Provinciale weg 69

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Rijksweg 69)
Ga naar: navigatie, zoeken
Provinciale weg 69
Provinciale weg 69
Provinciale weg 69
Land Nederland
Provincie Vlag Noord-Brabant Noord-Brabant
Lengte 16,7 km
N69 op autosnelwegen.net
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer
Traject
Toerit naar snelweg 33 Waalre N2 (A2) E25 E34
Begin stad Aalst
Begin stad Valkenswaard
Kruising Valkenswaard N397
Rotonde Valkenswaard N396
Grens met ander EU-land Grens met België
Vlag van België van/naar Hasselt N74

De provinciale weg 69 (N69) is een Nederlandse provinciale weg en ex-rijksweg van Eindhoven via Valkenswaard naar de Belgische grens. De weg kent over de gehele lengte twee stroken en een maximumsnelheid van 80 km/h, met uitzondering van de gedeelten binnen de bebouwde kom.

De weg begint aan de A2/N2 bij afrit 33, net ten zuiden van Eindhoven. De weg kruist eerst de kom van Aalst (gemeente Waalre) om vervolgens Valkenswaard te bereiken. Tussen Aalst en Valkenswaard is in noordelijke richting gedeeltelijk een busbaan aangelegd.

De weg loopt dwars door de bebouwde kom van Valkenswaard; de markt van deze plaats is zelfs onderdeel van de weg. Dit leidt regelmatig tot filevorming in deze plaats.

Vanuit Valkenswaard vervolgt de weg haar route in zuidelijke richting tot de Belgische grens bij Lommel. Hier gaat de weg over in de Belgische N74 (Limburgse Noord-zuidverbinding) naar Hasselt.

Geschiedenis[bewerken]

Oorspronkelijk was de weg een rijksweg, waarvoor in de jaren 70 plannen bestonden om de weg uit te bouwen tot autosnelweg. Deze zou op Belgisch grondgebied verder verlopen als A24 richting Hasselt en Landen[1][2]. In Nederland zou deze weg vanaf Knooppunt De Hogt ten zuidwesten van Eindhoven tussen Dommelen en Valkenswaard door het dal van de Dommel lopen en vanaf daar ongeveer het huidige tracé van de N69 volgen. Dit was ook te zien in de administratieve nummering van de N69, het gedeelte tussen de aansluiting op de A2 en Valkenswaard was genummerd als planvervangende weg 769, terwijl het gedeelte tussen Valkenswaard en de Belgische grens genummerd was als planweg 69.

Uiteindelijk werden begin jaren 80 de eerste stappen genomen om de A69 mogelijk te maken. In 1983 werd het tracébesluit voor het gedeelte Valkenswaard - Belgische grens genomen, in 1986 gevolgd door het tracébesluit voor het gedeelte tussen Valkenswaard en De Hogt. Uiteindelijk werd in 1988 in een zogenaamd kroonberoep uitspraak gedaan tegen de autosnelweg. Het plan zou, naar het leek, definitief niet uitgevoerd worden.[3] Begin jaren 90 besloot het Europees Hof dat het Nederlandse kroonberoep niet rechtsgeldig was.

Ondertussen bleef ook de problematiek in de plaatsen waar de N69 door loopt bestaan, aan de andere kant had het gebied waar de snelweg doorheen zou verlopen ook een grote ecologische waarde. In 1998 nam de toenmalig Minister van Verkeer en Waterstaat Tineke Netelenbos daarom het zogenaamde nulalternatief, dat feitelijk betekende dat er weinig aan de situatie zou veranderen. In 2004 werd voorlopig de laatste poging ondernomen om wat aan de bestaande situatie te veranderen, nu door het Samenwerkingsverband Regio Eindhoven. Deze liet een milieueffectrapportage en in 2005 een nieuwe verkeerstelling uitvoeren. Hieruit bleek dat de weg zodanig veel gebruikt werd, ook door internationaal verkeer, dat het volgens het SRE geen regionaal probleem was. Dientengevolge werd het Rijk gevraagd om ondersteuning.[2] Het Rijk was echter niet van plan deze ondersteuning te verlenen, en op 29 november 2008 werd de weg door minister Eurlings symbolisch overgedragen aan de provincie, waardoor de N69 vanaf 1 januari 2009 in beheer bij de provincie Noord-Brabant is. De weg heeft daarbij het wegnummer N69 behouden.

Toekomstplannen[bewerken]

De gemeentes Valkenswaard en Waalre willen af van de verkeersdrukte door hun kernen. Omdat hiervoor de N69 verplaatst moet worden en andere gemeenten ook belangen hebben, heeft de provincie gekozen om via de methode van de brede belangen benadering een alternatief te zoeken. In 2011 is hiervan de uitkomst bepaald en is gekozen voor de Westparallel.[4]