Slag bij Mülheim

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Slag bij Mülheim in 1605
Onderdeel van de Tachtigjarige Oorlog
Schlacht von Mülheim 1605.jpg
Datum 9 oktober 1605
Locatie Mülheim, Duitsland
Resultaat Spaanse overwinning
Strijdende partijen
Flag of Cross of Burgundy.svg Spaanse Leger Prinsenvlag.svg Staatse leger
Commandanten
Ambrosio Spinola Frederik Hendrik van Oranje-Nassau
Maurits van Oranje
Troepensterkte
4400 4000
Verliezen
500 200

De slag bij Mülheim vond plaats op 9 oktober 1605 ten tijde van de Tachtigjarige Oorlog in het Duitse Mülheim an der Ruhr. De slag was tussen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden onder leiding van prins Maurits van Oranje en Spaanse troepen onder leiding van veldheer Ambrosio Spinola. Het beleg maakte deel uit van Spinola's veldtocht van 1605-1606.

Verloop[bewerken]

In de herfst van 1605 legerde de Spaanse veldheer Ambrosio Spinola met zijn ongeveer 20.000 man sterke legermacht in het Ruhrgebied tussen Duisburg en Ruhrort. Vanaf deze plek trokken acht compagnieën infanterie en 800 ruiters naar het dorp Mülheim en het Kasteel Broek om deze te bezetten. Toen de bij Wesel legerende Prins Maurits van Oranje daarvan vernam, besloot hij onmiddellijk aan te vallen. Samen met zijn broer prins Frederik Hendrik van Oranje-Nassau en hun leger bestaande uit 2000 ruiters, 2400 man infanterie en drie kanonnen viel hij op 9 oktober rond 13:00 uur de Spanjaarden aan. Het ontaardde in een bloedige strijd rondom het Kasteel Broek en het dorp Mülheim. Het lukte de Staatse troepen bijna de Spanjaarden uit Mülheim te verdrijven en het Kasteel Broek te bevrijden. Frederik Hendrik werd echter in het nauw gedreven en een deel van de Maurits troepen vluchtten. Maurits probeerde de troepen tevergeefs tegen te stoppen door dreigen, schelden en bidden. Hij was nu gedwongen Frederik Hendrik te ontzetten en intussen verzonnen de Spaansen een list. Op verschillende plekken sloegen trommelaars hun trom, waardoor het leek alsof het complete leger van Spinola in aantocht was. Vervolgens ging het gerucht rond dat de Spaanse veldheer Spinola met versterkingen onderweg was. Maurits vertrouwde niet op zijn ruiters en liet daarop de Staatse troepen de aftocht blazen. Abusievelijk hadden zij Spinola, welke daags tevoren 5000 man naar het belegerde Wachtendonk had verplaatst, overschat en zo de kans op een overwinning verspeeld. De gevallen slachtoffers rondom de acht uur durende strijd waren hoog. De Staatsen verloren ongeveer 200 man en het Spaanse leger 500 man. Ook verscheidene burgers uit Mülheim verloren hun leven, huizen, landerijen waren dan wel zwaar beschadigd of volkomen vernield. Prominente gevangenen, zoals Spinola's neef Niccolo Doria, werden enige dagen later uitgewisseld. Intussen hadden de Staatsen Wachtendonk verspeeld aan de Spanjaarden, en was Spinola wijzer geworden, en wist dat hij zijn legers niet zo verspreid moest opstellen [1].

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Jan Wagenaar Vaderlandsche historie: vervattende de geschiedenissen der nu ..., Volume 9 Amsterdam : Johannes Allart - 1790-1796