Provinciale weg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Zie het artikel provincieweg voor Belgische wegen
De provincie Overijssel is de beheerder van de N337 (Zwolle-Deventer)

Een provinciale weg is een Nederlandse weg die wordt aangelegd, onderhouden en beheerd in opdracht van een provincie. De status van provinciale weg zegt iets over de beheerder van de weg, in dit geval dus de provincie. Ook zegt het wat over het weg type. Nummers 1 t/m 174 zijn gereserveerd voor interprovinciale wegen. 175 t/m 399 zijn voor de provinciale wegen. 400+ is voor lokale provinciale wegen (deze zullen op termijn allemaal vervallen en aan de gemeentes worden overgedragen). Een provinciale weg kan zowel een stroomweg (autosnelweg en autoweg), een gebiedsontsluitingsweg als een erftoegangsweg zijn. Nederland kent 6.713 kilometer aan provinciale wegen (2004). Provinciale wegen hebben over het algemeen de nummers 175 en hoger en kunnen zowel N- als A-wegen zijn.

Veel provinciale wegen worden binnen de bebouwde kom beheerd door de gemeente. De provincie betaalt dan aan de betreffende gemeente een bijdrage voor het beheer.

Nummering[bewerken]

Kaart van Nederland, in groen de wegen in beheer van de provincies.

Tot 1993 waren de provinciale wegen genummerd volgens een provinciaal wegenplan (kortweg PWP) dat door elke provincie afzonderlijk werd opgesteld. De belangrijke provinciale wegen kregen een S-nummer (secundaire wegen) en minder belangrijke wegen een T-nummer (tertiaire wegen). Het nummer was enkel administratief en betekende niet dat de weg ook door de provincie beheerd werd. Toekenning van een nummer betekende enkel dat de weg van bovenlokaal belang was, en dat de provincie middels de Wet financiering wegen zorgde voor de financiële middelen om de weg in goede staat te houden. De weg kon dus zowel een rijksweg zijn, maar eveneens opgenomen zijn in het provinciaal wegenplan.

Vanaf 1981 is begonnen met de invoering van driecijferige N-wegnummers ten behoeve van bewegwijzering. De eerste fase betrof de nummers 175 t/m 399, welke als volgt over de provincies verdeeld werden:

Deze wegen kunnen de provinciegrenzen overschrijden en hebben aan beide zijden van de provinciegrens hetzelfde nummer.

Vanaf 1993, tegelijk met de invoering van de Wet herverdeling wegenbeheer, werden ook de minder belangrijke provinciale wegen genummerd van 400 t/m 999, waarmee de oude secundaire en tertiaire nummers kwamen te vervallen. Voorheen kwamen deze nummers zelden voor op de bewegwijzering en waren dus puur administratief gebruik, de laatste jaren worden deze nummers steeds vaker wel op de bewegwijzering vermeld.

  • 401 t/m 430 Utrecht
  • 431 t/m 500 Zuid-Holland
  • 501 t/m 550 Noord-Holland
  • 551 t/m 600 Limburg
  • 601 t/m 650 Noord-Brabant
  • 651 t/m 700 Zeeland
  • 701 t/m 730 Flevoland
  • 731 t/m 780 Overijssel
  • 781 t/m 850 Gelderland
  • 851 t/m 900 Drenthe
  • 901 t/m 950 Friesland
  • 951 t/m 999 Groningen

Provinciale autosnelwegen[bewerken]

Sommige Nederlandse provincies beheren ook autosnelwegen. Provinciale autosnelwegen zijn veel korter dan rijkssnelwegen en hebben alleen een functie voor het regionale verkeer. Deze snelweg heeft slechts enkele afritten. Veel provinciale snelwegen zijn ooit (onderdeel van een) rijksweg geweest.

Lijst van Nederlandse provinciale autosnelwegen

  • A256: Goes-verbinding met de A58
  • A270: Eindhoven-Helmond
  • A325: Arnhem-Nijmegen (oorspronkelijk RW52)
  • A326: verbinding tussen de A50 en de A73 (Wijchen-Nijmegen)
  • A348: Arnhem-Dieren (oorspronkelijk A48)

Nederlandse provinciale wegen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie de artikelen in categorie:Provinciale weg voor een compleet overzicht

Zie ook[bewerken]