Lijst van hopvariëteiten

hopbel

Dit is een lijst van hopvariëteiten, gesorteerd per land.

Geschiedenis

Eén van de oudste vermeldingen over de hopteelt is te vinden in een testament van Pepijn III, de vader van Karel de Grote, die een hoptuin naliet. De oudste variëteiten die gekweekt werden waren vormen die wild in de natuur voorkwamen en door stekken vermenigvuldigd werden. Ze waren vaak genoemd naar het gebied waar ze gevonden waren of naar de persoon door wie ze gevonden werden, zoals Herbrücker, Saaz, Golding. De hop werd als cultuurgewas rond 1510 door Vlaamse (Nederlandse) boeren naar Kent in Engeland overgebracht. Voordien werd de hop in Engeland geïmporteerd vanuit Duitsland, Frankrijk en de Lage Landen, en moest er importbelasting op betaald worden.

Vanaf 1906 nam het kweken van nieuwe hopvariëteiten een grote vlucht aan het Wye College, in Kent (Engeland), een hogere landbouwschool, opgericht in 1894 als "zuidoostelijke agrarische school" en onderdeel van de universiteit van Londen. Dit gebeurde onder leiding van professor E.F. Salmon. Hij was de eerste die in 1919 de nieuwe variëteiten Brewers Gold en Bullion ging kweken en bracht in 1934 Northern Brewer op de markt, speciaal gekweekt voor brouwerij Scottish & Newcastle, waaraan het zijn naam ontleende. In de zeventiger jaren was Wye College het enige hoponderzoeksinstuut dat, onder leiding van Dr. Ray Neve, hoge alphazuurvariëteiten op de markt bracht, zoals Target, Yeoman, Saxon, Northdown en Challenger, waarvoor ze dan het toevoegsel Wye zetten. Wye College was in de tachtiger jaren ook het eerste hoponderzoeksinstituut ter wereld dat begon met het kweken van dwerghopvariëteiten, die economischer zijn om te telen. Ook zijn zij het geweest die voor Zuid-Afrikaanse hopboeren en brouwerijen hopvariëteiten gekweekt hebben die konden groeien met minder dan 12 uur dag licht per dag waardoor de hopindustrie geen gebruik hoefde te malen van kunstmatig licht.

Ook in andere landen bestonden hopkweekinstituten, zoals in Duitsland (Hüll), Tsjechië (Žatec), Belgie (Poperinge), Frankrijk, Polen, Slovenië en de Verenigde Staten, maar het meeste baanbrekende werk werd verricht in het Wye College. Dit instituut werd in 2009 gesloten, maar het werk wordt voortgezet in onder andere Amerika, waar zowel private als nationale kweekstations zich met de verdere ontwikkeling van de dwerghoppen bezighouden.

Lijst van hopvariëteiten

Er bestaan anno 2012 circa 120 variëteiten.

De verschillende variëteiten kunnen worden ondergebracht in drie categorieën.

• Aromahop - bij het bierbrouwen voornamelijk gebruik voor zijn aromatisch eigenschappen.
• Bitterhop - bij het bierbrouwen voornamelijk gebruik voor zijn bittereigenschappen. Deze variëteiten hebben een hoog gehalte aan alfazuren.
• Dubbeldoelhop -- bij het bierbrouwen gebruikt voor zowel zijn aromatische als zijn bittereigenschappen.

 België

Volgende (oude) Belgische rassen worden nauwelijks of niet meer geteeld.

• Witte ranke, de vroegst gekende soort, was heel gevoelig voor de witziekte. Tot het einde van de negentiende eeuw was dit de belangrijkste variëteit.
• Groene bel, uit de regio Aalst-Asse.
• Coigneau, ontwikkeld op de hopvelden van Franciscus Coigneau in Teralfene, een deelgemeente van Affligem.
• Buvrinnes, genaamd naar het dorp Buvrinnes in Henegouwen.
• Star, gekweekt door Roger Top uit Proven uit een Saazstam. Deze soort had weinig weerstand tegen ziektes.
• Record, met kleine vaste bellen en een fruitig aroma.
• Loeren, een hopvariëteit uit Erembodegem genoemd naar een kleine hopboer uit dit dorp.

 Verenigde Staten

Naam	Gebruik	Alfazuur %	Bètazuur %
Ahtanum	aromahop	5,7-6,3	5-6,5
Amarillo	aromahop	8-11	6-7
Apollo	bitterhop	15-19	5,5-8
Bravo	bitterhop	12-14	3-5
Calypso	dubbeldoelhop	12-14	5-6
Cascade	aromahop	6-8	5-5,5
Centennial	dubbeldoelhop	7-12	3,5-4,5
Chelan	bitterhop	12-14,5	8,5-9,8
Chinook	dubbeldoelhop	8-13	3-4
Citra	aromahop	9-11	3,5-4,5
Cluster	dubbeldoelhop	6-9	4,5-5,5
Columbus	bitterhop	13-18	4,5-5,5
Comet	bitterhop	9,5	4
Crystal	aromahop	3,5-5,5	4,5-6,5
El Dorado	dubbeldoelhop	14-16	7-8
Eroica	bitterhop	12-15	3-5,3
Galena	bitterhop	10-14	7-9
Glacier	aromahop	4-7	8,2
Greenburg	aromahop	5,2	7,2
Horizon	bitterhop	10-17	6,5-8,5
Liberty	aromahop	3-6	3-4
Millennium	bitterhop	15,5	4,8
Mount Hood	aromahop	3-6	5-7,5
Mount Rainier	aromahop	6,1	5,7
Newport	bitterhop	13,5-17	7,2-9,1
Nugget	bitterhop	10-14	4-6
Palisade	aromahop	5,5-9,5	6-8
San Juan Ruby Red	aromahop	7	?
Santiam	aromahop	4-7	6-8
Satus	bitterhop	12,5-14	8,5-9
Simcoe	dubbeldoelhop	11-15	4-5
Sonnet	aromahop	4-6	?
Sterling	aromahop	5-9	4-6
Summit	bitterhop	13,5-15,5	4-6
Super Galena	bitterhop	13-16	8-10
Tillicum	bitterhop	12-14,5	9,8-10,5
Tomahawk	zie Columbus
Ultra	aromahop	4-5	3,6-4,7
Vanguard	aromahop	5-7	6-7
Warrior	dubbeldoelhop	15-18	4,5-5,5
Willamette	aromahop	3-6	3-4
Zeus	zie Columbus

 Verenigd Koninkrijk

Engeland is het eerste land waar de nieuwe hopvariëteiten Bullion en Brewers Gold, in 1907 door Prof. Salmon van het Wye College gewonnen, werden geteeld. Voordien werden er hopvariëteiten gebruikt die in het wild voorkwamen. Wye College in Kent heeft ook de dwerghopvariëteiten ontwikkeld, en voor Zuid-Afrika hebben ze de hopvariëteiten ontwikkeld die met minder licht kunnen groeien.

Naam	Gebruik	Alfazuur %	Bètazuur %
Admiral	bitterhop	13,5-16,2	4,8-6
Boadicea	dubbeldoelhop	9-11	3,6
Bramling Cross	aromahop	5-7,8	2,3-3,2
Brewer's Gold	bitterhop	6-9	3,1
Bullion	bitterhop	6-9	5-6
Challenger	dubbeldoelhop	6-9	3,2-4,2
First Gold	dubbeldoelhop	7-11	3-4,1
Fuggle	aromahop	3-6	2-3
Goldings	aromahop	4-8	2-2,8
Herald	dubbeldoelhop	11,9-12,8	4,8-5,5
Northdown	bitterhop	6-10	4,4-6,2
Northern Brewer	bitterhop	7-11	8-10
Phoenix	bitterhop	10-12	4,2-5,5
Pilgrim	bitterhop	10-12	4,3-5
Pilot	bitterhop	8-12	?
Pioneer	bitterhop	9-12	3,5-4
Progress	aromahop	4-8	1,8-2,7
Target	bitterhop	8-13	4,5-5,7
Yeoman	bitterhop	8-14	4-5
Whitbreads Golding Variety	aroma	4-8	2-2,7

Volgende oude hopvariëteiten worden nauwelijks of niet meer geteeld:

• Amos's Early Bird, heel nauw verwant met Bramling en ontdekt in 1887 door Alfred Amos, Spring Grove, Wye, Kent.
• Bates's Brewer, geselecteerd rond 1879-1880 door Mr.Bates, Brenchley in een hoptuin in het Sevenoaks Weald district.
• Bennett's Early Seedling, de originele plant groeide van zaad, gezaaid in 1880 door H. Bennett van Borough Green, bij Sevenoaks.
• Bramling, gekweekt op Murggrave Hilton's farm te Bramling, nabij Canterbury. Rond 1865 werd deze soort veel aangeplant. Deze soort was ook gekend onder de naam Early Bramling Hop.
• Bus's Hop, B.Buss uit Elphicks, Horsmonden in Kent, verkreeg deze soort rond 1869. Deze soort werd ook wel Buss's Late Golding genoemd.
• Canterbury Whitebin, oude variëteit, geteeld in Canterbury, Kent.
• Cobb's Hop, een Whitebine-variëteit geïntroduceerd rond 1881 door John Cobb van Shelwich, bij Faversham.
• Colgate's Hop, deze soort werd geïntroduceerd rond 1805 door David Colgate van Chevening, Kent.
• Cooper's White, een Worcestershire-variëteit, sterk gelijkend op de Mathon en Canterbury Whitebin hop maar iets minder smaak.
• Farnham Whitebin, bijna identiek aan de voorgaande, maar geteeld in Farnham, Surrey.
• Henham's Jones's Hop, in sommige districten kreeg Meopham deze naam, maar deze soort is beter van kwaliteit, weinig lupuline maar goede smaak. De soort werd gekweekt door Iden Henham van East Peckham, Kent.
• Hob's Early, met bijna identieke karakteristieken als Profilic.
• Mathon Whitebin, bijna identiek aan de voorgaande, geteeld in Mathon, Worcestershire.
• Mayfield Grape, geteeld in Worcester en Hereford.
• Meopham, matige kwaliteit, weinig lupuline en smaak.
• Old Jones's Hop, goede kleur en smaak en redelijk hoog lupulinegehalte. Deze soort werd reeds in 1798 geteeld.
• Profilic, matige kwaliteit, gekweekt in 1852 van Old Jones' Hop door Thomas Guest van de Ohill Mill Farm in Brenchley, Kent.
• Rodmersham of Mercer's Hop, geselecteerd door Robert Mercer van Rodersham House, Sittingbourne, Kent 1880.
• The Grape Hop, deze term werd gebruikt voor een reeks late variëteiten van goede kwaliteit.
• The White's Early, op de markt gebracht rond 1852 door George White van Grove House, Hunton, bij Maidstone.
• Wildings, deze hopvariëteit kwam in verschillende districten voor en is identiek aan de voorgaande.

 Duitsland

Naam	Gebruik	Alfazuur %	Bètazuur %
Hallertau Hersbrucker	aromahop	2-5,5	4-5,5
Hallertau Mittelfrüh	aromahop	4-6	3-5
Hallertauer Magnum	bitterhop	12-14	4,5-5,5
Hallertauer Taurus	bitterhop	12,3-17,9	4-6
Herkules	bitterhop	14-17	4-5,5
Merkur	bitterhop	12-16,2	5-7,3
Opal	aromahop	4-8	3,5-5,5
Perle	aromahop	5-9	3,5-5,5
Saphir	aromahop	3-6	6,5
Spalt Select	aromahop	3,5-5,5	3-4,5
Smaragd	aromahop	4-6	3,5-5,5
Tettnang	aromahop	3-6	4,4
Tradition	aromahop	4-7	4-5

 Australië/ Nieuw-Zeeland

Naam	Land	Gebruik	Alfazuur %	Bètazuur %
Feux-Coeur Francais	Australië	bitterhop	12-16	?
Galaxy	Australië	dubbeldoelhop	13,5-14,8	5,8-6
Green Bullet	Nieuw-Zeeland	bitterhop	10-13	7
Hallertau Aroma	Nieuw-Zeeland	aromahop	7-10	8,5
Kohatu	Nieuw-Zeeland	aromahop	6,8	?
Motueka	Nieuw-Zeeland	aromahop	5-7,5	5-5,5
Nelson Sauvin	Nieuw-Zeeland	dubbeldoelhop	10-13	6-8
Pacific Gem	Nieuw-Zeeland	bitterhop	11-15	8,2
Pacific Jade	Nieuw-Zeeland	bitterhop	12-14	7-8
Pacifica	Nieuw-Zeeland	aromahop	4-8	6
Pride of Ringwood	Australië	bitterhop	9-10,5	5,5-6
Rakau	Nieuw-Zeeland	dubbeldoelhop	9-11	?
Riwaka	Nieuw-Zeeland	aromahop	4,5-8	4-5
Southern Cross	Nieuw-Zeeland	bitterhop	12-14	5-6
Stella	Australië	aromahop	14-16	4-4,5
Sticklebract	Nieuw-Zeeland	bitterhop	13-14	7,5-8,5
Summer	Australië	aromahop	4-7	4,8-6,1
Super Alpha	Nieuw-Zeeland	dubbeldoelhop	10-12	7-8,5
Super Pride	Australië	bitterhop	13,5-15	6,4-6,9
Topaz	Australië	bitterhop	15,5-18	6-7
Wai-iti	Nieuw-Zeeland	aromahop	3	?
Waimea	Nieuw-Zeeland	dubbeldoelhop	16-19%	7-9%

 Tsjechië

Naam	Gebruik	Alfazuur %	Bètazuur %
Agnus	bitterhop	9-12	4-6,5
Bor	dubbeldoelhop	6-9	3-5,5
Harmonie	aromahop	5-8	5-8
Premiant	dubbeldoelhop	7-9	3-6
Rubin	bitterhop	10-14	4-6
Sládek	aromahop	4,5-6,5	4-6,5
Saaz	aromahop	2-5	3-4,5

Andere Europese landen

Naam	Land	Gebruik	Alfazuur %	Bètazuur %
Aramis	Frankrijk	aromahop	7-8,5	3,8-4,5
Atlas	Slovenië	bitterhop	5-9	3,2-4,1
Aurora	Slovenië	aromahop	5,5-9,5	3,2-5,5
Bobek (Styrian Golding B)	Slovenië	aromahop	3,5-7,8	4-6,1
Extra Styrian Dana	Slovenië	dubbeldoelhop	11-16	4,8-6
Junga	Polen	bitterhop	10-13	5-8
Lubelski	Polen	aromahop	3-5	2,5-3,5
Marynka	Polen	bitterhop	8-12	10,2-13
Strisselspalt	Frankrijk	aromahop	2-5	3-5,5
Styrian Golding	Slovenië	aromahop	3-6	2,5-3,5
Sybilla	Polen	dubbeldoelhop	6-8	4-7
Tardif de Bourgogne	Frankrijk	aromahop	3,1-5,5	4,5

Rest van de wereld

Naam	Land	Gebruik	Alfazuur %	Bètazuur %
Sorachi Ace	Japan	dubbeldoelhop	12-16	6,5-7

In 1956 werd door The South African Breweries Hop Farms Ltd (nu deel uitmakend van SABMiller) begonnen met een kweekprogramma. De bedoeling was om nieuwe variëteiten te kweken aangepast aan het klimaat en de mindere uren daglicht in de regio (Outeniqua Country, George), Zuid-Afrika. In 1972 werd Southern Brewer op de markt gebracht en dit was de belangrijkste hopvariëteit die de volgende 20 jaar in Zuid-Afrika geteeld werd. Omdat er te weinig uren daglicht zijn rond de evenaar, moest men met kunstlicht werken om deze hop te kunnen telen. Pas in 1992 werden twee nieuwe varianten gekweekt, Outeniqua en Southern Promise, die konden groeien met minder daglicht.

Naam	Land	Gebruik	Alfazuur %	Bètazuur %
Outeniqua	Zuid-Afrika	bitterhop	12-13,5	4,1-5,1
Southern Brewer	Zuid-Afrika	bitterhop	9-10,5	3,6-4,5
Southern Promise	Zuid-Afrika	dubbeldoelhop	9,5-11,5	3,6-5,4
Southern Star	Zuid-Afrika	bitterhop	12-14	4,8-5,2

Bronnen (en) Hopvariëteiten op Beeradvocate.com Hopvariëteiten op Castle Malting Hopinfo (en) Tsjechische hops (en) Hop Research Institute, Saaz (en) Hop varieties (Beer Legends) (en) USA hops (en) Hopvariëteiten Nieuw-Zeeland Noten en referenties