Ellen van Dijk
| Ellen van Dijk | ||||
 |
||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Ellen van Dijk | |||
| Geboortedatum | 11 februari 1987 | |||
| Geboorteplaats | Harmelen, Nederland | |||
| Lengte | 182 cm | |||
| Gewicht | 74 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | Team Specialized-lululemon | |||
| Specialisatie | Tijdrijden, vlakke etappes | |||
| Ploegen | ||||
| 2006 - 2009 2009 - 2011 2012 - |
Vrienden van het Platteland Team HTC-High Road Team Specialized-lululemon |
|||
|
||||
Eleonora "Ellen" van Dijk (Harmelen, 11 februari 1987), woonachtig in Amsterdam, is een Nederlands profwielrenster en is zowel actief op de weg als op de baan. Van Dijk is een tijdritspecialiste en fietst voor Team Specialized-lululemon. Van Dijk werd wereldkampioene scratch op de baan in 2008 en wereldkampioene op de weg in 2012 in de ploegentijdrit.
Van Dijk begon haar sportcarrière als schaatsster en reed als een junior op nationaal niveau. In beginsel fietste ze in de zomer als training voor het schaatsen. Omdat ze echter met fietsen veel succes had besloot ze in 2007, na vijf keer nationaal kampioen te zijn geworden, geheel met schaatsen te stoppen. Naast haar wereldtitels werd ze twee keer Europees kampioene tijdrijden, twee keer Europees kampioen op de baan en won vijf wereldbekerwedstrijden. Op de Olympische spelen in Londen kwam ze uit in drie disciplines. Ze hielp Marianne Vos bij het winnen van de gouden medaille op de wegwedstrijd, werd 8e in de individuele tijrit en 6e in de ploegenachtervolging.
Inhoud |
Privé leven[bewerken]
Ellen van Dijk groeide op in Harmelen, Utrecht, met haar twee broers, haar vader Nico en haar Moeder Anneke.[1] Naast schaatsen en wielrennen deed Van Dijk toen ze jong was aan volleybal en turnen.[1] Ze slaagde voor haar VWO diploma in 2005 en verhuiste in 2006 naar Amsterdam, waar ze nog steeds woont. Ze behaalde een bachelor in de bewegingswetenschappen aan de Vrije Universiteit Amsterdam in 2011.[2][3] Van Dijk is tijdelijk gestopt met haar master bewegingswetenschappen.[3]
Carrière[bewerken]
Schaatsen[bewerken]
Ellen van Dijk is begonnen met langebaanschaatsen. Ze schaatste al van jongs af aan en werd lid van de plaatselijke schaatsvereniging toen ze acht jaar oud was. In de leeftijd tussen de 12 en 20 jaar oud trainde ze bijna elke dag in de winter op de Vechtsebanen in Utrecht, waar ze nog steeds het baanrecord op de 5000m in handen heeft.[4] Van Dijk deed in totaal vijf keer mee aan de Nederlandse kampioenschappen voor junioren, met als beste prestatie twee keer een tiende plaats in het algemeen klassement en vierde op de 3000m in 2005.[5][6] Toen Van Dijk in 2007 werd uitgenodigd voor een selectieplaats voor het schaatsen in het gewest Noord-Holland Utrecht moest ze kiezen tussen schaatsen en wielrennen en koos ze voor het laatste.[6]
Juniorentijd[bewerken]
In zomer trainde Van Dijk vanaf dat ze tien jaar oud was samen met haar broers en Mariëlle Kerste op de fiets met als doel om op het ijs beter te presteren. Ze deed elk jaar mee aan de ronde van Nieuwegein en in 2002, toen ze vijftien jaar oud was, begon ze met nationale wedstrijden.[6] In dat jaar reed ze haar eerste Nederlands kampioenschap waar ze vierde werd. Het jaar daarna werd Van Dijk voor het eerst Nederlands kampioene op de weg in de nieuwelingen categorie.[7] In haar juniorentijd (2004 en 2005) werd Van Dijk twee keer Nederlands kampioene tijdrijden. Ze werd in 2004 ook Nederlands kampioene op de weg en werd tweede het jaar daarna achter Marianne Vos. Tijdens haar debuut op het WK wielrennen in 2004 reed Van Dijk naar het brons.[7]. In 2007 moest Van Dijk tussen schaatsen en fietsen kiezen en koos ze voor het laatste.[6]
Professionele carrière[bewerken]
- 2006
In haar eerste jaren als prof reed van Dijk voor Vrienden van het Platteland. Zowel in de Tour Féminin en Limousin als in de Giro di Toscana won Van Dijk een etappe. Halverwege het seizoen brak ze haar sleutelbeen in een koers en kon daardoor onder anderen niet het Nederlands kampioenschap rijden.[8] Een maand nadat ze haar sleutelbeen brak werd ze bij de Europese kampioenschappen (onder 23) die dat jaar in Valkenburg plaatsvond tiende. Van Dijk won de tijdrit bij de Wereld Universiteiten Kampioenschappen en werd tweede in de wegwedstrijd.[9] Aan het einde van het seizoen was ze reserve voor de wereldkampioenschappen maar werd niet opgeroepen.[10] Aan het eind van het jaar had van Dijk meer tijd over omdat ze was gestopt met schaatsen. Ze begon met baanwielrennen en kon meetrainen met de nationale selectie. Bij de NK baanwielrennen reed ze naar het brons op de individuele achtervolging.
- 2007
Bij de Nederlandse kampioenschappen tijdrijden in Zaltbommel werd van Dijk voor het eerst Nederlands kampioene bij de elite. Op het EK tijdrijden (onder 23) werd ze vijfde en bij haar debuut op het WK tijdrijden eindigde ze als 17e.[11] Bij het NK baanwielrennen won ze de nationale titel op de individuele achtervolging voor Marianne Vos en Kirsten Wild en werd op de onderdelen scratch en puntenkoers vierde.
- 2008
Door de goede prestaties bij het NK baanwielrennen (2007) mocht van Dijk de laatste twee wereldbekerwedstrijden van het seizoen 2007-2008 rijden. Alhoewel ze twee wereldbeker wedstrijden had gemist kon ze zich nog plaatsen voor individuele achtervolging op de Olympische Spelen in Beijing. In Los Angeles en Kopenhagen werd ze respectievelijk vijfde en vierde. Nadat ze vijfde werd op het WK baanwielrennen in Manchester had ze net niet genoeg punten verzameld om zich te plaatsen voor de Olympische Spelen. Ze werd op de UCI wereldranglijst twaalfde waar de eerste elf zich plaatste.[12] De dag na de invividuele achtervolging revancheerde van Dijk zich door wereldkampioen te worden op de scratch. Met acht ronden te gaan reed ze weg uit het peloton en reed solo naar de finish.[13] Later het jaar werd Van Dijk op de scratch ook Europees kampioene evenals op de puntenkoers. Bij de onderdelen omnium en individuele achtervolging werd ze tweede. Hoewel Van Dijk bij het NK tijdrijden net naast het podium viel werd ze bij het EK tijdrijden (onder 23) Europees kampioene. Ze werd echter niet geselecteerd voor de Olympische tijdrit in Beijing omdat dat te zwaar voor haar zou zijn.[14]
- 2009
Het jaar 2009 begon voor Van Dijk met een hersenschudding. Op de baan ging Van Dijk net als diverse andere rijdster met een zwaarder verzet rijden.[15] Dit pakte goed uit bij de wereldbekerwedstrijd in februari in Kopenhagen waar ze de individuele achtervolging won en tweede werd in de puntenkoers. Een maand later kon ze echter niet haar reputatie als wereldkampioene waarmaken bij het WK baanwielrennen en haar prestaties waren zelfs, zonder verklaring, slechter dan in Kopenhagen en het WK van het jaar ervoor. Ze bereikte geen een keer het podium.[15] Voor het wegseizoen werd Van Dijk gecontracteerd door de commerciële wielerploeg Team Columbia-HTC . Alhoewel de naam een aantal keer veranderde rijdt ze nog steeds voor dit team dat nu Team Specialized-lululemon heet. Het wielerseizoen startte niet gelukkig met een sleutelbeenbreuk na een val in de Ronde van Gelderland, en ze kon zes weken niet fietsen.[16] Bijna direct na haar revalidatie, in juli, verdedigde ze succesvol haar tijdrit titel op de Europese kampioenschappen (onder 23).[16] Aan het einde van het wielerseizoen, na het WK wielrennen sloeg Van Dijk het NK baanwielrennen over dat vroeg in het seizoen viel en nam rust om zich voor te bereiden op de wereldbekerwedstrijden baanwielrennen.[17]
- 2010
Op het WK baanwielrennen in Melbourne lukte het Ellen niet om de finales te halen. Ze werd vijfde op de individuele achtervolging evenals op de ploegenachtervolging. Daarnaast mocht Van Dijk op de puntenkoers invallen en werd achtste.[18] Op de weg won Van Dijk de tijdrit in de Holland Ladies Tour en werd derde in het algemeen klassement. Daarnaast won ze de Sparkassen Giro en werd ze tweede bij de wereldbekerwedstrijd Open de Suède Vårgårda in Zweden. Aan het eind van het jaar, bij de Nederlandse Kampioenschappen baanwielrennen behaalde ze vijf medailles waaronder goud op de individuele achtervolging.[7]
- 2011
Van Dijk reed een nationaal record tijden de wereldbekerwedstrijden baanwielrennen in Manchester. Bij de WK baanwielrennen een maand later reden ze drie seconde langzamer en eindigde ze vijfde. Ook werd ze vijfde op de individuele achtervolging. Het wegseizoen begon Van Dijk sterk door in de Ronde van Qatar door naast het eindklassement en een etappe ook het puntenklassement en het jongerenklassement te winnen. Na wedstrijden gereden te hebben in Nederland, China en Spanje werd Van Dijk tweede bij de NK tijdrijden in Veendam en plaatste zich daarmee voor de wereld kampioenschappen later het jaar. Een maand later reed ze twee wereldbekerwedstrijden bij Open de Suède Vårgårda in Zweden. Ze won ploegentijdrit en werd tweede in de wegwedstrijd. Als voorbereidng op het WK won Van Dijk de tijdrit in the Holland Ladies Tour.[19] Op de WK tijdrijden in Kopenhagen werd Van Dijk als beste Nederlandse zesde en kwalificeerde ze zich voor de Olympische Spelen in Londen.[20]. Terug op de baan boekte Van Dijk haar vierde wereldbekeroverwinning in Astana (Kazachstan) op de ploegenachtervolging in een nieuw Nederlands record. Bij de NK baanwielrennen in december verdedigde ze succesvol haar nationale titel op de individuele achtervolging en werd daarnaast Nederlands kampioene in de koppelkoers.[7][21]
- 2012
Na een knieblessure en een paar weken van rust door een aanrijding met een scooter,[1][22], won Van Dijk een etappe in de Energiewacht Tour. Omdat ze te weinig bonificatieseconden in tussensprints had verzameld werd ze tweede in het algemeen klassement..[23] In de Omloop van Borsele won Van Dijk zowel de tijdrit als de wegwedstrijd.[23] Een paar dagen daarna startte ze in Gracia-Orlova waar ze de proloog en een etappe won en daarnaast haar teamgenoot Evelyn Stevens hielp het eindklassement te winnen. Terug in Nederland, in Emmen, werd van Dijk voor de tweede keer in haar loopbaan Nederlands kampioene tijdrijden. In aanloop naar de tijdritten op heuvelachtige parkoersen op de Olympische Spelen in Londen en het wereldkampioenschap had Van Dijk stappen gemaakt, door met name wat kilo's af te vallen, om beter bergop te rijden.[24] Op de Olympische Spelen kwam Van Dijk naast de individuele tijdrit ook uit op de wegwedstrijd op de weg en op de ploegenachtervolging op de baan.
- Olympische Spelen:
- Wegwedstrijd: Van Dijk was een knecht voor Marianne Vos, die de gouden medaille won. Van Dijk demarreerde diverse keren en kwam buiten de tijdslimiet binnen.[25] Omdat de overwinning van Vos werd als teamprestatie gezien werden ook van Dijk, Loes Gunnewijk en Annemiek van Vleuten hiervoor gehuldigd in onder andere het Holland Heineken House en de Ridderzaal.[26][27]
- Tijdrit In een voor haar teleurstellende tijd werd van Dijk achtste. Achteraf zei ze dat ze te bang was om te hard te starten maar nu juist veel tijd aan het begin heeft verloren.[28]
- Ploegenachervolging: Op de ploegenachtervolging reed van Dijk samen met Kirsten Wild, Amy Pieters en Vera Koedooder naar de zesde plaats. In de voorrondes hadden ze korte tijd het Olympisch record in handen en reden ze een nieuw Nederlands record. Over de zesde plaats reageerde van Dijk dat het op dat moment het hoogst haalbare was.[29]
In voorbereiding voor de wereldkampioenschappen won Van Dijk samen met haar team de ploegentijdritten bij de wereldbekerwedstrijd Open de Suède Vårgårda en in de Holland Ladies Tour. In de tussentijd won Van Dijk de eerste editie van de Lotto-Decca Tour na het winnen van de laatste etappe. De wereldkampioenschappen wielrennen waren dit jaar in Valkenburg. Op de eerste dag van de wereldkampioenschappen op de ploegentijdrit werd Van Dijk, samen met haar team Specialized-lululemon, voor de eerste keer wereldkampioene op de weg.[30] Op het heuvelachtige parkoers in Limburg werd Van Dijk drie dagen later vijfde op de individuele tijdrit.[31] Bij de wegwedstrijd was ze betrokken bij een valpartij, waardoor ze de wedstrijd vroegtijdig moest beëindigen.[32]
Tijdens de winter periode koos Van Dijk ervoor om niet op de baan te rijden en zich volledig te richten op het wegwielrennen[33]
- 2013
Van Dijk begon het seizoen met een derde plaats in het algemene klassement in de Ronde van Qatar. In het voorjaar reed Van Dijk erg goed met als hootepunt de winst Le Samyn des Dames. In de eerste drie wereldbekerwedstrijden reed Van Dijk twee keer naar de tweede plaats (Ronde van Drenthe, Ronde van Vlaanderen) en werd ze derde in de Trofeo Alfredo Binda. Haar tweede etappe wedstrijd, de Energiewacht Tour, had de eerste individuele tijdrit van het seizoen die ze met overmacht wist te winnen. Na ook twee keer tweede te eindigen won ze het eindklassement. Over de tijdrit zei ze later dat Specialized haar had onderzocht op haar positie op de fiets toen ze in Italië was. Na een dag lang testen en aanpassen had ze een betere positie gevonden die ze ook bijna een half uur kon volhouden.[33] Ook zei ze dat ze een hoger vermogen wegtrapte in de tijdrit dan in 2012 tijdens de Olympische Spelen en het wereldkampioenschap.[34] Ook had Van Dijk zich verbeterd op het rijden bergop en eindigde zesde in de vierde wereldbekerwedstrijd, de bergachtige Waalse Pijl. Haar tijdritten bleven goed gaan en ze won ook de tijdrit van de Omloop van Borsele en de twee tijdrit etappes in de Gracia-Orlová. Ook won ze de bergetappe, de koninginne rit van Gracia-Orlová en daardoor haar derde eindklassement van het seizoen.
Deelname aan kampioenschappen en Olympische Spelen[bewerken]
* OTL = Over tijdslimiet, DNF = Niet gefinisht |
|
Belangrijkste overwinningen[bewerken]
|
2006
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
|
|
In deze erelijst zijn opgenomen:
- Overwinningen bij dagkoerses en etappewedstrijden waar ook UCI punten worden verdeeld (dus minimaal niveau: 1.2 of 2.2).
- Podiumplaatsen bij EK's en WK's.
Externe links[bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
Voorganger: Yumari González2007 |
 Wereldkampioene scratch Ellen van Dijk 2008  |
Opvolger: Yumari González 2009 |
| Voorganger: Eerste editie in 2012 |
 Wereldkampioene ploegentijdrit Team Specialized-lululemon 2012 |
Voorganger: Loes Gunnewijk2006 |
 Nederlands kampioene tijdrijden Ellen van Dijk 2007 |
Opvolger: Mirjam Melchers 2008 |
| Voorganger: Vera Koedooder 2006 |
Nederlands kampioene individuele achtervolging Ellen van Dijk 2007, 2008, 2010, 2011 |
Opvolger: Kirsten Wild 2012 |
| Voorganger: Amy Pieters & Roxane Knetemann 2010 |
Nederlands kampioene koppelkoers Ellen van Dijk en Kirsten Wild 2011 |
Opvolger: Marianne Vos & Roxane Knetemann 2012 |
| Voorganger: Marianne Vos 2011 |
Nederlands kampioene tijdrijden Ellen van Dijk 2012 |
