George de Hevesy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
  George Charles de Hevesy
1 augustus 1885 - 5 juli 1966

George Charles de Hevesy
Geboorteland Hongarije
Geboorteplaats Boedapest
Plaats van overlijden Freiburg im Breisgau
Nobelprijs voor de Scheikunde
In 1943
Reden "Voor zijn verdiensten op het gebied van het gebruik van isotopen om chemische processen te bestuderen."
Voorganger(s) Adolf Butenandt en Lavoslav Ružička
Opvolger(s) Otto Hahn

George Charles de Hevesy, geboren als Hevesy György, ook bekend als Georg Karl von Hevesy (Boedapest, 1 augustus 1885 – Freiburg im Breisgau, 5 juli 1966) was een Hongaars scheikundige die belangrijk was in de ontwikkeling van de tracer method, waarbij radioactieve tracers gebruikt worden om chemische processen te bestuderen, bijvoorbeeld het metabolisme van dieren. Hiervoor kreeg hij in 1943 de Nobelprijs voor de Scheikunde.

Toen Duitsland Denemarken binnenviel in de Tweede Wereldoorlog loste hij de gouden Nobelprijzen van Max von Laue en James Franck op in koningswater om te verhinderen dat ze gestolen werden door de Duitsers. Hij zette de oplossing op een plank in zijn laboratorium op het Niels Bohr Instituut. Na de oorlog vond hij de oplossing terug en kon hij het goud terugwinnen. De Nobel Stichting goot de prijzen opnieuw uit het goud. [1]

In 1923 was hij medeontdekker van Hafnium, met Dirk Coster.

[bewerk] Externe links


Winnaars van de Nobelprijs voor de Scheikunde (1926-1950)

1926: Svedberg · 1927: Wieland · 1928: Windaus · 1929: Harden, Euler-Chelpin · 1930: H.Fischer · 1931: Bosch, Bergius · 1932: Langmuir · 1934: Urey · 1935: F.Joliot-Curie, I.Joliot-Curie · 1936: Debye · 1937: Haworth, Karrer · 1938: Kuhn · 1939: Butenandt, Ružička · 1943: Hevesy · 1944: Hahn · 1945: Virtanen · 1946: Sumner, Northrop, Stanley · 1947: Robinson · 1948: Tiselius · 1949: Giauque · 1950: Diels, Alder
 
Persoonlijke instellingen