Joke Schauvliege

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joke Schauvliege
Joke Schauvliege at Werktuigendagen 2009 b.jpg
Geboortedatum 16 maart 1970
Geboorteplaats Gent
Kieskring Flag of Oost-Vlaanderen.svg Oost-Vlaanderen
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Partij CVP / CD&V
Vlaams minister van Omgeving, Natuur en Landbouw
Aangetreden 25 juli 2014
Regering Bourgeois I
Voorganger Philippe Muyters (Ruimtelijke Ordening)
Kris Peeters (Landbouw en Plattelandsbeleid)
Functies
1994 - heden Gemeenteraadslid Evergem
1999 - 2003 Volksvertegenwoordigster
2007 - 2009 Schepen Evergem
2004 - 2009 Vlaams Parlementslid
2004 - 2009 Onder-fractievoorzitster Vlaams Parlement
2008 - 2009 Ondervoorzitster CD&V
2009 - 2014 Vlaams minister van Cultuur
2009 - heden Vlaams minister van Leefmilieu en Natuur
2014 - heden Vlaams minister van Landbouw en Omgeving
Website
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek
Joke Schauvliege ontvangt een groep bezoekers in het Vlaams Parlement.

Joke Schauvliege (Gent, 16 maart 1970) is een Belgisch politica voor CD&V.

Levensloop[bewerken]

Schauvliege studeerde na haar humaniora in de Onze-Lieve-Vrouw Visitatie te Gent, rechten aan de RUG. Ze werkte tien jaar als advocaat aan de Gentse balie. Schauvliege werd in 1994 als jongste gemeenteraadslid verkozen in Evergem. Ze was lid van de jeugdbeweging VKAJ en verschillende andere verenigingen. In 1999 had ze samen met Jo Vermeulen een rubriek "Jo en Joke" in De Laatste Show.

In 1999 werd Schauvliege verkozen als volksvertegenwoordiger in de Kamer, voor de toenmalige CVP. In 2003 greep Schauvliege naast een parlementszetel. In 2004 maakte Schauvliege de overstap naar het Vlaamse niveau. Ze was in het Vlaams Parlement lid van de commissie Leefmilieu en Ruimtelijke Ordening. Binnen CD&V wordt ze beschouwd als specialiste inzake ruimtelijke ordening. Schauvliege was ook ondervoorzitter van de CD&V-fractie in het Vlaams Parlement. Van 2007 tot 2009 bekleedde Schauvliege lokaal een uitvoerend mandaat. In haar gemeente Evergem was ze schepen van Ruimtelijke Ordening, Jeugdbeleid, Toerisme en Natuurontwikkeling. Van 2008 tot 2009 was zij nationaal ondervoorzitter van CD&V. Bij de Vlaamse verkiezingen van 2009 behaalde zij 51.810 voorkeurstemmen, meteen het hoogste aantal in Oost-Vlaanderen.[1] Deze hoge persoonlijke score werd in juli 2009 verzilverd met het ambt van minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur in de nieuwe Vlaamse Regering-Peeters II.

Tijdens het Belgisch EU-voorzitterschap in 2010 zat Vlaams minister Schauvliege de Europese Raad Leefmilieu voor.[2] Daarbij zette ze Duurzaam Materialenbeheer succesvol op de Europese agenda. In februari 2012 keurde de Vlaamse Regering op voorstel van minister Schauvliege de geluidsnormen voor muziekactiviteiten goed. De normen zijn in voege sinds 1 januari 2013. In 2012 kreeg Schauvliege van de culturele (muziek)sector veel kritiek. Dit wegens het invoegen van een wettelijke geluidsnorm op concerten en festivals (max. 100 dB). Volgens sommigen is deze norm te laag om bepaalde muziekgenres nog goed te kunnen spelen in België. Ze kreeg eveneens kritiek te slikken van de cultuursector toen ze bij haar aanstelling blijk gaf in de laatste zes maanden slechts één toneelstuk had gezien, waarvan ze zich de naam niet herinnerde.[3]

Ook milieu- en natuurorganisaties uitten kritiek op haar beleid, onder meer door het versoepelen van de vossenjacht en het goedkeuren van een milieuvergunning voor het winkelcomplex Uplace. Dat laatste viel ook bij de zelfstandigenorganisatie UNIZO niet in goede aarde. De milieuorganisaties steunden Schauvliege wel in haar vraag om tegen 2020 30% minder broeikasgassen uit te stoten in Vlaanderen, een verplichting die werd opgelegd door de Europese Unie. Haar goedkeuring van Uplace kon ook op bijval rekenen van Voka en oppositiepartij Open Vld.

Tijdens de laatste ronde van het Kunstendecreet verhoogde ze het totaal middelen, met meer dan 7 miljoen euro, van 87 miljoen naar 94,5 miljoen euro. Ze koos voor 10% projectsubsidies en 90% structurele subsidies, waar het vroeger 3% en 97% was. "Dat zorgt voor meer flexibiliteit, meer impulsen voor artistieke vernieuwing en creatieve productie", verduidelijkt ze. Op 7 december 2012 sloot minister Schauvliege samen met haar Franstalige collega Fadila Laanan een cultureel samenwerkingsakkoord tussen Vlaanderen en de Franse Gemeenschap. Bij de Vlaamse verkiezingen van 2014 was Schauvliege lijsttrekker in de kieskring Oost-Vlaanderen, ze behaalde 55.291 voorkeurstemmen en werd opnieuw verkozen. In de nieuw gevormde regering-Bourgeois werd ze minister van Omgeving, Natuur en Landbouw en aldus bevoegd voor de domeinen landbouw en visserij, leefmilieu en natuur (waaronder natuurlijke rijkdommen en plattelandsbeleid) en ruimtelijke ordening.

Tijdens haar tweede mandaat als minister van Natuur lag ze opnieuw onder vuur. Een coalitiepartner van de N-VA noemde haar een marionet van de Boerenbond[4] en stand-upcomedian Wouter Deprez hekelde de manier waarop ze een transportbedrijf een kapvergunning verleende voor een bos en de manier waarop ze het dossier verdedigde. Deprez had ook kritiek op het beheer van het Boscompensatiefonds, waarin geld wordt gestort om bossen aan te planten als er ergens natuur moet wijken, maar maar geen gebruik van gemaakt wordt, mogelijk om de begroting niet in het rood te doen gaan. Schauvliege stelde daarna voor om het geld te verdelen over de gemeenten, maar ook daar kwam kritiek op, onder meer van Deprez en de N-VA, omdat het voor versnipperde natuur zou zorgen.[5][6] Schauvliege viseerde in het conflict met Deprez de manier waarop de VRT de cabaretier aan bod liet komen in De afspraak, wat verschillende politici vonden neigen naar politieke inmenging in het functioneren van de VRT. Het programma lag net onder vuur door een ander incident, waardoor de aanval ook in dat opzicht werd bekritiseerd.[7] De vier Belgische regeringen die bevoegd zijn voor milieu slaagden er in 2015 niet in om nog voor de klimaatconferentie in Parijs een akkoord te vinden over de verdeling van de inspanningen die moeten gebeuren om de opwarming van de aarde binnen de perken te houden, waarvoor Schauvliege eveneens (gedeelde) kritiek kreeg.[8][9][10] Critici, onder andere coalitiepartners, vonden dat ze slecht onderhandelde.[11][12]

In 2014 werd ze Commandeur in de Leopoldsorde.[13]

Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege tijdens een inhuldiging in Technopolis op 3 oktober 2013.

Joke Schauvliege is gehuwd en heeft twee kinderen. Ze woont in Ertvelde, een deelgemeente van Evergem.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Bert Anciaux
Vlaams minister van Cultuur
2009 - 2014
Opvolger:
Sven Gatz
Voorganger:
Hilde Crevits
Vlaams minister van Leefmilieu/Natuur
2009 - heden
Voorganger:
Kris Peeters
Vlaams minister van Landbouw
2014 - heden
Voorganger:
Philippe Muyters
Vlaams minister van Omgeving
2014 - heden
Partijvoorzitters: August de Schryver · François-Xavier van der Straten-Waillet · Théo Lefèvre · Jos De Saeger · Robert Vandekerckhove · Wilfried Martens · Leo Tindemans · Frank Swaelen · Herman Van Rompuy · Johan Van Hecke · Marc Van Peel · Stefaan De Clerck · Yves Leterme · Jo Vandeurzen · Marianne Thyssen · Wouter Beke
Premiers na 1945: Gaston Eyskens · Jean Duvieusart (PSC) · Joseph Pholien (PSC) · Jean Van Houtte · Théo Lefèvre · Pierre Harmel (PSC) · Paul Vanden Boeynants (PSC) · Leo Tindemans · Wilfried Martens · Mark Eyskens · Jean-Luc Dehaene · Yves Leterme · Herman Van Rompuy
Vlaamse ministers-presidenten: Gaston Geens · Luc Van den Brande · Yves Leterme · Kris Peeters
Fractievoorzitters: Kamer: Raf Terwingen · Senaat: Steven Vanackere · Vlaams Parlement: Koen Van den Heuvel · Brussels Hoofdstedelijk Parlement: Brigitte De Pauw · Europees Parlement: Marianne Thyssen (voor de EVP)
Ministers en staatssecretarissen: Federale regering: Kris Peeters · Koen Geens · Pieter De Crem
Vlaamse regering: Hilde Crevits · Jo Vandeurzen · Joke Schauvliege
Brusselse Hoofdstedelijke Regering: Bianca Debaets
Voorgangers: Katholieke Partij · Christene Volkspartij · Katholieke Unie · Katholieke Partij · Katholiek Verbond van België (UCB) · Katholieke Vlaamse Volkspartij (KVV) · Katholiek Blok · Christelijke Volkspartij (CVP)
Nevenorganisaties: JONGCD&V · Vrouw & Maatschappij · CD&V-senioren · CEDER
Zusterpartijen: Centre démocrate humaniste (cdH) · Christlich Soziale Partei (CSP) · Europese Volkspartij (EVP) · Christendemocratische Internationale (CDI)
Standen: Beweging.net · Unie van Zelfstandige Ondernemers (UNIZO) · Boerenbond
Christelijke zuil: Katholieke Kerk in België · Algemeen Christelijk Vakverbond (ACV) · Christelijke Mutualiteiten (CM) · Verbond van Kristelijke Werkgevers en Kaderleden (VKW) · Kristelijke Arbeidersjongeren (KAJ) · Kristelijke Arbeiders Vrouwenbeweging (KAV) · Kristelijke Werknemersbeweging (KWB) · Open, Kristelijk, Respectvol en Actief (OKRA) · Familiehulp · Wit-Gele Kruis · Caritas · Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs (VSKO) · Vlaams Verbond van Katholieke Hogescholen (VVKHO) · Scouts en Gidsen Vlaanderen · Chiro · Katholieke Studerende Jeugd - Katholieke Studenten Actie - Vrouwelijke Katholieke Studerende Jeugd (KSJ-KSA-VKSJ) · Katholieke Landelijke Jeugd (KLJ) · Landelijke Gilden · Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen (KVLV) · Sporta · Davidsfonds · Pasar · Wereldsolidariteit (WS) · Broederlijk Delen · Groep Arco