Mario Vargas Llosa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Mario Vargas Llosa
28 maart 1936
Mario Vargas Llosa
Mario Vargas Llosa
Geboorteland    Peru
Geboorteplaats    Arequipa
Nationaliteit    Peruaans en Spaans
Nobelprijs voor de    Literatuur
In    2010
Reden    "De manier waarop hij machtsstructuren in kaart brengt en zijn scherpzinnige beelden van het verzet, de opstandigheid en de nederlaag van het individu."
Voorganger(s)    Herta Müller
Opvolger(s)    Tomas Tranströmer
Bekende werken    El pez en el agua

Jorge Mario Pedro Vargas Llosa (Arequipa, 28 maart 1936) is een Peruaans schrijver. Hij wordt beschouwd als een van de leidende denkers en schrijvers van Latijns-Amerika. Hij is de winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur 2010.

Leven en werk[bewerken]

Vargas Llosa werd geboren in het gezin van Ernesto Vargas Maldonado en Dora Llosa Ureta, die op het ogenblik van zijn geboorte reeds van elkaar waren gescheiden. Het is pas op 10-jarige leeftijd dat hij zijn vader terug ontmoet. Vader Vargas wilde hem liever naar een militaire academie sturen, maar zoonlief kiest echter voor een opleiding in de literatuur en rechten aan de Universiteit San Marcos van Lima. Tijdens zijn studies ging hij reeds aan de slag als journalist.

Vargas Llosa schrijft maatschappelijk betrokken romans in een vernieuwende stijl. Het leven wordt beschreven als een nooit aflatende strijd om het bestaan. In het werk van de Peruaan spelen vaak geweldsfiguren een rol, met name militairen. Tot zijn bekendste romans behoren De Stad en de Honden (1963, een schildering van het leven op een kadettenschool) en het meer complexe Het Groene Huis (1965, een 'totale' roman, vol boeiende en bonte verhalen met merkwaardige trieste en komisch handelende personen, waarin op verschillende niveaus een samenleving vol geweld wordt beschreven). Later beoefende hij ook het genre van de literaire 'misdaadroman'. Tevens schrijft hij toneelstukken en essays, en is hij journalist en literair criticus.

Sinds 1989 voerde Vargas Llosa de vrijheidsbeweging Movimiento Libertad aan en deed hij in de coalitie Democratisch Front (Fredemo) mee aan de gemeentelijke verkiezingen van 1989. In 1990 was hij als aanvoerder van deze alliantie kandidaat bij de presidentsverkiezingen in Peru met een sterk liberaal programma. Terwijl hij de eerste ronde van de verkiezingen won, verloor hij echter onverwacht van Alberto Fujimori in de tweede ronde. In het autobiografische boek De vis in het water heeft Vargas Llosa hierover verslag gedaan.

In 1994 ontving Vargas Llosa de Cervantesprijs, de belangrijkste literaire prijs in de Spaanstalige wereld. Daarnaast behaalde hij 43 maal de titel van doctor honoris causa aan de meeste bekende universiteiten overal ter wereld.[1]

In 2010 werd Vargas Llosa de Nobelprijs voor literatuur toegekend.[2] In 1993 verkreeg hij ook de Spaanse nationaliteit.[3]

Bibliografie van Nederlandse vertalingen[bewerken]

  • De jonge honden van Miraflores (roman, 1959; vert. Michiel Tjebbes) (Spaans: Los jefes en Los cachorros)
  • De stad en de honden (roman, 1963; vert. J.G. Rijkmans) (Spaans: La ciudad y los perros; bekroond met de Premio Biblioteca Breve)
  • Het groene huis (roman, 1966; vert. Mariolein Sabarte Belacortu) (Spaans: La casa verde)
  • Gesprek in De Kathedraal (roman, 1969; vert. Aline Glastra van Loon) (Spaans: Conversación en La Catedral)
  • De geheime geschiedenis van een roman (essay over Het groene huis, 1971; vert. Jan Lechner) (Spaans: Historia secreta de una novela)
  • Pantaleón (roman, 1973; vert. Michiel Tjebbes) (Spaans: Pantaleón y las visitadoras)
  • De eeuwigdurende orgie. Over Flaubert en Emma Bovary (essays, 1975; vert. Arie van der Wal) (Spaans: La orgía perpetua: Flaubert y "Madame Bovary")
  • Tante Julia en meneer de schrijver (roman, 1977; vert. Mariolein Sabarte Belacortu) (Spaans: La tía Julia y el escribidor)
  • De oorlog van het einde van de wereld (roman, 1981; vert. Mariolein Sabarte Belacortu) (Spaans: La guerra del fin del mundo)
  • De cultuur van de vrijheid en andere essays (1983; vert. Mieke Westra en Mariolein Sabarte Belacortu (Spaans: Contra viento y marea)
  • De geschiedenis van Alejandro Mayta/Het verhaal van Mayta (roman, 1984; vert. Mieke Westra) (Spaans: Historia de Mayta)
  • Wie heeft Palomino Molero vermoord? (roman, 1986; vert. Mieke Westra) (Spaans: ¿Quién mató a Palomino Molero?)
  • Het woord van de verteller (roman, 1987; vert. Mariolein Sabarte Belacortu) (Spaans: El hablador)
  • Lof van de stiefmoeder (erotische roman, 1988; vert. Arie van der Wal) (Spaans: Elogio de la madrastra)
  • Een manier om ongeluk te bestrijden (Literaire autobiografie en analyse van zes romans, 1990; vert. [uit het Engels] M. Dijkstra) (Spaans: La verdad de las mentiras)
  • De geesten van de Andes (roman, 1993; vert. Mieke Westra) (Spaans:Lituma en los Andes)
  • De vis in het water (autobiografie, 1993; vert. Aline Glastra van Loon) (Spaans: El pez en el agua)
  • Het feest van de Bok (roman over de dictatuur van Rafael Leónidas Trujillo in de Dominicaanse Republiek, 1996; vert. Arie van der Wal) (Spaans: La Fiesta del Chivo)
  • Geheime notities van don Rigoberto (erotische roman, 1997; vert. Arie van der Wal) (Spaans: Los cuadernos de don Rigoberto)
  • Aan een jonge romanschrijver. Brieven over de kunst van de roman (essays, 1997; vert. Francine Mendelaar) (Spaans:Cartas a un joven novelista)
  • De taal van de hartstocht (essays, 2001; vert. Aline Glastra van Loon) (Spaans: El lenguaje de la pasión)
  • Het paradijs om de hoek (roman, 2003; vert. Mariolein Sabarte Belacortu) (Spaans: El paraíso en la otra esquina)
  • Dagboek Irak (gebundelde artikels, 2003; vert. Mariolein Sabarte Belacortu en Mieke Westra) (Spaans: Diario de Irak)
  • Mijn Latijns-Amerika (essays, 2005; vert. Marga Greuter en Margriet Muris) (Spaans: Diccionario del amante de América Latina)
  • Het ongrijpbare meisje (roman, 2006; vert. Aline Glastra van Loon en Arie van der Wal) (Spaans: Travesuras de la niña mala)
  • De droom van de Ier (roman over de strijd van Roger Casement , 2010; vert. Aline Glastra van Loon) (Spaans: El sueño del Celta )
  • " De bescheiden held" (roman 2013 vert.Mariolein Sabarte Belcortu. ( Spaans El heroe discreto)

Eredoctoraten[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen