Ferrovie dello Stato

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ferrovie dello Stato
Ferrovie dello Stato
Hogesnelheidstrein FdS
Hogesnelheidstrein FdS
Oprichting 21 april 1905
Eigenaar Italiaanse staat
Sleutelfiguren Michele Mario Elia (CEO)
Werknemers 69.115 (jaareinde 2014)[1]
Producten Treintransport,
spoorwegnet
Sector Transport
Omzet € 8930 miljoen (2014)[1]
Winst € 303 miljoen (2014)[1]
Website (it) (en) Ferrovie del Stato
Portaal  Portaalicoon   Economie
Netwerk van hogesnelheidlijnen (2006)

De Ferrovie dello Stato (FS) (Italiaans voor staatsspoorwegen ) is de nationale spoorwegmaatschappij van Italië.

De eerste spoorweg in het huidige Italië werd op 3 oktober 1839 geopend en verbond Napels met Portici; beide steden lagen destijds in het Koninkrijk der Beide Siciliën. Op 1 juli 1905 werden alle spoorwegmaatschappijen samengevoegd in een landelijke organisatie, de Ferrovie dello Stato met de staat als enige eigenaar. In 1985 werd de onderneming op enige afstand geplaatst van de overheid, het werd een bedrijf maar alle aandelen bleven in handen van de overheid. In november 2015 nam de regering een besluit om maximaal 40% van de aandelen op de beurs te noteren.[2]

In 2000 is de FS gereorganiseerd en per 1 juni 2000 zijn exploitatie en infrastructuur van elkaar gescheiden. Sindsdien is Trenitalia verantwoordelijk voor het reizigers- en goederenvervoer per spoor en is Rete Ferroviaria Italiana (RFI) verantwoordelijk voor de railinfrastructuur. Andere FS-bedrijven zijn verantwoordelijk voor bijvoorbeeld de stations.

In 2005 kwam de eerste hogesnelheidslijn gereed tussen Rome en Napels, een afstand van 205 kilometer. Het spoor is geschikt voor treinen met een maximale snelheid van 300 km/u. In 2014 lag er zo’n 1000 kilometer spoor geschikt voor hogesnelheidstreinen.[1]

Het Italiaanse spoorwegnet was in 2014 zo’n 16.700 kilometer lang waarvan meer dan de helft geëlektrificeerd met 3000 volt gelijkspanning. In 2014 bestond de aanbod uit 8000 treinen per dag en werd in het jaar in totaal zo’n 600 miljoen passagiers en 60 miljoen ton vracht vervoerd. Het bood werk aan 70.000 medewerkers.[1]

Zie ook[bewerken]

  • Een overzicht van tractie voertuigen is te vinden in dit overzicht.

Externe link[bewerken]