Middelbare technische school
De middelbare technische school (mts) is een voormalig Nederlands onderwijstype, dat nu onder het middelbaar beroepsonderwijs (mbo) valt. In principe had een mts drie of vier vakrichtingen: werktuigbouwkunde, bouwkunde, elektrotechniek en sommigen ook nog procestechniek. Na drie jaar theorie- en praktijklessen volgde meestal een een jaar waarbij de student stage liep in het bedrijfsleven.
Om toegelaten te worden tot een mts was een diploma (T-stroom) van de lagere technische school (lts) of de mavo nodig. Lts-ers zonder een diploma T-stroom konden soms via een bedrijfsschool alsnog naar de mts. Een mts-diploma gaf de mogelijkheid om te gaan studeren aan een hogere technische school (hts). Diverse mts-en boden in het derde studiejaar een verzwaard theoretische pakket aan met extra wis- en natuurkunde, Engels en Nederlands om het voorbereidend jaar op de hts te kunnen overslaan.
Er waren bijzondere scholen voor middelbare technische onderwijs. Zoals de ets voor elektrotechniek in Amsterdam. De Leidse instrumentmakers school, waar men opgeleid werd tot hoogwaardig instrumentmaker. De Hendrick de Keyserschool in Amsterdam had een afdeling fijnmechanische techniek die op Leiden leek. Bij de Gooise mts te Hilversum was de afdeling werktuigbouwkunde uitgebreid met apparatenbouw. Eveneens in Hilversum was de particuliere Rens & Rens school gevestigd, een hts en mts die naast elektronica ook les gaf in radiotechniek. De MTS Schoonhoven, die gespecialiseerd was in sieraden en edelmetalen. Verder hadden diverse mts-en een vakrichting autotechniek. De meeste afgestudeerde mts-ers die niet verder gingen studeren kwamen terecht in functies in het middenkader en op tekenkamers.
Voor 1963 heette de voorloper van de mts "uitgebreide (lagere) technische school" (uts/ults). Tot 1957 was "middelbaar technische school" (mts) de naam voor de latere hogere technische school (hts).
Er waren MTS-scholen in onder meer de volgende steden:
|
|
| Bronnen, noten en/of referenties |
