Fientje Moerman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fientje Moerman
Vlag van België België
Fientje Moerman.jpg
Volledige naam Joséphine Rebecca Marie Julienne
Bertha Moerman
Geboren Gent, 19 oktober 1958
Regio Flag of Flanders.svg Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politica
Advocate
Partij PVV / VLD / Open Vld
Functies
1985 - 1991 Adviseur Valéry Giscard d’Estaing[1]
1988 - 1999 Gemeenteraadslid Gent
1991 - 1995 Hoofdadviseur ELDR
1995 - 1999 Schepen Gent
1999 - 2003 Volksvertegenwoordiger
2003 - 2004 Secretaris-generaal VLD
2003 - 2004 Minister van Economische Zaken,
Buitenlandse Handel, Energie en
Wetenschapsbeleid
2004 - 2007 Viceminister-president en Vlaams
minister van Economie
, Ondernemen,
Innovatie, Wetenschap en Buitenlandse
Handel
2008 - 2014 Vlaams Parlementslid[2]
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Joséphine Rebecca Marie Julienne Bertha (Fientje) Moerman (Gent, 19 oktober 1958) is een Belgische advocate en politica voor Open Vld.

Levensloop[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Moerman studeerde aan de Rijksuniversiteit te Gent, alwaar ze in 1981 afstudeerde als licentiaat in de Rechten. Vervolgens behaalde ze een 'master of laws' aan de Harvard Law School in 1982. Na haar studies werd ze advocate in New York en Brussel (1982-1984).

Prille carrière[bewerken]

Van 1984 tot en met 1985 was ze redactrice Economie en Financiën voor De Standaard. De politieke interesse was toen al gewekt want halverwege de jaren tachtig was ze de woordvoerder van de Europese liberalen in het Europese Parlement. Van 1985 tot 1991 werkte ze als adviseur van de Franse oud-president Valéry Giscard d’Estaing. Daarna werd Moerman hoofdadviseur van de Europese liberale fractie, gespecialiseerd in institutionele hervormingen en betrekkingen met Israël en de Golfstaten (1991-1995).[3]

Ook in haar thuisbasis Gent was ze politiek actief: tussen 1988 en 1995 was ze gemeenteraadslid en van 1995 tot 1999 schepen voor Onderwijs in de stad. In 1999 werd Moerman voor het eerst verkozen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Minister[bewerken]

In 2003 trad ze toe tot de Regering-Verhofstadt II waar ze bevoegd werd voor Economie, Energie, Buitenlandse Handel en Wetenschapsbeleid. In juli 2004 stapte ze over naar de Vlaamse regering, als Vlaams minister van Economie, Ondernemen, Innovatie, Wetenschap en Buitenlandse Handel. Ze was tevens viceminister-president. Ze stond ook aan de wieg van Oddyseus, een programma om topwetenschappers naar Vlaanderen te halen.

Moerman nam op 10 oktober 2007 ontslag na een rapport van de Vlaamse ombudsman. Ze werd opgevolgd door Patricia Ceysens.

Na het ministerschap[bewerken]

Fientje Moerman werd in januari 2008 bestuurder bij de Gentse havengroep Sea Invest. Op 13 februari 2008 werd ze opnieuw beëdigd als Vlaams parlementslid. Ze volgde er de bouwondernemer Marc Cordeel op.

In 2009 werd Moerman opnieuw herkozen in het Vlaams Parlement met 25.867 voorkeurstemmen.

Uit onvrede met de haar aangeboden plaats op de lijst voor de verkiezingen van 2014, besloot ze niet op te komen voor die verkiezingen. Dit betekent het einde van haar politieke carrière.[4]

Controverse[bewerken]

In haar periode als redactrice bij De Standaard nam ze deel aan de actie uit 1985 gericht tegen de persoon van Paus Johannes Paulus II naar aanleiding van zijn bezoek aan de Lage Landen, door in Gent affiches op te hangen met de woorden "De Paus, hij kan ze kussen".

In de periode voor haar ontslag als Vlaams minister kwamen verschillende feiten in de pers die er uiteindelijk toe geleid hebben dat ze haar positie als minister onhoudbaar vond:

In augustus 2007 nam haar man Willem Vanden Broucke - die als Head of Unit and Policy Advisor bij de Alliance of Liberals and Democrats for Europe (ALDE) aan het Europese Parlement werkzaam is - ontslag als bestuurder bij het Vlaams-Europees Verbindingsagentschap (Vleva). Eerder was in het nieuws gekomen dat hij een jaar voordien door de Vlaamse regering benoemd was in deze vzw om te lobbyen bij de Europese Unie[5].

De toenmalige meerderheid in Vlaanderen zag nochtans geen graten in de benoeming. Zo zei toenmalig CD&V-Fractievoorzitter Ludwig Caluwé dat men niet iemand van een benoeming mag uitsluiten omdat zijn echtgenote toevallig minister is.[5]

Op 14 september 2007 ontsloeg de Vlaamse regering Rudy Aernoudt, secretaris-generaal van het Departement EWI en gewezen (adjunct-)kabinetschef van de ministers Serge Kubla en Moerman, wegens zware feiten die elke verdere professionele samenwerking onmiddellijk en definitief onmogelijk maakten. In december 2006 diende Aernoudt een klacht in bij de Vlaamse ombudsman wegens vermeende onregelmatigheden met studieopdrachten op het kabinet-Moerman in de periode dat Aernoudt er zélf kabinetschef was. Volgens het rapport van ombudsman Bernard Hubeau is de toekenning van een expertencontract met het bedrijf PBS niet volgens de regels verlopen.

Al geeft de ombudsman in zijn conclusies toe dat er in de wetgeving een grijze zone zit en die werkt contraproductief voor de legitimiteit van de werking van ministeriële kabinetten.[6]

Volgens Aernoudt kreeg Moerman voor een reis naar Seattle van 9 tot 14 november 2006 met drie medewerkers 90.000 euro. Daarvan was 10.000 euro bedoeld voor 'persoonlijke representatiekosten' en kwam er 15.000 euro voor 'onvoorziene uitgaven'. Als antwoord op de beschuldigingen liet Moerman weten dat het zogenaamde "reisje naar Seattle” een handelsmissie met prins Filip naar Canada betrof met uitbreiding (voor- en na) naar de VS, waar cruciale contacten voor de Vlaamse economie werden gelegd (onder andere met General Motors, Ford, Microsoft, Google, Cisco en HP). De 25.000 euro is een begrotingstechnische provisie – opgesplitst in 10.000 euro provisie representatiekost en 15.000 provisie andere onvoorziene uitgaven - die het achteraf moet mogelijk maken om in het buitenland onvoorziene gemaakte uitgaven terug te betalen aan wie de kosten heeft voorgeschoten.

Moerman is gehuwd en heeft een dochter.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De ministriële cv's; Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap; september 2004
  2. Fiche Fientje Moerman; Vlaams Parlement
  3. Contract en benoemingen vellen Fientje Moerman; De Standaard; 10 oktober 2007
  4. Fientje Moerman stapt uit de politiek. Het Laatste Nieuws (4 maart 2014) Geraadpleegd op 4 maart 2014
  5. a b Vlaams minister Moerman laat echtgenoot benoemen
  6. Fientje Moerman neemt ontslag
Voorganger:
Charles Picqué
Minister van Economische Zaken
2003-2004
Opvolger:
Marc Verwilghen
Voorganger:
Annemie Neyts
Minister van Buitenlandse Handel
2003-2004
Opvolger:
Marc Verwilghen
Voorganger:
Alain Zenner
Minister van Energie
2003-2004
Opvolger:
Marc Verwilghen
Voorganger:
Charles Picqué
Minister van Wetenschapsbeleid
2003-2004
Opvolger:
Marc Verwilghen
Voorganger:
Patricia Ceysens
Vlaams minister van Economie
2004-2007
Opvolger:
Patricia Ceysens
Voorganger:
Patricia Ceysens
Vlaams minister van Buitenlandse Handel
2004-2007
Opvolger:
Patricia Ceysens