Achiel Van Acker

Achille Van Acker
Geboren	8 april 1898 Brugge
Gestorven	10 juli 1975 Brugge
42ste Premier van België
Aangetreden	12 februari 1945
Einde termijn	13 maart 1946
Voorganger	Hubert Pierlot
Opvolger	Paul-Henri Spaak
44ste Premier van België
Aangetreden	31 maart 1946
Einde termijn	3 augustus 1946
Voorganger	Paul-Henri Spaak
Opvolger	Camille Huysmans
51ste Premier van België
Aangetreden	23 april 1954
Einde termijn	26 juni 1958
Voorganger	Jean Van Houtte
Opvolger	Gaston Eyskens
Portaal    Politiek

Achille Honoré (Achiel) Van Acker  uitspraak (info·uitleg) (Brugge, 8 april 1898 - 10 juli 1975) was een Belgisch socialistisch politicus. Hij was onder meer premier van België.

Levensloop

Thuis waren er twaalf kinderen. Reeds van zijn zesde jaar moest hij vader helpen bij het mandenvlechten. Omdat hij de school op 10-jarige leeftijd moest verlaten, volgde hij avondles en wordt hij beschouwd als een "self made man". Hij was doctor honoris causa van de universiteit van Rijsel. Door zijn leeswoede kwam hij in contact met de socialistische beweging. In 1926 werd hij BWP-gemeenteraadslid van Brugge en in november 1927 werd hij op 29-jarige leeftijd volksvertegenwoordiger.

In 1929 werd hij ingewijd als vrijmetselaar in de werkplaats van de Brugse loge La Flandre van het Grootoosten van België.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam hij vanaf de tweede helft van 1941 het voortouw in de reorganisatie van de socialistische beweging met de oprichting van de Vlaamse Centrale der Illegale Partij (samen met onder andere Edward Anseele jr.). In Brussel en Wallonië ontstonden gelijkaardige centrales en dat leidde in maart 1942 tot het ontstaan van de Illegale Belgische Socialistische Partij. Hierbij dient wel aangestipt te worden dat een groot aantal van de toenmalige leiders (Paul-Henri Spaak e.a.) in Londen zat. De socialisten in België en die in Londen werkten de facto 'naast elkaar'.

Na de Tweede Wereldoorlog bouwde Van Acker een indrukwekkende politieke loopbaan uit, onder andere vier maal als premier en ook als Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg, van Volksgezondheid, van Verkeerswezen en van Steenkool (waaraan hij de bijnaam Achille Charbon dankt). Hij stelde Duitse krijgsgevangenen verplicht te werk om de kolenproductie weer op peil te krijgen.

Van 1961 tot 1974 was hij voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij werd benoemd tot Minister van Staat op 23 december 1958.

De eerste drie regeringen onder Achiel Van Acker waren kortstondig ten gevolge van de koningskwestie. De vierde regering realiseerde sociale thema's, hij profiteerde van een economische heropleving (er wordt de belangrijke besluitwet betreffende de sociale zekerheid van 28 december 1944 uitgevaardigd), vandaar dat hij als "vader van de sociale zekerheid" de geschiedenis ingaat. Van Acker is steeds een voorstander van de unitaire Belgische staat gebleven en stelde zich zeer gematigd op in communautaire en taalkwesties (bijvoorbeeld pensioenen en werkloosheid). De schoolstrijd kon de regering niet bezweren. Van Acker was de laatste eerste minister die geboren was in de 19de eeuw.

Zijn derde zoon Frank trad in zijn voetsporen en bouwde eveneens een politieke carrière uit.

Publicaties

Achiel Van Acker publiceerde ook verzen en prozabundels. Hij had interesse voor volkskunde en verzamelde duizenden uitdrukkingen en zegswijzen. Hij was en bleef steeds zichzelf en had een charmante manier om Frans te spreken. Van zijn vele versprekingen in het Frans (Men zegde: 'Assiel parle le bruzois dans les deux langues nationales') een voorbeeldje:

(De authenticiteit van die uitspraken wordt uiteraard niet gegarandeerd. Men heeft ook mopjes uitgevonden "à la manière d'Assiel".)

De Israëlische eerste minister Golda Meïr kwam op bezoek in Brussel.

Bij het uitstappen uit het vliegtuig werd ze verwelkomd door eerste minister Van Acker.

Ze zegde hem: « Shalom »

Waarop hij antwoordde: « Chale femme »

Trivia

• Van Acker had een aantal cameo's in Marc Sleens strip Nero (strip):
  • In "De Juwelen van Gaga-Pan" (1949-1950) is hij te zien op het feest van de miljardair Gaga-Pan (strook 89).
  • In "Het Ei van October" (1955) is Van Ackers gezicht op een "Wanted"-affiche te zien. (strook 65)
  • In "De IJzeren Kolonel" (1956) is hij te zien op een Egyptische hiërogliefenmuurschildering. (strook 60)
  • Wanneer Meneer Pheip en Tuizentfloot in "De Granaatslikker" (1957) Nero uitlachen omdat hij een snor heeft, antwoordt Nero: "Heeft Van Acker soms geen snor?" (strook 185)
  • In "Zwarte November" (1972-1973) probeert Adhemar het regeringsgebouw binnen te treden. Eerst wordt hem de deur geweigerd, maar wanneer Van Acker voorbij wandelt mag hij alsnog naar binnen. (strook 47).
• In 2005 werd Van Acker 41ste in de Vlaamse verkiezing van "De Grootste Belg"
• In 2010 komt een volledige herziene versie van 'Herinneringen Kinderjaren' op de markt.

Literatuur

• Koen ROTSAERT, Lexicon van de parlementariërs van het arrondissement Brugge, 1830-1995, Brugge, 2006.

Externe links

Wikiquote

Op Wikiquote staan citaten van Achiel Van Acker.

Mediabestanden

• Achille Van Acker

Voorganger: Hubert Pierlot	Premier van België Regering-Van Acker I en II 1945-1946	Opvolger: Paul-Henri Spaak
Voorganger: Paul-Henri Spaak	Premier van België Regering-Van Acker III 1946-1946	Opvolger: Camille Huysmans
Voorganger: Jean van Houtte	Premier van België Regering-Van Acker IV 1954-1958	Opvolger: Gaston Eyskens
Voorganger: Joseph Bondas	Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg 1944-1945	Opvolger: Léon-Eli Troclet
Voorganger: nieuw	Minister van Steenkool 1945-1946
Voorganger: Léon-Eli Troclet	Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg belast met de coördinatie van het economisch beleid 1946	Opvolger: Léon-Eli Troclet
	Minister van Steenkool 1946
Voorganger: Ernest Rongvaux	Minister van Verkeerswezen 1947-1949	Opvolger: Paul-Willem Segers
Voorganger: Paul Kronacker	Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers 1961-1974	Opvolger: André Dequae