in het woordenboek van Kiliaan. Een ‘schrik’ of ‘schriek’ zou dus iets zijn geweest dat springt of vooruitspringt. In de context van het landschap zou het dan gaan om een uithoek, een deel van een territorium dat als een uitsprong (in een ander gebied) werd gezien. In de praktijk zou dat een spits toelopend perceel geweest kunnen zijn.
  3. "Schriecke" betekent ook hoek, bocht of kronkel.
  4. Daarnaast zou volgens sommige bronnen Schriek niets anders betekenen dan schrik of angst. Dit komt omdat het hier, in dit hoekje van het Waverwoud, vroeger onveilig moet geweest zijn. Een roversbende, die zich in deze streek schuil hield en er heel eigenaardige roversmethoden op nahield, joeg de schrik op het lijf van sommige personen. Zo zou Schriekenaar, schrikkenaar, een schrik betekenen; iemand die bij sommige mensen zekere angstgevoelens verwekt![2]
  5. Daarnaast wordt de naam Schriek ook gegeven aan twee vogelsoorten uit de familie rallen: de kwartelkoning en de waterral. Deze naam wordt gegeven ter nabootsing van het schraperig geluid dat deze vogels maken.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Schriek werd een éérste keer vermeld in een oorkonde van 1125. Jan van Aarschot verklaarde in dit document dat hij het bos “Scrieck” schonk aan de abdij van Affligem. Hij moet dan ook als de éérste heer van Schriek aanzien worden.

Op geestelijk gebied was Schriek tot begin 14de eeuw afhankelijk van Beerzel, op 21 juni 1309 werd het erkend als zelfstandige parochie. Dit alles hebben we te danken aan de machtige familie Berthout die ons dorp inmiddels door huwelijkspolitiek had weten te verwerven. Al rond het jaar 1306 had deze familie een kapel/kerk laten bouwen. Het enige overblijfsel hiervan is de zandstenen kerktoren die nog steeds aanwezig is in het dorpscentrum.

De heerlijkheid Schriek en Grootlo werd bestuurd door een heer die als een vorst regeerde over zijn grondgebied. Tot in het begin van de 14de eeuw bleef Schriek in eigendom van de familie Berthout. Vanaf de 14e eeuw maakte het deel uit van het Land van Mechelen (hertogdom Brabant), samen met het gehucht Grootlo.

Daarna behoorde ze toe aan volgende families:

  • van Gelre,
  • van Kleef,
  • van Gullik,
  • van Arkel (tot 1427 eigendom van Jan van Arkel),
  • van Egmond.

In 1459 kwam Jan II van Wezemaal in het bezit van Schriek. Na zijn dood in 1464 belandde ons dorp onder het gezag van Karel de Stoute. Schriek was een kroondomein geworden.

In 1562 werd Schriek verpand aan Nicolas Van der Laen. Hij volgde de zaken in Schriek van dichtbij op en vestigde zich in de “Steyne Hoeve”, gelegen in de huidige Leo Kempenaersstraat 78. Na de dood van zijn vader in 1565 volgde zoon Jan hem op en werd zo de nieuwe heer van onze heerlijkheid. Maar in 1612 werd de verpanding opgeheven waardoor Schriek terug in bezit kwam van de Spaanse kroon.

Theodoor Van der Nath kocht Schriek en Grootlo en werd in 1650 de nieuwe heer. Al snel kwam hij in diepe schulden te zitten en voelde zich daardoor verplicht zijn bezittingen te verkopen. In 1661 kocht Antoon Ferdinand de Brouchoven de heerlijkheden Schriek, Grootlo en Putte. Deze familie bouwde in de Schriekstraat, op de plaats waar later het kasteel (Schriekstraat 49) zou verschijnen, een grote omwalde herenhoeve waar ze een veilig onderkomen hadden wanneer ze in Schriek verbleven.

Maria Magdalena Clara Nicola de Brouchoven, enige erfgename van deze familie, huwde op 1 juni 1725 met Karel Lodewijk Van der Stegen. Twee jaar later, op 28 juni 1727 kreeg hij de heerlijkheid in handen en begon met de bouw van het kasteel van Schriek. Zijn zoon, Philippe Norbert Marie, werd de laatste heer van Schriek en Grootlo maar zijn nakomelingen zouden nog tot 1926 het kasteel bewonen.

Door de Franse Revolutie in 1795 kreeg het dorpsbestuur een heel andere structuur. De heerlijke rechten werden afgeschaft waardoor de adel enkel nog via grondbezit of politieke mandaten enige vorm van macht konden laten gelden. Vanaf dan werd Schriek bestuurd door een burgemeester, schepenen en gemeenteraadsleden.

Lijst met gekende burgemeesters:

  • De Preter Livien van .... tot 1808
  • Vermylen Joannes Norbertus van 1808 tot 1830
  • Storms Jan Baptist van 1830 tot 1831
  • Vermylen Joannes Norbertus van 1831 tot 1851
  • Vermylen Melchior van 1851 tot 1867
  • Vermylen Petrus van 1867 tot 1872
  • Mertens Jan Baptist van 1872 tot 1894
  • Goossens Engelbert van 1896 tot 1920
  • Holemans Constant van 1921 tot 1933
  • Beyens Jozef van 1933 tot 1945
  • Vermylen Jozef van 1945 tot 1947
  • Holemans Constant van 1947 tot 1954
  • Verbeeck Frans van 1954 tot 1958
  • Vermylen Jozef van 1958 tot 1966
  • Kempenaers Leo van 1966 tot 1975
  • Goossens Frans van 1975 tot 1977

De 19de eeuw bracht Schriek veel rijkdom. Kasseiwegen werden aangelegd en ons dorp werd verbonden met de tramlijn. Kleine industrieën en ondernemingen schoten als paddenstoelen uit de grond. Twee brouwerijen, windmolens en een steenbakkerij: Schriek barstte uit zijn voegen! Maar de twee wereldoorlogen deden Schriek geen goed. In 1946 verdween de eeuwenoude Notelaarmolen en ook het kasteel moest in dat jaar zijn hoofd leggen tegen de moderne tijd. De boter- kippen- en varkensmarkt in Schriek was zeer bekend in de wijde omtrek van Schriek en trok dan ook veel volk.

In 1970 werd Schriek in een nieuw jasje gestoken. De burgemeester kreeg een gloednieuw gemeentehuis, de pastoor zag zijn oude pastorij naar Bokrijk verhuizen en kreeg een nieuwe woonst en het oude nostalgische kerkhof rond de kerk moest plaats maken voor parkeergelegenheid.

Op 1 januari 1977 fusioneerde de gemeente met Heist-op-den-Berg.

Brouwerij Vermylen[bewerken | brontekst bewerken]

Het Hop-la bier was het bier dat gebrouwen werd door brouwerij Vermylen. De brouwerij bevond zich op het huidige kerkplein, ten zuidwesten van de Sint-Jan Baptistkerk voor de toenmalige kerkhof. De brouwerij werd opgericht in 1838 door Joannes Norbertus Vermylen, die naast brouwer ook gedurende 42 jaar burgemeester was van Schriek en een gedenksteen heeft op de zuidelijke buitenmuur van de kerk. Na het overlijden van Joannes Norbertus werd de brouwerij nog door 3 generaties Vermylen verder uitgebaat in het centrum van het dorp. In 1955 waren er geen opvolgers meer en werd de brouwerij met zijn volledige inboedel verkocht aan het gemeentebestuur van Schriek. Kort na deze verkoop werd de brouwerij afgebroken om plaats te maken voor een modern kerkplein.[3] Tijdens de Uylefeesten in Schriek wordt door lokale inwoners een bier gebrouwen met de naam Hop-La.

Geografie[bewerken | brontekst bewerken]

De deelgemeente heeft een oppervlakte van 11,09 km². Het centrum van de deelgemeente is gelegen op een hoogte van ongeveer 12 meter TAW. Het landschap rondom is relatief vlak en kent ongeveer dezelfde hoogte.

In oorsprong is Schriek een straatdorp met in het centrum de kerk op een lichte verhevenheid en achterin gelegen akkers. Door de aanleg van nieuwe wijken, voornamelijk na de Tweede Wereldoorlog, uitgegroeid tot een woondorp met excentrisch gelegen parochiekerk ten noorden van de dorpskom. De woonwijk tussen Leuvensebaan en Roggeveldenstraat ten zuidwesten van het centrum dateert uit de jaren 1960; de sociale woonwijk ten zuidoosten van de kerk dateert uit de jaren 1980.

Heden voornamelijk woondorp met vrij rechtlijnig stratenpatroon, beperkte landbouwbedrijvigheid. Fragmentarisch bewaard bouwkundig patrimonium: het best vertegenwoordigd, vermoedelijk omwille van hun oorspronkelijk veelvuldig voorkomen, zijn de langgestrekte Kempische hoevetjes uit de tweede helft van de 19de eeuw en het eerste kwart van de 20ste eeuw, hoewel meestal aangepast aan de huidige woonfunctie. Bij de afbraak van dergelijke constructies stoot men sporadisch nog op lemen binnenwanden.

Geologie[bewerken | brontekst bewerken]

Het quartaire dek bestaat uit zandige lagen (ca 5 meter dik).

De eerste tertiaire laag is de Formatie van Boom welke gekenmerkt wordt door klei. In het westen van de gemeente dagzoomt deze formatie, wat meteen ook de verklaring is waarom in de hoek tussen de Schriekstraat en de Meester van der Borghtstraat (Grasheide) in het verleden een steenbakkerij (Steenbakkerij De Veuster-Vermylen (1899-1967)) aanwezig was. De formatie van boom heeft ter hoogte van onze gemeente een dikte van ongeveer 20-25 meter.

Vervolgens komen volgende geologische lagen voor:

De eerste goed winbare waterlaag (een waterlaag met een goede aanvoer van grondwater) bevindt zich bijgevolg pas op een diepte van ca. 70 m-mv in de Formatie van Brussel. Deze winbare laag staat bekend als de Brusseliaan aquifer.

Hydrologie[bewerken | brontekst bewerken]

Schriek ligt in het stroomgebied van de Schelde, het bekken van de Dijle en het deelbekken van de Vrouwvliet. Deze waterloop stroomt ten zuiden van het centrum van Schriek en ten noorden van de gemeente Keerbergen. Ter hoogte van Schriek staat deze waterloop voornamelijk gekend als de Raambeek. Bodemkundig en landschappelijk maakt het valleigebied van de Raambeek deel uit van het ‘Land van Heist’, op zich een deelgebied van de ‘Zuiderkempen’. De vallei is een agrarisch gebied versnipperd door lintbebouwing.

Een andere waterloop op het grondgebied van Schriek met enige omvang is de Kleinebeek, die tussen Schriek en Grasheide stroomt.

Natuur[bewerken | brontekst bewerken]

Op het grondgebied van Schriek zijn geen erkende natuurgebieden. Ten westen van de dorpskern (tussen Goorvoetweg, Puttestraat, Tuindijk en de wijk) zijn wel de Puttebossen gelegen. Dit betreft een klein natuurgebied met een wandelpad doorheen. Dit betreft een broekbos met veel waterafhankelijke vegetatie en bomen zoals vb zwarte els. In de zuidelijke zijde van dit natuurgebied is heel wat aanplant met Amerikaanse eik aanwezig. In de wintermaanden kan voornamelijk het noordelijk deel moeilijk toegankelijk zijn door veel water en modder.

Zoals ook aangegeven onder toponymie is het goed mogelijk dat de naam van Schriek verwijst naar een zeer nat en moeilijk toegankelijk gebied. Door drooglegging van veel gebieden is dit echter niet overal meer goed zichtbaar, maar in nattere periodes wordt dit terug zichtbaar met veel natte weilanden.

In de buurt van de beekvalleien zijn beemden waar te nemen met zeer typische vegetatie.

Gezien de grote hoeveelheid landbouwgebieden met op heel wat locaties kleien landschapselementen zoals houtkanten, knot eiken en wilgen is er toch wel wat natuurwaarde aanwezig. Door de aanwezigheid van heel wat goed aangeduide en toegankelijke buurtwegen is het zeer goed wandelen tussen de velden. Wat betreft zoogdieren kunnen voornamelijk reeën, vossen, konijnen, hazen, steenmarters,... aangetroffen worden.

Op 8 mei 2019 werd in Schriek een Monniksgier waargenomen. Het betrof een dier op doortrek, maar trok toch heel wat vogelliefhebbers naar Schriek[4].

Kernen[bewerken | brontekst bewerken]

Het centrum van het gehucht Grootlo ligt op het grondgebied van Schriek. In oorsprong vermoedelijk een Frankische nederzetting, is gelegen in het zuidoosten en strekt zich uit over meerdere gemeenten, Schriek, Tremelo en Keerbergen; het centrum bevindt zich op grondgebied Schriek en wordt gekenmerkt door algemene lintbebouwing. Autonome parochie sedert 1906.

Aangrenzende kernen[bewerken | brontekst bewerken]

Van noord naar zuid is Schriek begrensd door Heist-Goor, Pijpelheide, Baal, Tremelo, Keerbergen, Grasheide en Beerzel.

   Aangrenzende gemeenten   
 Beerzel              Heist-Goor 
      Brosen windrose nl.svg      
 Grasheide   Pijpelheide 
           
 Keerbergen       Tremelo       Baal 

Demografie[bewerken | brontekst bewerken]

Evolutie van het inwoneraantal[bewerken | brontekst bewerken]

19e eeuw[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar 1806 1816 1830 1846 1856 1866 1876 1880 1890
Inwoneraantal 1183 1507 1538 1848 1768 1777 1811 1889 2014
Opmerking: Resultaten volkstellingen op 31/12

20e eeuw tot nu[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar 1900 1910 1920 1930 1947 1961 1970 1976 2007 2010 2013 2016 2018
Inwoneraantal 2251 2669 2795 3080 3281 3478 4001 4047 4790 4917 4980 5001 5032
Opmerking: Resultaten volkstellingen op 31/12, 2018 op 01/01

Grafische voorstelling demografische ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

  • Bronnen:NIS, Opm:1806 tot en met 1981=volkstellingen; later= inwonertal op 1 januari

Bezienswaardigheden[bewerken | brontekst bewerken]

Watertoren Schriek
  • De Sint-Jan Baptistkerk
  • Verschillende kapelletjes, vb:
    • De Onze-Lieve-Vrouwekapel is een neoclassicistisch kapelletje uit het eind van de 19e eeuw. De kapel is beschermd als monument. Deze kapel bevindt zich op de kruising van de Roggeveldenstraat met de Dr. J. Vermylenstraat
    • De Sint-Bernarduskapel zou de oudste kapel van Vlaanderen zijn en dateert volgens archieven van voor 1565. In 1864 werd de kapel voor een eerste maal afgebroken bij de aanleg van de steenweg Putte - Schriek, en het jaar nadien weer opgebouwd. In 1991 heeft men de kapel opnieuw afgebroken; in 1994 verscheen ze weer in vernieuwde, maar identieke vorm. Als je aan deze kapel kust met je geliefde, zou je de eeuwige liefde krijgen. Op de koop toe zou Sint-Bernardus goed zijn tegen hagelbuien. Deze kapel bevindt zich op de rotonde van de Schriekstraat met de Bredestraat.
    • Sint-Antoniuskapel. Het kapelletje in de Dreef was ooit toegewijd aan Maria. Na een opknapbeurt wordt er sinds 2009 de Heilige Antonius van Padua vereerd. Brand er een kaars en je vindt je verloren voorwerpen terug.
  • Het Kasteel van Schriek werd gesloopt in 1946. De kasteelhoeve dateerde uit de eerste helft van de 18e eeuw. Enkel de gracht en de sterk aangepaste hoevegebouwen bleven over. Het kasteel was eigendom van de graven Van der Stegen de Schrieck tot 1926. Het centrale gebouw werd opgericht door Karel Lodewijk Van der Stegen, heer van Schriek en Grootlo, omstreeks 1731.In 1926 werd het kasteel opgekocht door Augustin de Roij en zijn vrouw Jeannette Praet die het in 1942 terug verkochten na de dood van hun enige zoon. Tijdens WOII werd het dermate toegetakeld dat het na de oorlog diende gesloopt te worden.[5]
  • Watertoren. Deze cilindervormige watertoren werd gebouwd in 1983. De toren heeft een centrale bakstenen schacht en een kuip die rust op kolommen. De kuip heeft een inhoud van 3000 m³. De hoogte bedraagt 34,28 m. De toren, die in eigendom is van PIDPA, is geklasseerd als bouwkundig erfgoed en bevindt zich in een zijstraat van de Bredestraat te Schriek.

Cultuur[bewerken | brontekst bewerken]

Schriek heeft, mede dankzij haar sterk landelijke karakter, een erg sterk ontwikkeld verenigingsleven. KWB, Landelijke Gilde, KVLV, KLJ en Davidfonds zijn erg groot en hebben elk jaar een uitgebreide activiteitenkalender.

De landelijke gilde van Schriek is de grootste landelijke gilde van Vlaanderen. In het totaal zijn er op het volledige grondgebied van Schriek 17 verenigingen actief.

Muziek[bewerken | brontekst bewerken]

De Koninklijke fanfare De Ware Eendracht bestaat reeds sinds 1866.

Evenementen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Gymkana (Landelijke Gilde Schriek) --> behendigheidsproef voor tractoren voorafgegaan door een tractorzegening door de pastoor van Schriek
  • Kindercarnavalstoet (Uylegilde) deze stoet ging voor de eerste keer door op 16/02/1972.
  • VAG-day --> oldtimerevenement voor Volkswagen - Audi - Porsche, Lucht- en watergekoeld, tot het bouwjaar 1983
  • Planten- en rommelmarkt (Landelijke Gilde)
  • Sint-Jansprocessie (Sint-Jan Baptist Schriek) --> Processie ter ere van Sint-Jan de Doper, de patroonheilige van Schriek
  • Koekenzingen --> rondgang door het dorp op oudejaarsdag door kinderen voor het ophalen van snoep en koeken
  • Winterwende (Davidsfonds) --> kerstboomverbranding elke eerste zaterdag van januari
  • Uylefeesten --> 3-daags dorpsfeest tijdens Pinksterweekend. Voor het eerst georganiseerd in 1968 ten voordele van de oprichting van de Schriekse parochiezaal. En dit naar het voorbeeld van de voorouders waar de Uylefeesten al werden georganiseerd ten voordelen van de behoeftigen uit het dorp. Ook nu nog zijn de Uylefeesten ten voordele van een goed doel voor de Schriekse samenleving.

Symbool[bewerken | brontekst bewerken]

De uil staat bekend als het symbool van Schriek. Volgens de legende was er, toen Schriek nog een schamele nederzetting was aan de rand van het reusachtige Waverwoud, een vreselijk uitziende roversbende die de streek onveilig maakte. Als kenteken droegen ze “de uyl”. Met deze nachtelijke roofvogel konden ze zich best identificeren, want ook zij hielden hun stroop- en rooftochten bij voorkeur als het pikdonker was. Evenals de echte uilen het gemunt hebben op schadelijk gedierte, zouden deze rovers hun plunderingen hebben gepleegd bij en op personen die "schadelijk" waren voor een gezond maatschappelijk leven; die hun onderdanen, hun hovigen of hun lijfeigenen, onmenselijk behandelden en voor gepresteerde arbeid meer stokslagen dan voedsel en kleren vergoedden. Telkens, een hovige uit de streek in nood verkeerde, vergaderde de bende om te beraadslagen op welke manier men het best die arme zou kunnen helpen; om te bespreken en te beramen hoe en waar een roofoverval met het meeste succes van slagen zou kunnen plaats hebben. Ze bedachten de meest angstaanjagende middelen om hun slachtoffers de schrik op het lijf te jagen. De bevreesde en verschrikte benadeelden vertelden dan ook de luguberste verhalen over de rovers en over de streek. Hun buit verstopten ze in een oude, vervallen hoeve, die ter versterking omgeven was door een brede gracht. Boven op het dak prijkte een uit eikenhout gekapte uil. Na een gelukte nachtelijke tocht, en zo waren er verschillende, nodigden de rovers de streekhovigen uit op een of andere plaats. De bijeenkomsten verliepen meestal in een sfeer van vreugde en jolijt, van plezier en spel. De hoofdman van de bende verdeelde dan de buit onder de aanwezige armen, het grootste deel aan de meest behoeftige.

Dergelijke bijeenkomsten of feestelijkheden hadden regelmatig plaats. Later, wanneer de rovers uitgestorven of gevangen waren genomen en de streek weer veilig was, kwamen de Schrikkenaren af en toe samen op een feestje om, naar het voorbeeld der ridderlijke Uylen, het een en ander bijeen te brengen voor een behoeftige uit het dorp, voor een ongelukkige uit.de streek. Met dit droegen zij dan hun partje bij tot het verwezenlijken van een goede zaak. Die feesten noemde men dan de Uyle-feesten.

De met gracht omgeven burcht bevond zich net buiten het grondgebied van Schriek in Grasheide in de “Uilevelden” nr.10. De uilenhoeve zoals deze vandaag gekend is lijkt echter in niets meer op de ooit aanwezige "Uylenborch", maar een deel van de gracht is toch nog zichtbaar.[6] Dit Schriekse symbool kan o.a. worden teruggevonden op het standbeeld van de aspergetrekker (een kunstwerk van Rita Vanlommel) dat in 2009 voor de Sint-Jan Baptistkerk geplaatst werd ter ere van het 700 jarig bestaan van het dorp en boven op de "uyleboom" een zitbank die in 2019 geplaatst werd ten zuiden van de Sint-Jan Baptistkerk op het kerkplein voor de afsluiting van "Veerkrachtige dorpen".

Veerkrachtig dorp[bewerken | brontekst bewerken]

In 2018-2019 nam Schriek deel aan het "Veerkrachtige dorpen" programma van de Provincie Antwerpen. Tijdens 5 participatiemomenten konden de inwoners van Schriek mee nadenken over de toekomst van hun dorp. Dit om ervoor te zorgen dat het dorp klaar is voor de toekomst en de verandering dat dit met zich meebrengt. De ideeën en visie van de inwoners werd vastgelegd en goedgekeurd door het gemeentebestuur van de gemeente Heist-op-den-Berg in een visienota "Schriek 2030".

Ter afsluiting van het programma werden 2 ideeën onmiddellijk uitgewerkt :

  • een wandeling doorheen Schriek langsheen verschillende lokale landbouwbedrijven die aan thuisverkoop doen
  • een standbeeld op het kerkplein (het bruisende hart van Schriek)

In juli 2020 werd gedurende de week van 6 tot 10 juli tijdens het middagprogramma met Jelle Cleymans op Radio 2 Antwerpen, Schriek in de kijker gezet naar aanleiding van zijn deelname aan het "Veerkrachtige dorpen" programma. Op 10 juli 2020 vond er een live uitzending plaats vanop het kerkplein.

Sport[bewerken | brontekst bewerken]

Voetbalclub KSV Schriek is aangesloten bij de KBVB. De club speelde enkele seizoenen in de nationale reeksen.

Volleybalclub VOC Schriek speelt al sinds 1978 in het gewest Herentals.

Bekende Schriekenaren[bewerken | brontekst bewerken]

Wonend in Schriek

Externe link's[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Tom Stroobants, De heren de Broeckhoven, van der Stegen en de kasteelbewoners in de Heerlijkheid Schriek, 2005
  • Tom Stroobants, Schriekse Nostalgie, 2008, Boek over de geschiedenis van het dorp Schriek
  • Tom Stroobants, Een strijd om eeuwige rust, 2010, Boek over de geschiedenis van het grafmonument van de adellijke familie van der Stegen de Schrieck op het kerkhof van Schriek

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Schriek van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.