Minister van Staat (Nederland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

De titel van minister van staat is in Nederland een eretitel die in uitzonderlijke gevallen op voordracht van de ministerraad wordt toegekend door de koningin aan politici of staatslieden, die geen publieke functie meer vervullen. De titel heeft geen wettelijke basis. Het kabinet draagt iemand voor als Minister van Staat, waarna de ministerraad ermee in kan stemmen.

De ministers van staat maken tegenwoordig geen deel uit van de ministerraad, maar kunnen in sommige situaties door de koningin worden geraadpleegd, bijvoorbeeld bij een kabinetsformatie. Ook kan aan ministers van staat op andere momenten om advies worden gevraagd, bijvoorbeeld bij gecompliceerde staatsrechtelijke kwesties. Daarnaast worden ministers van staat wel eens gevraagd om de regering bij bepaalde gebeurtenissen te representeren.

De titel wordt toegekend voor het leven. Niettemin is de titel zes dragers ontnomen. Naast een aantal dissidenten tijdens de Belgische revolutie ook in 1819 aan Gijsbert Karel graaf van Hogendorp, vanwege zijn kritiek op het financiële beleid van koning Willem I, en in 1947 aan Dirk Jan de Geer, vanwege zijn standpunt in de Tweede Wereldoorlog.

Voor de Tweede Wereldoorlog kwam het regelmatig voor dat Ministers van Staat publieke functies vervulden, zo waren bijvoorbeeld Cort van der Linden en Colijn Minister van Staat terwijl ze premier waren. Na de Tweede Wereldoorlog is Louis Beel de enige persoon die nog zitting had in de ministerraad terwijl hij Minister van Staat was.

Marga Klompé is de enige vrouwelijke Minister van Staat in de geschiedenis.

Inhoud

[bewerk] Ministers van staat op dit moment

[bewerk] Ministers van staat in de loop van de geschiedenis

[bewerk] Ontheven uit hun functie

[bewerk] Externe link


Nederlandse Ministers van Staat

Hans van den Broek - Jos van Kemenade - Wim Kok - Frits Korthals Altes - Ruud Lubbers - Hans van Mierlo - Max van der Stoel - Edzo Toxopeus
 
Persoonlijke instellingen