Kabinet-Lubbers II
| Kabinet-Lubbers II | ||||
| Coalitie | CDA, VVD | |||
| Zeteltal TK | 54 + 27 = 81 | |||
| Premier | Ruud Lubbers | |||
| Beëdiging | 14 juli 1986 | |||
| Demissionair | 3 mei 1989 | |||
| Ontslagdatum | 7 november 1989 | |||
| Voorganger | Lubbers I | |||
| Opvolger | Lubbers III | |||
| Overzicht kabinetten | ||||
|
||||
Het kabinet-Lubbers II was het Nederlandse kabinet van 14 juli 1986 tot 7 november 1989. Het was een voortzetting van de coalitie van rechtse politieke partijen, het CDA en de VVD. Het voornaamste doel was het beleid voortzetten waarin men bezuinigde op overheidsuitgaven. Er was een grootschalige herziening van de welvaartsstaat en de openbare postdienst werd geprivatiseerd. Het kabinet viel als gevolg van een motie van de VVD-fractie in het parlement tegen de verlaging van de reiskosten.
Inhoud |
Verloop[bewerken]
Het kabinet is een voortzetting van het vorige kabinet (Lubbers I), maar komt na drie jaar ten val door een conflict over het reiskostenforfait. Het ombuigingsbeleid van het eerste kabinet-Lubbers wordt voortgezet, waarbij de bestrijding van de werkloosheid de hoogste prioriteit krijgt.
Na de verkiezingen van 21 mei 1986 waren de verhoudingen zoals onder Lubbers I wat veranderd: het CDA steeg negen zetels, de VVD daalde er negen. De beide partijen kozen toch om met elkaar door de gaan en na een zeer korte formatie (zeven weken) was er een kabinet met grotendeels dezelfde bewindspersonen. Het CDA kreeg er een ministerspost bij, van de VVD ging er een af.
Belangrijke beleidsbeslissingen van het kabinet zijn de privatisering van de PTT en een omvangrijke herziening van het stelsel van sociale zekerheid. Verder komen de Mediawet en de Wet op de studiefinanciering tot stand. Minister Nijpels brengt een Milieubeleidsplan uit.
Belangrijke onderwerpen waar het kabinet mee te maken kreeg zijn
- de herziening van het belastingstelsel (Oort-operatie)
- de verzelfstandiging van de PTT
- de vrijlating van de 'Twee van Breda'
- het verschijnen van de Vierde nota over de ruimtelijke ordening (Vino)
- het eerste Nationaal Milieubeleidsplan (NMP)
Wetten/regels die onder Lubbers II werden aangenomen (selectie):
- Wet op de studiefinanciering.
- Mediawet. Verzelfstandiging van het NOB, oprichting van het Commissariaat voor de Media
- Verlaging van de leeftijd voor meerderjarigheid, van 21 naar 18.
- Tabakswet. Inperking van het roken in openbare gebouwen.
Financieel gaat het in Nederland iets beter eind jaren tachtig; er moet na de strenge bezuinigingen van begin jaren tachtig nog steeds bezuinigd worden, maar het economisch herstel zet goed door. De aardgasbaten dalen wel sterk (10 miljard euro in 1985, 3 miljard euro in 1988), maar het overheidstekort daalt volgens de planning.
Samenstelling[bewerken]
Het kabinet bestond uit de volgende ministers en staatssecretarissen:
Ministers[bewerken]
| Minister-president, minister van Algemene Zaken | Ruud Lubbers | CDA | |
| Viceminister-president en minister van Economische Zaken | Rudolf de Korte | VVD | |
| Minister van Buitenlandse Zaken | Hans van den Broek | CDA | |
| Minister van Justitie | Frits Korthals Altes | VVD | |
| Minister van Binnenlandse Zaken | Kees van Dijk | CDA | |
| Jan de Koning | CDA | Van 3 februari 1987 tot 6 mei 1987 wegens ziekte van Kees van Dijk | |
| Minister van Onderwijs en Wetenschappen | Wim Deetman | CDA | afgetreden 15 sep. 1989 |
| Gerrit Braks | CDA | 15 sep. 1989 | |
| Minister van Financiën | Onno Ruding | CDA | |
| Minister van Defensie | Wim van Eekelen | VVD | afgetreden 6 sep. 1988 |
| Piet Bukman | CDA | 6 - 23 sep. 1988 | |
| Frits Bolkestein | VVD | 24 sep. 1988 | |
| Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer | Ed Nijpels | VVD | |
| Minister van Verkeer en Waterstaat | Neelie Smit-Kroes | VVD | |
| Minister van Landbouw en Visserij | Gerrit Braks | CDA | |
| Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en minister voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken | Jan de Koning | CDA | |
| Louw de Graaf | CDA | tijdens ziekte van Kees van Dijk nam de Graaf alleen het deel sociale zaken over | |
| Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur | Elco Brinkman | CDA | |
| Minister voor Ontwikkelingssamenwerking | Piet Bukman | CDA |
Van 3 februari 1987 tot 6 mei 1987 was Kees van Dijk wegens ziekte niet in staat zijn taak als minister van Binnenlandse Zaken uit te oefenen en werd hij ontheven van de leiding van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Gedurende deze periode werden de volgende tijdelijke voorzieningen getroffen:
- Minister van Binnenlandse Zaken en minister voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken, Jan de Koning (CDA)
- Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Louw de Graaf (CDA)
Staatssecretarissen[bewerken]
- Buitenlandse Zaken
- René van der Linden (CDA), afgetreden 9 sep. 1988
- Berend-Jan van Voorst tot Voorst (CDA), 27 sep. 1988
- Justitie, Virginie Korte-van Hemel (CDA)
- Binnenlandse Zaken, Dieuwke de Graaff-Nauta (CDA)
- Onderwijs en Wetenschappen, Nell Ginjaar-Maas (VVD)
- Financiën, Henk Koning (VVD)
- Defensie, Jan van Houwelingen (CDA)
- Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
- Gerrit Brokx (CDA), afgetreden 23 okt. 1986
- Enneüs Heerma (CDA), 27 okt. 1986
- Economische Zaken
- Albert-Jan Evenhuis (VVD), afgetreden 29 juni 1989
- Enneüs Heerma (CDA), afgetreden 27 okt. 1986
- Yvonne van Rooy (CDA), 30 okt. 1986
- Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Louw de Graaf (CDA) afgetreden 1 okt. 1989
- Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur, Dick Dees (VVD)
Kabinetsformatie[bewerken]
De kabinetsformatie verliep als volgt:
- Tweede Kamerverkiezingen: 21 mei 1986
- Beëdiging kabinet: 14 juli 1986
- Duur formatie: 54 dagen
- Informateur, Jan de Koning, 50 dagen
- Formateur, Ruud Lubbers (CDA), 4 dagen
Reden ontslagaanvraag[bewerken]
Kabinetscrisis (Reiskostenforfait): Tijdens het debat over de besluitvorming van het kabinet inzake het Nationaal Milieubeleidsplan, de Structuurnota Landbouw, het Natuurbeleidsplan en de Derde Nota Waterhuishouding bleek onenigheid tussen de VVD-fractie in de Tweede Kamer en het kabinet. Het kabinet bood op 3 mei 1989 zijn ontslag aan. Op 8 mei 1989 besloot het demissionaire kabinet vervroegde verkiezingen uit te schrijven.
Bronnen, noten en/of referenties
|