Gerhart Hauptmann

Gerhart Hauptmann
15 november 1862 - 6 juni 1946
Geboorteland	Pruisen
Geboorteplaats	Obersalzbrunn
Nationaliteit	Duitse
Plaats van overlijden	Agnetendorf
Nobelprijs voor de	Literatuur
In	1912
Reden	"Hoofdzakelijk als erkenning voor zijn productieve, gevarieerde en buitengewone creaties in het domein van de dramatiek."
Voorganger(s)	Maurice Maeterlinck
Opvolger(s)	Rabindranath Tagore

Gerhard Johann Robert (Gerhart) Hauptmann (Obersalzbrunn (Neder-Silezië), 15 november 1862 – Agnetendorf bij Hirschberg, Poolse bezettingszone), 6 juni 1946) was een Duits toneelschrijver. Aanvankelijk schreef hij realistische drama's, waarin hij aandacht schonk aan de slechte situatie van de armen, later ook meer symbolische stukken en werken gebaseerd op de Griekse mythologie. Hij geldt als medegrondlegger van het Duitse naturalisme. In 1912 ontving hij de Nobelprijs voor de Literatuur. Hij behoorde enige tijd tot de Friedrichshagener Kreis, een kring van intellectuelen in Berlijn.

Hauptmann overleed op 83-jarige leeftijd in de Poolse bezettingszone.

Zijn toneelstuk Fuhrmann Henschel (1898) is in het Nederlands vertaald onder de titel Voerman Henschel.

Werken

• Bahnwärter Thiel (1888)
• Vor Sonnenaufgang (1889)
• Einsame Menschen (1891)
• Die Weber (1892)
• Hanneles Himmelfahrt (1894)
• Die versunkene Glocke (1897)
• Fuhrmann Henschel (1898)
• Der arme Heinrich (1902)
• Rose Bernd (1903)
• Die Ratten (1911)
• Der Bogen des Odysseus (1914)
• Hamlet in Wittenberg (1935)
• Iphigenie in Delphi (1941)
• Iphigenie in Aulis (1944)
• Agamemnons Tod (1948)
• Elektra (1948)