Syldavië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Syldavië
Escudo Syldavia.svg
Wapen van Syldavië
Motto:
Eih bennek eih blavek
(Nederlands: Wie kaatst moet de bal verwachten)
Officiële taal Syldavisch
Hoofdstad Klow
Regeringsvorm Monarchie
Staatshoofd Koning Muskar XII
Inwoners 642.000
Munteenheid Khôr

Syldavië is een fictief land in Oost-Europa, dat een rol speelt in De avonturen van Kuifje van de Belgische striptekenaar Hergé. Syldavië vormt het decor voor vier Kuifje-albums, te weten: De scepter van Ottokar (1939), Raket naar de maan (1953), Mannen op de Maan (1954) en De zaak Zonnebloem (1956). Ook speelt zich er een deel af van de (niet door Hergé gemaakte of erkende) tekenfilm Kuifje en het Haaienmeer.

In het eerstgenoemde album wordt geregeerd door koning Muskar XII en in zijn bestaan wordt bedreigd door buurland Bordurië in een actie die sterk doet denken aan de Anschluss. In latere albums lijkt het land meer gemoderniseerd te zijn, en herbergt het zelfs een geheim ruimteprogramma dat uiteindelijk zal resulteren in de eerste menselijke voetstappen op de Maan.

Syldavië is een klein land. Het totale inwonertal wordt gesteld op 642.000, waarvan 122.000 in de hoofdstad Klow. Andere steden zijn Sbrodj, Tesznik, Niedzdrow, Istow, Dbrnouk en Zlip. Het voornaamste exportproduct van de Syldaviërs is mineraalwater.

Hergé liet zich voor Syldavië duidelijk inspireren door landen en streken uit de Balkan. De naam lijkt beïnvloed te zijn door Slovenië, Joegoslavië, Transsylvanië en Moldavië. Het politiek instabiele koninkrijk doet denken aan het Albanië van koning Zog, het Roemenië van koning Carol II, het Joegoslavië van koning Alexander (die enkele jaren eerder was vermoord) of het Bulgarije van koning Boris III (de verraderlijke adjudant van Muskar XII heet kolonel Boris). Zowel het landschap, de geschiedenis (met de vroegere overheersing van de Turken) als de vlag, die sterk lijkt op de vlag van Albanië, doen daaraan denken. De klederdracht van de Syldavische figuren uit De scepter van Ottokar doet eveneens sterk aan de (toenmalige) Balkan denken, net als de gewoonte om er grote snorren te dragen. In de tijd dat Hergé dit album tekende, was het op de Balkan bijzonder onrustig. In Bulgarije werden tegenstanders van het regime soms "op de vlucht" doodgeschoten (wat Kuifje ook bijna overkomt). Roemenië werd geterroriseerd door de fascistische IJzeren Garde (Kuifje ontdekt plannen van een "Stalen Garde" om Muskar XII ten val te brengen). En in het jaar dat het avontuur verscheen werd Albanië door Italië geannexeerd.

In de latere albums waarin Syldavië voorkomt is deze couleur locale sterk verminderd. In Kuifjes Maan-avonturen is Syldavië niet meer dan het land waar de maanexpeditie wordt georganiseerd. In De zaak Zonnebloem komen geheime agenten van Syldavië voor, zonder dat het verhaal zich daar ook maar even afspeelt. Opmerkelijk is dat deze geheime agenten zich vijandig opstellen tegenover Kuifje en professor Zonnebloem (deze laatste wordt zelfs door hen ontvoerd), terwijl Kuifje in De scepter van Ottokar in Syldavië als een held wordt gevierd en door de koning wordt gedecoreerd en Zonnebloem in Raket naar de maan voor de Syldavische regering werkt en er zelfs atoomraketten bouwt.

Taal[bewerken]

De taal van Syldavië is het Syldavisch. In verschillende albums zijn voorbeelden hiervan te zien. Het is een typisch voorbeeld van een fictieve taal, dat wil zeggen een taal die voor een specifieke setting is ontwikkeld en vaak uit weinig meer bestaat dan enkele voorbeelden. De taal doet Slavisch aan, maar in feite is de taal vooral gebaseerd op het Brusselse dialect.

Een goed voorbeeld is het nationale devies van Syldavië, Eih bennek eih blavek, dat vertaald wordt als "Hij die kwaad zaait, zal kwaad oogsten", maar gewoon Brabants/Brussels dialect is voor "Hier ben ik, hier blijf ik". Een ander voorbeeld is het adres waar Professor Zonnebloem verblijft in Mannen op de maan: "Klazdrodje", ofwel "Klein straatje". Het Syldavisch wordt geschreven in het Cyrillische schrift, al is Hergé hierin niet altijd consequent.

Externe link[bewerken]

On the Syldavian language, door Mark Rosenfelder