François Mauriac

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
François Mauriac (1952)

François Charles Mauriac (Bordeaux, 11 oktober 1885 - Parijs, 1 september 1970) was een Franse schrijver en winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur. Hij wordt algemeen beschouwd als de grootste Franse katholieke schrijver van de 20e eeuw.

Inhoud

[bewerken] Leven

Hij werd in de Bordeaux (Gironde) geboren en studeerde literatuur aan de plaatselijke universiteit. In 1905 trok hij naar Parijs, aanvankelijk om te studeren. Al spoedig wijdde hij zich geheel aan het schrijven. Zijn eerste dichtbundel Les Mains jointes verscheen in 1909. Zijn grote bekendheid volgde evenwel pas tien jaar later. Zijn loopbaan werd onderbroken de door de Eerste Wereldoorlog waarin hij diende in een ziekenhuis van het Rode Kruis op de Balkan. In 1922 publiceerde hij zijn veelgeprezen Le Baiser aux lépreux. In 1933 werd hij gekozen in de Académie française.[1] Tijdens de Tweede Wereldoorlog schrijft hij onder het pseudoniem « Forez » in Le Cahier noir. Naast een dertigtal romans, schreef hij verschillende stukken voor theater. Ook was hij journalist voor Le Figaro.

In de jaren 50 sprak hij zich uit voor de onafhankelijkheid van Algerije en Vietnam en veroordeelt hij het gebruik van martelmethoden door het Franse leger. Hij leverde een felle polemiek met de homoseksuele schrijver Roger Peyrefitte. Ook schreef hij zijn memoires en een biografie van Charles de Gaulle. In 1952 ontving hij de Nobelprijs voor de Literatuur.[2] In 1958 werd hij met het grootkruis van de légion d'honneur onderscheiden.[1]

Zijn volledig werk verscheen in twaalf banden tussen 1950 en 1956.

Hij stierf in Parijs op 1 september 1970. Mauriac ligt begraven op het kerkhof van Vemars in Val-d'Oise.

De kleindochter van Mauriac, Anne Wiazemsky (1947), schrijfster, comédienne en filmproducente, ontving in 1993 de Prix Goncourt des Lycéens en in 1998 de Grand prix du roman de l'Académie française.

[bewerken] Voornaamste werken

[bewerken] Romans

  • 1913 - L'Enfant chargé de chaînes
  • 1914 - La Robe prétexte
  • 1920 - La Chair et le Sang
  • 1921 - Préséances
  • 1922 - Le Baiser au lépreux
  • 1923 - Le Fleuve de feu
  • 1923 - Génitrix
  • 1923 - Le Mal
  • 1925 - Le Désert de l'amour (Grand Prix du roman de l'Académie française, 1926)
  • 1927 - Thérèse Desqueyroux
  • 1928 - Destins
  • 1929 - Trois Récits: Coups de couteau, 1926; Un homme de lettres, 1926; Le Démon de la connaissance, 1928
  • 1930 - Ce qui était perdu
  • 1932 - Le Nœud de vipères
  • 1933 - Le Mystère Frontenac
  • 1935 - La Fin de la nuit
  • 1936 - Les Anges noirs
  • 1938 - Plongées: Thérèse chez le docteur, 1933; Thérèse à l'hôtel, 1933; Le Rang; Insomnie; Conte de Noël
  • 1939 - Les Chemins de la mer
  • 1941 - La Pharisienne
  • 1951 - Le Sagouin
  • 1952 - Galigaï
  • 1954 - L'Agneau
  • 1969 - Un adolescent d'autrefois
  • 1972 - Maltaverne

[bewerken] Theater

  • 1938 - Asmodée
  • 1945 - Les Mal Aimés
  • 1948 - Passage du malin
  • 1951 - Le Feu sur terre

[bewerken] Referenties

  1. a b Académie française, Les immortels: François Mauriac (1885-1970) (fr)
  2. The Nobel Foundation, The Nobel Prize in Literature 1952: François Mauriac (en)
Wikimedia Commons
Wikimedia Commons heeft meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen: François Mauriac.


Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen