Europees Verbond van Vakverenigingen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
European Trade Union Confederation
Voormalig voorzitster Wanja Lundby-Wedin.
Voormalig voorzitster Wanja Lundby-Wedin.
Ontstaansdatum 1973
Voorzitter Vlag van Spanje Ignacio Fernández Toxo
Secretaris-generaal Vlag van Frankrijk Bernadette Ségol
Land Europa
Europees lidmaatschap ± 60 miljoen
Internationaal lidmaatschap Internationaal Vakverbond (IVV)
Ledenaantal ± 60 miljoen
Website http://www.etuc.org
Portaal  Portaalicoon   Werk

Het Europees Verbond van Vakverenigingen (EVV; Engels: European Trade Union Confederation, kortweg ETUC), ook wel Europees Vakverbond genoemd, is een koepelorganisatie van vakbonden op Europees niveau. Huidige voorzitter is Ignacio Fernández Toxo en de huidige algemeen secretaris is Bernadette Ségol. De ETUC telt 83 leden uit 36 landen en daarnaast 12 Europese syndicale vakcentrales. Ze vertegenwoordigt ± 60 miljoen leden. De hoofdzetel ligt in Brussel.

Geschiedenis[bewerken]

Het idee om de krachten van de Europese vakbonden te bundelen ontstond ten tijde van het Schumanplan, dat aanleiding zou geven tot de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). Om de belangen van hun leden te kunnen verdedigen op dit nieuwe niveau werd in 1958 een representatieve organisatie opgericht, het Europees Vakbondssecretariaat (ETUS), dat in 1969 werd omgevormd tot het Europees Verbond van Vrije Vakbonden in de Europese Gemeenschap (ECFTU).[1]

In 1972 kwam het tot een akkoord over de oprichting van een nieuwe organisatie, het huidige Europees Verbond van Vakverenigingen (EVV). De organisatie werd opgericht op 9 februari 1973 als tegenwicht voor de economische kracht van de Europese integratie. Aanvankelijk bestond ze uit 17 vakbonden uit 15 landen die ± 29 miljoen leden vertegenwoordigden.

Een van de mede-oprichters van het EVV was de Belg Georges Debunne, die er tevens voorzitter van was tussen 1982 en '85. De eerste voorzitter was Vic Feather. Hij werd bijgestaan door drie vice-voorzitters waaronder zijn latere opvolger Heinz Oskar Vetter. De eerste algemeen-secretaris van het EVV was de Belg Théo Rasschaert. In 1974 sloten de eerste Christelijke en (voormalig) communistische vakbonden aan.

In 1991 kregen de vakbonden uit het voormalige Oostblok een waarnemersstatuut en vanaf 1995 werden ze volwaardige leden.[2] Sinds het oprichtingscongres vonden voorts nog volgende congressen plaats:

  • Het 2de Congres vond plaats in 1976 te Londen.
  • Het 3de Congres vond plaats in 1979 te München.
  • Het 4de Congres vond plaats in 1981 te Den Haag.
  • Het 5de Congres vond plaats in 1985 te Milaan.
  • Het 6de Congres vond plaats in 1988 te Stockholm.
  • Het 7de Congres vond plaats in 1991 te Luxemburg [3].
  • Het 8ste Congres vond plaats in 1995 te Brussel [4].
  • Het 9de Congres vond plaats in 1999 te Helsinki[5].
  • Het 10de Congres vond plaats in 2003 te Praag[6].
  • Het 11ste Congres vond plaats in 2007 te Sevilla[7].
  • Het 12de Congres vond plaats in 2011 te Athene[8].

Structuur[bewerken]

(Voormalige) Voorzitters[bewerken]

Voorzitter[9][10] Periode Vakbond
Vlag van Verenigd Koninkrijk Victor Feather 1973 - 1974 TUC, Groot-Brittannië
Vlag van Duitsland Heinz Oskar Vetter 1974 - 1979 DGB, Duitsland
Vlag van Nederland Wim Kok 1979 - 1982 FNV, Nederland
Vlag van België Georges Debunne 1982 - 1985 ABVV, België
Vlag van Duitsland Ernst Breit 1985 - 1991 DGB, Duitsland
Vlag van Verenigd Koninkrijk Norman Willis 1991 - 1993 TUC, Groot-Brittannië
Vlag van Oostenrijk Fritz Verzetnitsch 1993 - 2003 OGB, Oostenrijk
Vlag van Spanje Cándido Méndez Rodríguez 2003 - 2007 UGT, Spanje
Vlag van Zweden Wanja Lundby-Wedin 2007 - 2011 LO, Zweden
Vlag van Spanje Ignacio Fernández Toxo 2011 - Heden CC.OO, Spanje

(Voormalige) Algemeen-secretarissen[bewerken]

Algemeen-secretaris [9][10] Periode Vakbond
Vlag van België Théo Rasschaert 1973 - 1975 ABVV, België
Vlag van Denemarken Peer Carlsen 1975 - 1976 LO, Denemarken
Vlag van Luxemburg Mathias Hinterscheid 1976 - 1991 LAV, Luxemburg
Vlag van Italië Emilio Gabaglio 1991 - 2003 CISL, Italië
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Monks 2003 - 2011 TUC, Groot-Brittannië
Vlag van Frankrijk Bernadette Ségol 2011 - Heden CGT, Frankrijk

Deelnemende organisaties[bewerken]

Europese vakcentrales[bewerken]

De ETUC telt 12 centrales die de belangen behartigen van werknemers uit een bepaalde sector op het Europees niveau[11]:

Aangesloten vakbonden[bewerken]

De ETUC telt 83 aangesloten vakbonden uit 36 landen[12].

  • Andorra
    • Syndicale Unie Andorra (Unión Sindical D’Andorra, USDA)
  • België
  • Bulgarije
    • Confederatie van Onafhankelijke Vakbonden van Bulgarije (Конфедерация на труда Подкрепа, КНСБ)
    • Podkrepa (Конфедерация на независимите синдикати в България, Подкрепа)
  • Cyprus
    • Democratische Vakbondsfederatie van Cyprus (Δημοκρατική Εργατική Ομοσπονδία Κύπρου, ΔΕΟΚ)
    • Cypriotische Arbeidersconfederatie (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα, ΣΕΚ)
    • Turkse Arbeidersvakbondenfederatie (Kıbrıs Türk İşçi Sendikaları Federasyonu, Türk-Sen)
  • Denemarken
    • Deense Confederatie van beroepsverenigingen (Akademikernes Centralorganisation, AC)
    • Betaalde werknemers en medewerkers van Openbare Diensten Confederatie (Funktionærernes og Tjenestemændenes Fællesråd, FTF)
    • Deense Confederatie van Vakbonden (Landesorganisationen i Danmark, LO-DK)
  • Duitsland
    • Duitse Confederatie van Vakbonden (Deutscher Gewerkschaftsbund Bundesvorstand, DGB)
  • Estland
    • Associatie van Estlandse Vakbonden (Eesti Ametiühingute Keskliit, EAKL)
    • Estlandse Werknemers vakbonden associatie (Teenistujate Ametiliitude Organisatsioon, TALO)
  • Finland
    • Confederatie van Vakbonden voor Academische Professsionals in Finland (Akateemis-ammatillinen Valtuuskunta, AVAKA)
    • Centrale Organisatie van Finse Vakbonden (Suomen Ammattiliittojen Keskusjärjestö, SAK)
    • Finse Confederatie van Professionals (Suomen Teknisten Toimihenkilöjärjestöjen Keskusliitto, STTK)
  • Frankrijk
  • Griekenland
    • Confederatie van Griekse Ambtenarenvakbonden (Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων, ΑΔΕΔΥ)
    • Griekse Algemene Confederatie van de Arbeid (Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας, ΓΣΕΕ)
  • Hongarije
    • Autonome Vakbondenconfederatie (Autonóm Szakszervezetek Szövetsége, ASzSz)
    • Democratische Liga van Onafhankelijke Vakbonden (Független Szakszervezetek Demokratikus Ligája, LIGA)
    • Nationale Federatie van Arbeidsraden (Munkástanácsok Országos Szövetsége, MOSz)
    • Forum voor de Samenwerking van Vakbonden (Magyar Szakszervezetek Országos Szövetsége (MSzOSz)
    • Confederatie van Vakbonden voor Professionelen (Értelmiségi Szakszervezeti Tömörülés, ÉSzT)
  • IJsland
    • IJslandse Confederatie van de Arbeid (Alþýðusamband Íslands, ASI)
    • Confederatie van Staats- en Gemeentewerknemers (Bandalag Starfsmanna Ríkis og Bæja, BSRB)
  • Ierland
    • Iers Vakbondscongres (Irish Congress of Trade Unions , ICTU)
  • Italië
    • Italiaanse Algemene Confederatie van de Arbeid (Confederazione Generale Italiana del Lavoro, CGIL)
    • Italiaanse Confederatie van Arbeiders Vakbonden (Confederazione Italiana Sindacati Lavoratori, CICL)
    • Italiaanse Unie van de Arbeid (Unione Italiana del Lavoro, UIL)
  • Kroatië
    • Unie van Autonome Vakbonden van Kroatië (Savez Samostalnih Sindikata Hrvatske, SSSH / UATUC)
    • Onafhankelijke Vakbonden van Kroatië (Nezavisni hrvatski sindikati, NHS)
  • Letland
    • Unie van Onafhankelijke Vakbonden van Letland (Latvijas Brīvo Arodbiedrību Savienība, LBAS)
  • Liechtenstein
    • Liechtensteinse Federatie van Werknemers (Liechtensteinischer ArbeitnehmerInnenverband, LANV)
  • Litouwen
    • Litouwse Arbeidsfederatie (Lietuvos darbo federacija, LDF)
    • Litouwse Vakbondsconfederatie (Lietuvos profesinių sąjungų konfederacija (LPSK-LTUC)
    • Solidariteit (Solidarumas)
  • Luxemburg
    • Onafhankelijke Vakbond Luxemburg (Onofhängege Gewerkschatsbond Lëtzebuerg, OGBL)
    • Luxemburgse Christelijke Vakbond (Lëtzebuerger Chrëschtleche Gewerkschafts-Bond, LCGB)
  • Malta
    • Confederatie van Maltese Vakbonden (Confederation of Malta Trade Unions, CMTU)
    • Algemene Arbeidersvakbond (General Workers' Union, GWU)
  • Monaco
    • Unie van Monegaskische Vakbonden (Union Syndicale de Monaco, USM)
  • Nederland
  • Noorwegen
    • Noorse Confederatie van Vakbonden (Landsorganisasjonen i Norge, LO-N)
    • Confederatie van Vakbonden (Yrkesorganisasjonenes Sentralforbund, YS)
    • Confederatie van Vakbonden voor Professionelen (Utdanningsgruppenes Hovedorganisasjon, UHO)
  • Polen
    • Solidariteit (Solidarność)
    • Algemene Poolse Alliantie van Vakbonden (Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych, OPZZ)
  • Portugal
  • Roemenië
    • Nationaal Vakbondsblok (Blocul Național Sindical, BNS)
    • Cartel Alfa (Confederația Națională Sindicală, „Cartel Alfa”)
    • Broederschap (Confederația Națională a Sindicatelor Libere din România-Frăția, CNSLR-Frăția)
    • Democratische Vakbondsconfederatie van Roemenië (Confederaţia Sindicatelor Democratice din România, CSDR)
  • Oostenrijk
    • Oostenrijkse Arbeidersbond (Österreichischer Gewerkschaftsbund, OGB)
  • San Marino
    • San Marinese Arbeidsconfederatie (Confederazione Sammarinese del Lavoro, CSdl)
    • Democratische Confederatie van San Marinese Arbeiders (Confederazione Democratica Lavoratori Sammarinese, CDLS)
  • Slowakije
    • Confederatie van Vakbonden uit de Slowaakse Republiek (Konfederácia Odborových Zväzov Slovenskej Republiky, KOZ SR)
  • Slovenië
    • Sloveense Associatie van Vrije Vakbonden (Zveza Svobodnih Sindikatov Slovenije, ZSSS)
  • Spanje
  • Tsjechië
    • Tsjechisch-Moravische Confederatie van Vakbonden (Českomoravská Konfederace Odborových Svazů, ČMKOS)
  • Turkije
    • Confederatie van Progressieve Vakbonden van Turkije (Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu, DİSK)
    • Confederatie van Echte Turkse Vakbonden (Hak İşçi Sendikaları Konfederasyonu, Hak-İş)
    • Confederatie van Ambtenarenvakbonden (Kamu Emekçileri Sendikalari Konfederasyonu, KESK)
    • Confederatie van Turkse Vakbonden (Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu, Türk-İş)
  • Verenigd Koninkrijk
    • Vakbondscongres (Trades Union Congress, TUC)
  • Zweden
    • Zweedse Vakbondsconfederatie (Landsorganisationen i Sverige, LO-S)
    • Zweedse Confederatie van Professionele Associaties (Sveriges Akademikers Centralorganisation, SAC)
    • Zweedse Confederatie van Professionele Werknemers (Tjänstemännens Centralorganisation, TCO)
  • Zwitserland

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Europese syndicale actie; Website ACV
  2. Dølvik, Jon Erik: Die Spitze des Eisbergs? Der EGB und die Entwicklung eines Euro-Korporatismus, Münster (Westfälisches Dampfboot) 1999, S. 247
  3. Data van het 1-7de. Congres: Europäisches Gewerkschaftsinstitut, Der Europäische Gewerkschaftsbund (EGB), Brüssel 1991 per wikipedia.de
  4. Willy Buschak, Der Europäische Gewerkschaftsbund und die Europäischen Gewerkschaftsverbände in: "Europäische Gewerkschaftsorganisationen - Bestände im Archiv der sozialen Demokratie und in der Bibliothek der Friedrich-Ebert-Stiftung", herausgegeben für die Friedrich-Ebert-Stiftung von Uwe Optenhögel, Michael Schneider, Rüdiger Zimmermann, Bonn, 2003, S. 11 per wikipedia.de
  5. (en) Documenten en resoluties van het 9de congres
  6. (en) Documenten en resoluties van het 10de congres
  7. (en) Documenten en resoluties van het 11de congres
  8. 12. EGB congres in Athen
  9. a b European Trade Union Confederation Archives; Instituut voor Sociale Geschiedenis
  10. a b dictionary of European labor leaders; A. Thomas Lane; British Library Cataloguing in Publication Data; 1995, ISBN 0 313 26456-2
  11. Europese centrales; Website ETUC
  12. Aangesloten vakbonden; Website ETUC