Aaron Ciechanover
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Aaron Ciechanover, Hebreeuws: אהרן צ'חנובר (Haifa, 1 oktober 1947), is een Israëlische biochemicus. Met Avram Hershko en Irwin Rose won hij in 2004 de Nobelprijs voor de Scheikunde, voor hun ontdekking van de rol van ubiquitine bij de eiwitdegradatie.
Ciechanover behaalde in 1971 zijn master of Science in Haifa en in 1974 zijn M.D. in het Hadassah Ziekenhuis van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. Hij promoveerde in 1982 in geneeskunde aan het Technion, het Israëlisch instituut voor technologie in Haifa. Op dit moment is hij hoogleraar bij de faculteit biochemie en directeur van het Rappaport Family Institute for Research in Medical Sciences van het Technion.
[bewerk] Publicaties
- Hershko, A., Ciechanover, A., en Rose, I.A. (1979), Resolution of the ATP-dependent proteolytic system from reticulocytes: A component that interacts with ATP. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 76, blz. 3107-3110.
- Hershko, A., Ciechanover, A., Heller, H., Haas, A.L., en Rose I.A. (1980), Proposed role of ATP in protein breakdown: Conjugation of proteins with multiple chains of the polypeptide of ATP-dependent proteolysis, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 77, blz. 1783-1786.
[bewerk] Externe links
- (en) Nobelprijs
| Winnaars van de Nobelprijs voor de Scheikunde (2001 - heden) |
|---|
|
2001: Knowles, Noyori, Sharpless · 2002: Fenn, Tanaka, Wüthrich · 2003: Agre, MacKinnon · 2004: Ciechanover, Hershko, Rose · 2005: Grubbs, Schrock, Chauvin · 2006: Kornberg · 2007: Ertl · 2008: Shimomura, Chalfie, Tsien |

