Caïro (stad)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Al-Qāhira
القاهرة
Plaats in Egypte Vlag van Egypte
Flag of Cairo.svg
Caïro (stad)
Caïro (stad)
Situering
Gouvernement Caïro en Gizeh
Coördinaten 30° 3′ NB, 31° 14′ OL
Algemeen
Oppervlakte 214 km²
Inwoners 12.100.121 (2013)
Foto's
View from Cairo Tower 31march2007.jpg
Satellietfoto van Caïro en omgeving
Satellietfoto van Caïro en omgeving
Portaal  Portaalicoon   Egypte
Historisch Caïro
Werelderfgoed cultuur
Al-Azhar (inside) 2006.jpg
Land Vlag van Egypte Egypte
UNESCO-regio Arabische Staten
Criteria i, v, vi
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 89
Inschrijving 1979 (3e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

Caïro of Kaïro (Arabisch: القاهرة Al-Qāhira) is de hoofdstad van Egypte en bestaat uit de gouvernoraten Caïro en Gizeh. De stad telt zo'n 13 miljoen inwoners. Het officieuze inwoneraantal van Caïro ligt echter nog veel hoger, mede door het hoge aantal illegale immigranten in de stad. De hele metropolitane regio van Caïro is met zo'n 18 miljoen inwoners de grootste stad van Afrika en het Midden-Oosten en één van de grootste steden ter wereld. De stad is een van de meest vervuilde steden ter wereld en kent een enorme verkeerschaos.

Caïro ligt aan de oostoever van de Nijl in het noorden van Egypte, ten zuiden van de plaats waar die rivier zich in de delta vertakt in de rivieren (tevens plaatsnamen) Rosetta en de Damietta. In het westen ligt de stad Gizeh met de Piramiden van Gizeh. In het zuiden is de locatie van de klassieke Egyptische stad Memphis.

Geschiedenis[bewerken]

De geschiedenis van Caïro gaat terug tot de Romeinse tijd, toen het fort van Babylon er gebouwd werd als symbool van de Romeinse macht. De geschiedenis van Caïro gaat dus niet terug naar de tijd van de Oude Egyptenaren.

Caïro werd onder de naam Foestat in 640 gesticht door Amr ibn al-As, de Arabische veldheer van kalief Omar en veroveraar van Egypte, op de plaats van het Oud-Egyptische Chereohe of Babylon. Foestat bleef de hoofdstad van de omliggende landstreek tot 972. Toen stichtte Djahwar al-Kaid, generaal van de Fatimidenkalief al-Moe’izz, even ten noorden ervan, op de plaats van de vervallen stad al-Katai, een nieuwe stad, Al-Medina Al-Kahira, de Overwinnende Stad, die de eigenlijke kern van het tegenwoordige Caïro is geworden.

De Citadel van Caïro, eind 19e eeuw

Na de verwoesting van Bagdad in 1258 door de Mongolen, werd Caïro de belangrijkste culturele en intellectuele stad van het Midden-Oosten.

Pas met de komst van Ismael, kleinzoon van Mohammed Ali, halfweg de 19de eeuw kwam de ontwikkeling van de stad in een stroomversnelling. Waar vandaag het moderne stadsdeel van Caïro ligt, was toen enkel een moerasachtig gebied dat jaarlijks door de Nijl overstroomd werd. Om het imago van zijn stad op te waarderen nodigde Ismael internationale architecten uit om naast de oude Islamitische stad een Caïro in nieuw-Europese stijl te ontwerpen. In diezelfde periode werd ook het Suezkanaal gegraven en voor scheepvaart opengesteld, wat de stad meteen wereldwijd in de schijnwerpers stelde. Van dan af kende zowel het toerisme als het zakenleven in Caïro een sterke groei- en bloeiperiode. Ismael had echter in zijn droombeeld van de stad het zicht op de werkelijkheid verloren, waardoor de stad onder een immense schuldenlast kwam te lijden.

De Britten maakten een einde aan de utopie. Zij namen in 1882 de stad onder controle tot alle schulden waren terugbetaald. Deze bezetting duurde uiteindelijk tot in 1952, toen een grote revolutie er abrupt een einde aan maakte. Sindsdien kent de stad een immense bevolkingsgroei, wat tot gebrek aan huisvesting leidde. Daarom werd in de jaren ’60 en ’70 de westelijke oever van de Nijl ingelijfd en werden heel wat nieuwe buitenwijken uit de grond gestampt. Toch kon die uitbreiding niet tegemoetkomen aan de woningnood, waardoor ook het oostelijk gelegen droge woestijngebied werd ingenomen door rommelige sloppenwijken. Onder het beleid van Moebarak kende de stad weliswaar langzame verbeteringen, maar toch bleven de overbevolking, armoede en vervuiling Caïro parten spelen.

Bij het broodoproer in januari 1977 in Caïro vielen 70 doden en 800 gewonden toen Egyptenaren massaal in opstand kwamen tegen de afschaffing van subsidies op de eerste levensbehoeften, zoals brood, rijst en spijsolie. Na de rellen trok president Sadat het besluit tot afschaffing ijlings weer in.

Vanaf 25 januari 2011 is het Tahrirplein in Caïro het revolutionaire centrum van het volksverzet tegen president Moebarak (82) met bijna dagelijks tienduizenden en soms honderdduizenden betogers. Op het plein passen ca. 200.000 mensen. De eerste dagen vielen er bij hevige onlusten met de politie zeker 100 doden en 1000 gewonden. Nadien trok de politie zich terug en nam het leger stellingen in, maar liet de demonstranten ongemoeid.

Bestuurlijke indeling[bewerken]

Bezienswaardigheden[bewerken]

Het oude hart van Caïro is door de UNESCO tot werelderfgoed verklaard.

Jaarlijks wordt eind januari de Internationale Boekenbeurs van Caïro gehouden.

Musea[bewerken]

Kerken[bewerken]

Aan de rand van de Koptenwijk liggen de oude Koptische kerk al-Moe’allaka en het Grieks-orthodoxe klooster St.-George. Een Koptenkerk uit de 7de eeuw, Aboe Sarga, ligt in het centrum.

Moskeeën[bewerken]

Onderwijs[bewerken]

Caïro is al sinds de oudheid voor Egypte en de gehele Arabische wereld een centrum voor educatie en onderwijs. Ook tegenwoordig zijn er nog vooraanstaande universiteiten en internationale scholen te vinden.

Een aantal internationale scholen gevestigd in Caïro[bewerken]

Universiteiten in Caïro[bewerken]

Universiteit van Caïro

Verkeer en vervoer[bewerken]

De stad kent de Internationale luchthaven Cairo International Airport (code: CAI).

Caïro is het beginpunt van de Trans-Afrikaanse Caïro-Kaapstad Snelweg. Deze weg, die ruim 10.000 kilometer lang is, volgt een route door het oosten van Afrika en eindigt in Kaapstad.

Geboren in Caïro[bewerken]

Overleden in Caïro[bewerken]

Stedenbanden[bewerken]


Externe link[bewerken]

Wikivoyage Wikivoyage heeft een reisgids over dit onderwerp: Caïro.