Huis te Woudenberg (I)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Huis te Woudenberg
Locatie Woudenberg
Algemeen
Kasteeltype versterkt huis
Gebouwd in (1240?) voor 1313
Gesloopt in 1353
Monumentale status niet vastgesteld

Het Huis te Woudenberg (I) is een voormalig kasteel bij Woudenberg in de Nederlandse provincie Utrecht.

In 1313 was 'dat huus te Woudenberch' in bezit van ridder Johan van Woudenberg, kleinzoon van Filips van Rijningen, die in 1240 de ontginning van Woudenberg was begonnen.

In 1336 beloofden Elias van Woudenberg en zijn vrouw Agnese van den Berghe dat zij het huis te Woudenberg over zouden dragen aan hun zoon Johan, na diens huwelijk met Willemette, een natuurlijke dochter van Jan van Diest, bisschop van Utrecht. In 1339 werd Johan door Diederik van Kleef beleend met het goed Woudenberg.

Ridder Johan van Culemborg verkocht in 1352 het huis te Woudenberg met al het land dat hij in leen hield van de graaf van Kleef, aan Gijsbrecht, heer van Abcoude en Gaesbeek. Johans zoon, ook Johan van Culemborg genaamd, was het met deze verkoop niet eens en wist het kasteel te bezetten.

Gijsbrecht riep de hulp van bisschop Jan van Arkel in, die het na een belegering van 17 weken innam en in 1353 liet slopen.

Het kasteel is nooit meer opgebouwd.

Omstreeks 1417 had Zweder van Abcoude het erf 'daer dat oude huys van Woudenberch op plach te staen' nog in leen van de graaf van Kleef. Stenen van het huis zouden zijn gebruikt bij de bouw van de kerk van Woudenberg.[1]

Rond 1410 werd 200m noordelijker een ander kasteel, Huis te Woudenberg (II), gebouwd.