Paasei

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paaseieren
Chocolade-eieren, verpakt in bedrukt aluminiumfolie
Eieren versieren
Eieren met versiermaterialen
Eieren verstoppen

Een paasei is een versierd ei of chocolade-ei, dat met Pasen wordt verstopt. Het verstoppen stamt uit de Germaanse traditie om eieren, als symbool van vruchtbaarheid, in akkers te begraven zodat deze akkers op hun beurt vruchtbaar zouden worden.

Versieren[bewerken]

Paaseieren kunnen op vele manieren worden versierd. Bijvoorbeeld door het ei te beschilderen of beplakken. Maar ook het perforeren van de schaal komt voor. Het versieren van eieren kan gedaan worden met behulp van een eierverfmolen.

In de folklore van Overijssel worden madeliefjes tegen de eierschaal gedrukt en daarna omwikkeld met uienschillen, kranten en touw. De eieren worden gekookt, waarna de kleurstof uit de uienschillen in de eierschaal trekt. Op de plaatsen van de madeliefjes ontstaan afdrukken op de eierschaal. Na het koken wordt het ei uitgepakt en met boter ingesmeerd om het mooi te laten glanzen.

Fabergé creëerde uitbundig met juwelen versierde paaseieren voor de Russische tsaren: de Fabergé-eieren.

Chocolade-eitjes[bewerken]

Met Pasen zijn er ook chocolade-eitjes verkrijgbaar in de winkel. Deze zijn er in vele smaken: zowel massief puur, melk en wit als gevuld, bijvoorbeeld met praline, hazelnoot, advocaat. Vaak zijn de eitjes verpakt in een kleurig bedrukt stukje aluminiumfolie.

Oorsprong[bewerken]

De kerk zou Pasen over een heidens voorjaarsfeest heen hebben geplaatst, in een poging dit feest te kerstenen. Deze theorie rondom de Germaanse mythologie is opgekomen in de Romantiek. Tegenwoordig gaat men er echter van uit dat de kennis van die mythologie is gebaseerd op allerlei twijfelachtige reconstructies en speculaties. In een enkel geval is zo’n 'heidense', mythologische, oud-Germaanse en voor-christelijke verklaring mogelijk, maar vrijwel altijd is zo'n verklaring onwaarschijnlijk, speculatief of geheel onjuist. Veel van deze opvattingen zijn keer op keer klakkeloos overgenomen uit populaire publicaties, waarin dergelijke theorieën nog altijd worden vermeld, hoewel die door de serieuze wetenschap al lang zijn opgegeven.[1][2]

Er is sprake van paaseieren in de christelijke traditie: bij de invoering van de vasten verbood de kerk om eieren te eten tussen Aswoensdag en Pasen. Deze eieren werden dan pas met Pasen opgegeten, waarbij de oudste eieren gebruikt werden om te versieren.

Sommige theorieën willen dat het paasei staat voor de steen van het graf van Jozef van Arimathea, waaruit Jezus Christus is verrezen. Katholieken brachten manden vol eieren naar de kerk om te laten zegenen.[2]

Volgens de katholieke traditie worden paaseieren door de klokken van Rome geworpen. Alle klokken zijn volgens die traditie na het luiden tijdens het Gloria tijdens de Mis op Witte Donderdag naar Rome vertrokken om op Paaszondag de meegebrachte eieren uit te werpen. Een theorie wil dat protestanten het katholieke verhaal over de klokken niet wilden vertellen. Zij zouden de paashaas aan het verhaal hebben gehecht.[2]

Joodse traditie[bewerken]

In het joodse feest Pesach, waarin de uittocht uit Egypte wordt herdacht, wordt een hardgekookt en daarna gebraden ei neergelegd op de seiderschotel, een schotel die op de seideravond tijdens de vertelling over de uittocht uit Egypte op tafel staat, samen met onder meer drie matses en een gebraden botje van een lam. Het lamsbot verwijst naar het lamsoffer dat de joden de avond van de uittocht brachten. Het gebraden ei staat symbool voor het feestoffer dat met Pesach werd gebracht.

Computerprogramma's[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Easter egg voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In computerprogramma's, op dvd's, op cd's en in boeken wordt de term easter egg (Engels voor paasei) ook wel gebruikt om verborgen extra's aan te duiden. Men moet hierbij denken aan extra scènes op een dvd, of geheime berichten van een Unix command-prompt.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. T. Dekker, H. Roodenburg (red.) [et al.]: Volkscultuur: een inleiding in de Nederlandse etnologie. Nijmegen 2000.
  2. a b c J.L. de Jager: Rituelen, nieuwe en oude gebruiken in Nederland. Utrecht/Antwerpen 2001.

Beluister

(info)