Charles de Broqueville

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Charles de Broqueville
M 37 4 Charles de Brocqueville.jpg
Geboren Postel, 4 december 1860
Overleden Brussel, 5 september 1940
Partij Katholieke Unie
Flag of Belgium.svgPremier van België Flag of Belgium.svg
Aangetreden 18 juni 1911
Einde termijn 1 juni 1918
Regering De Broqueville I
Monarch Albert I
Voorganger Frans Schollaert
Opvolger Gerhard Cooreman
Flag of Belgium.svgPremier van België Flag of Belgium.svg
Aangetreden 22 oktober 1932
Einde termijn 20 november 1934
Regering De Broqueville II
Monarch Albert I
Voorganger Jules Renkin
Opvolger Georges Theunis
Minister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden 4 augustus 1917
Einde termijn 1 januari 1918
Regering De Broqueville I
Voorganger Eugène Beyens
Opvolger Paul Hymans
Minister van Binnenlandse Zaken
Aangetreden 21 november 1918
Einde termijn 2 december 1919
Regering Delacroix I
Voorganger Paul Berryer
Opvolger Jules Renkin
Minister van Landbouw
Aangetreden 22 oktober 1932
Einde termijn 17 december 1932
Regering De Broqueville II
Voorganger Emile van Dievoet
Opvolger Gustave Sap
Minister van Spoorwegen, Post en Telegrafie
Aangetreden 5 september 1910
Einde termijn 11 november 1912
Regering Schollaert
De Broqueville I
Voorganger Joris Helleputte
Opvolger Aloys Van de Vyvere (spoorwegen)
Paul Segers (post en telegrafie)
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Charles Marie Pierre Albert graaf de Broqueville (Postel (Mol), 4 december 1860 - Brussel, 5 september 1940) was de Belgische kabinetsleider [1] tijdens de Eerste Wereldoorlog (van 17 juni 1911 tot 1 juni 1918) en eerste minister van 22 oktober 1932 tot 20 november 1934. Hij was lid van de Katholieke Partij.

Levensloop[bewerken]

Graaf de Broqueville was volksvertegenwoordiger van 1892 tot 1919 en nadien senator tot 1936.

Vanaf 1910 bekleedde hij onafgebroken ministerfuncties. Hij was minister van Spoorwegen en P.T.T. (1910-1912), van Oorlog (1912-1917, 1932-1934), van Buitenlandse Zaken (1917-1918), van Nationaal Herstel (1918), van Binnenlandse Zaken (1918-1919) en van Landbouw en Middenstand (1932).

Hij was gehuwd met een kleindochter van de vroegere kabinetsleider Jules Malou. Als volksvertegenwoordiger werd De Broqueville beschouwd als iemand van de jonge rechterzijde. In feite was De Broqueville niet echt een christendemocraat. Hij moet eerder gezien worden als een soort centrumfiguur tussen enerzijds Joris Helleputte, Arthur Verhaegen en Frans Schollaert en anderzijds de conservatief Charles Woeste. Een botsing tussen koning Albert en De Broqueville over het opperbevelhebberschap van het leger (aan de IJzer) veroorzaakte in 1918 zijn ontslag als regeringsleider. Maar de Broqueville was niet uitgeteld, hij kwam na de Eerste Wereldoorlog terug als eerste minister. Op 31 mei 1918 werd hij tot minister van Staat benoemd.

Na de Eerste Wereldoorlog werd zijn opstelling conservatiever. De democratisering die hij zelf voor de oorlog al had voorzien, maakte in zijn eigen kiesarrondissement Turnhout een einde aan de adellijke hegemonie uit de negentiende eeuw. Hij kon zich ook niet vinden in het Vlaamse minimumprogramma en liet zich eerst in de provincie Namen als provinciaal senator verkiezen en nadien coöpteren.

Literatuur[bewerken]

  • Louis DE LICHTERVELDE, Charles de Broqueville, in: Biographie Nationale de Belgique, t. XXIX, 1956-1957, p. 369-377.
  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972
  • Luc SCHEPENS, Albert Ier et le gouvernement Broqueville, 1914–1918 : aux origines de la question communautaire, Paris 1983, ISBN 2-8011-0464-7
  • Thierry DENOËL, Le nouveau dictionnaire des Belges, 2e éd. revue et augm., Bruxelles, Le Cri, 1992, p. 167.
  • Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.
  • Maria DE WAELE, Charles de Broqueville, in: Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998
  • Paul VOS, Charles de Broqueville op de kering der tijden, in: Vlaamse Stam, 2012, blz. 122-142.
  • Frans RENAERS, De opvoeding van Charles de Broqueville, in: Vlaamse Stam, blz 142-145.

Externe link[bewerken]

Bronnen
  • Steve HEYLEN. Charles de Broqueville (1860-1940). In ODIS - Database Intermediary Structures Flanders [online]. Record Creation Date: 15 januari 2001. Record Last Modified Date: 16 januari 2010. Record no. 368. Charles de Broqueville in de ODIS
  1. De titel 'eerste minister' kwam er pas na het Koninklijk Besluit van 25 november 1918 dat het kabinet van de 'eerste minister' officieel instelde.
Voorganger:
Frans Schollaert
Jules Renkin
Belgische premier
Regering-De Broqueville I (17 juni 1911 - 1 juni 1918)
Regering-De Broqueville II (22 oktober 1932 - 20 november 1934)
Opvolger:
Gerhard Cooreman
Georges Theunis
Voorganger:
Joris Helleputte
Minister van Spoorwegen, Post en Telegrafie
1910-1912
Opvolger:
Aloys Van de Vyvere
Voorganger:
Joseph Hellebaut
Minister van Oorlog
1912-1917
Opvolger:
Armand De Ceuninck
Voorganger:
Eugène Beyens
Minister van Buitenlandse Zaken
1917-1918
Opvolger:
Paul Hymans
Voorganger:
Emile Vandervelde
Minister van Nationaal Herstel
1918
Voorganger:
Paul Berryer
Minister van Binnenlandse Zaken
1918-1919
Opvolger:
Jules Renkin
Voorganger:
Prosper Poullet
Minister van Landsverdediging
1926-1931
Opvolger:
Léon Dens
Voorganger:
Emile Van Dievoet
Minister van Landbouw
1932
Opvolger:
Gustave Sap
Voorganger:
nieuw
Minister van Middenstand
1932
Opvolger:
Gustave Sap