The Last Temptation of Christ

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Last Temptation of Christ
Regie Martin Scorsese
Producent Barbara De Fina
Scenario Paul Schrader
Hoofdrollen Willem Dafoe
Harvey Keitel
David Bowie
Victor Argo
Muziek Peter Gabriel
Montage Thelma Schoonmaker
Cinematografie Michael Ballhaus
Distributie Universal Pictures
Première Vlag van Verenigde Staten 12 augustus 1988
Vlag van Nederland 22 september 1988
Genre drama
Speelduur 164 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 7.000.000,-
Nominaties Academy Award (1), Golden Globes (2), Razzie (1), Grammy (1)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Last Temptation of Christ is een film uit 1988 van regisseur Martin Scorsese. De film lokte heel wat controverse uit omdat het verhaal van Jezus verteld wordt op een wijze die niet gebaseerd is op de Bijbel, maar op de roman "The Last Temptation of Christ" van de Griekse schrijver Nikos Kazantzakis. De nadruk op de menselijke natuur van Jezus riep onder een groot aantal Christenen weerstand op tegen de film.

De hoofdrollen in de film worden vertolkt door Willem Dafoe, Harvey Keitel, Barbara Hershey en David Bowie.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Jezus van Nazareth maakt houten kruizen voor de Romeinen, die vervolgens mensen kruisigen op die kruizen. Hij is een man die leeft zonder zonden, maar ook een man die dagelijks aan verlangens blootstaat. Die verlangens zijn menselijk maar staan in diep contrast met de opdracht die hij van God moet volbrengen.

Tijdens zijn leven ontmoet hij onder meer Maria Magdalena en de mannen die zijn apostelen zullen worden. Jezus wordt ook meerdere malen door Satan benaderd, maar steeds overwint hij de verleidingen van Satan. Meer en meer gelooft Jezus zelf dat hij de messias is.

Na het laatste avondmaal wordt Jezus door de Romeinse gouverneur Pontius Pilatus ter dood veroordeeld. Jezus wordt gekruisigd en krijgt tijdens zijn laatste uren het bezoek van een engel. Zij zegt dat hij niet de Zoon van God is, maar dat God wel van hem houdt. Ze haalt hem van het kruis en biedt hem een mooi en liefdevol leven aan.

Op het einde van dat leven krijgt Jezus op zijn sterfbed bezoek van zijn apostelen. De laatste bezoeker is Judas, die zegt dat Jezus een verrader is. Het wordt duidelijk dat de engel eigenlijk Satan is. Jezus beseft dat hij niet aan de laatste verleiding heeft kunnen weerstaan: het leiden van een gewoon menselijk leven, en dus begeeft hij zich terug naar Jeruzalem, waar hij God smeekt: Laat mij uw Zoon zijn!.

Gelijk daarna hangt Jezus terug aan het kruis, waar hij het uitschreeuwt van de pijn. Jezus weet dat met zijn sterven zijn leven als Zoon van God volbracht is en sterft.

Rolverdeling[bewerken]

Prijzen[bewerken]

Academy Awards (1989)

Golden Globes (1989)

Grammy Awards (1990)

  • Genomineerd - Grammy for Best Album of Original Instrumental Background Score Written for a Motion Picture or Television - Peter Gabriel

Razzie Awards (1989)

Filmmuziek[bewerken]

Selections from Passion: Music for the Last Temptation of Christ
Filmmuziek van Peter Gabriel
Uitgebracht 1989
Opgenomen 1989
Genre Pop/Rock
Duur 13:47
Label(s) Geffen
Professionele recensie
* All Music Guide 4/5 sterren link
Portaal  Portaalicoon   Muziek

De muziek voor deze film werd gecomponeerd door Peter Gabriel en genomineerd voor een Grammy en een Golden Globe.

Productie[bewerken]

Reeds in zijn jeugd wou Martin Scorsese een film maken over het leven van Jezus. Eind jaren '70 bemachtigde Scorsese de rechten van het boek The Last Temptation (Of Christ) van schrijver Nikos Kazantzakis. Vervolgens liet Scorsese scenarist Paul Schrader het boek omvormen tot een scenario. Schrader had eerder al het scenario van Taxi Driver (1976) geschreven voor Scorsese.

Als alles volgens plan zou verlopen dan zouden de opnames voor de film beginnen in 1983. Scorsese had net The King of Comedy (1982) gemaakt en kreeg van Paramount Pictures de toestemming om de film rond het leven van Jezus te draaien. Oorspronkelijk zou Aidan Quinn de rol van Jezus spelen. Andere bekende namen waren Sting (als Pontius Pilatus), Ray Davies (als Judas) en Barbara Hershey (als Maria Magdalena).

Toen ze bij Paramount Pictures (en bij het moederbedrijf Gulf + Western) zagen dat het budget te hoog opliep en toen de filmstudio verschillende klachtbrieven omtrent de religieuze inhoud van de film kreeg, werd de film van Scorsese geannuleerd. Het project zou worden verkocht aan een andere studio en Scorsese begon aan het filmproject After Hours (1985).

In 1986 raakte Universal Pictures geïnteresseerd. Scorsese zei dat hij de film in 58 dagen zou opnemen en dat hij een budget van $7 miljoen nodig had. De filmstudio gaf groen licht en de regisseur kon beginnen aan zijn droomproject. Quinn werd vervangen door Willem Dafoe en Sting door David Bowie. In oktober 1987 begonnen de eerste opnames van de film.

De opnames vonden plaats in Marokko. De klus moest snel geklaard zijn en dus werd er veel geïmproviseerd op de set. Rond Kerstmis 1987 waren de opnames afgelopen.

Controversie[bewerken]

De film kende heel wat controverse omdat het verhaal zich niet baseerde op de Bijbel maar wel op een roman van Nikos Kazantzakis. Zo sterft Jezus op het einde niet aan het kruis, maar trouwt hij met Maria Magdalena (om later dan toch aan het kruis te sterven). Bovendien liet de film ook een liefdesscène zien tussen Jezus en Maria Magdalena, hetgeen heel wat protest veroorzaakte.

Daarnaast wordt er in de film prominent gewerkt met het thema verleiding. Satan probeert Jezus meermaals te verleiden tot een leven als een gewone man. Jezus moet kiezen tussen zijn lot als Zoon van God en een leven als 'gewone man' en neigt vaak naar dat laatste.

Ander controversiële elementen zijn Jezus die kruisen, waar mensen op gekruisigd worden, maakt voor de Romeinen. Jezus die andere mannen op de mond zoent en Jezus die zich gekweld voelt door de stem van God.

Protestacties[bewerken]

  • Op 22 oktober 1988 gooiden enkele christelijke fundamentalisten uit Frankrijk molotovcocktails in een bioscoop in Parijs. Dertien mensen raakten gewond, waarvan er vier ernstige brandwonden opliepen.
  • In 1989 toonde een leerkracht in Albuquerque de film aan enkele leerlingen van de richting "geschiedenis". Dit leverde hevige protestacties op van de ouders en een lokale radiopresentator.