Elco Brinkman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elco Brinkman
Elco Brinkman 2008.jpg
Algemene informatie
Naam Leendert Cornelis Brinkman
Geboren 5 februari 1948 in Dirksland
Functie Lid Eerste Kamer
Fractievoorzitter - Eerste Kamer
Partij CDA
Titulatuur mr. drs.
Politieke functies
1982-1989 Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur
1989-1995 Lid Tweede Kamer
1989-1994 Fractievoorzitter - Tweede Kamer
1994 Partijleider van het CDA
2011-heden Lid Eerste Kamer
2011-heden Fractievoorzitter - Eerste Kamer
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Leendert Cornelis (Elco) Brinkman (Dirksland, 5 februari 1948) is een Nederlands politicus, ambtenaar en bestuurder. Hij was minister en fractievoorzitter namens het CDA en voorzitter van Bouwend Nederland, de vereniging van bouw- en infrabedrijven. Sinds 7 juni 2011 is Brinkman Eerste Kamerlid en fractievoorzitter in de Eerste Kamer voor het CDA. Daarnaast is hij voorzitter van het Nederlandse Rode Kruis.

Jeugdjaren[bewerken]

Als zoon van burgemeester Bram Brinkman volgde hij basisonderwijs aan de Rehobothschool in Hardinxveld-Giessendam en voortgezet onderwijs aan het Johan de Witt gymnasium te Dordrecht. Daarna ging hij zowel politicologie (1966) als staatsrecht (1967) studeren aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Hij werd lid van het Studentencorps aan de VU en het dispuut Het wijsgerig gezelschap Tao. In 1972 respectievelijk 1974 behaalde hij in deze studies zijn doctoraalexamens.

Brinkman begon zijn loopbaan als wetenschappelijk medewerker bij de afdeling bestuurskunde van de VU (1970-1974). Vervolgens was hij beleidsmedewerker van het coördinatiebureau voor het Noordelijk deel van de Randstad (1974-1975). Hierna ging hij werken bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, waar hij begon als algemeen assistent departementsleiding bureau van de secretaris-generaal (1975-1977), en via de functies van hoofd bureau (1977-1979) en plaatsvervangend secretaris-generaal (1979-1980), opklom tot directeur-generaal Binnenlands Bestuur (1980-1982).

Politieke carrière[bewerken]

Minister L.C. Brinkman in de Tweede Kamer (1986)

Zijn politieke carrière begon in 1982, toen hij namens het CDA minister werd van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur in Kabinet-Lubbers I en Kabinet-Lubbers II. Als minister is hij onder meer bedenker van de term Zorgzame Samenleving.

In 1987 ontstond er ophef omdat Brinkman het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem wilde sluiten. Dit is niet doorgegaan, omdat veel bezoekers hier massaal op tegen waren. Het museum werd in 1991 verzelfstandigd. De collectie bleef eigendom van het rijk.[1]

Na de verkiezingen van 1989 werd hij fractievoorzitter van de CDA-fractie in de Tweede Kamer. Door premier Ruud Lubbers werd hij genoemd als opvolger. Het CDA wees hem aan als lijsttrekker bij de Kamerverkiezingen van 1994. Brinkman toonde zich echter weinig loyaal aan het kabinet-Lubbers III door in een spreekbeurt te waarschuwen: "Het speelkwartier is over", waarmee hij Lubbers een kras over de ziel gaf.

In de campagne van 1994 werd hij, gecoacht door fractievoorlichter Frits Wester, gepresenteerd met een lopende presentatie, de zogenaamde shuffle. Kort voor de verkiezingen veroorzaakte hij echter grote onrust door tegen het NOS Journaal te verklaren dat de bevriezing van uitkeringen ook moest gelden voor de AOW.

Onverwacht kondigde Lubbers aan bij de verkiezingen niet op Brinkman, maar op de nummer 3 op de lijst - Ernst Hirsch Ballin, die toen onder vuur lag vanwege opmerkingen over het aborteren van kinderen met het syndroom van Down - te stemmen. De verkiezingen leverden het CDA een historisch verlies op (van 54 naar 34 zetels) en Brinkman trad af als fractievoorzitter ten gunste van Enneüs Heerma. Een jaar later verliet hij de landelijke politiek.

Na de politiek[bewerken]

In 1995 werd Brinkman voorzitter van het Algemeen Verbond Bouwbedrijf. In 1998 werd de ziekte non-Hodgkin bij hem geconstateerd. Hij herstelde hiervan, maar in 2002 werd opnieuw kanker vastgesteld, ditmaal aan zijn speekselklieren. Ook ditmaal herstelde hij. Een week na zijn laatste chemokuur verscheen hij al voor de parlementaire enquêtecommissie Bouwnijverheid in 2002. Het Algemeen Verbond Bouwbedrijf fuseerde eind 2004 met BouwNed, VIANED, Bolegbo-vok, vocBetonbouw en WRI tot Bouwend Nederland, waarvan Brinkman voorzitter werd.

Op 10 juni 2006 werd Brinkman uitgeroepen tot 'invloedrijkste bestuurder van Nederland' op grond van een netwerkanalyse door de Erasmus Universiteit Rotterdam (waarbij koningin, bewindslieden en Tweede Kamerleden waren uitgesloten). Op basis van deze analyse is een top-200 gemaakt, die is gepubliceerd door de Volkskrant.[2]

Vanaf 2004 was Brinkman voorzitter van het Algemeen Bestuurscollege van de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag en van de raad van toezicht (president-commissaris) van de Stichting Philadelphia Zorg. In 2008 eisten de vakbonden zijn vertrek daar, omdat hij medeverantwoordelijk werd gehouden voor de miljoenentekorten bij deze organisatie. Uit onderzoek van het College Sanering Zorginstellingen (CSZ) bleek begin januari 2009 dat er sprake was van wanbeleid en dat het toezicht door de raad van commissarissen gefaald had. Daarop kondigde Brinkman zijn aftreden aan.

Brinkman was op 23 mei 2011 lijsttrekker van het CDA bij de Eerste Kamerverkiezingen. Sindsdien is hij daar fractievoorzitter.

Als voorzitter van Bouwend Nederland.[3] werd Brinkman opgevolgd door CDA-partijgenoot Maxime Verhagen.

Persoonlijk leven[bewerken]

Elco Brinkman is getrouwd met de kunstschilderes Janneke Brinkman-Salentijn.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
M.H.M.F. Gardeniers-Berendsen (volksgezondheid)
H.A. de Boer (cultuur)
Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur
1982-1989
Opvolger:
H. d'Ancona
Voorganger:
R.F.M. Lubbers
Politiek leider CDA
1994
Opvolger:
E. Heerma