Klaas Dijkhoff

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Klaas Dijkhoff
Klaas Dijkhoff (2015)
Klaas Dijkhoff (2015)
Algemene informatie
Volledige naam Klaas Henricus Dominicus Maria Dijkhoff
Geboren 13 januari 1981
Geboorteplaats Soltau (Duitsland)
Functie Fractievoorzitter in de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Sinds 26 oktober 2017
Partij VVD
Titulatuur mr. dr.
Alma mater Universiteit van Tilburg
Politieke functies
2010-2013 Gemeenteraadslid in Breda
2010-2015
2017-heden
Lid Tweede Kamer
2015-2017 Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
2017 Minister van Defensie
2017-heden Fractievoorzitter in de Tweede Kamer
Biografie op Parlement.com
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Klaas Henricus Dominicus Maria Dijkhoff (Soltau, 13 januari 1981) is een Nederlands politicus van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD). Hij is lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal en aldaar sinds 26 oktober 2017 fractievoorzitter van de VVD.

Dijkhoff was 29 jaar toen hij in 2010 als lijsttrekker en fractievoorzitter van de VVD in de gemeenteraad van Breda begon. Datzelfde jaar werd hij voor het eerst gekozen in de Tweede Kamer. Vanaf 2013 legde hij zich volledig toe op de landelijke politiek: hij was campagneleider voor de VVD bij de Nederlandse gemeenteraadsverkiezingen 2014 en nam een jaar later een vrijgekomen post in binnen het kabinet-Rutte II, als staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (2015-2017).

Als staatssecretaris speelde hij onder meer een hoofdrol in verdeling van grote aantallen vluchtelingen over Nederland tijdens de Europese vluchtelingencrisis in 2015. In de laatste weken van de kabinetstermijn verruilde hij het staatssecretariaat kortstondig voor het ministerschap, toen hij de voortijdig vertrokken Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD) opvolgde als minister van Defensie.

Sinds het aantreden van het derde kabinet-Rutte III leidt Dijkhoff de VVD-fractie in de Tweede Kamer. Hoewel hij aanvankelijk de aandacht trok met een pleidooi voor harder integratiebeleid en voor matiging van het klimaatbeleid, wordt zijn ideologische koers vaak geduid als een poging de VVD naar links of het politieke midden te trekken, weg van rechtsere partijen in het politieke spectrum.[1] Dijkhoffs naam is vaak genoemd als 'kroonprins' om minister-president Mark Rutte als VVD-leider op te volgen,[2][3] al werd vanaf eind 2019 vaker getwijfeld aan zijn kansen, na ophef over de ontvangst van controversiële financiële vergoedingen.[4]

Achtergrond[bewerken | brontekst bewerken]

School en studie[bewerken | brontekst bewerken]

Dijkhoff doorliep het gymnasium op het Lorentz Casimir Lyceum te Eindhoven. Daarna studeerde hij rechten aan de Tilburg University. Na deze studie afgerond te hebben in Internationaal en Europeesrechtelijke richting deed hij een onderzoeksmaster Grondslagen van het recht. Hiervoor slaagde hij cum laude. Daarop volgde een promotietraject waar Dijkhoff onderzoek deed naar het oorlogsrecht. Hij promoveerde op zijn proefschrift 'War, law and technology', dat hij verdedigde op 20 december 2010.

Professionele loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Dijkhoff was tijdens zijn promotietraject docent rechten aan de Universiteit van Tilburg (2005-2009) en aan de Hogeschool Inholland (2009-2010). Daarnaast had hij een adviesbureau op juridisch en ICT-gebied.

Politieke loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

In 1998 werd Dijkhoff lid van de VVD op 17-jarige leeftijd. Binnen het bestuur van de afdeling VVD Breda vervulde hij achtereenvolgens de functies van secretaris (2007-2008) en vicevoorzitter (2008-2009). Van 2007 tot 2010 was hij lid van de Partijcommissie Defensie en van 2008 tot 2010 van de Partijraad. In 2009 werd Dijkhoff gekozen als lijsttrekker voor de Bredase gemeenteraadsverkiezingen van 2010.[5]

Gemeenteraadslid[bewerken | brontekst bewerken]

Met Dijkhoff als lijsttrekker werd de VVD in Breda met negen zetels de grootste partij bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2010.[6] Klaas Dijkhoff behaalde 8850 voorkeurstemmen en nam de rol van fractievoorzitter op zich.[7] In februari 2013 besloot hij zijn raadszetel op te geven wegens zijn werkzaamheden in de Tweede Kamer.[8]

Tweede Kamerlid (2010-2015)[bewerken | brontekst bewerken]

Portretfoto van Klaas Dijkhoff
Dijkhoff trad in 2010 voor het eerst toe tot de Tweede Kamer.

In 2010 waren er naast gemeenteraadsverkiezingen ook Tweede Kamerverkiezingen. Dijkhoff maakte deel uit van de programmacommissie die het landelijke verkiezingsprogramma voor de VVD schreef. Hij stond op de 27e plaats van de VVD-kieslijst en behaalde 1985 voorkeurstemmen.[9] De VVD behaalde 31 zetels, waarmee Dijkhoff verzekerd was van een zetel. Dijkhoff hield zich in zijn begintijd als Kamerlid met name bezig met ontwikkelingssamenwerking en buitenlands beleid (onder meer mensenrechtenbeleid, internationale organisaties, non-proliferatie), later had hij Europese zaken in zijn portefeuille.

Het kabinet-Rutte I viel in april 2012. Er werden nieuwe verkiezingen uitgeschreven voor september 2012. Dijkhoff was weer verkiesbaar en steeg naar de 16e plaats van de VVD-lijst. Hij voerde een voorkeurscampagne en behaalde 3200 voorkeurstemmen.[10] Dijkhoff was tot zijn benoeming als staatssecretaris woordvoerder veiligheid, openbare orde en politie. In 2013 werd hij door de partij benoemd tot landelijk campagneleider voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2014. Op 12 oktober 2017 kandideerde Dijkhoff zich voor het fractievoorzitterschap.

Dijkhoff kreeg in december 2010 Kamerbrede steun voor een motie waarin hij de regering opriep om de subsidieverlening te staken aan ontwikkelingsorganisaties die hun directeur een hoger salaris betalen dan 124.000 euro per jaar, het niveau van een directeur-generaal op een ministerie.[11] De meeste organisaties zaten daar ver onder, maar degene die daarboven zaten, kozen eieren voor hun geld. [bron?]

Een tweetal moties van Dijkhoff betreffende de jihadistische strijd werden aangenomen in mei 2013.[12][13] In de betreffende moties werd opgeroepen het uitreizen naar gebieden waar een gewapende strijd woedt onmogelijk te maken en het Nederlanderschap te ontnemen van mensen die toch aan de zijde van een terroristische organisatie gestreden hebben. Ook een voorstel van hem om de uitkering van jihadstrijders stop te zetten kon rekenen op een meerderheid.[14]

Dijkhoff diende in juli 2013 een amendement in om het zich voordoen als een ander persoon strafbaar te stellen.[15]

Kabinet-Rutte II: staatssecretaris en minister (2015-2017)[bewerken | brontekst bewerken]

Klaas Dijkhoff bij het Scheepvaartmuseum in Amsterdam
Dijkhoff, als staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, bij het Scheepvaartmuseum in Amsterdam in 2016.

Op 20 maart 2015 werd Dijkhoff beëdigd tot staatssecretaris van Veiligheid en Justitie in het kabinet-Rutte II. Hij volgde hierin Fred Teeven op, die ontslag nam nadat was gebleken dat minister van Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten de Tweede Kamer onjuist had geïnformeerd over de zogeheten Teevendeal, een deels geheime schikking die het Openbaar Ministerie in 2000-2001 met drugshandelaar Cees H. had getroffen en vanaf 2014 meerdere politici en bestuurders de kop kostte. Teeven, die indertijd als officier van justitie de deal had beklonken, vond dat hij niet geloofwaardig kon blijven zitten terwijl minister Opstelten vanwege dat onderwerp aftrad.[16]

Als staatssecretaris kreeg Dijkhoff al snel te maken met de gevolgen van de Europese vluchtelingencrisis: zo speelde hij een grote rol bij de verdeling van vluchtelingen over Nederlandse gemeenten en de snelle opbouw van nieuwe asielzoekerscentra.

Eind 2015 werd Dijkhoff door de parlementaire pers verkozen tot politicus van het jaar.[17] Dijkhoff als demissionair VVD-staatssecretaris houdt vast aan de normen, die door een meerderheid van de Tweede Kamer zijn aangenomen wat betreft het Kinderpardon, waardoor ook kinderen die langer dan vijf jaar in Nederland zijn opgegroeid naar het geboorteland van een van de ouders worden teruggestuurd en is tegen verruiming van de normen.[18][19]

In oktober 2016 werd bekend dat Dijkhoff een adviescollege zou instellen om te kijken naar de toekomst van de levenslange gevangenisstraf in Nederland. Deze straf betekent in Nederland ook daadwerkelijk levenslang, zonder vooruitzicht op een mogelijke terugkeer in de samenleving. Dijkhoffs besluit volgde na kritiek hierop van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en de Hoge Raad. Tevens gaf de staatssecretaris aan te gaan werken aan een wetswijziging.[20]

Op 4 oktober 2017 werd hij voor een kortstondige periode minister van Defensie na het aftreden van Jeanine Hennis-Plasschaert.[21] Het kabinet-Rutte II was op dat moment al demissionair in afwachting van het aantreden van het derde kabinet-Rutte, later die maand.

Fractievoorzitter in de Tweede Kamer (2017-heden)[bewerken | brontekst bewerken]

Na de kabinetsformatie werd VVD-fractievoorzitter Mark Rutte opnieuw minister-president. Dijkhoff stelde zich kandidaat voor het fractievoorzitterschap in de Tweede Kamer en was de enige kandidaat.[22]

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • In de winter van 2016/2017 werd Dijkhoff in De Slimste Mens winnaar van het seizoen.
  • Dijkhoff was in 2019 als panellid te zien in de speciale aflevering van Ranking the Stars die binnen de oudejaarsaflevering van het programma Paul pakt uit! werd uitgezonden.

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Dijkhoff woont samen met zijn vrouw in Breda, met wie hij twee dochters[23] heeft. In september 2018 schreef hij een open brief aan aartsbisschop Wim Eijk, waarin hij liet weten zich uit te schrijven als lid bij de Rooms-Katholieke Kerk.[24] Op 19 september schreef Mgr. De Korte, bisschop van 's-Hertogenbosch, een brief terug en nodigde hij Dijkhoff uit voor een gesprek.[25] De dag erna zei Dijkhoff bij Pauw op een uitnodiging van Eijk in te gaan voor een gesprek.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Voorganger:
Fred Teeven
Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
2015–2017
Opvolger:
Mark Harbers
Voorganger:
Jeanine Hennis-Plasschaert
Minister van Defensie
2017
Opvolger:
Ank Bijleveld
Voorganger:
Halbe Zijlstra
Fractievoorzitter VVD Tweede Kamer
2017–heden
Opvolger:
Wikiquote heeft een of meer citaten van of over Klaas Dijkhoff.