Vicente Aleixandre

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Vicente Aleixandre
26 april 189814 december 1984
Vicente Aleixandre in 1977
Vicente Aleixandre in 1977
Geboorteland    Vlag van Spanje Spanje
Geboorteplaats    Sevilla
Nationaliteit    Spaans
Plaats van overlijden    Madrid
Nobelprijs voor de    Literatuur
In    1977
Reden    "Voor een creatief poëtisch schrijven dat de menselijke conditie in de kosmos en de hedendaagse maatschappij belicht, tegelijkertijd de grote vernieuwing van de tradities in de Spaanse poëzie tussen de oorlogen vertegenwoordigend."
Voorganger(s)    Saul Bellow
Opvolger(s)    Isaac Bashevis Singer

Vicente Pío Marcelino Cirilo Aleixandre y Merlo (Sevilla, 26 april 1898 - Madrid, 14 december 1984) was een Spaanse dichter. Hij won de Nobelprijs voor de Literatuur in 1977.

Leven en werk[bewerken]

Aleixandre groeide van 1900 tot 1911 op in Málaga en studeerde daarna rechten en economie in Madrid, zonder deze studies af te maken. Korte tijd was hij leraar maar na een ziekte in 1925 wijdde hij zich aan het schrijverschap. Samen met onder andere Rafael Alberti sluit hij zich aan bij de 'Generatie van 27', een beweging van jonge dichters die de barokke dichter Luis de Góngora‎ ten voorbeeld stellen. Deze periode resulteert in de bundel Ámbito (1928). In de jaren dertig publiceert hij vervolgens een aantal bundels met een meer surrealistische inslag, met een overwegend individualistische, pessimistische toon.

Na de Spaanse Burgeroorlog kon Aleixandre vanwege ziekte niet uitwijken naar het buitenland. Van 1916 tot 1944 werd hem een publicatieverbod opgelegd. Na deze periode publiceert hij een aantal bundels waarin hij op versluirede wijze de ervaringen uit de burgeroorlog laat doorklinken, als een soort van collectief bewustzijn. In zijn late werk is de tragiek van de menselijke sterfelijkheid het belangrijkste thema: elke individuele mens is het middelpunt van de kosmos, de bestendige cyclus van ontstaan, bloei en neergang is tragisch, maar draagt wel weer de kiemen in zich voor het daaropvolgende.

Aleixandre was lid van de Real Academia Española. In 1977 won hij de Nobelprijs voor de Literatuur "oor een creatief poëtisch schrijven dat de menselijke conditie in de kosmos en de hedendaagse maatschappij belicht, tegelijkertijd de grote vernieuwing van de tradities in de Spaanse poëzie tussen de oorlogen vertegenwoordigend".

Werken[bewerken]

  • 1928: Ámbito
  • 1932: Espadas como labios
  • 1935: La destrucción o el amor
  • 1944: Sombra del paraíso
  • 1954: Historia del corazón
  • 1958: Los encuentros, biografische schtsen, in proza
  • 1962: En un vasto dominio
  • 1968: Poemas de la consumación
  • 1972: Sonido de la guerra
  • 1974: Diálogos del conocimiento
  • 1991: En gran noche

Literatuur en bronnen[bewerken]

  • A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur. Bussum, 1980-1984. ISBN 90-228-4330-0

Externe links[bewerken]