Rechtbank van koophandel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De rechtbank van koophandel (Frans: Tribunal de commerce, Duits: Handelsgericht), in de praktijk dikwijls handelsrechtbank genoemd, is de voornaamste rechtbank voor commerciële geschillen in België.

Organisatie[bewerken]

In elk van de Belgische gerechtelijke arrondissementen is er naast de algemene rechtbank van eerste aanleg ook een rechtbank van koophandel. In het arrondissement Brussel is er een Nederlandstalige en een Franstalige rechtbank van koophandel.[1]

De specialisatie hangt samen met het feit dat het handelsrecht in België een afzonderlijke rechtstak is: het is geen deel van maar een tak naast het burgerlijk recht, gecodificeerd in het Wetboek van Koophandel uit 1807.

Bijzonder aan de rechtbank van koophandel is dat hij naast zijn voorzitter, die een beroepsmagistraat is, ook niet-beroepsmagistraten kent, rechters in handelszaken genoemd, die uit het bedrijfsleven gekozen worden.

Binnen elke rechtbank is er minstens een kamer voor handelsonderzoek, beter bekend als depistage.

Bevoegdheid[bewerken]

De rechtbank van koophandel neemt in eerste aanleg kennis van geschillen tussen ondernemingen.[2] Dit is het nieuwe, ruimere sleutelbegrip dat sinds 2014 'handelaar' is komen vervangen, al blijft het handelaarsbegrip op zich voortbestaan. De handelsrechtbanken nemen voorts kennis van geschillen met betrekking tot wisselbrieven, ongeacht het bedrag van de vordering.

Doordat de handelsrechtbanken doorgaans geen achterstand kennen, heeft de wetgever hen, naast de toepassing van het wetboek van koophandel, meer en meer andere opdrachten toevertrouwd, waaronder alle geschillen in en rond een vennootschap en in verband met faillissement en gerechtelijke reorganisatie. Zij nemen ook de eed af van bedrijfsrevisoren, accountants en belastingconsulenten.

De kamers voor handelsonderzoek sporen preventief ondernemingen in moeilijkheden op en kunnen een vordering tot gerechtelijke ontbinding instellen bij de rechtbank.

Gerechtelijke hiërarchie[bewerken]

Gerechtelijke hiërarchie
Gerechtelijke hiërarchie

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Voetnoten[bewerken]

  1. Artikel 73, tweede lid van het Gerechtelijk Wetboek.
  2. Artikel 573 van het Gerechtelijk Wetboek.
Nationaal recht
Rechtsbron: Verdragen · Belgische Grondwet · Bijzondere wet · Wet, Decreet, Ordonnantie · Rechtspraak · Rechtsleer · Gewoonterecht · Algemene rechtsbeginselen
Publiekrecht: Staatsrecht · Strafrecht · Gerechtelijk recht · Bestuursrecht · Fiscaal recht · Sociale zekerheidsrecht
Privaatrecht: Burgerlijk recht · Arbeidsrecht · Handels- en economisch recht · Insolventierecht · Vennootschapsrecht
Rechtbanken: Hof van Cassatie (1) · Grondwettelijk Hof (1) · Raad van State (1)
hof van beroep (5) · arbeidshof (5) · arbeidsrechtbank (9) · rechtbank van koophandel (9) · hof van assisen (11) · Arrondissementsrechtbank (12) · Rechtbank van eerste aanleg (12) (Burgerlijke rechtbank, Correctionele rechtbank, Strafuitvoeringsrechtbank, Raadkamer, Onderzoeksrechter, Beslagrechter, Familierechtbank, Jeugdrechtbank) · Politierechtbank (15) · Vredegerecht (187)
Territoriale indeling: Gerechtelijk gebied · Gerechtelijk arrondissement · Gerechtelijk kanton
Actoren van justitie: Rechter · Griffier · Openbaar Ministerie (ook parket) · Ministerie van Justitie · Advocaat · Balie · Burgerlijke partij · Benadeelde persoon

Europees recht
Primair recht: VEU · VWEU · Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
Secundair recht: Verordeningen · Richtlijnen · Besluiten · Aanbevelingen · Adviezen
Rechtbanken: Gerecht · Hof van Justitie van de Europese Unie · Europees Hof voor de Rechten van de Mens · Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

Internationaal recht
Rechtsbron: Verdragen · Rechtspraak · Rechtsleer · Gewoonterecht · Algemene rechtsbeginselen
Rechtstakken: Internationaal publiekrecht · Internationaal privaatrecht
Rechtbanken: Benelux-Gerechtshof · Europees Hof voor de Rechten van de Mens · Internationaal Gerechtshof · Internationaal Strafhof