Kabinet-Lubbers II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kabinet-Lubbers II
ZetelsLubbersII.svg
Coalitie CDA, VVD
Zeteltal TK 54 + 27 = 81
Premier Ruud Lubbers
Beëdiging 14 juli 1986
Demissionair 3 mei 1989
Ontslagdatum 7 november 1989
Voorganger Lubbers I
Opvolger Lubbers III
Overzicht kabinetten
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Het kabinet-Lubbers II was het Nederlandse kabinet van 14 juli 1986 tot 7 november 1989. Het was een voortzetting van de coalitie van centrum-rechtse politieke partijen, het CDA en de VVD. Het voornaamste doel was het beleid voortzetten waarin men bezuinigde op overheidsuitgaven. Er was een grootschalige herziening van de welvaartsstaat en de openbare postdienst werd geprivatiseerd. Het kabinet viel als gevolg van een motie van de VVD-fractie in het parlement tegen de verlaging van de reiskosten.

Verloop[bewerken]

Het kabinet is een voortzetting van het vorige kabinet (Lubbers I), maar komt na drie jaar ten val door een conflict over het reiskostenforfait. Het ombuigingsbeleid van het eerste kabinet-Lubbers wordt voortgezet, waarbij de bestrijding van de werkloosheid de hoogste prioriteit krijgt.

Na de verkiezingen van 21 mei 1986 waren de verhoudingen zoals onder Lubbers I wat veranderd: het CDA steeg negen zetels, de VVD daalde er negen. De beide partijen kozen toch om met elkaar door de gaan en na een zeer korte formatie (zeven weken) was er een kabinet met grotendeels dezelfde bewindspersonen. Het CDA kreeg er een ministerspost bij, van de VVD ging er een af.

Belangrijke beleidsbeslissingen van het kabinet zijn de privatisering van de PTT en een omvangrijke herziening van het stelsel van sociale zekerheid. Verder komen de Mediawet en de Wet op de studiefinanciering tot stand. Minister Nijpels brengt een Milieubeleidsplan uit.

Belangrijke onderwerpen waar het kabinet mee te maken kreeg zijn

Wetten/regels die onder Lubbers II werden aangenomen (selectie):

Financieel gaat het in Nederland iets beter eind jaren tachtig; er moet na de strenge bezuinigingen van begin jaren tachtig nog steeds bezuinigd worden, maar het economisch herstel zet goed door. De aardgasbaten dalen wel sterk (10 miljard euro in 1985, 3 miljard euro in 1988), maar het overheidstekort daalt volgens de planning.

Samenstelling[bewerken]

Het kabinet bestond uit de volgende ministers en staatssecretarissen:

Groepsfoto van de bordesscene.

Ministers[bewerken]

Minister-president, minister van Algemene Zaken Ruud Lubbers CDA
Viceminister-president en minister van Economische Zaken Rudolf de Korte VVD
Minister van Buitenlandse Zaken Hans van den Broek CDA
Minister van Justitie Frits Korthals Altes VVD
Minister van Binnenlandse Zaken Kees van Dijk CDA
Jan de Koning CDA Van 3 februari 1987 tot 6 mei 1987 wegens ziekte van Kees van Dijk
Minister van Onderwijs en Wetenschappen Wim Deetman CDA afgetreden 15 sep. 1989
Gerrit Braks CDA 15 sep. 1989
Minister van Financiën Onno Ruding CDA
Minister van Defensie Wim van Eekelen VVD afgetreden 6 sep. 1988
Piet Bukman CDA 6 - 23 sep. 1988
Frits Bolkestein VVD 24 sep. 1988
Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer Ed Nijpels VVD
Minister van Verkeer en Waterstaat Neelie Smit-Kroes VVD
Minister van Landbouw en Visserij Gerrit Braks CDA
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en minister voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken Jan de Koning CDA
Louw de Graaf CDA tijdens ziekte van Kees van Dijk nam de Graaf alleen het deel sociale zaken over
Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur Elco Brinkman CDA
Minister voor Ontwikkelingssamenwerking Piet Bukman CDA

Van 3 februari 1987 tot 6 mei 1987 was Kees van Dijk wegens ziekte niet in staat zijn taak als minister van Binnenlandse Zaken uit te oefenen en werd hij ontheven van de leiding van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Gedurende deze periode werden de volgende tijdelijke voorzieningen getroffen:

  • Minister van Binnenlandse Zaken en minister voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken, Jan de Koning (CDA)
  • Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Louw de Graaf (CDA)

Staatssecretarissen[bewerken]

Kabinetsformatie[bewerken]

De kabinetsformatie verliep als volgt:

Reden ontslagaanvraag[bewerken]

Kabinetscrisis (Reiskostenforfait): Tijdens het debat over de besluitvorming van het kabinet inzake het Nationaal Milieubeleidsplan, de Structuurnota Landbouw, het Natuurbeleidsplan en de Derde Nota Waterhuishouding bleek onenigheid tussen de VVD-fractie in de Tweede Kamer en het kabinet. Het kabinet bood op 3 mei 1989 zijn ontslag aan. Op 8 mei 1989 besloot het demissionaire kabinet vervroegde verkiezingen uit te schrijven.


Bronnen, noten en/of referenties
  • http://www.minaz.nl - Onder voorwaarde dat de bron wordt vermeld, mogen onderdelen van de inhoud van deze website worden overgenomen.
  • http://www.parlement.com - Onder voorwaarde dat de bron wordt vermeld, mogen onderdelen van de inhoud van deze website worden overgenomen.