Ann Brusseel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ann Brusseel
AnnBrusseel.jpg
Volledige naam Ann Brusseel
Geboren Oostende, 17 januari 1976
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Vlag Brussels Hoofdstedelijk Gewest Brussel
Land Vlag van België België
Functie Politica
Vertaler/Tolk
Partij VLD / Open Vld
Functies
 ? - heden Kernlid Liberales
 ? - heden Voorzitster R.A.P.P.E.L.
 ? - heden Bestuurslid VUB
2009 - heden Vlaams Parlementslid[1]
2012 - heden Gemeenteraadslid Anderlecht
2014 - heden Deelstaatsenator[2]
Website
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Ann Brusseel (Oostende, 17 januari 1976) is een Belgisch politica voor Open Vld.

Levensloop[bewerken]

Ann Brusseel studeerde aan het Koninklijk Atheneum 1 Centrum Oostende en Taal en Letterkunde (licentiaat Latijn en Grieks en kandidaat Romaanse Talen Frans en Italiaans) aan de Vrije Universiteit Brussel.

Als geaggregeerde gaf zij van 1998 tot 2003 enkele jaren les (Latijn, Grieks en Frans) in het Gemeenschapsonderwijs. Van 2001 tot 2003 was ze daarnaast ook deeltijds praktijkassistente Grieks aan de Vrije Universiteit Brussel. In oktober 2003 trok zij een jaar naar het Italiaanse Bologna, waar ze werkte als beëdigd vertaalster voor het gerechtshof en parket. Na haar terugkomst in België vestigde Brusseel zich in de Brusselse Noordwijk.

Van september 2004 tot en met juni 2006 werkte ze als vertaalster en deeltijds dossierbeheerder voor toenmalig Minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht. Van juli 2006 tot juni 2009 was zij attaché analist op het crisiscentrum van de FOD Buitenlandse Zaken (crisisbeheer, reisadvies). Op 7 juni 2009 werd zij rechtstreeks verkozen als Vlaams volksvertegenwoordiger.

In 2011 verhuisde Ann Brusseel naar Anderlecht, waar zij lokaal politiek actief is binnen de plaatselijke Open VLD-afdeling.

Brusseel trekt vooral de aandacht omwille van haar vermeende belgicistische standpunten en haar kritiek op Vlaanderen, waardoor ze graag wordt geciteerd in de Franstalige pers en door drukkingsgroepen die streven naar het herstel van de unitaire staat.[3][4] Ze kwam in 2009 ook in het nieuws door wat ze achteraf "een slecht grapje" noemde over de zieke Marie-Rose Morel.[5]

Tevens is ze kernlid van de onafhankelijke liberale denktank Liberales, bestuurslid van de VUB, lid van het Willemsfonds en voorzitter van R.A.P.P.E.L., een actienetwerk voor de scheiding tussen kerk en staat.[6]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties