Rolspin
| Rolspin | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.png) |
|||||||||||
| Solifugae | |||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||
|
|||||||||||
| Orde | |||||||||||
| Solifugae Sundevall, 1833 |
|||||||||||
Afbeeldingen Rolspin op  Wikimedia Commons
|
|||||||||||
Rolspin op  Wikispecies
|
|||||||||||
|
|||||||||||
De Solifugae, ook wel bekend als de kameelspinnen of rolspinnen, is een orde binnen de spinachtigen, maar het zijn geen echte spinnen. Ze heeft zoals andere spinachtigen acht poten en twee zeer lange pedipalpen. De mannetjes kunnen tot 13 cm lange poten krijgen en tot 50 gram wegen. Er zijn ongeveer 1100 soorten rolspinnen beschreven.
Ook de kaken zijn erg groot, ze kunnen bij volwassen exemplaren bijna een derde van het lijf uitmaken. Rolspinnen gebruiken hun kaken als mes om een prooi tot moes te verpletteren. Lang werd gedacht dat ze de kaken ook gebruikten om hun prooi te grijpen, maar volgens onderzoek in 2010 op de soort Eremochelis bilobatus doen ze dat met hun pedipalpen. Die bevatten kleverige plekken waarmee ze zich tijdelijk vastkleven aan de prooi.[1] Na het vastgrijpen van hun prooi scheiden ze een eiwitoplossend enzym af, dat het vlees vloeibaar maakt om het in hun maag te kunnen pompen.
De rolspin leeft in warme droge gebieden en dan met name in de woestijn (vooral Noord-Afrika en het Midden-Oosten). De spin voedt zich met termieten, spinnen, allerlei insecten, maar ook kleine knaagdieren, hagedissen, slangen en vogeltjes. In 2008 werd bekend dat een rolspin via de bagage van een militair van Afghanistan naar Groot-Brittannië was gekomen en daar een hond had doodgebeten.[2]
Taxonomie [bewerken]
De orde der rolspinnen wordt onderverdeeld in 12 families:
- Ammotrechidae Roewer, 1934
- Ceromidae Roewer, 1933
- Daesiidae Kraepelin, 1899
- Eremobatidae Kraepelin, 1901
- Galeodidae Sundevall, 1833
- Gylippidae Roewer, 1933
- Hexisopodidae Pocock, 1897
- Karschiidae Kraepelin, 1899
- Melanoblossidae Roewer, 1933
- Mummuciidae Roewer, 1934
- Rhagodidae Pocock, 1897
- Solpugidae Leach, 1815
De familie Protosolpugidae Petrunkevitch, 1953 behoort ook tot de Solifugae, maar is enkel bekend van fossielen uit het Pennsylvanien, zo'n 300 à 320 miljoen jaar geleden.
Trivia [bewerken]
- Solifugae kunnen in de woestijn de indruk wekken dat ze je aanvallen doordat ze achter je aan kruipen. In werkelijkheid zoeken ze de schaduw op. Solifugae kunnen echter hard rennen, tot wel 25 km per uur.
- De beet van een Solifugae is hoogstwaarschijnlijk niet giftig maar met hun grote kaken kunnen ze wel een grote wond veroorzaken die gemakkelijk gaat ontsteken. In 1978 werd in India een onderzoek gedaan waaruit bleek dat de Solifugae wel degelijk een giftige beet had. Dit onderzoek is omstreden aangezien het nooit is gelukt om dit onderzoek te reproduceren.
Bronnen, noten en/of referenties
|
