Rafael van der Vaart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rafael van der Vaart
Van der Vaart tijdens een training van Hamburger SV, augustus 2014.
Van der Vaart tijdens een training van Hamburger SV, augustus 2014.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Rafael Ferdinand van der Vaart
Bijnaam Raffie VDV
Geboortedatum 11 februari 1983
Geboorteplaats Heemskerk, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 176 cm
Been Links
Positie Aanvallende middenvelder, linkermiddenvelder, schaduwspits
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Denemarken FC Midtjylland
Rugnummer 8
Contract tot juni 2018
Jeugd
1987–1993
1993–2000
Vlag van Nederland De Kennemers
Vlag van Nederland Ajax
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
2000–2005
2005–2008
2008–2010
2010–2012
2012–2015
2015–2016
2016–
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Duitsland Hamburger SV
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
Vlag van Duitsland Hamburger SV
Vlag van Spanje Real Betis
Vlag van Denemarken FC Midtjylland
117 (52)
074 (29)
058 (11)
063 (24)
078 (16)
7 0(0)
0 0(0)
Interlands *
1998
1998–2000
2000–2001
2001
2001–
Vlag van Nederland Nederland –15
Vlag van Nederland Nederland –17
Vlag van Nederland Nederland –19
Vlag van Nederland Jong Oranje
Vlag van Nederland Nederland
1 0(0)
19 0(6)
8 0(1)
7 0(2)
109 (25)
Erelijst
2002
2002
2002
2004
2008
2010
Landskampioenschap
Amstel Cup
Johan Cruijff Schaal
Landskampioenschap
Supercopa
WK Zilver

* Bijgewerkt op 26 maart 2013
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Rafael Ferdinand van der Vaart (Heemskerk, 11 februari 1983) is een Nederlands voetballer die speelt voor FC Midtjylland. Hij speelt doorgaans als aanvallende middenvelder maar kan ook uit de voeten als linkshalf en schaduwspits.[1][2]

Van der Vaart doorliep de Ajax Jeugdopleiding en debuteerde in april 2000 op zeventienjarige leeftijd in het eerste elftal van de Amsterdammers. Hij veroverde datzelfde jaar een basisplaats en werd al gauw betiteld als de nieuwe Johan Cruijff.[3][4] In 2003 werd hij uitgeroepen tot Golden Boy en Nederlands Talent van het Jaar. Van der Vaart won met Ajax twee landstitels, de KNVB Beker en de Johan Cruijff Schaal. Hoewel meermaals langdurig geblesseerd kwam hij tot 157 officiële duels in de hoofdmacht (63 goals).

In 2005 koos Van der Vaart ervoor zijn carrière voort te zetten in het buitenland. Hij speelde drie seizoenen voor Hamburger SV, waar hij de aanvoerdersband droeg en tweemaal de Intertoto Cup won. Van der Vaart speelde van 2008 tot en met 2010 bij Real Madrid en was daar ploeggenoot van vijf andere Nederlanders: Van Nistelrooij, Sneijder, Drenthe, Robben en Huntelaar. Hierna speelde hij bij Tottenham Hotspur, waar hij in zijn eerste seizoen (2010/2011) genomineerd werd voor de PFA Players' Player of the Year-prijs voor beste speler van de Premier League. In 2012 keerde hij terug bij HSV voor zijn tweede periode in de Bundesliga en wist hij tot twee keer toe degradatie ternauwernood te ontlopen. Van der Vaart maakte vervolgens in juni 2015 de overstap naar Real Betis. In augustus 2016 maakte Van der Vaart de overstap naar het Deense FC Midtjylland.

Van der Vaart debuteerde in oktober 2001 in het Nederlands elftal. Hij was actief op drie Europese kampioenschappen (2004, 2008 en 2012) en twee wereldkampioenschappen (2006 en 2010). In 2012 werd hij de vijfde speler die de mijlpaal van honderd interlands voor Oranje bereikte.

Clubcarrière[bewerken]

Ajax[bewerken]

Van der Vaart is een zoon van een Nederlandse vader en een Spaanse moeder. Hij voetbalde aanvankelijk bij De Kennemers in Beverwijk en stapte vervolgens over naar Ajax. Hij debuteerde hier op 19 april 2000, in een uitwedstrijd tegen FC Den Bosch. De wedstrijd eindigde, opmerkelijk genoeg, in 1-1. Op 20 oktober van dat jaar maakte hij zijn eerste competitiedoelpunt voor Ajax, de 3-0 in een met 4-2 gewonnen wedstrijd tegen Roda JC. Van der Vaart maakte in zijn eerste volledige seizoen in het vlaggenschip van Ajax een stormachtige ontwikkeling door en speelde achtereenvolgens aanvoerder Richard Knopper en publiekslieveling Richard Witschge uit de basis.[5] Aan het eind van een succesvol tweede seizoen bij de Amsterdamse grootmacht werd hij in een toonaangevende Italiaanse verkiezing verkozen tot Europees talent van het jaar[6].

Het hierop volgende seizoen 2002-2003 kwam Van der Vaart tot achttien doelpunten in 21 competitiewedstrijden. Dit zou zijn meest productieve seizoen voor Ajax blijken.

In het seizoen 2003-2004 waren Van der Vaart's prestaties een stuk minder indrukwekkend en werd hij veelvuldig bekritiseerd vanwege zijn vermeende overgewicht en zijn relatie met tv-ster Sylvie Meis. Hij wist zijn titel van topscorer van Ajax niet te verdedigen en moest onder meer Zweedse spits Zlatan Ibrahimovic op de topschutterslijst voor zich dulden.[7]

Na het vertrek van zowel aanvoerder Christian Chivu als reserveaanvoerder Jari Litmanen kreeg de op dat moment eenentwintigjarige Van der Vaart de aanvoerdersband van Ajax toegewezen.[8] Zijn aanvoerderschap bij Ajax zou echter maar van korte duur zijn. Voorafgaand aan een Champions League-wedstrijd tegen FC Bayern München weigerde Van der Vaart als linksbuiten te spelen. Trainer Ronald Koeman was zo teleurgesteld in de houding van de Heemskerker, dat hij hem de aanvoerdersband afnam en die aan Tomas Galasek gaf.[9]

Hamburger SV[bewerken]

Op 27 mei 2005 maakte Van der Vaart zijn overstap naar het Duitse HSV bekend. Hij hoopte door de transfer weer rust en vorm te vinden, die hij bij Ajax zei te zijn verloren. Hij debuteerde op 10 juli 2005 in de Intertoto Cup en maakte in datzelfde toernooi op 27 juli zijn eerste doelpunt voor de HSV. Op 13 augustus 2005 maakte hij zijn eerste competitiedoelpunt in een met 2-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen Arminia Bielefeld.

Van der Vaart maakte bij HSV een veelbelovende seizoenstart. Hij scoorde tegen FC Kopenhagen (UEFA Cup) en FC Bayern München. Hij werd aanvoerder. Ook had Van der Vaart de primeur dat hij als eerste speler in de Bundesliga na een wedstrijd een rode kaart kreeg, na de wedstrijd tegen VfL Wolfsburg. De Nederlandse international kreeg de straf omdat hij na het laatste fluitsignaal onenigheid krijgt met Maik Franz, die eveneens rood kreeg.

In de transferperiode van de zomer van 2007 toonde Valencia interesse in Van der Vaart en bood Hamburg 14 miljoen. Van der Vaart, die zei ervan te dromen ooit in Spanje te spelen, was geïnteresseerd en probeerde weg te komen. Om druk op de ketel te zetten poseerde hij voor een fotograaf met een shirt van Valencia. Door deze actie kreeg Van der Vaart een nieuwe bijnaam in Duitsland: Van der Verrat. HSV hield de poot stijf, sloeg ook een bod van 22 miljoen af en sommeerde Valencia de pogingen te staken.

Real Madrid[bewerken]

Van der Vaart in het shirt van Real Madrid.

Eind juli 2008 gingen er geruchten dat Van der Vaart een overstap zou maken naar Atlético Madrid. Deze geruchten werden ontzenuwd door de nieuwe HSV-trainer Martin Jol, die stelde dat hij ervan uitging dat Van der Vaart nog minstens een seizoen zou blijven.[10] Ook Van der Vaart zelf benadrukte dat hij het erg naar zijn zin had in Hamburg en dat hij de club niet zou verlaten, waarna hij door Jol werd benoemd tot aanvoerder.[11]

Eind juli verschenen er berichten dat Real Madrid, waar ook Ruud van Nistelrooij, Royston Drenthe, Arjen Robben en Wesley Sneijder al speelden, interesse had in de middenvelder. Tijdens de Emirates Cup in Londen, waar zowel HSV als Real Madrid speelden, werd overeenstemming bereikt over de transfer. Op 4 augustus werd bekend dat Van der Vaart de overstap maakte naar Real Madrid voor een transfersom, die geschat werd op 13 miljoen euro.[12] Van der Vaart tekende een contract dat hem voor vijf seizoenen bond aan de Spaanse club.

Ondanks een prima eerste seizoen in Madrid, waarin hij tot 32 wedstrijden kwam, werd hem te verstaan gegeven dat er geen plaats meer voor hem was bij de club, die zich in de zomer danig roerde op de transfermarkt. Hij mocht niet langer meetrainen met de selectie, werd niet meegenomen naar trainingskampen en kreeg zelfs geen rugnummer toebedeeld.[13] Hierop werd hij in verband gebracht met FC Bayern München[14], Internazionale[15], Arsenal FC[16], Liverpool FC[17] en zijn oude clubs Ajax[18] en Hamburger SV.[19] Van der Vaart koos er echter voor bij Real Madrid te blijven.[20] Aan het begin van dit seizoen speelde hij daarom ook geen rol van betekenis bij Madrid. Na een paar wedstrijden werd hij echter, door goede indrukken op de training, een basisspeler. Hij kwam dit seizoen uiteindelijk tot 26 wedstrijden, waarin hij 6 keer scoorde.

Tottenham Hotspur[bewerken]

Van der Vaart in het shirt van Tottenham Hotspur.

Van der Vaart gaf aan het begin van het voetbalseizoen 2010/2011 aan graag bij Real Madrid te blijven. Toen hem een uur voor de eerste wedstrijd verteld werd dat er voor hem zelfs geen plek op de bank was besefte hij dat hij op een dood spoor zat. Hij realiseerde zich dan ook dat hij, als hij aan voetballen toe wil komen, naar een andere club zou moeten. Op 31 augustus 2010 verhuisde hij dan ook voor 11 miljoen euro naar Tottenham Hotspur. Van der Vaart mocht in de eerste competitiewedstrijd tegen West Bromwich Albion meteen in de basis beginnen en maakte in zijn tweede competitiewedstrijd tegen de Wolverhampton Wanderers zijn eerste goal voor de Spurs. Zijn eerste Champions League goal voor Tottenham maakte hij tegen FC Twente. Van der Vaart valt op door belangrijke doelpunten en assists te maken in belangrijke wedstrijden, zoals in de derby uit bij Arsenal waarin hij 1 keer scoorde en 2 assists gaf. Na 19 speelrondes heeft Van der Vaart al 10 competitiedoelpunten gemaakt. Zo wist van der Vaart in z'n eerste jaar na 28 wedstrijden, 13 keer te scoren.

Terugkeer bij Hamburger SV[bewerken]

Op 31 augustus 2012 keerde Van der Vaart terug bij Hamburger SV. Met de transfer was een bedrag van dertien miljoen euro gemoeid. Van der Vaart zette zijn handtekening onder een contract dat hem tot medio 2015 verbond aan de club. Hij kreeg wederom het rugnummer 23, dat hij ook tijdens zijn eerste periode bij HSV droeg, net als bij Ajax.[21] In april 2013 nam hij de aanvoerdersband over van Heiko Westermann en op 11 mei speelde Van der Vaart zijn 100ste competitiewedstrijd voor HSV, tegen TSG 1899 Hoffenheim. Van der Vaart streed tijdens zijn tweede periode met HSV voornamelijk tegen degradatie. Dat werd tijdens het seizoen 2013/14 ontlopen nadat HSV in play-offs dankzij een uitdoelpunt van Greuther Fürth wist te winnen. Ook tijdens het seizoen 2014/15 streed HSV tegen degradatie. Van der Vaart stond niet altijd in de basis en moest een aantal wedstrijden toezien vanaf de bank. Op 17 februari 2015 werd bekend dat HSV het contract van Van der Vaart niet verlengde. Na afloop van het seizoen 2014/15 moest hij opnieuw met HSV play-offs spelen voor handhaving, ditmaal tegen Karlsruher SC. Opnieuw slaagde Hamburg erin om zich te behouden.

Real Betis[bewerken]

Na afloop van het seizoen maakte Ajax kenbaar interesse te hebben in Van der Vaart. Hij verkoos het dan net naar de Primera División gepromoveerde Real Betis boven een terugkeer naar Amsterdam. Hij tekende op 11 juni 2015 een contract voor drie seizoenen bij de Spaanse club.[22] Van der Vaart maakte op 24 september 2015 zijn debuut voor Real Betis. Hij begon die dag in de basis tijdens een met 1-2 verloren competitiewedstrijd thuis tegen Deportivo La Coruña. Van der Vaart kwam echter niet veel aan spelen toe bij Betis. Hij moest vaak genoegen nemen met een plek op de reservebank en een aantal keer zelfs op de tribune. In januari 2016 gaf de nieuwe trainer Juan Merino aan dat hij ontevreden was over de fysieke toestand van de aanvallende middenvelder.[23] Tijdens de tweede seizoenshelft speelde hij geen enkele rol van betekenis meer bij Betis. Hij kampte met pijntjes en wist de technische staf niet te overtuigen. Pas in mei werd hij, na zes maanden, weer eens in de wedstrijdselectie opgenomen.[24] Als analist bij Studio France (NOS) gaf Van der Vaart aan dat hij bij Betis moest vertrekken.[25]

FC Midtjylland[bewerken]

In augustus 2016 tekende Van der Vaart een tweejarig contract bij de Deense landskampioen van 2015.

Carrièrestatistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
1999/00 Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0
2000/01 27 7 1 0 4 2 32 9
2001/02 20 14 2 2 5 1 27 17
2002/03 21 18 2 0 5 2 2 1 31 21
2003/04 26 7 1 0 7 1 34 8
2004/05 22 6 2 0 7 1 1 0 32 7
Club totaal 117 52 8 2 28 7 3 1 157 62
2005/06 Hamburger SV Vlag van Duitsland Bundesliga 19 9 2 0 15 7 36 16
2006/07 26 8 2 0 5 3 33 11
2007/08 29 12 4 4 11 5 44 21
Club totaal 74 29 8 4 31 15 0 0 113 48
2008/09 Real Madrid CF Vlag van Spanje Primera División 32 5 0 0 7 0 2 0 41 5
2009/10 26 6 2 1 3 0 31 7
Club totaal 58 11 2 1 10 0 2 0 72 12
2010/11 Tottenham Hotspur FC Vlag van Engeland Premier League 28 13 1 0 7 2 36 15
2011/12 33 11 5 1 1 1 39 13
2012/13 2 0 0 0 0 0 2 0
Club totaal 63 24 6 1 8 3 0 0 77 28
2012/13 Hamburger SV Vlag van Duitsland Bundesliga 27 5 0 0 27 5
2013/14 27 7 3 1 2 0 32 8
2014/15 24 4 2 1 1 0 27 5
Club totaal1 152 45 13 6 31 15 3 0 199 66
2015/16 Real Betis Vlag van Spanje Primera División 7 0 2 0 9 0
Club totaal 7 0 2 0 0 0 0 0 9 0
2016/17 FC Midtjylland Vlag van Denemarken SAS Ligaen 0 0 0 0 0 0
Club totaal 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Carrière totaal 395 132 31 10 77 27 8 1 514 168

1 N.B. Dit betreft een clubtotaal, dus een totaal van beide periodes bij Hamburger SV.

Bijgewerkt t/m 9 januari 2016

Interlandcarrière[bewerken]

Jeugelftallen

Van der Vaart begon zijn interlandcarrière als jeugdinternational voor het Nederlands elftal onder 15 jaar. Voor dit elftal speelde hij op 22 april 1998 zijn enige wedstrijd tegen de leeftijdsgenoten van Wales. In het zelfde jaar nog mocht hij debuteren voor het elftal onder 17 jaar. Met dit elftal speelde hij mee met de kwalificatie-reeks voor het EK onder 17 dat in 1999 werd gehouden in Tsjechië. Hij wist zich met Nederland echter niet te kwalificeren voor dit jeugd-EK. Tijdens de kwalificatie-reeks voor dit toernooi scoorde hij tegen Liechtenstein onder 17 zijn eerste doelpunt als jeugdinternational. Hij wist zich met het jeugdteam onder 17 wel te kwalificeren voor het daaropvolgende EK voor spelers onder 17 dat werd gehouden in Israël. Hij bereikte met Nederland onder 17 de halve finale waarin met 2-1 werd verloren van Tsjechië onder 17. De troostfinale werd overtuigend met 5-0 van Griekenland onder 17 gewonnen waarmee Nederland onder 17 als derde eindigde in Israël. Van der Vaart wist tijdens dit toernooi tweemaal te scoren, en speelde elke wedstrijd mee. Twee maanden later mocht Van der Vaart met Nederland onder 19 jaar eveneens mee naar het EK. Dit EK voor spelers onder 19 werd gehouden in Duitsland. Van der Vaart, die ook op dit EK in elke wedstrijd van Nederland mee speelde, kwam niet door de groepsfase heen. Hij speelde hierna nog mee in de kwalificatie-reeks voor het EK onder 19 in Finland, maar Nederland onder 19 verloor tijdens de play-offs van Denemarken onder 19 waarmee zij zich niet wisten te kwalificeren.

Jong Oranje

Op 27 maart 2001 debuteerde Van der Vaart voor Jong Oranje in een kwalificatie-wedstrijd tegen Jong Portugal voor het EK onder 21 jaar in Zwitserland, die met 3-0 werd verloren. Van der Vaart wist zich met Jong Oranje niet te kwalificeren voor het EK in Zwitserland. Tijdens de kwalificatie-wedstrijd tegen Jong Ierland scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Jong Oranje, dat in de play-offs over twee wedstrijden werd uitgeschakeld door Jong Engeland (2-2 thuis, 1-0 verlies uit). Tijdens de thuiswedstrijd zorgde Van der Vaart voor de openingstreffer.

Nederland

Als zoon van een Nederlandse vader en een Spaanse moeder, had Van der Vaart de mogelijkheid te kiezen tussen twee nationale voetbalelftallen. Hierdoor had Van der Vaart eventueel ook voor het nationale elftal van Spanje kunnen spelen, maar hij besloot om voor zijn geboorteland uit te komen en zo automatisch te kiezen voor het Nederlands elftal. Van der Vaart debuteerde op 6 oktober 2001 in het Nederlands voetbalelftal in de thuiswedstrijd tegen Andorra (4-0 winst); hij kwam in de 67e minuut in het veld voor Victor Sikora. Van der Vaart, die zijn eerste drie interlands speelde onder leiding van Louis van Gaal, veroverde onder diens opvolger, Dick Advocaat, een basisplaats.

Tijdens de moeizaam verlopen kwalificatiereeks voor het Europees kampioenschap voetbal 2004 in Portugal miste hij één wedstrijd (uit tegen Oostenrijk, 3-0 winst). In de voorbereiding op het EK raakte Van der Vaart zijn basisplaats kwijt. Van der Vaart speelde eerste wedstrijd tegen Duitsland (1-1) helemaal. Hierna besloot Advocaat de opstelling zodanig te veranderen dat Van der Vaart niet veel meer aan spelen zou toekomen. In de volgende wedstrijd tegen Tsjechië viel hij vlak voor tijd in. Pas in de halve finale tegen gastland Portugal kwam hij weer in actie, hij verving in de tweede helft Wilfred Bouma. Portugal won met 2-1 en schakelde Nederland uit op het Europees kampioenschap.

Op 29 mei 2006 raakte hij, tijdens een trainingskamp in Hoenderloo, geblesseerd aan zijn enkel. Desondanks ging hij mee naar het WK in Duitsland. Door zijn blessure werd hij niet opgesteld in de eerste wedstrijd tegen Servië en Montenegro (1-0 winst). In de tweede wedstrijd tegen Ivoorkust stond hij weer niet in de basis, maar mocht in de 50e minuut invallen voor Wesley Sneijder. De wedstrijd werd met 2-1 gewonnen waardoor Nederland al zeker was van de achtste finale. In de laatste groepswedstrijd tegen Argentinië stond hij wel in de basis, en die wedstrijd eindigde in 0-0. In de achtste finale tegen Portugal moest hij weer genoegen nemen met een plaats op de reservebank. Hij viel in de 56e minuut in voor Joris Mathijsen en hij kreeg een van de 16 uitgedeelde gele kaarten in die wedstrijd. Nederland verloor met 1-0 en was, wederom door Portugal, uitgeschakeld.

Door een blessure was Van der Vaart niet altijd basisspeler tijdens de aanloop, maar op het EK 2008 in Oostenrijk en Zwitserland had hij wel een basisplaats. Hij stond de eerste twee groepswedstrijden tegen wereldkampioen Italië (3-0 winst) en vice-wereldkampioen Frankrijk (4-1 winst) in de basis. De derde groepswedstrijd tegen Roemenië kreeg het basisteam, en dus ook Van der Vaart, rust. Deze werd met 2-0 gewonnen. In de kwartfinale tegen het Rusland van Guus Hiddink stond hij weer in de basis, maar de wedstrijd werd na verlenging met 3-1 verloren, waardoor Nederland was uitgeschakeld op het Europees kampioenschap.

In de kwalificatie van het WK 2010 was Van der Vaart wederom basisspeler. Hij scoorde 2 goals. Van der Vaart werd benoemd tot reserve aanvoerder achter Giovanni van Bronckhorst. Hij begon de eerste drie groepswedstrijden in de basis, maar verloor zijn basisplaats aan de net van een blessure herstelde Arjen Robben. Pas in de halve finale tegen Uruguay speelde hij weer. Hij verving de geblesseerde Demy de Zeeuw in de rust. Nederland won met 3-2 waardoor het doorging naar de finale. In de finale tegen Spanje viel hij vlak voor tijd in voor Nigel de Jong. Nadat Van Bronckhorst in de 115e minuut was gewisseld, nam Van der Vaart de aanvoerdersband over, maar hij kon niet voorkomen dat Andrés Iniesta de 1-0 binnenschoot, waardoor Nederland de finale verloor.

Van der Vaart was op het EK 2012 wederom reserve-aanvoerder, ditmaal achter Mark van Bommel. Ondanks dat had hij geen basisplaats. In de eerste wedstrijd tegen Denemarken viel hij halverwege de tweede helft in voor Nigel de Jong. Nederland verloor die wedstrijd met 1-0 na een goal van Michael Krohn-Dehli. In de tweede wedstrijd tegen Duitsland verving hij Mark van Bommel in de rust, en nam de aanvoerdersband over. Bij rust stond het al 2-0 voor Duitsland door twee goals van Mario Gómez. Robin van Persie schoot de 2-1 binnen, maar Nederland verloor alsnog. Ondanks de twee nederlagen kon Nederland nog steeds door naar de kwartfinale, als het won van Portugal, en Duitsland won van Denemarken. In de laatste wedstrijd kreeg Van der Vaart de voorkeur boven Mark van Bommel, en startte in de basis als aanvoerder. In de 11e minuut scoorde hij de 1-0, maar Nederland verloor de wedstrijd met 2-1 door twee goals van Cristiano Ronaldo. Nederland was in de groepsfase al uitgeschakeld.

Na het geflopte EK nam Bert van Marwijk ontslag als bondscoach. Louis van Gaal volgde hem op, en in de eerste wedstrijd onder zijn leiding speelde Van der Vaart zijn 100e interland tegen België (4-2 nederlaag).

Op basis van zijn afkomst heeft Van der Vaart ook de mogelijkheid om uit te komen voor het Romani voetbalelftal. Ondanks dat hij al interlands heeft gespeeld voor Nederland, is het in de toekomst nog altijd mogelijk hiervoor te kunnen spelen, aangezien Roma ingeschreven staat bij de CENF en geen lid is van de FIFA en de UEFA.

Op woensdag 28 mei 2014 werd bekend dat Van der Vaart afviel voor het wereldkampioenschap voetbal 2014 in Brazilië. Hij had last van een verrekte kuitspier in zijn rechterbeen. Bondscoach Louis van Gaal besloot hem daarop niet op te nemen in de definitieve selectie van twintig veldspelers en drie doelmannen.[27]

Erelijst[bewerken]

Vlag van Nederland Ajax
Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Landskampioen Schaal.png
Eredivisie
2x 2002, 2004
Johan Cruijff Schaal.svg
Johan Cruijff Schaal
1x 2002
KNVB-Beker.png
Nederlandse Beker
1x 2002
Vlag van Spanje Real Madrid
Competitie Aantal Jaren
Nationaal
RFEF - Supercopa de España.svg
Supercopa
1x 2008
Vlag van Nederland Nederland
Competitie Aantal Jaren
Zilver Wereldkampioenschap voetbal 1x 2010
Individueel
Prijs Aantal Jaren
Nederland
Ajaxtalent van het jaar 3x 1999, 2000, 2001
Amsterdams talent van het jaar 1x 2000
Amsterdamse sportman van het jaar 1x 2001
Johan Cruijff Award 1x 2001
Nederland talent van het jaar 1x 2001
Europees talent van het jaar 1x 2002
Golden Boy Award 1x 2003
Ajax club van honderd 157W 2000–2005
Engeland
Premier League speler van de maand 1x oktober 2010

Analist[bewerken]

Van der Vaart was tijdens het EK voetbal in 2016 een van de analisten bij de NOS.[28]

Privéleven[bewerken]

Van der Vaart had sinds 2003 een relatie met presentatrice Sylvie Meis. Zij trouwden op 10 juni 2005 in Heemskerk.[29] Ze kregen in 2006 een zoon. Het stel ging in 2013 uit elkaar. Van der Vaart had van begin april 2013 tot halverwege 2015 een relatie met Sabia Engizek, de ex-vrouw van Khalid Boulahrouz.[30][31] Eind 2013 beviel Engizek na 19 weken zwangerschap van een doodgeboren dochter.[32] Van der Vaart heeft een relatie met handbalster Estavana Polman.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Rafael van der Vaart is eindelijk klaar voor sleutelrol. De Gelderlander. 13 juni 2008.
  2. Van der Vaart: WK opende m'n ogen. NOS. 7 augustus 2014.
  3. "Rafael van der Vaart refuses to play the envy game with Wesley Sneijder". The Guardian. Retrieved 9 December 2010.
  4. "Rafael van der Vaart looking for silverware at Tottenham to end his personal drought". The People. Retrieved 6 November 2011.
  5. http://www.volkskrant.nl/archief/de-tiener-die-ajax-draagt~a607025/
  6. http://www.xtratime.org/forum/showthread.php?t=37077
  7. http://www.ronaldzwiers.0catch.com/Ajax/2004.htm
  8. http://web.archive.org/web/20140714140925/http://www.voetbalprimeur.nl/nieuws/item/van-der-vaart-aanvoerder-van-ajax
  9. http://www.mixfight.nl/forum/showthread.php?49273-Gal%C3%A1sek-volgt-Van-der-Vaart-op-als-Ajax-aanvoerder
  10. Jol: Van der Vaart blijft Telegraaf, 3 juli 2008
  11. Van der Vaart: Ik blijf in Hamburg Telegraaf, 8 juli 2008
  12. Van der Vaart vijf jaar naar Real Madrid NRC Handelsblad, 4 augustus 2008
  13. Rafael van der Vaart: 'Ik ben niet dom natuurlijk' sportweek.nl, 10 augustus 2009
  14. Rafael van der Vaart in beeld bij Bayern München sportweek.nl, 24 april 2009
  15. 'Internazionale richt pijlen op Rafael van der Vaart' sportweek.nl, 31 juli 2009
  16. 'Arsenal maakt werk van Rafael van der Vaart' sportweek.nl, 16 augustus 2009
  17. 'Rafael van der Vaart buitenkansje voor Liverpool' sportweek, 20 augustus 2009
  18. Rafael van der Vaart wijst aanbod Ajax af sportweek.nl, 13 augustus 2009
  19. 'Hamburger SV trekt kaart Rafael van der Vaart' sportweek.nl, 15 juli 2009
  20. Van der Vaart: 'Ik blijf lekker bij Real Madrid' sportweek.nl, 31 augustus 2009
  21. Hamburger SV en Spurs akkoord over Van der Vaart, nu.nl, 31 augustus 2012
  22. Management bevestigt overgang Van der Vaart, NOS.nl, 11 juni 2015
  23. Trainer Betis zet vraagtekens bij gewicht Van der Vaart, VI.nl, 25 januari 2016
  24. Van der Vaart na maanden terug in wedstrijdselectie Real Betis , NU.nl, 26 mei 2016
  25. Van der Vaart: ik moet vertrekken van Real Betis, NOS.nl, 10 juni 2016
  26. Gespeelde interlands jong oranje Onsoranje
  27. Van der Vaart mist WK in Brazilië NOS, 28 mei 2014
  28. Rafael van der Vaart wordt analist bij NOS, Nu.nl (28 april 2016)
  29. Rafael en Sylvie trouwen, scholen dicht, Elsevier (10 juni 2005)
  30. Rafael en Sylvie van der Vaart gaan scheiden NU.nl, 02-01-2013
  31. (de) Sylvie und Rafael van der Vaart: Ehe kaputt! Bild.de, 02-01-2013
  32. Rafael en Sabia verliezen kindje, De Telegraaf, 6 december 2013