Michaël Maarschalkerweerd

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Michaël Maarschalkerweerd (Utrecht, 24 december 1838 - aldaar, 27 februari 1915) was een Nederlands orgelbouwer. Vanaf circa 1860 werkte hij bij zijn vader in het bedrijf dat in 1865 de naam: Maarschalkerweerd & Zoon kreeg. Het bedrijf heeft tot 1940 bestaan.

Hij was de zoon van Pieter Maarschalkerweerd, die ook orgelbouwer was, en Everarda Woudenberg. Hij studeerde waterbouwkunde en is een tijd bij Rijkswaterstaat in dienst geweest, om in 1860 bij zijn vader in de orgelfabriek te komen werken. In 1875 trouwde hij met Elisabeth van Groeningen. In 1879 kregen zij een tweeling, die spoedig overleed. In 1883 werd een dochter, Maria Cornelia Everarda Maarschalkerweerd geboren.

Michaël bouwde orgels die in de traditie van de neogotiek passen en zijn orgels zijn dan ook meer geschikt voor het spelen van 19e-eeuwse romantische werken dan voor de uitvoering van oudere barokmuziek. In zijn bedrijf werkten ruim 20 mensen. Hij noemde zich als een der eerste orgelbouwers ook orgelfabrikant, wat wijst op een geleidelijk toenemende mechanisatie en gebruikmaking van toeleveranciers.

Hij was lid van het St. Bernulphusgilde, dat onder leiding stond van kapelaan Gerard van Heukelum en dat de Nederrijnse gotiek wilde doen herleven. Hij tekende, al dan niet samen met zijn vader, voor 175 orgels, waarbij de reparatie-opdrachten niet zijn meegerekend.

Na zijn dood werd het bedrijf voortgezet door Cornelis Hermanus Van Brussel, J.J. Elbertse en L. Collard, die tot dan toe meesterknechten geweest waren.

Orgels[bewerken]

Samen met Pieter Maarschalkerweerd[bewerken]

Michaël alleen[bewerken]

Orgel Concertgebouw Amsterdam
Orgel Augustijnerkerk Dordrecht
Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk (Loosduinen)

Externe link[bewerken]