Reguliersgracht
| Reguliersgracht | ||
| De gracht in 2011 | ||
| Geografische informatie | ||
| Begin | Herengracht | |
| Eind | Lijnbaansgracht | |
| Lengte | 0,53 km | |
| Algemene informatie | ||
| Aangelegd in | 17e eeuw | |
| Genoemd naar | Reguliersklooster | |
De Reguliersgracht is een Amsterdamse gracht, die de Herengracht (bij nr. 534) verbindt met de Lijnbaansgracht (bij nr. 393) in Amsterdam-Centrum.
De gracht is een dwarsgracht binnen de grachtengordel en kruist de Prinsengracht (bij de nrs. 746 en 1047) en de Keizersgracht (bij de nrs. 663 en 716).
Bij Reguliersgracht 67, tussen de Kerkstraat en de Prinsengracht, ligt het Amstelveld.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
De gracht met haar grachtenpanden is onderdeel van de tweede fase van de grachtengordel, die aangelegd werd vanaf 1658. Het was aanvankelijk de bedoeling dat het geen gracht, maar een straat zou worden. In 1664 was de gracht gereed voor bebouwing. De Reguliersgracht is genoemd naar het Reguliersklooster, dat van 1394 tot 1532 buiten de Regulierspoort stond, ongeveer op de plaats waar nu de Utrechtsestraat en de Keizersgracht elkaar kruisen. Het Reguliersklooster is op een gravure van Jan Wagenaar uit 1760 goed te zien.
De gracht begon bij de huidige Reguliersbreestraat. Het deel tot aan de Herengracht is in de zeventiende en achttiende eeuw gedempt. Hier vinden we nu het Thorbeckeplein.
In 1901 wilde de gemeente nog een deel van de gracht dempen, ten behoeve van de paardentram. Het net opgerichte genootschap Amstelodamum en ook schrijver Jan Ligthart protesteerden met succes tegen deze aantasting van het stadsbeeld.
In 1914 werd vanuit Reguliersgracht 19 het weekblad De Nieuwe Amsterdammer voor het eerst uitgegeven. Het was bedoeld voor de bolsjewistische intelligentia van Amsterdam. In 1920 verhuisde de redactie.
[bewerken] Architectuur
- Op Reguliersgracht 11 en 13 zijn typische tuitgevels te zien. Ze heten "Zon" en "Maan". Ze dienden destijds als pakhuizen. Vandaag de dag zijn het woningen.
- Isaac Gosschalk ontwierp in 1879 Reguliersgracht 57, 59 en 63. Het is een bijzonder grachtenpand, met een rijke façade van baksteen en hout.
|
[bewerken] Bekende bewoners
- Romeyn de Hooghe, graveur, cartoonist uit de 17e eeuw
- Daniel Marot, decorateur, interieurontwerper
- Netje Asser (1807 - 1897), schrijfster
- Jos Brink (1942-2007), acteur, predikant, schrijver
- Caitlin Maynard (1990-1998), filmproducent, regisseur
- Frank Westerman (1989-1996), journalist, schrijver
[bewerken] Trivia
- Vanaf de Herengracht is er (vanuit de rondvaartboot) een fraai doorzicht onder de zeven boogbruggen door die deze gracht telt.
- Vereniging Natuurmonumenten had haar eerste eigen kantoor aan de Reguliersgracht (8).
- Tiffany Case een peronage uit de James Bond Film Diamonds Are Forever woont 3 hoog, op nummer 36.
| Zie de categorie Reguliersgracht van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |