Glenn Seaborg
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
 Glenn Theodore Seaborg |
||
| 19 april 1912 - 25 februari 1999 | ||
 |
||
| Glenn Seaborg in 1964 | ||
| Geboorteland | Verenigde Staten | |
| Geboorteplaats | Ishpeming (Michigan) | |
| Plaats van overlijden | Lafayette (Californië) | |
| Nobelprijs voor de | Scheikunde | |
| In | 1951 | |
| Reden | "Voor hun ontdekkingen in de chemie van de transuraan elementen." | |
| Samen met | Edwin McMillan | |
| Voorganger(s) | Otto Diels Kurt Alder |
|
| Opvolger(s) | Archer John Porter Martin Richard Laurence Millington Synge |
|
Glenn Theodore Seaborg (Ishpeming, 19 april 1912 – Lafayette, 25 februari 1999) was een Amerikaans scheikundige en kernfysicus aan de Universiteit van Californië - Berkeley.
Seaborg was een van de eersten die een transuraan element wist te synthetiseren. Hiervoor won hij, samen met Edwin McMillan, in 1951 de Nobelprijs voor de Scheikunde. Uiteindelijk is het scheikundig element seaborgium naar hem vernoemd. Ook het Amerikaanse Glenn T Seaborg Institute is naar hem vernoemd.
[bewerken] Trivia
Seaborg was de enige ter wereld die zijn adres in elementen kon uitdrukken: seaborgium, lawrencium, berkelium, californium, americium (Glenn Seaborg, Lawrence Berkeley National Laboratory, Berkeley, Californië, Verenigde Staten van Amerika).
 |
Zie de categorie Glenn T. Seaborg van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
