Gerhart Hauptmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Gerhart Hauptmann
15 november 1862 - 6 juni 1946
Gerhart Hauptmann nobel.jpg
Geboorteland Pruisen
Geboorteplaats Obersalzbrunn
Nationaliteit Duitse
Plaats Agnetendorf
Nobelprijs Literatuur
Jaar 1912
Reden "Hoofdzakelijk als erkenning voor zijn productieve, gevarieerde en buitengewone creaties in het domein van de dramatiek."
Voorganger(s) Maurice Maeterlinck
Opvolger(s) Rabindranath Tagore

Gerhard Johann Robert (Gerhart) Hauptmann (Obersalzbrunn (Neder-Silezië), 15 november 1862Agnetendorf bij Hirschberg, Poolse bezettingszone), 6 juni 1946) was een Duits toneelschrijver. Aanvankelijk schreef hij realistische drama's, waarin hij aandacht schonk aan de slechte situatie van de armen, later ook meer symbolische stukken en werken gebaseerd op de Griekse mythologie. Hij geldt als medegrondlegger van het Duitse naturalisme. In 1912 ontving hij de Nobelprijs voor de Literatuur. Hij behoorde enige tijd tot de Friedrichshagener Kreis, een kring van intellectuelen in Berlijn.

In de jaren dertig trok Hauptmann zich steeds meer terug uit het publieke leven. Hij liet zich niet uit over het nationaalsocialisme. In 1946 stierf hij op 83-jarige leeftijd in zijn geboortestreek Silezië, dat inmiddels in Poolse handen was gekomen en waar de meeste Duitsers werden verdreven naar Duitsland. Hauptmann mocht niet in Silezië worden begraven en werd later begraven op het kerkhof van het plaatsje Kloster op het Duitse Hiddensee.[1]

Zijn toneelstuk Fuhrmann Henschel (1898) is in het Nederlands vertaald onder de titel Voerman Henschel.

Werken[bewerken]

  • Bahnwärter Thiel (1888)
  • Vor Sonnenaufgang (1889)
  • Einsame Menschen (1891)
  • Die Weber (1892)
  • Hanneles Himmelfahrt (1894)
  • Die versunkene Glocke (1897)
  • Fuhrmann Henschel (1898)
  • Der arme Heinrich (1902)
  • Rose Bernd (1903)
  • Die Ratten (1911)
  • Der Bogen des Odysseus (1914)
  • Hamlet in Wittenberg (1935)
  • Iphigenie in Delphi (1941)
  • Iphigenie in Aulis (1944)
  • Agamemnons Tod (1948)
  • Elektra (1948)

Externe Links[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. http://www.duitslandweb.nl/naslagwerk/Literatuur/Nobelprijswinnaars/Gerhart+Hauptmann+%281912%29.html