Willard Libby
 Willard Frank Libby |
||
| 17 december 1908 - 8 september 1980 | ||
| Afbeelding gewenst | ||
| Geboorteland | Verenigde Staten | |
| Geboorteplaats | Grand Valley (Colorado) | |
| Plaats van overlijden | Los Angeles (Californië) | |
| Nobelprijs voor de | Scheikunde | |
| In | 1960 | |
| Reden | Voor het ontwikkelen van de methode om koolstof-14 te gebruiken bij ouderdomsbepalingen. | |
| Voorganger(s) | Jaroslav Heyrovský | |
| Opvolger(s) | Melvin Calvin | |
Willard Frank Libby (Grand Valley (Colorado), 17 december 1908 - Los Angeles (California), 8 september1980) was een Amerikaanse fysisch-chemicus die bekend werd vanwege zijn rol in de ontwikkeling van de C14-daterings methode in 1949. Deze methode bracht een revolutie teweeg in de archeologie. In 1960 ontving hij hiervoor de Nobelprijs voor de Scheikunde.
Biografie. [bewerken]
Libby behaalde in 1931 zijn Bachelor of Science en in 1933 zijn doctoraal scheikunde aan de Universiteit van Berkeley. Later werd hij docent en assistent-hoogleraar aan deze universiteit. In de jaren 1930 hield Libby zich bezig met het bouwen van gevoelige Geigertellers om zwakke natuurlijke en kunstmatige radioactiviteit te kunnen meten. Na het begin van de Tweede Wereldoorlog werkte hij aan het Manhattanproject aan de Universiteit van Columbia samen met Nobelprijswinnaar Harold Urey. Libby was verantwoordelijk voor de gasdiffusiescheiding en de verrijking van uranium-235 dat gebruikt werd voor de atoombom op Hiroshima. In 1945 werd hij hoogleraar aan de Universiteit van Chicago en in 1959 werd hij hoogleraar scheikunde aan de Universiteit van Californië in Los Angeles Deze positie zou hij behouden tot aan zijn emiritaat in 1976. In 1966 trouwde hij met Leona Woods Marshall. Zij was een natuurkundige en heeft zich beziggehouden met de bouw van de eerste kernreactor. Ze was hoogleraar milieutechnologie aan de Universiteit van Californië. In 1960 verkreeg Libby de Nobelprijs voor de Scheikunde vanwege het leiden van het team dat de C14-datering ontwikkelde. Tevens ontdekte hij dat tritium gebruikt kan worden voor het dateren van water en dus ook wijn.
