Elco Brinkman
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Elco Brinkman | |
|---|---|
 |
|
|
|
|
| Geboren | 5 februari 1948 |
| Functie | Voorzitter Bouwend Nederland, voorzitter het Nederlands Rode Kruis en voorzitter bestuur ABP |
| Partij | CDA |
| Titulatuur | Mr.Drs. |
| Politieke functies | |
| 1982-1989 | Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur |
| 1989-1995 | Lid Tweede Kamer |
| 1989-1994 | Fractievoorzitter |
| Parlement & Politiek - biografie (bron) | |
 Politiek |
|
Leendert Cornelis (Elco) Brinkman (Dirksland, 5 februari 1948) is een voormalig Nederlands politicus. Hij is getrouwd met de kunstschilderes Janneke Brinkman-Salentijn. Hij is tegenwoordig voorzitter van Bouwend Nederland, de vereniging van bouw- en infrabedrijven. Daarnaast is hij voorzitter van het ABP en voorzitter van Het Nederlandse Rode Kruis.
Inhoud |
[bewerken] Jeugdjaren
Op jonge leeftijd verhuisde Elco Brinkman vanuit Stad aan 't Haringvliet, waar zijn vader burgemeester was, met zijn ouders naar het dorp Hardinxveld-Giessendam, toen zijn vader daar de eerste burger werd. Na de lagere school (Rehobothschool in Hardinxveld-Giessendam) en middelbare school (gymnasium-a te Dordrecht) doorlopen te hebben, ging hij zowel politieke wetenschappen (1966) als rechten (staatsrecht, 1967) studeren aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, waar hij lid werd van het Studentencorps aan de Vrije Universiteit en zat hij bij het dispuut W.G.Tao. In respectievelijk 1972 en 1974 behaalde hij voor deze studies zijn doctoraalexamens.
Brinkman begon zijn loopbaan als wetenschappelijk medewerker bij de afdeling bestuurskunde van de Vrije Universiteit in Amsterdam (1970-1974). Vervolgens was hij beleidsmedewerker coördinatiebureau voor het Noordelijk deel van de Randstad (1974-1975). Hierna ging hij werken bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken, waar hij begon als algemeen assistent departementsleiding bureau van de secretaris-generaal (1975-1977), en via de functies van hoofd bureau (1977-1979) en plaatsvervangend secretaris-generaal (1979-1980), opklom tot directeur-generaal Binnenlands Bestuur (1980-1982).
[bewerken] Politieke carrière
Zijn politieke carrière begon in 1982, toen hij namens het CDA minister werd van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur in Kabinet-Lubbers I en Kabinet-Lubbers II. Als minister is hij onder meer bedenker van de term Zorgzame Samenleving.
Na de verkiezingen van 1989 werd hij fractievoorzitter van de CDA-fractie in de Tweede Kamer. Door premier Lubbers werd hij genoemd als opvolger, en door het CDA werd hij aangewezen als lijsttrekker bij de Kamerverkiezingen van 1994. Brinkman toonde zich echter weinig loyaal aan het kabinet-Lubbers III door in een spreekbeurt te waarschuwen: "Het speelkwartier is over". Waarmee hij Lubbers een kras over de ziel gaf.
In de campagne van 1994 werd hij, gecoacht door fractievoorlichter Frits Wester, gepresenteerd op Amerikaanse wijze met een lopende presentatie, de zogenaamde shuffle. Kort voor de verkiezingen veroorzaakte hij echter grote onrust door tegen het NOS Journaal te verklaren dat de bevriezing van uitkeringen ook moest gelden voor de AOW.
Volkomen onverwacht kondigde Ruud Lubbers aan bij de verkiezingen niet op Brinkman, maar op de nummer 3 op de lijst - Ernst Hirsch Ballin, die toen onder vuur lag vanwege opmerkingen over het aborteren van kinderen met het syndroom van Down - te stemmen. De verkiezingen leverden het CDA een historisch verlies op (van 54 naar 34 zetels), en Brinkman trad af als fractievoorzitter ten gunste van Enneüs Heerma. Een jaar later verliet hij de landelijke politiek.
[bewerken] Na de politiek
In 1995 werd Brinkman voorzitter van het Algemeen Verbond Bouwbedrijf. In 1998 werd non-Hodgkin bij hem geconstateerd. Hij herstelde hiervan, maar in 2002 werd opnieuw kanker vastgesteld, ditmaal aan zijn speekselklieren. Ook ditmaal herstelde hij. Een week na zijn laatste chemokuur verscheen hij al voor de parlementaire enquêtecommissie Bouwnijverheid in 2002. Het Algemeen Verbond Bouwbedrijf fuseerde eind 2004 met BouwNed, VIANED, Bolegbo-vok, vocBetonbouw en WRI tot Bouwend Nederland, waar Brinkman sindsdien voorzitter van is.
Op 10 juni 2006 is Brinkman uitgeroepen tot invloedrijkste bestuurder van Nederland. Dat was de uitkomst van een netwerkanalyse door de Erasmus Universiteit Rotterdam, waarbij koningin, bewindslieden en leden van de Tweede Kamer waren uitgesloten. Op basis van deze analyse is een top-200 gemaakt, die is gepubliceerd door de Volkskrant.
Vanaf 2004 is Brinkman voorzitter van de raad van toezicht (president-commissaris) van de Stichting Philadelphia Zorg. In 2008 eisten de vakbonden zijn vertrek daar omdat hij mede verantwoordelijk werd gehouden voor de miljoenentekorten bij deze organisatie.[1]Uit onderzoek van het College Sanering Zorginstelling (CSZ) blijkt begin januari dat er sprake is geweest van wanbeleid en dat het toezicht door de Raad van Commissarissen gefaald heeft. Daarop kondigt Brinkman zijn aftreden aan.
[bewerken] Externe links
- Brinkman invloedrijkste man van Nederland, de Volkskrant, 12 juni 2006 (uitkomst van een onderzoek van de Erasmus Universiteit Rotterdam naar de invloedrijkste personen van Nederland)
- Brinkman op parlement & politiek
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ Omroep Gelderland 11 november 2008 [1]
| Voorganger: Til Gardeniers-Berendsen (volksgezondheid) Hans de Boer (cultuur) |
Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur 1982-1989 |
Opvolger: Hedy d'Ancona |
| Christen Democratisch Appèl |
|---|
|
Volksvertegenwoordigers en bestuurders: Eerste Kamerleden · Tweede Kamerleden · Fractievoorzitters Tweede Kamer · Bewindslieden |
