Alan MacDiarmid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Alan MacDiarmid
14 april 1927 - 7 februari 2007
Alan MacDiarmid (2005)
Alan MacDiarmid (2005)
Geboorteland Nieuw-Zeeland
Geboorteplaats Masterton
Plaats Drexel Hill
Nobelprijs Scheikunde
Jaar 2000
Reden "Voor hun ontdekking en ontwikkeling van geleidende polymeren."
Samen met Alan Heeger
Hideki Shirakawa
Voorganger(s) Ahmed Zewail
Opvolger(s) William Knowles
Ryoji Noyori
Barry Sharpless

Alan Graham MacDiarmid (Masterton, 14 april 1927 - Drexel Hill (Pennsylvania), 7 februari 2007) was een Nieuw-Zeelands/Amerikaanse scheikundige.

Hij ontving in 2000 de Nobelprijs voor de Scheikunde, samen met de Amerikaan Alan Heeger en de Japanner Hideki Shirakawa voor hun baanbrekend werk op het gebied van geleidende polymeren. In 1977 ontdekten zij dat polyacetyleen elektrisch geleidend kon gemaakt worden door het te 'doperen' met jodium, broom of chloor. Later werd dit ook op andere, meer praktisch bruikbare polymeren zoals polyaniline toegepast.

Na het beëindigen van zijn scheikundestudies aan de Victoria University van Wellington in 1951, kreeg hij een studiebeurs aan de Universiteit van Wisconsin-Madison in de Verenigde Staten en behaalde er in 1953 zijn doctoraat met een studie over complexe metaalcyaniden. Hij behaalde een tweede doctoraat aan de Universiteit van Cambridge in 1955. Korte tijd later werd hij benoemd aan de Universiteit van Pennsylvania (te Philadelphia), waaraan hij sindsdien verbonden was. Hij liet zich tot Amerikaans staatsburger naturaliseren.

Alan MacDiarmid overleed op 79-jarige leeftijd.

Externe links[bewerken]