Griekse landschildpad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Griekse landschildpad
IUCN-status: Gevoelig[1] (2004)
Testudo hermanni hermanni Mallorca 02.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Testudines (Schildpadden)
Onderorde: Cryptodira (Halsbergers)
Familie: Testudinidae (Landschildpadden)
Geslacht: Testudo
Soort
Testudo hermanni
Gmelin, 1789
Afbeeldingen Griekse landschildpad op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Griekse landschildpad op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De Griekse landschildpad[2] (Testudo hermanni) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). Het soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Johann Friedrich Gmelin in 1789. Later werd de wetenschappelijke naam Testudo graeca bettai gebruikt. De soortnaam hermanni is een eerbetoon aan de Franse natuuronderzoeker Jean Hermann (1738-1800).

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De totale lichaamslengte bedraagt ongeveer 30 centimeter. De schildlengte is ongeveer 15 tot 20 centimeter, het schild is erg rond en alleen aan de voorkant iets opstaand.[3] Twee schildplaten vormen het midden van de rug, met daaromheen acht grotere platen, de schildrand bestaat uit smallere platen. Iedere schildplaat is zwart met een gele vlek, die soms groter kan zijn dan het zwarte gedeelte, maar de basiskleur is meestal zwart; hoe ouder de dieren worden hoe meer de lichtere kleuren vervagen. Juvenielen hebben meestal ook gele vlekken op de kop, dit zijn overigens schubben. Een volwassen Griekse landschildpad kan twee tot drie kg wegen.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel bestaat uit voornamelijk uit kruidachtige planten en bladeren. Dit wordt incidenteel afgewisseld met vruchten, mest, slakken, wormen en aas.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De Griekse landschildpad komt voor in Italië, grote delen van de Balkan, Zuid-Frankrijk (in het gebergte les Maures boven St. Tropez), Spanje, Griekenland inclusief veruit de meeste eilanden, Sardinië en Corsica.[4] De habitat bestaat uit droge, open gebieden zoals savannen en halfwoestijnen, de schildpad neemt zo af en toe een bad.

Levenswijze[bewerken]

Omdat de soort niet veel eisen stelt aan de leefomgeving, en een alleseter is die zich relatief makkelijk voortplant, is de Griekse landschildpad populair in terraria, waardoor veel over de levenswijze bekend is. De mannetjes maken in de voortplantingstijd grommende en sissende geluiden tijdens de paring, net als veel andere landschildpadden. De vrouwtjes begraven de tot 12 eieren in flesvormige nestkamers.

Ondersoorten[bewerken]

Testudo hermanni wordt onderverdeeld in de ondersoorten Testudo hermanni hermanni en Testudo hermanni boettgeri. In het verleden zijn er diverse benamingen voor de verschillende ondersoorten geweest. De meest recentelijke varianten zijn Testudo hermanni robertmertensi voor de Testudo hermanni hermanni en de Testudo hermanni hercegovinensis welke recentelijk bij het ondersoort Testudo hermanni boettgeri is gevoegd.

CITES[bewerken]

De testudo hermanni zijn beschermde schildpadden, ze staan op de ‘CITES: Bijlage A lijst’ en vallen onder de ‘Rode Lijst: Lager risico / bijna bedreigd’. Om de dieren in gevangenschap te houden is een CITES vergunning nodig voor elk dier. Deze CITES vergunning wordt uitsluitend uitgegeven bij nakweek dieren van geregistreerde kwekers.

Volwassen dieren waar mee word gekweekt moeten gechipped zijn. Let op dat kleine schildpadden niet te vroeg gechipped worden, dit in verband met de grootte van de chip in verhouding met het lichaam van schildpad.

Afbeeldingen[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]