Sharon Dijksma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sharon Dijksma
Sharon Dijksma (2015)
Algemene informatie
Volledige naam Sharon Alida Maria Dijksma
Geboren 16 april 1971
Geboorteplaats Hoogkerk
Functie burgemeester van Utrecht
Sinds 17 december 2020
Partij PvdA
Politieke functies
1994-2007,
2010-2012,
2017-2018
lid Tweede Kamer der Staten-Generaal
2007-2010 staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
2012-2015 staatssecretaris van Economische Zaken
2015-2017 staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu
2018-2020 wethouder van Amsterdam
Biografie op Parlement.com
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Sharon Alida Maria Dijksma (Hoogkerk, 16 april 1971) is een Nederlandse politica. Zij is lid van de PvdA. Sinds 17 december 2020 is zij de 332e burgemeester van Utrecht. Eerder was zij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (1994-2007, 2010-2012 en 2017-2018), staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (2007-2010), Economische Zaken (2012-2015) en Infrastructuur en Milieu (2015-2017) en wethouder van Amsterdam (2018-2020).

Studie[bewerken | brontekst bewerken]

Na het behalen van haar vwo-diploma op het Kamerlingh Onnes College studeerde Dijksma achtereenvolgens rechten aan de Rijksuniversiteit Groningen en bestuurskunde aan de Universiteit Twente, maar voltooide beide opleidingen niet.

Politieke carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Dijksma begon haar politieke carrière bij de Jonge Socialisten, waar ze van 1991 tot 1992 als algemeen secretaris in het bestuur zat en vervolgens tot 1994 voorzitter was.

Tweede Kamerlid[bewerken | brontekst bewerken]

1994-2007[bewerken | brontekst bewerken]

In 1994 werd Dijksma als drieëntwintigjarige gekozen als Tweede Kamerlid, op dat moment de jongste ooit (vanaf 2008 werd dat Farshad Bashir). Op 17 mei dat jaar werd ze beëdigd. Ze hield haar maidenspeech bij de interpellatie over het gebruik van afvalstoffen als blendmiddel voor mariene dieselolie.[1] In de Tweede Kamer hield ze zich bezig met onderwijs en sociale zaken. Vanaf 2003 was zij woordvoerster verkeer en ontwikkelingssamenwerking.

Na het vertrek van Marijke van Hees als voorzitter van de PvdA, stelde Dijksma zich in 2001 verkiesbaar als partijvoorzitter. Het partijcongres koos evenwel voor Ruud Koole.

Vanaf 26 oktober 2004 was Dijksma de vicefractievoorzitter van de PvdA in de Tweede Kamer, als opvolgster van Jeltje van Nieuwenhoven. In 2005 bracht ze een initiatief-nota uit over de invoering van gratis openbaar vervoer. In maart 2006 kwam ze in het nieuws, toen ze het thuisblijven van een hoogopgeleide vrouw 'kapitaalvernietiging' noemde en ervoor pleitte om deze vrouwen een deel van de kosten van hun opleiding te laten terugbetalen. Nadat hierop kritiek kwam stelde ze in een reactie dat het haar er vooral om ging dat deze vrouwen hun studieschuld aflosten. In hetzelfde interview sprak ze de ambitie uit na nieuwe verkiezingen een plek in het kabinet te krijgen.

2010-2012[bewerken | brontekst bewerken]

Na de uitslag van de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2009, waar de PvdA vier van de zeven zetels verloor, gaf Dijksma leiding aan een werkgroep die onderzoek verrichtte naar de oorzaak van het zetelverlies. Op 2 juli 2009 publiceerde ze haar conclusies. Haar kritiek op de campagne was hard. Dijksma kwam tot de conclusie dat het ongeveer aan alles ontbrak in de campagne, namelijk een heldere boodschap, een goede strategie, een gevoel van urgentie, geld, politieke sturing en overtuiging.[2] In hetzelfde rapport stelde zij voor om de lijsttrekker voortaan te kiezen volgens het Amerikaanse model van primaries. Op bijeenkomsten zouden mensen die op een bepaalde partij willen stemmen, inspraak krijgen bij het aanwijzen van de lijsttrekker. De kandidaat-lijsttrekkers zouden hun programma dan moeten verdedigen op openbare bijeenkomsten.[3]

Dijksma werd op 17 juni 2010 opnieuw lid van de Tweede Kamer. Op 17 januari 2012 verliet Dijksma tijdelijk de Tweede Kamer vanwege zwangerschapsverlof. Zij werd in eerste instantie vervangen door Myrthe Hilkens, die echter na het vertrek uit de Tweede Kamer van Job Cohen een vaste zetel kreeg. John Leerdam nam haar plaats in, maar werd later vervangen door Margot Kraneveldt. Dijksma nam op 8 mei 2012 haar plaats als Kamerlid weer in.

Dijksma was in 2012 kandidaat om burgemeester van Nijmegen te worden. Hoewel de voordrachtscommissie haar bovenaan de voorkeurslijst zette, koos de gemeenteraad voor de CDA'er Hubert Bruls.[4]

Op 26 april 2012 maakte Dijksma aan haar fractie bekend dat ze zich niet verkiesbaar stelde voor de Tweede Kamerverkiezingen 2012.[5] Bij haar afscheid als Kamerlid op 20 september 2012 was Dijksma de jongste nestor ooit van de Tweede Kamer.

2017-2018[bewerken | brontekst bewerken]

Voor de Tweede Kamerverkiezingen 2017 stond Dijksma als vierde op de kandidatenlijst en werd ze verkozen voor een derde periode.

Op 30 mei 2018 werd Dijksma wethouder in Amsterdam. Haar portefeuille werd verkeer en vervoer, en water en luchtkwaliteit. Voor deze functie verhuisde zij met haar gezin van Enschede naar de hoofdstad.[6]

Staatssecretaris van Onderwijs[bewerken | brontekst bewerken]

Dijksma verruilde op 22 februari 2007 haar Tweede Kamerlidmaatschap voor dat van staatssecretaris van Onderwijs in het kabinet-Balkenende IV (belast met primair onderwijs en kinderopvang). Zij bleef in functie tot 23 februari 2010, toen het PvdA-smaldeel het vertrouwen in het kabinet opzegde. In 2007 presenteerde ze de Kwaliteitsagenda Primair Onderwijs Scholen voor morgen. Daarin stond vooral verbetering van het taal- en rekenonderwijs centraal. Ook wijzigde zij de Wet kinderopvang, waardoor er een nieuw stelsel van gastouderopvang kwam. De subsidie voor thuisopvang werd geschrapt, maar gastouderschap op het adres van de gastouder of het adres van de ouders van het kind bleef bestaan. Gastouders moesten wel voortaan aan een opleidingseis en kwaliteitseisen voldoen. De maximumprijs werd verhoogd van vier naar vijf euro per uur.

Staatssecretariaten in kabinet-Rutte II[bewerken | brontekst bewerken]

Haar afscheid in de politiek bleek slechts van korte duur. Op 18 december 2012 werd Dijksma staatssecretaris van Economische Zaken, als opvolger van Co Verdaas, die opstapte door een affaire omtrent declaraties. Dijksma hield zich als staatssecretaris vooral bezig met landbouw, natuur en voedselkwaliteit. Volgens dagblad Trouw was voor belangenorganisaties zoals Dierenbescherming, duidelijk te merken dat er sinds de komst van Dijksma op dit terrein een andere wind waaide.[7]

Nadat Wilma Mansveld op 28 oktober 2015 aftrad als staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu, werd Dijksma op 3 november 2015 haar opvolgster.

Burgemeester van Utrecht[bewerken | brontekst bewerken]

Op 10 november 2020 werd Dijksma door de gemeenteraad van Utrecht voorgedragen als burgemeester van deze gemeente.[8][9][10] Op 4 december 2020 werd bekendgemaakt dat de ministerraad op voorstel van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties de voordracht heeft overgenomen zodat Dijksma middels Koninklijk Besluit per 17 december 2020 benoemd kon worden.[11][12] Dijksma werd op 16 december 2020 geïnstalleerd en beëdigd.[13]

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Dijksma is getrouwd en heeft een zoon en twee dochters.

Zie de categorie Sharon Dijksma van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Voorganger:
B.J. (Bruno) Bruins
Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
2007-2010
Opvolger:
H. (Halbe) Zijlstra
Voorganger:
J.C. (Co) Verdaas
Staatssecretaris van Economische Zaken
2012-2015
Opvolger:
M.H.P. (Martijn) van Dam
Voorganger:
W.J. (Wilma) Mansveld
Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu
2015-2017
Opvolger:
S. (Stientje) van Veldhoven
Voorganger:
P.E.J. (Peter) den Oudsten
Burgemeester van Utrecht
2020-heden
Opvolger:
-