Lijst van farao's

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Koningen van Egypte)
Ga naar: navigatie, zoeken
Farao Toetanchamon uit de 18e dynastie.

De Lijst van farao's geeft een systematisch overzicht over alle tot dusver bekende farao's. Ze omvat de Egyptische koningen van de Voor-dynastieke Periode tot en met Maximinus Daia, de laatste hiëroglifisch gedocumenteerde heerser van Egypte.

De basisgegevens, die de fundering van de Egyptische chronologie vormen, zijn afkomstig uit de geschriften van de Egyptische priester Manetho, waarvan het origineel verloren is en slechts door citaten in geschriften van de 1e eeuw v.Chr. tot de 8e eeuw n.Chr. is overgeleverd. Manetho's indeling in 30 dynastieën is tot op heden de grondslag van de Egyptologie, hoewel ze op vele punten is achterhaald. Een bijzonderheid is, dat Manetho de dynastieën naar de lokale herkomst van de heerser en niet naar verwantschapsbetrekkingen ordent.

De namen van de koningen zijn hier gedeeltelijk in het Egyptisch, gedeeltelijk in de Griekse vorm opgegeven. De dateringen houden rekening met de werken van Thomas Schneider (Lexikon der Pharaonen) en Wolfgang Helck. De datums tussen haakjes geven de datering volgens Jürgen von Beckerath (Chronologie des pharaonischen Ägypten) weer.

Opmerking[bewerken]

Afwijkende data in artikels over afzonderlijke farao's zijn door het gebruik van verschillende bronnen (literatuur) van de schrijver(s) van dit artikel niet uit te sluiten.

Lijst van farao's[bewerken]

Legende[bewerken]

Kleur Betekenis
farao
Tegenfarao

Pre-dynastieke Periode[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook Pre-dynastieke Periode
Farao Regeringsperiode Opmerkingen
Voor de 0e Dynastie
Pen-abu ca. 3300 v.Chr. Door klei-inkrassingen geattesteerd, lezing van zijn naam is onzeker.
Stier ca. 3250 v.Chr. Bestaan omstreden, daar het mogelijk geen naam, maar een plaats- of nomos-naam was. Volgens Dreyer klein-koning en tegen-heerser van Schorpioen I.
Schorpioen I ca. 3250 v.Chr. Tijdens zijn regeerperiode zouden schrift en irrigatiewerken zijn worden ingevoerd.
0e Dynastie
Hedju-Hor ca. 3200 v.Chr. Bestaan en chronologische ordening van deze koning is zeer onzeker.
Ni-Hor ca. 3100 v. Chr Bekend door kleien en stenen vaten uit graven bij Tarkhan, Tura und Naqada. De Lezing van de naam is onzeker.
Dubbele Valk ca. 3100 v. Chr Bekend door kleien en stenen vaten uit El-Beda, El-Mehemdia en noordwestelijke Sinaï.
Ni-Neith Onbekend Bekend door twee klei-inkrassingen op in het Graf 257 in Helwan gevonden vazen.
Hat-Hor Onbekend Bekend door een vat uit Tura. Lezing en interpretatie van zijn naam onzeker.
Krokodil ca. 3100 v.Chr. Bestaan zeer omstreden. Bekend door een kleinzegel uit Tarkhan en Zaujet el-Arjan. Volgens Dreyer een tegenkoning.
Iri-Hor Onbekend Bestaan omstreden, omdat het mogelijk geen naam, maar slechts een aanduiding van bezit is.
Schorpioen II ca. 3025 v.Chr. Graf in Hierakonpolis of in Abydos. Een afbeelding uit Hierakonpolis toont hem met de witte kroon van Opper-Egypte.
Ka/Sechen ca. 3020 v.Chr. Graf in Abydos. Lezing van zijn naam onzeker.
Narmer ca. 3000 v.Chr. Dubbelgraf bij Abydos. Culturele en religieuze bloeitijd. Opname van Narmer in de 0e Dynastie is omstreden (vgl. Menes).
Neder-Egyptische koningen
Seka Onbekend Enkel op de Steen van Palermo vermeld.
Iucha Onbekend Enkel op de Steen van Palermo vermeld.
Tiu Onbekend Enkel op de Steen van Palermo vermeld.
Itjiesch Onbekend Enkel op de Steen van Palermo vermeld.
Niheb Onbekend Enkel op de Steen van Palermo vermeld.
Wenegbu Onbekend Enkel op de Steen van Palermo vermeld.
Imichet Onbekend Enkel op de Steen van Palermo vermeld.
Wasch Onbekend Bestaan omstreden, mogelijk onderworpen tegenkoning van Narmer.

Vroeg-dynastieke Periode[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Vroeg-dynastieke Periode
Nomen Horusnaam Griekse naam Regeringsperiode Opmerkingen
1e Dynastie
Iti Aha Menes ca. 3000/2980 v.Chr. Eerste koning van Egypte. Hij wordt meestal met Menes geïdentificeerd. Graf in Abydos.
Teti I, Atoti Onbekend Athotis I ca. 2980 v.Chr. Slechts in latere koningslijsten geattesteerd.
Atti, Iteti Djer Athotis II, Kenkenes ca. 2980/2960 v.Chr. Veldtochten naar Nubië. Graf in Abydos.
Itoei Wadji (Djet) Athotis III, Uenephes ca. 2960/2930 v.Chr. Graf in Abydos. Bekend door zijn kunstvolle grafstele.
Chasti Den (Udimu) Usaphais, Usaphaidos, Kenkenes ca. 2930/2910 v.Chr. Graf in Abydos. Lange regering, vooruitgang in de kunst en het schrift. Daarnaast voerde hij oorlog tegen Aziatische Bedoeïenen.
Nebui-meri-bia-pe Anedj-ib Niebais, Miebis, Miebidos ca. 2910/2890 v.Chr. Grafaanleg in Abydos. Liet ongewoon veel cultusbeelden voor zich vervaardigen.
Iri? / Semsu? Semerchet Semempses / Mempses ca. 2890/2870 v.Chr. Graf in Abydos. Volgens Manetho overkwam Egypte onder hem een „groot onheil“.
Qebeh Qaa Ubienthes, Bieneches ca. 2870/2850 v.Chr. Graf in Abydos. Voor het eerst is een dodentempel bij het graf aantoonbaar.
a Snefer-ka Amper geattesteerde heerster van het einde van de 1e Dynastie.
b „Vogel Eveneens amper geattesteerde heerster van het einde van de 1e Dynastie.
c Sechet Bestaan en chronologische ordening van deze koning is zeer onzeker.
2e Dynastie
Bedjau, Bedjatau, Baunetjer Hetep-sechemui Boethos, Bochos ca. 2840 v.Chr. De heersers werden nu in Saqqara begraven. Volgens Manetho kende Egypte onder hem een zware aardbeving.
Kakaoe (weneg?) Neb-Re Kaichoos, Choos ca. 2830 v.Chr. Vermoedelijk in Saqqara begraven, mogelijk eerste aanwijzingen voor een zonnecultus. Eventueel met Weneg te identificeren.
Banetjer(oe) Ni-netjer Binothris ca. 2810 v.Chr. Graf in Saqqara. Mogelijk was er een regerings- en economische crisis tegen het eind van zijn heerschappij.
Nubnefer Onbekend Onbekend Onbekend Slechts door twee contemporaine vatopschriften geattesteerd. Chronologische ordening onzeker
Weneg Onbekend Onbekend Onbekend Door elf contemporaine vatopschriften geattesteerd. Chronologische ordening en identificatie onzeker.
Wadjenes Onbekend Outlas/Tlas ca. 2790 v. Chr Niet geattesteerd door contemporaine bronnen of voorwerpen. Eventueel met Weneg, Sechemib of Peribsen te identificeren.
Sened Onbekend Senthenes ca. 2790 v.Chr. Door slechts één contemporain vatopschrift geattesteerd. Eventueel met Peribsen te identificeren.
Sechemib Sechem-ib Onbekend Onbekend Met Peribsen, diens opvolger, of een tegenkoning uit Peribsens regeringsperiode te identificeren.
Peribsen Seth-Per-ib-sen Onbekend Onbekend Graf in Abydos. Voerde een Seth- in plaats van een Horusnaam.
Neferkare I / Aaka Onbekend Nefercheres ?, Chaires ? Onbekend Niet geattesteerd door contemporaine bronnen of voorwerpen.
Neferkasokar Onbekend Onbekend Onbekend Niet geattesteerd door contemporaine bronnen of voorwerpen.
Hudjefa I Onbekend Sesochris ? Onbekend Pseudoniem voor een heerser, wiens naam verloren ging.
Chasechemui-Nebuihetepimef Hor-Seth-cha-sechemui Cheneres ca. 2740 v.Chr. Graf in Abydos. Voerde oorlog in Neder-Egypte en vierde een vereniging van Opper- en Neder-Egypte.

Oude Rijk[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Oude Rijk
nomen of geboortenaam Troonnaam of Nesoe-biti-naam Horusnaam Griekse naam Regeringsperiode Opmerkingen
3e Dynastie[1]
Nebka Necherophes, Necherochis ca. 2740–2720 v.Chr. Eventueel met Sanacht te identificeren.
Djeser Netjeri-chet Tosorthros ca. 2720–2700 v.Chr. Bouwde in Saqqara de eerste piramide in Egypte.
Djoserteti/Teti Sechem-chet Tyreis ca. 2700–2695 v.Chr. Door zegelafrollingen en reliëfbeelden geattesteerd. Onvoltooide piramide in Saqqara.
Hudjefa II ca. 2695 v.Chr. ? Pseudoniem voor een heerser, wiens naam verloren ging.
Mesochris ca. 2690 v.Chr. ? Precieze chronologische ordening onzeker, niet geattesteerd door contemporaine bronnen of voorwerpen.
Nebkare Precieze chronologische ordening onzeker, niet geattesteerd door contemporaine bronnen of voorwerpen.
Neferkare Precieze chronologische ordening onzeker, niet geattesteerd door contemporaine bronnen of voorwerpen.
Hoeni zw. 2690–2670 v.Chr. Vermoedelijke bouwer van enkele kleinere piramides. Graftombe onbekend.
Sa-nacht tot ca. 2670 v.Chr. Mogelijk met Nebka te identificeren. Graftombe onbekend.
Cha-ba tot ca. 2670 v.Chr. Vermoedelijke bouwer van een piramide in Zawyet el'Aryan.
Qa-hedjet tot ca. 2670 v.Chr. Slechts op één stele geattesteerd.
Sa Precieze plaats in de lijst onzeker.
4e Dynastie
Seneferu Neb-maat Soris ca. 2670–2650 (2614–2579) v.Chr. Drie piramides (Meidoem en Dasjoer [2x]), overgang van trappen- naar echte piramide.
Chufu, Chnumchufu Mededju Cheops*, Suphis ca. 2650–2580 (2579–2556) v.Chr. Bouwer van de piramide van Cheops; Expedities naar Nubië en op de Sinaï, handel met Byblos.
Radjedef, Djedefre Cheper Ratoises ca. 2580–2570 (2556–2547) v.Chr. Piramide in Abu Roasch (mogelijk onvoltooid)
Chaf-re Oeser-ib Chephren*, Suphis II ca. 2570–2530 (2547–2521) v.Chr. Slechts door zijn piramide in Gizeh bekend. Handel met Syrië en Byblos.
Baka, Ba-ka-re Bicheris ca. 2530 (2521–2514) v.Chr. Bestaan onzeker, omdat hij niet door contemporaine bronnen of voorwerpen kan worden geattesteerd. Mogelijk onvoltooide piramide in Zawyet el'Aryan.
Men-kaoe-re Ka-chet Mykerinos*, Mencheres ca. 2530–2510 (2514–2486) v.Chr. Hoofdzakelijk door zijn piramide in Gizeh bekend. Farao's worden nu als „zoon van Ra“ vereerd.
Sjep-ses-kaf Schepse-chet Sebercheres ca. 2510–2500 (2486–2479) v.Chr. Grote Mastaba in Zuid-Saqqara.
Djed-ef-ptah Thamphthis ca. 2500 (2479–2477) v.Chr. Bestaan onzeker, omdat deze niet door contemporaine bronnen of voorwerpen is geattesteerd. Misschien met koningin Chentkaus I te identificeren.
5e Dynastie
Oeser-ka-f Hor-iri-maat Usercheres ca. 2500–2490 (2479–2471) v.Chr. Piramide in Saqqara, zonnetempel in Aboesir.
Sahoe-re Neb-chau Sephres ca. 2490–2475 (2471–2458) v.Chr. Piramide in Aboesir, Zonnetempel (verscholen). Expedities in de Sinaï en naar Nubië, handel met Voor-Azië, mogelijk oorlog tegen de Libiërs.
Ka-ka-i Nefer-ir-ka-Re Oeser-chau Nephercheres ca. 2475–2465 (2458–2438) v.Chr. Piramide in Aboesir, zonnetempel (verscholen).
Netjer-oeser sjep-ses-ka-re Sechem-chau Sisiris ca. 2465–2460 (2438–2431) v.Chr. Slechts door zegelafdrukken uit Aboesir geattesteerd.
Isi Re-nefer-ef (Nefer-ef-re) Chau-nefer Cheres ca. 2460–2455 (2431–2420) v.Chr. Piramide in Aboesir (onvoltooid), zonnetempel (verscholen).
Ini Ni-oeser-re Set-ib-taui Rathures ca. 2455–2420 (2420–2389) v.Chr. Piramide in Aboesir, zonnetempel in Aboe Gorab.
Kaiu Men-kau-Hor Men-chau Mencheres ca. 2420–2410 (2389–2380) v.Chr. Piramide mogelijk met de Lepsius-L-piramide in Dasjoer of de Lepsius-XXIX-piramide in Noord-Saqqara te identificeren. zonnetempel (verscholen).
Isesi Djed-ka-Re Djed-chau Tancheres ca. 2410–2380 (2380–2342) v.Chr. Piramide in Zuid-Saqqara.
Oenas Unis Wadj-taui Onnos ca. 2380–2350 (2342–2322) v.Chr. Piramide in Saqqara met oudste piramideteksten.
6e Dynastie
Teti II Sehotep-taui Othoes ca. 2318–2300 (2322–2312) v.Chr. Piramide van Teti in Noord-Saqqara.
Userkare ca. 2300 (2312–2310) v.Chr. Mogelijke usurpator of overgangsregent voor de nog onmondige Pepi I.
Pepi I Meri-Re,
Nefer-sa-Hor
Meri-taui Phios ca. 2295–2250 (2310–2260) v.Chr. Piramide in Saqqara. Regeringsperiode wordt door interne spanningen gekenmerkt.
Nemtiemsaf I
(Antiemsaf I)
(Merenre I)
Meri-en-Re Anch-chau Menthesuphis ca. 2250–2245 (2260–2254) v.Chr. Piramide in Zuid-Saqqara (onvoltooid). Veldtocht tegen Nubië.
Pepi II Nefer-ka-Re Netjeri-chau Phiops ca. 2245–2180 (2254–2194) v.Chr. Regeerde meer dan 60 jaar. Decentralisering van het bestuur. Piramide in Saqqara.
Nemtiemsaef II
(Antiemsaf II)
(Merenre II)
Menthusuphis ca. 2180 (2194–2193) v.Chr. Een decreet uit Zuid-Saqqara is de enige contemporaine bron voor deze koning.
Saptah Nit-ikeri Nitokris ca. 2180 (2193–2191) v.Chr. Niet door tijdgenoten bevestigde koningin of koning.

Eerste Tussenperiode[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Eerste Tussenperiode
Farao Troonnaam of Nesoe-biti-naam Regeringsperiode Opmerkingen
7e Dynastie
Volgens Manetho regeerden 70 koningen in 70 dagen. Tot nu toe zijn hier geen sporen van teruggevonden.
8e Dynastie
Neteri-ka-Re Slechts uit de koningslijst van Abydos bekend.
Men-ka-Re Slechts door een contemporaine rolzegel geattesteerd.
Nefer-ka-Re Enkel uit de koningslijst van Abydos bekend.
Neferkare Nebi Nefer-ka-Re Zoon van Pepi II. Hij bouwde een piramide, die tot nu toe echter niet werd gevonden en die waarschijnlijk niet verder dan de planningsfase kwam.
Djed-ka-Re-schemai Enkel uit de koningslijst van Abydos bekend.
Neferkare Chendu Enkel uit de koningslijst van Abydos bekend.
Mer-en-Hor Enkel uit de koningslijst van Abydos bekend.
Nefer-ka-Min Slechts uit de koningslijst van Abydos en haar kopie door Ramses II bekend.
Nikare I (Ni-ka-Re) Enkel uit de koningslijst van Abydos bekend.
Nefer-ka-Re-tereru Enkel uit de koningslijst van Abydos bekend.
Nefer-ka-Hor Slechts uit de koningslijst van Abydos en van rolzegels bekend.
Neferkare Pepi seneb Nefer-ka(-Re)-scheri Slechts uit de koningslijst van Abydos en de Turijnse koningslijst bekend
Neferkamin Anu Nefer (-ka-Min?) Slechts uit de koningslijst van Abydos en mogelijk de Turijnse koningslijst bekend.
Ibi Qa-ka-Re Zijn enige bekende monument is een kleine piramide in Saqqara.
Nefer-kau-Re Met zekerheid enkel uit de koningslijst van Abydos bekend.
Neferkauhor Chuiuihapi Nefer-kau-Hor Uit zijn regering stammen enkele van de Koptosdecreten.
Neferirkare II (Nefer-ir-ka-Re) Precieze plaats in de lijst zeer onzeker. Met zekerheid enkel uit de koningslijst van Abydos bekend.
a Sechem-ka-Re Precieze plaats in de lijst zeer onzeker.
b Wadj-ka-Re Slechts in de naam van een beambte geattesteerd.
c Iti Precieze plaats in de lijst zeer onzeker.
d Imhotep Precieze plaats in de lijst zeer onzeker.
e Hetep …-Re Precieze plaats in de lijst zeer onzeker.
f Chui Precieze plaats in de lijst zeer onzeker.
g Isu Precieze plaats in de lijst zeer onzeker.
h Iytenu Precieze plaats in de lijst onzeker.
9e en 10e Dynastie
Wah-ka-Re-cheti I Precieze plaats in de lijst onzeker.
Neferkare III Precieze plaats in de lijst onzeker.
Mer-ib-Re Precieze plaats in de lijst onzeker.
Nefer-ka-Re-cheti III Precieze plaats in de lijst zeer onzeker.
Neb-kau-Re-cheti Precieze plaats in de lijst zeer onzeker.
Meri-ka-Re Precieze plaats in de lijst zeer onzeker.

Middenrijk[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Middenrijk
nomen of geboortenaam Troonnaam of Nesoe-biti-naam Horusnaam Griekse naam Regeringsperiode Opmerkingen
11e Dynastie
Mentuhotep I Hor-tepia Werd pas in de latere traditie als koning aanzien.
Anjotef I Seher-taui 2077–2065 (2119–2103) v.Chr. Eerste Thebaanse koning; Egypte is nu in twee heerschappijgebieden gesplitst.
Anjotef II Wah-anch 2065–2016 (2103–2054) v.Chr. Antef II verzekerde de heerschappij van de 11e Dynastie in het Zuiden tot Elephantine en breidde zijn machtsbereik naar het noorden uit.
Anjotef III Neb-tep-nefer, Nacht-neb-tep-nefer 2016–2008 (2054–2046) v.Chr. Over zijn heerschappij is weinig bekend. Mogelijk zette hij de expansie naar het noorden voort.
Mentuhotep II Neb-hepet-Re Seanch-ib-taui, Netjer-hedjet, Sema-taui 2008–1957 (2046–1995) v.Chr. Mentuhotep II maakt een einde aan de heerschappij van de 9e/10e Dynastie en verenigde Egypte weer. Het tijdstip van de hereniging word door enkele Egyptologen als het feitelijke begin van het Middenrijk aanzien.
Mentuhotep III Seanch-ka-Re, Senefer-ka-re Seanch-taui 1957–1945 (1995–1983) v.Chr. Door talrijke tempelgebouwen geattesteerd.
Mentuhotep IV Neb-taui-Re Neb-taui 1945–1938 (1983–1976) v.Chr. Slechts door rotsinscriptie en een offertafel geattesteerd.
a An(jotef) Qai-ka-Re Senefer-tauf Precieze positie onduidelijk; vermoedelijk tegenkoning of troonpretendent.
b Ijibchentre Gerg-taui Precieze positie onduidelijk; vermoedelijk troonpretendent.
b Segerseni Menech-ka-Re Precieze positie onduidelijk; vermoedelijk troonpretendent.
12e Dynastie
Amenemhet I Sehotep-ib-Re Wehem-mesut Amenemes I 1939/38–1909 (1976–1947) v.Chr. Amenemhet I was voor zijn machtsovername mogelijk een vizier onder Mentuhotep IV. Hij voltooide de (her)eenmaking van Egypte en maakte zijn zoon Sesostris I in zijn 20e regeringsjaar tot mederegent. Hij bouwde een piramide in El-Lisht.
Senwosret I Cheper-ka-Re Anch-mesut Sesostris I, Sesonchosis 1919–1875/74 (1956–1911/10) v.Chr. Sesostris I was de belangrijkste heerser van de 12e dynastie. Hij is door een zeer omvangrijke bouwdadigheid geattesteerd. Tijdens zijn regering ontstonden belangrijke literaire werken, zoals bv. Geschiedenis van Sinuhe. Hij bouwde een piramide in El-Lisht.
Amenemhet II Nub-kau-Re Heken-maat Ammenemes II 1877/76–1843/42 (1914–1879/76) v.Chr. Amenemhet II onderhield intensieve handelsbetrekkingen met Voor-Azië en Kreta. Voor ongeveer twee jaar was hij mederegent van zijn vader Sesostris I. Hij bouwde een piramide in Dasjoer.
Senwosret II Cha-cheper-Re Seschemu-taui Sesostris II 1844–1837/36 v.Chr. Sesostris II was drie jaar lang mederegent van zijn vader Amenemhat II. Hij bouwde een piramide in El-Lahun.
Senwosret III Cha-kau-Re Netjeri-cheperu Sesostris III 1836–1818 (1872–1853/52) v.Chr. Sterke centralisering van het land. Hij regeerde 19 jaar. Vroegere onzekerheden ten aanzien van de regeringsduur baseerden zich op de gegeven van de Stele Berlin 1204, die aanvankelijk verkeerd werd overgezet/vertaald. Tussentijdse verwerkingen van de maangegevens konden de precieze regeringsduur vaststellen.[2] In het Nieuwe Rijk werd Sesostris III vergoddelijkt en gold als beschermheer van Nubië. Hij bouwde een piramide in Dasjoer.
Amenemhet III Ni-maat-Re Aa-bau Ammenemes III, Lamares, Ameres 1818/17–1773/72 (1853–1806/05) v.Chr. De belangrijkste gebeurtenis van zijn regering was de ontsluiting van de Fajoem. Een co-regentschap met zijn vader Sesostris III is niet zeker. Hij bouwde twee piramides, de eerste in Dasjoer en de tweede in Hawara.
Amenemhet IV Maa-cheru-Re Cheper-cheperu Ammenemes 1773–1764/63 (1807/06–1798/97) v.Chr. Uit zijn regeringsperiode zijn meerdere expedities naar de Sinaï geattesteerd. Hij was waarschijnlijk ongeveer een jaar lang mederegent van zijn voorganger Amenemhet III. Of hij de zuidelijke piramide van Mazghoena bouwde, is onduidelijk.
Nofrusobek Sobek-ka-Re Merit-Re Arsino, Skemiophris 1763–1759 (1798/97–1794/93) v.Chr. Nofrusobek was de eerste contemporain nawijsbare koningin van Egypte. Of zij de noordelijke piramide van Mazghoena bouwde, is onduidelijk.

Tweede Tussenperiode[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Tweede Tussenperiode

De volgorde in de 13e dynastie tot Merkaure Sobekhotep volgt de Turijnse koningslijst. Daarna is deze papyrus zeer fragmentarisch en alle ordeningen tot aan het einde van de 17e dynastie zijn dan ook in hoge mate speculatief.

Farao Troonnaam of Nesoe-biti-naam Regeringsperiode Opmerkingen
13e Dynastie
Wegaf Chui-taui-Re ca. 1759–1757 v.Chr. Vermoedelijk eerste koning van de 13e dynastie, hoewel ook wordt vermoed, dat Sobekhotep II de eerste heerser van deze dynastie was.
Amenemhet V Sechem-ka-Re ca. 1750 v.Chr. Een vermeende andere koning genaamd Amenemhetsenbef is te schrappen, daar hij met Amenemhet V is te identificeren.
Sechem-Re-chui-taui ca. 1752–1746 v.Chr. Hij werd vroeger met Pentini geïdentificeerd, terwijl het waarschijnlijk om een andere koning gaat.
Ameni Qemau Hij is slecht door zijn piramide in Dasjoer bekend. Zijn precieze plaats in de dynastie is onzeker.
Sehetep-ib-Re ca. 1743/42 v.Chr. Slechts door een contemporaine rolzegel en stele geattesteerd.
Efni (Iuefni) Semen-ka-Re ca. 1741 v.Chr. Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd.
Amenemhet VI Seanch-ib-Re ca. 1740 v.Chr. Slechts door enkele contemporaine getuigenissen geattesteerd.
Nebennu (Nebnun) Semen-ka-Re ca. 1739 v.Chr. Slechts door een contemporaine stele geattesteerd.
Qemausahornedjherjotef Hotep-ib-Re ca. 1738 v.Chr. Vermoedelijk een koning van Aziatische afkomst.
Sewadj-ka-Re ca. 1737 v.Chr. Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd.
Nedjem-ib-Re ca. 1736 v.Chr. Slechts in de Turijnse koningslijst eenduidig geattesteerd. Twee scarabeeënvondsten zijn onzeker.
Sobekhotep I Cha-anch-Re ca. 1735 v.Chr. Door contemporaine monumenten uit Abydos geattesteerd.
Renseneb Amenemhet Slechts in de Turijnse koningslijst en op een parel geattesteerd. In de koningslijst wordt zijn regeringsperiode gezegd vier maanden te hebben geduurd.
Hor I Au-ib-Re ca. 1732 v.Chr. Hij werd naast de piramide van Amenemhet III begraven.
Amenemhet VII Kay Sedjefa-ka-Re ca. 1731–1724 v.Chr. Slechts door een contemporain standbeeld, alsook enige rolzegels en een scarabee geattesteerd.
Sobekhotep II Sechem-Re-chui-taui ca. 1724–1718 v.Chr. Mogelijke bouwer van een piramide in Saqqara.
Chendjer User-ka-Re ca. 1718–1712 v.Chr. Richtte een piramide op in Zuid-Saqqara.
Emramescha (Mermescha) Semench-ka-Re ca. 1711 v.Chr. Door twee contemporaine standbeelden uit Tanis geattesteerd.
Anjotef IV Sehotep-ka-Re ca. 1710 v.Chr. Slechts door een contemporaine standbeeld en enkele Scarabeeën geattesteerd.
Seth ...-ib-Re ca. 1709 v.Chr. Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd.
Sobekhotep III Sechem-Re-sewadj-taui ca. 1708–1705 v.Chr. Bouwactiviteit in het ganse land.
Neferhotep I Cha-sechem-Re ca. 1705–1694 v.Chr. Expedities naar Byblos, talrijke monumenten van de heerser zijn bewaardgebleven en getuigen van een zekere late bloei van het Middenrijk.
Sahathor Men-wadj-Re ca. 1694 v.Chr. Regeerde slechts enkele maanden.
Sobekhotep IV Cha-nefer-Re ca. 1694–1685 v.Chr. Talrijke monumenten uit alle delen van het land.
Sobekhotep V Cha-hotep-Re ca. 1685–1680 v.Chr. Slechts door enkele contemporaine scarabeeën geattesteerd.
Jaib Wah-ib-Re ca. 1680–1670 v.Chr. Slechts door enkele contemporaine getuigenissen geattesteerd.
Aja I (Eje I) Meri-nefer-Re ca. 1669–1659 v.Chr.[3] Laatste heerser van de Tweede tussenperiode, die zowel in het noorden, alsook in het zuiden van het land is geattesteerd.
Sobekhotep VI Meri-hotep-Re ca. 1656–1654 v.Chr. Slechts door enkele contemporaine gedenkstekens geattesteerd, wiens indeling echter niet altijd eenduidig is.
b Ani Meri-hotep-Re Misschien te identificeren met Sobekhotep VI, daar hij dezelfde troonnaam draagt.
Sewadjtu Seanch-en-Re ca. 1654–1651 v.Chr. Slechts in de Turijnse koningslijst en misschien in de Koningstabel van Karnak geattesteerd.
Ined Meri-sechem-Re Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd. Mogelijk te identificeren met Neferhotep II.
Neferhotep II Meri-sechem-Re ca. 1651–1648 v.Chr. Door twee contemporaine standbeelden geattesteerd.
Hori Sewadj-ka-Re ca. 1647 v.Chr. Met zekerheid slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd.
Sobekhotep (VII) Meri-kau-Re ca. 1646–1644 v.Chr. Hij is de laatste heerser van de 13e dynastie, wiens naam in de Turijnse koningslijst is opgenomen. De volgorde van de hem opvolgende koningen is daarom zeer onzeker.
c Dedumose Djed-hotep-Re Precieze plaats in de lijst onzeker. Mogelijk te identificeren met Dedumose Djed-nefer-Re.
d Dedumose Djed-nefer-Re Precieze plaats in de lijst onzeker. Mogelijk te identificeren met Dedumose Djed-hetep-Re.
e Ibi II ...-maat-Re Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd.
f Hor II ...-weben-Re Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd.
g Se-...-ka-Re Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd.
h Senebmiu Sewah-en-Re na 1640 v.Chr. Door slechts weinig contemporaine getuigenissen en een vermoedelijke vermelding in de Turijnse koningslijst geattesteerd.
i Secha-en-Re na 1640 v.Chr. Door enkele fragmenten uit de Dodentempel van Mentuhotep II en een vermoedelijke vermelding in de Turijnse koningslijst geattesteerd.
j Mer-cheper-Re Slechts op een fragment van de Turijnse koningslijst en mogelijk door een scarabee geattesteerd.
k Mer-ka-Re Slechts op een fragment van de Turijnse koningslijst geattesteerd.
l Sesostris IV Senefer-ib-Re Precieze plaats in de lijst onduidelijk. Door slechts enkele contemporaine monumenten geattesteerd.
m Mentuemsaf Djed-anch-Re Door een stele en meerdere scarabeeën geattesteerd.
n Neferhotep III Sechem-Re-seanch-taui Precieze plaats in de lijst onzeker, verslagen van gevechten in zijn hoofdstad Thebe.
o Mentuhotep V Meri-anch-Re Precieze plaats in de lijst onzeker.
p Usermonth Precieze plaats in de lijst onzeker.
q Sobekhotep VIII Sechem-Re-seuser-taui In de koningslijst van Karnak geattesteerd.
r Ini I Meri-schepes-Re Door slechts een standbeeld geattesteerd.
s Mentuhotep VI Se-wedja-Re Door een reliëffragment uit de dodentempel van Mentuhotep II geattesteerd.
t Senaaib Men-chau-Re Slechts door ene stele uit Abydos geattesteerd.
u Sobekhotep IX Maa-Re Slechts door scarabeeën met zekerheid geattesteerd.
v Upuautemsaf Sechem-Re-nefer-chau Slechts door een stele en vermoedelijk door een graffito geattesteerd.
w Abai Slechts in de priesterstamboom van Memphis geattesteerd.
x Aqen Slechts in de priesterstamboom van Memphis geattesteerd.
y Sebekai Zijn naam wordt enkel op een mes uit Abydos genoemd. Hij is mogelijk te identificeren met Amenemhet VII of een zekere Sobekhotep.
Zou hij het zijn waarvan onlangs zijn graftombe is gevonden?[4]
z Chuiqer Slechts op een architraaf in Abydos geattesteerd.
aa Seanchptah Se-heka-en-Re
bb Ner-ka-Re Slechts op een vandaag de dag verdwenen stelebrokstuk geattesteerd. Waarschijnlijk met een andere koning te identificeren.
cc Si(?)-ka-Re
dd Pentini Sechem-Re-chui-taui Een koning uit Abydos, die chronologisch waarschijnlijk in overgangsperiode van de 13e tot de 17e Dynastie moet worden geplaatst. Hij werd vroeger met een andere koning Sechem-Re-chui-taui gelijkgesteld, maar was waarschijnlijk een andere koning dan deze.
14e Dynastie
Nehesy Aa-seh-Re Door enkele gedenktekens in de noordoostelijke Delta geattesteerd.
Mer-djefa-Re Slechts door een contemporaine stele geattesteerd.
Cha-tit-Re Turijnse koningslijst: 8.2
Neb-fau-Re Turijnse koningslijst: 8.3
Sehab-Re Turijnse koningslijst: 8.4
Alle andere farao's van de 14e dynastie zijn uitsluiten uit de Turijnse koningslijst bekend. Zie: 14e Dynastie van Egypte.
15e Dynastie (Hyksos)
Schalik (Salitis) ca. 1630–1615 (1648–1633) v.Chr. Mogelijk te identificeren met Scharek.
Beon ca. 1615–1602 (1633–1619) v.Chr. Mogelijk te identificeren met Scheschi.
Apachnas ca. 1602–1594 (1619–1610) v.Chr. Mogelijk te identificeren met Jaqobher.
Charjan Seuser-en-Re ca. 1594–1574 (1610–1590) v.Chr. Precieze plaats in de lijst onzeker. Gedenktekens van Charjan werden ook in Bagdad, Knossos en Boghazköi gevonden, waarheen ze waren versleept of geschonken geworden.
Apepi (I) 1. Aa-qen-en-Re
2. Aa-user-Re
ca. 1574–1534 (1590–1549) v.Chr. Onder Apepi I komt het tot een opstand van de Thebaanse 17e Dynastie tegen de opperheerschappij van de Hyksos. Onder zijn regering werden belangrijke documenten “uitgegeven”, zoals de Ebers-papyrus, Smith-payrus of Rhind-papyrus.
Chamudi (Chalmudi) ca. 1534–1522 (1549–1539) v.Chr. Chamudi moest de Hyksos-hoofdstad Avaris aan de Thebaanse koning Ahmose afstaand. Daarmee eindigt de heerschappij van de Hyksos.
16e Dynastie (lokale klein-koningen)
a Anather (Anathaddi) Slechts op één scarabee geattesteerd; vermoedelijk een klein-vorst uit Zuid-Palestina.
b Aperanat (Useranat) Slechts op één scarabee geattesteerd; vermoedelijk een klein-vorst uit Zuid-Palestina.
c Semqen Slechts op één scarabee geattesteerde klein-vorst.
d Sakarher
e Apepi II Neb-chepesch-Re Eventueel te identificeren met Apepi I.
f Scheschi Maa-ib-Re Op scarabeeën van Palestina tot in Kerma teruggevonden; mogelijk te identificeren met Beon.
g Jaqobher (Jaqabhaddu) Meri-user-Re Op scarabeeën tot in Sudan teruggevonden; eventueel te identificeren met Apachnas of Beon.
h Jamu (Jaam) (Nub-user-Re) Slechts op scarabeeën teruggevonden heerser in de Delta.
i Jaqebmu (Jakabam) (Secha-en-Re) Slechts door scarabeeën geattesteerd.
j Aamu (Cha-user-Re) Op scarabeeën teruggevonden lokale vorst in Neder-Egypte.
k Pepi III Senefer-anch-Re Slechts op scarabeeën teruggevonden.
l Neb-maat-Re Door inscriptie op een bijl bevestigd; mogelijk een Midden-Egyptische klein-koning.
m Aa-hetep-Re Slechts op scarabeeën teruggevonden.
n Aa-netjeri-Re Slechts op één scarabee teruggevonden.
o Mer-ib-Re Slechts op één scarabee teruggevonden.
p Nub-anch-Re Slechts op scarabeeën bevestigd.
q Nikare II Slechts op scarabeeën bevestigd.
r ...(?)-ka-Re Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd, naam sterk gefragmenteerd.
s ...-ka-Re Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd, naam sterk gefragmenteerd.
t ...-ka-Re Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd, naam sterk gefragmenteerd.
u Scharek Eventueel te identificeren met Schalik.
v Wadjed Slechts door scarabeeën bevestigd.
w Qareh (Qur) Slechts door scarabeeën bevestigd.
x Schenes
y Inek Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd, moet mogelijk tot de 14e Dynastie worden gerekend.
z A... Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd, naam sterk gefragmenteerd.
aa Ap... Slechts in de Turijnse koningslijst geattesteerd, naam sterk gefragmenteerd.
17e Dynastie
Rahotep Sechem-Re-wah-chau ca. 1622–1619 v.Chr. Positie in de lijst onzeker; mogelijk behoorde hij ook tot de 13e Dynastie.
Sobekemsaf I Sechem-Re-wadj-chau ca. 1619–1603 v.Chr. Hij is door een geringe bouwactiviteit en enkele klei-inscripties geattesteerd. Zijn graf werd kennelijk eerst in 1827 geopend en beroofd.
Djehuti Sechem-Re-semen-taui ca. 1602–1601 v.Chr. Door enkele blokken en een canopekast geattesteerd.
Mentuhotep VII Seanch-en-Re ca. 1601 v.Chr. Zijn machtsbereik reikte niet verder dan Thebe en haar omgeving.
Nebirirau I Sewadj-en-Re ca. 1601–1582 v.Chr. Een vroeger vermeende opvolger genaamd Nebereraw II mag worden geschrapt uit de lijst.
Semen-en-Re ca. 1582–1580 v.Chr. Slechts in de Turijnse koningslijst en door een aks geattesteerd.
Bebanch Seuser-en-Re ca. 1580–1572 v.Chr. Werd vroeger tot de 14e of 16e dynastie gerekend.
Sobekemsaf II Sechem-Re-sched-taui ca. 1572–1570 v.Chr. Vermoedelijk een zoon van Sobekemsaf I.
Anjotef V Sechem-Re-wep-maat ca. 1570–1560 v.Chr.
Anjotef VI Sechem-Re-heru-Hor-maat ca. 1560 v.Chr. Hij was een broer van Anjotef VII. Zijn graf werd rond 1850 leeggeroofd.
Anjotef VII Nub-cheper-Re Wellicht een zoon van Sobekemsaf II. Vooral door zijn graf in West-Thebe, alsook enkele monumenten uit Karnak en Koptos bekend.
Ahmose Senacht-en-Re ca. 1550 v.Chr. Hij was blijkbaar afkomstig uit een andere familie dan zijn voorganger.
Taaa Seqen-en-Re ca. 1545 (1554) v.Chr. Vermoedelijke een zoon van zijn voorganger Senachtenre. Hij streed tegen de Hyksos en viel in een veldslag.
Kamose Wadj-cheper-Re ca. 1545–1539/30 (1554–1550) v.Chr. Hij zette de strijd tegen de Hyksos voort en kon zijn machtsgebied naar het Noorden uitbreiden.
Heqa-Ptah Slecht op een stele vermeld, positie onzeker.

Nieuwe Rijk[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Nieuwe Rijk
Farao Troonnaam of Nesoe-biti-naam Regeringsperiode Opmerkingen
18e Dynastie
Ahmose I Neb-pechti-Re 1539–1514 (1550–1525) v.Chr. Ahmose behoort op basis van verwantschap nog tot de 17e Dynastie. Hij verdreef de Hyksos definitief uit Egypte en herstelde ook de heerschappij over Nubië. Richtte de laatste koningspiramide in Egypte op.
Amenophis I Djeser-ka-Re 1514–1493 (1525–1504) v.Chr. Zoon van Ahmose. Hij zorgde voor een de binnenlandse politiek betreffende consolidatie van de staat en breidde de veroveringen in Nubië verder uit. Hij liet talrijke monumenten oprichten, die zijn geïnspireerd door monumenten uit het Middenrijk.
Thoetmosis I Aa-cheper-ka-Re 1493–1482 (1504–1492) v.Chr. Thoetmosis I was niet verwant met zijn voorgangers, maar kwam door zijn huwelijk met een prinses op de troon. Hij voerde veldtochten tegen Nubië en Syrië.
Thoetmosis II Aa-cheper-en-Re 1482–1479 (1492–1479) v.Chr. Hij was met zijn halfzuster Hatschepsut gehuwd en regeerde slechts kort.
Hatschepsut Maat-ka-Re 1479–1458 (1479/73–1458/57) v.Chr. Koningin Hatschepsut regeerde om te beginnen voor de nog onmondige Thoetmosis III, maar riep zich vervolgens uit tot alleenheerseres. Op reliëfs van haar dodentempel in Deir el-Bahari is een expeditie naar Punt weergegeven.
Thoetmosis III Men-cheper-Re 1458–1426 (1479–1425) v.Chr. Thoetmosis III kwam pas na de dood van zijn stiefmoeder Hatschepsut aan de macht. Hij ondernam talrijke veldtochten naar Voor-Azië.
Amenophis II Aa-cheperu-Re 1426–1400 (1428–1397) v.Chr. Amenophis II was een zoon van Thoetmosis III en ongeveer twee jaar lang diens mederegent. Hij ondernam meerdere veldtochten in Syrio-Palestina.
Thoetmosis IV Men-cheperu-Re 1400–1390 (1397–1388) v.Chr. Hij bevrijde de grote Sfinx van Gizeh uit het woestijnzand en richtte er de beroemde Droomstele op.
Amenophis III Neb-maat-Re 1390–1353 (1388–1351/50) v.Chr. Amenophis III onderhield diplomatieke betrekkingen met de Mitanni en ondernam veldtochten naar Nubië. Zijn bouwactiviteit was geweldig, door hem is respectievelijk het hoofddeel van de Luxortempel en zijn dodentempel in West-Thebe gebouwd, waarvan als enige restanten nu nog de beroemde Kolossen van Memnon zijn overgebleven.
Amenophis IV (Echnaton) Nefer-cheperu-Re-wa-en-Re 1353–1336 (1351–1334) v.Chr. Echnaton stichtte met de Aton-cultus de eerste bekende monotheïstische religie van de wereldgeschiedenis. In Amarna liet hij een nieuwe residentie oprichten. Na zijn dood werd de herinnering aan hem uitgewist.
Meritaton Anchet-cheperu-Re 1336–1335 v.Chr. Opname als regerende koningin volgens R. Krauss; evenwel omstreden.
Semenchkare Anch-cheperu-Re (meri-wa-en-Re) 1335–1332 (1337–1333) v.Chr. Een koning over dewelke bijna niets bekend is. Mogelijk was hij slechts een mederegent van Echnaton. Een vereenzelviging met Nofretete (Nefertiti) is zeer omstreden.
Toetanchamon Neb-cheperu-Re 1332–1323 (1333–1323) v.Chr. Toetanchamon verwierf vooral door zijn graf bekendheid. Hij verlegde de residentie van Amarna naar Memphis en restaureerde de oude religie. Zijn vroegtijdige dood is tot op vandaag aanleiding tot talrijke speculaties.
Eje II Cheper-cheperu-Re 1323–1319 v.Chr. Mogelijk vader van Nofretete en aldus schoonvader van Echnatons; vizier onder Tutanchamun.
Haremhab (Horemheb) Djeser-cheperu-Re-setep-en-Re 1319–1292 v.Chr. Haremhab was van niet-koninklijke afkomst en is onder Tutanchamun als opperbevelhebber van het leger geattesteerd.
19e Dynastie
Ramses I (Ramesse I) Men-pechti-Re 1292–1290 v.Chr. Vermoedelijk generaal en vizier onder Haremhab.
Sethos I (Sethi I) Men-maat-Re 1290–1279 (1290–1279/78) v.Chr. Sethos I ondernam veldtochten naar Syrië en tegen de Libiërs. Zijn bouwactiviteit was zeer omvangrijk. In Abydos verrees zijn dodentempel met de beroemde koningslijst.
Ramses II User-maat-Re 1279–1213 v.Chr. Ramses II was een van de belangrijkste farao's. Na conflicten met de Hettieten werd onder zijn heerschappij het eerste bekende vredesverdrag uit de wereldgeschiedenis opgesteld. Zijn bouwactiviteit was het omvangrijkste van alle . De Bijbelse uittocht uit Egypte is waarschijnlijk in zijn regeringsperiode te dateren.
Merenptah Ba-en-Re-meri-Amun 1213–1204 (1213–1203) v.Chr. Merenptah weerde met succes aanvallen van de Libiërs en Zeevolken af. Het land Israël werd onder zijn heerschappij voor het eerst vermeld.
Sethos II User-chepru-Re-setep-en-Re 1204–1198 (1200/1199–1194/93) v.Chr. (?) Uit zijn regeringsperiode stammen enkele belangrijke papyri.
Amenmesse Men-mi-Re-setep-en-Re 1203–1200 (1203–1200/1199) v.Chr. (?) De precieze plaats in de lijst van deze farao is onduidelijk. Mogelijk was hij een tegenkoning tijdens het regentschap van Sethos II.
Siptah 1. Secha-en-Re-meri-Amun
2. Ach-en-Re-setep-en-Re
1198–1193 (1194/93–1186/85) v.Chr. 1e troonnaam: 1e tot 2e regeringsjaar
2e troonnaam: 2e tot 6e regeringsjaar
Tausret Sat-Re-meri-Amun 1193–1190 (1194/93–1186/85) v.Chr. Tausret was de gemalin van Sethos II, die reeds voor haar nog onmondige stiefzoon Siptah regeerde en na diens vroege dood de alleenheerschappij op zich nam.
20e Dynastie
Sethnacht User-chau-Re-setep-en-Re-meri-Amun 1190–1187 (1186/85–1183/82) v.Chr. Hij had waarschijnlijk reeds tijdens het regenschap van Tausret tegen deze geopponeert en kwam na haar dood kortstondig op de troon.
Ramses III User-maat-Re-meri-Amun 1187–1156 (1183/82–1152/51) v.Chr. Ramses III voerde oorlog tegen de Libiërs en de Zeevolken. Hij werd het slachtoffer van een samenzwering van enkele leden van zijn hofhouding.
Ramses IV User-maat-Re-setep-en-Amun 1156–1150 (1152/51–1145/44) v.Chr. Hij kon zich tegen de samenzweerders, die zijn vader hadden vermoord, handhaven. Het proces tegen deze is in meerdere papyri overgeleverd.
Ramses V User-maat-Re-secheper-en-Re 1150–1145 (1145/44–1142/40) v.Chr. Uit zijn regeringsperiode zijn enkele belangrijke papyri, in het bijzonder over rechtsgeschiedenis, overgeleverd.
Ramses VI Neb-maat-Re-meri-Amun 1145–1137 (1142/40–1134/32) v.Chr. In zijn eerste regeringsjaar vielen vijanden Egypte binnen, waarbij het vermoedelijk om Libiërs zou zijn gegaan.
Ramses VII User-maat-Re-setep-en-Re 1137–1129 (1134/32–1126/23) v.Chr. Documenten uit Deir el-Medina getuigen van een economische crisis tijdens zijn regeerperiode.
Ramses VIII User-maat-Re-ach-en-Amun 1128 (1126/23–1125/21) v.Chr. Hij is slechts door Medinet Habu en door enkele kleine voorwerpen geattesteerd.
Ramses IX Nefer-ka-Re-setep-en-Re 1127–1109 (1125/21–1107/03) v.Chr. Onder zijn heerschappij bleef de economische crisis voortduren en kwam het tot plunderingen van de necropolen.
Ramses X Cheper-maat-Re-setep-en-Re 1109–1105 (1107/03–1103/1099) v.Chr. Zoon of schoonzoon van Ramses IX.
Ramses XI Men-maat-Re-setep-en-Ptah 1105–1076/70? (1103/1099–1070/69) v.Chr. De aanhoudende economische crisis mondde onder zijn heerschappij uit in een burgeroorlog.

Derde Tussenperiode[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Derde Tussenperiode
Farao Troonnaam of Nesoe-biti-naam Regeringsperiode Opmerkingen
21e Dynastie
Smendes I Hedj-cheper-Re 1069–1043 v.Chr. In het noorden 1080-1069? v.Chr.
Amenemnesut Nefer-ka-Re 1043–1039 v.Chr. De enige contemporaine bron is het graf van zijn opvolger Psusennes I.
Psusennes I Aa-cheper-Re 1039–991 v.Chr. Vooral door zijn onberoofde graf bekend.
Amenemope User-maat-Re 993–984 v.Chr. In zijn graf werden waardevolle bijgiften gevonden.
Osochor Aa-cheper-Re 984–978 v.Chr. Hij werd ook „Osorkon de Oudere“ genoemd en was waarschijnlijk van Libische afkomst.
Siamun Netjeri-cheper-Re 978–959 v.Chr. Droeg als eerste heerser (terug) de koningstitel „farao“.
Psusennes II Tit-cheperu-Re 959–945 v.Chr. Over hem is bijna niets bekend. Mogelijk is hij met de Hogepriester Psusennes III te identificeren.
Hogepriester uit de late 20e en 21e Dynastie
Pianch 1087–1075 v.Chr. Een generaal uit de late 20e Dynastie.
Herihor 1076–1066 v.Chr. Opperbevelhebber van het leger, vicekoning van Koesj en vizier tijdens de overgang van de 20e op de 21e Dynastie.
Pinudjem I Cheper-chau-Re 1070–1055 v.Chr. Koning 1070/54-1032 v.Chr.
Masaharta 1054–1046 v.Chr. Zoon van Pinudjem I.
Djedchonsiuefanch 1046–1045 v.Chr. Zoon van Pinudjem I.
Mencheperre Hem-netjer-tepi-en-Amun 1045–992 v.Chr. Zoon van Pinudjem I.
Smendes II 992–990 v.Chr. Kleinzoon van Psusennes I.
Pinudjem II 990–969 v.Chr. Broer van Smendes II.
Psusennes III 969–945 v.Chr. Misschien te identificeren met Psusennes II.
22e Dynastie[5]
Sjosjenq I Hedj-cheper-Re ca. 946–924 v.Chr. Ondernam een veldtocht naar Palestina en plunderde de Tempel van Salomo.
Osorkon I Sechem-cheper-Re ca. 925–890 v.Chr. Van hem zijn rijke schenkingen aan de Egyptische tempels en handelsbetrekkingen met Syrië geattesteerd.
Takelot I Hedj-cheper-Re ca. 890–877 v.Chr. Niet eenduidig geattesteerd door contemporaine bronnen of voorwerpen.
Sjosjenq II Heka-cheper-Re ca. 924 v. Chr Hogepriester van Amon in Thebe en later mederegent van zijn vaders Osorkon I.[6]
Osorkon II User-maat-Re 880 / 879–852 / 851 v.Chr. Hij ondersteunde de staten van Syrië en Palestina in hun strijd tegen Assyrië, mederegent van Takelot I vanaf ongeveer 886/885 v.Chr.
Harsiese I Hedj-cheper-Re-setep-en-Amun 870–860 v.Chr. Hogepriester van Amon in Thebe en tegenkoning.
Opper-Egyptische linie van de 22e Dynastie
Takelot II[7] Hedj-cheper-Re 852 / 851–831 / 830 v.Chr. Hij stelde zijn zoon Osorkon aan als hogepriester in Thebe, wat tot een confrontatie met Harsiese II leidde. Takelot II kwam in het 23e regeringsjaar van Osorkon II (ca. 856/855 v.Chr.) als mederegent aan de macht.
Auput I 831 / 830–? v.Chr. Een onbeduidende klein-koning in Thebe.
Osorkon III User-maat-Re 790–762 v.Chr. Tijdens zijn regeringsperiode vond er een buitengewoon hoge Nijloverstroming plaats.
Takelot III User-maat-Re 762–754 v.Chr. Oorspronkelijk Hogepriester van Amon in Thebe.
a Ini 754–749 v.Chr. Slechts door een graffito in Tempel van Montu van Karnak gedocumenteerd.[8]
b Pajeftjauemauibastet 749–727 v.Chr. Lokale koning van Herakleopolis; werd door Aston tot de Thebaanse 23e dynastie gerekend.
Sjosjenq VI 727–715 v.Chr. Bestaan onzeker.
Neder-Egyptische linie van de 22e dynastie
Sjosjenq III User-maat-Re 863–825 / 813 v.Chr. Door enkele bouwprojecten in de Delta gedocumenteerd.
Sjosjenq IIIa evtl. 825–813 v.Chr. Bestaan onzeker.
Pami User-maat-Re 813–804 v. Chr Aan het einde van zijn regering kende men blijkbaar een hongersnood.
Sjosjenq V Aa-cheper-Re / Aa-cheperu (-Re) 804–767 v.Chr. Uit zijn latere regeringsjaren zijn grotere bouwingrepen in Tanis geattesteerd.
Petubastis II 767–732 / 730 v.Chr.
Osorkon IV Aa-cheper-Re-setep-en-Amun 732 / 730–715 / 713 v.Chr. Hij onderwerpt zich aan de Kusjietische Piye.
23e Dynastie
Petubastis I User-maat-Re-setep-en-Amun 856 / 855–831 / 830 v.Chr. Tegenstander van Takelot II, Sjosjenq III en Osorkon, zoon van Takelot II.
Sjosjenq IV User-maat-Re 831 / 830–825 / 824 v.Chr. Bestaan onzeker.
Rudjamun User-maat-Re 759–754 v.Chr. Door geringe bouwactiviteit in Karnak en Medinet Habu geattesteerd.
Iupet II 753–730 v.Chr. Iupet II was een tegenstander van Piye, aan dewelke hij zich echter uiteindelijk zou onderwerpen.
24e Dynastie
Tefnachte Schepses-Re 727–720 v.Chr. Oorspronkelijk lokale koning van Saïs, vervolgens stichter van de 24e Dynastie.
Bakenrenef (Bokchoris) Wah-ka-Re 720–716 v.Chr. Slechts door enkele contemporaine steles en Scarabeeën gedocumenteerd.
25e Dynastie (Koesjitische Dynastie)
Alara 780–760 v.Chr. Geen contemporaine bronnen, regeerde waarschijnlijk nog niet in Egypte zelf.
Kaschta Maa-Re 760–746 v.Chr. Veroverde Neder-Nubië en Egypte tot aan Aswan.
Piye User-maat-Re / Senefer-Re 746–716 v.Chr. Zette de veldtochten van zijn voorgangers voort en veroverde Egypte volledig.
Schabaka Nefer-ka-Re 716–707/706 v.Chr. Eerste Koesjietenkoning, die in Egypte resideerde.
Schebitko (Schabataka) Djed-kau-Re / Djed-ka-Re 707/706–691 v.Chr. Verloor in Palestina een slag tegen de Assyriërs.
Taharqa Chui-nefertem-Re 691–664 v.Chr. Zijn regering werd gekenmerkt door de oorlog tegen de Assyriërs, die in 667/66 Noord-Egypte tot achter Thebe innamen.
Tanotamun Ba-ka-Re 664–657 v.Chr. Kortstondige herovering van Noord-Egypte.
Hogepriesters van Amon
Iupet 944–924 v.Chr. Zoon van Sjosjenq I.
Sjosjenq II Maa-cheper-Re-setep-en-Re 924–894 v.Chr. In latere jaren een koning van de 22e Dynastie.
Iuwelot 894–884 v.Chr. Zoon van Osorkon I.
Smendes III 884 – 874 v.Chr. Zoon van Osorkon I.
Harsiese I Hedj-cheper-Re-setep-en-Amun 874–860 v.Chr. Zoon van Sjosjenq II.
...diu... 860–855 v.Chr. Zoon van Harsiese I; naam slechts fragmentarisch overgeleverd.
Namilt (II) 855–840 oder 855–845 v.Chr. Zoon van Osorkon II.
Takelot 845–840 v.Chr. Zoon van Namilt (II), mogelijk te identificeren met Takelot, die Harsiese II opvolgde.
Osorkon (prins) 840–785 v.Chr. Mogelijk te identificeren met Osorkon III.
Harsiese II 835–800 v.Chr. Misschien een oom van Harsiese I.
Takelot 800–775 v.Chr. Zoon van Namilt (II), mogelijk te identificeren met diens opvolger, anders een gelijknamige jongere zoon.
unklar 775–765 v.Chr.
Takelot III 765–754 v.Chr. Later een koning van de 23e Dynastie.
Tussen 754 en 704 v.Chr. waren er twee onbekende Hogepriesters of het ambt was vacant.
Haremachet 704–660 v.Chr. Zoon van Schabaka.
Harchebi 660–644 v.Chr. Zoon van Haremachet.
Tussen 644 en 595 v.Chr. waren er twee onbekende Hogepriesters of het ambt was vacant.
Anchnesneferibre Hekat-neferu-Mut 595–560 v.Chr. Godsvrouw van Amon.
Nitokris II 560–550 v.Chr. Dochter van Amasis
Godsvrouwen
Karomama-Meritmut I 870–840 v.Chr. Waarschijnlijk dochter van Harsiese I.
Taschacheper ca. 770 v.Chr.?
Schepenupet I Chenem (-et) -ibimen 754–714 v.Chr. Dochter van Osorkon III.
Amenirdis I Chat-neferu-Mut 740–700 v.Chr. Dochter van Kaschta.
Schepenupet II Henut-neferu-Mut 710–650 v.Chr. Dochter van Piye.
Amenirdis II 670–640 v.Chr. Dochter van Taharqa.
Nitokris I Neb(-et)-neferu-Mut 656–595 v.Chr. Dochter van Psammetichus I
Anchnesneferibre Hekat-neferu-Mut 595–525 v.Chr. 595–560 v.Chr. tegelijkertijd Hogepriesteres van Amon.
Lokale koninkrijken
Zie: Lokale koninkrijken van de Derde Tussenperiode
Assyrische heerschappij
Asarhaddon 681–669 (in Egypte vanaf 671) v.Chr. De anti-Assyrische politiek van de Koesjietische 25e dynastie was voor hem aanleiding voor een aanval op Egypte. Hij slaagde erin de Delta te veroveren.
Assurbanipal 669–627 (in Egypte tot 664) v.Chr. Na de dood van Asarhaddon nam Assurbanipal de veroveringstocht in Egypte weer op en verdreef de Koesjieten definitief.

Late periode[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Late periode
Farao Troonnaam of Nesoe-biti-naam Regeringsperiode Opmerkingen
26e Dynastie (Saïtische Periode)
Psammetichus I Wah-ib-Re 664–610 v.Chr. Verlegde de hoofdstad van Memphis naar Saïs. Steunde Assur tegen de Meden en Skythen.
Necho II Wehem-ib-Re 610–595 v.Chr. Bouwde als eerste in de Egyptische geschiedenis een zeestrijdmacht uit. Liet een kanaal tussen de Nijl en de Rode Zee aanleggen.
Psammetichus II Nefer-ib-Re 595–589 v.Chr. Voerde een preventieve oorlog tegen Nubië en verwoestte de monumenten van de Koesjitische koningen en zijn vader.
Apriës Haa-ib-Re 589–570 v.Chr. Na militaire mislukkingen in Palestina en Libië kwam het tot een opstand onder Amasis.
Amasis Chnum-ib-Re 570–526 v.Chr. Leidde Egypte naar een nieuwe culturele en wetenschappelijke bloei.
Psammetichus III Anch-ka-en-Re 526–525 v.Chr. Regeerde slechts ca. 6 maanden. Werd door Kambyses II bij Pelusion bekampt.
27e Dynastie (1e Perzische heerschappij)
Kambyses II Mestiu-Re 525–522 v.Chr. Zoon van Kyros II veroverde Egypte en lijfde het in het Perzische Rijk in.
Padibastet III Seheru-ib-Re Tegenkoning; chronologische ordening onzeker.
Dareios I 1. Setut-Re
2. Meri-imen-Re
521–486 v.Chr. Naast Kyros de Grote de beroemdste Perzische koning. Bevorderaar van de kunsten en bekwaam hervormer.
Psammetichus IV ca. 486 v.Chr. Volgens enige demotische oorkonden uit Diospolis Parva.
Xerxes I 486–466 v.Chr. Faalt in de verovering van Griekenland.
Artaxerxes I 465–424 v.Chr. Overwon in de slag bij Papremis een verenigd leger van Egyptenaren, Libiërs en Grieken.
Inaros II Tegenkoning van Libische afkomst.
Xerxes II 424–423 v.Chr. Werd in de slag bij Sogdianos vermoord.
Sogdianos 423 v.Chr. Werd door Dareios II gevangengenomen en geëxecuteerd.
Dareios II 423–404 v.Chr. Onder hem verwerft Egypte met Griekse steun de onafhankelijkheid.
Artaxerxes II 404–402 v.Chr.[9] Hij werd nog tot 402 v.Chr. in het zuiden van Egypte als farao erkend.
28e Dynastie
Amyrtaios (Psammetichus V) 404–399 v.Chr. Enige farao van de 28e Dynastie. Werd eerst slechts in Neder-Egypte erkend, vanaf 400 v.Chr. ook in Opper-Egypte.
29e Dynastie
Nepherites I Ba-en-Re 399–393 v.Chr. Steunde Sparta in haar oorlog tegen het Perzische Rijk.
Hornebcha 393–392 v.Chr. Volgens Manetho Muthis alsook volgens de Demotische kroniek zoon van Nepherites I.
Achoris Chenem-maat-Re 393–380 v.Chr. Voerde een anti-Perzische politiek.
Psammuthis User-Re 393–392 v.Chr. Tegenkoning.
Nepherites II 380 v.Chr. Regeerde slechts 4 maanden.
30e Dynastie
Nectanebo I Cheper-ka-Re 379–360 v.Chr. Hij zette Nepherites II als heerser af. In 373 v.Chr. moet hij zich verweren tegen een Perzische invasie.
Djedhor Iri-maat-en-Re 360–359 v.Chr. Hij heroverde met hulp van Griekse huurlingen Palestina en Syrië.
Nectanebo II Senedjem-ib-Re 359–341 v.Chr. Nectanebo II ondersteunde opstanden tegen de Perzen, die evenwel vanaf de winter van 342/341 Egypte stap voor stap veroveren.
31e Dynastie (2e Perzische heerschappij)
Artaxerxes III 341–338 v.Chr. Hij slaagde erin, Egypte voor korte tijd weer in het Perzische Rijk in te lijven. Hij liet munten slaan, op dewelke hij zich als farao voorstelde. Artaxerxes werd door zijn legeraanvoerder Bagoas vergiftigd.
Arses 338–336 v.Chr. Arses werd na de gifmoord op zijn vader door Bagoas als nieuwe Grootkoning aangesteld, maar later echter zelf ook vergiftigd.
Chababash Senen-Tenen 338–336 v.Chr. Tegenkoning.
Dareios III 336–332 v.Chr. Zijn satraap Mazakes droeg in 332 v.Chr. Egypte zonder strijd over aan Alexander de Grote, die Dareios een jaar later definitief versloeg.

Grieks-Romeinse Periode[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Macedonisch Egypte en Ptolemeïsche rijk en Romeins en Byzantijns Egypte
Farao Troonnaam of Nesoe-biti-naam Regeringsperiode Opmerkingen
Argeaden
Alexander III de Grote Meri-Amun-setep-en-Re 332–323 v.Chr. Veroverde tijdens zijn veldtocht Egypte en stichtte Alexandrië.
Philippos III Arrhidaios Meri-Amun-setep-en-Re 323–317 v.Chr. Halfbroer van Alexander. Stond bekend als zwakzinnig. Door Olympias vermoord.
Alexander IV Aigos Haa-ib-Re-setep-en-Amun 317–310 v.Chr. Zoon van Alexander. Door Kassandros vermoord.
Interregnum van 310 tot 306 v.Chr.
Ptolemaeën
Ptolemaios I Soter Meri-Amun-setep-en-Re 323–306 v.Chr. (satraap van Egypte)
306–283 v.Chr. (koning)[10]
Een van de generaals van Alexander de Grote en diadoch. Stichter van de Ptolemaeïsche dynastie. Bouwheer van de Bibliotheek van Alexandrië.
  Magas 300–ca. 250 v.Chr. Onafhankelijke koning van Cyrene. Bracht Cyrene tot culturele bloei.
Ptolemaios II Philadelphos User-ka-en-Re-meri-Amun 285–283 v.Chr. (mederegent)
283–246 v.Chr. (alleenheerser)
Wist Egypte's positie te behouden in de Eerste en Tweede Syrische Oorlog. Bouwheer van de Pharos van Alexandrië.
Demetrios de Schone 250–249/248 v.Chr. Opvolger van Magas. Werd na een affaire met Apame (weduwe van Magas) door de Cyreense bevolking vermoord.
Ptolemaios III Euergetes Iua-en-netjerui-senui-sechem-anch-Re-setep-Amun 248–246 v.Chr. (koning van Cyrene)
246–222 v.Chr. (alleenheerser)
Na de Derde Syrische Oorlog grootste uitbreiding van het Ptolemaeïsche Rijk.
Ptolemaios IV Philopator Iua-en-netjerui-men-chui-setep-Ptah-user-ka-Re 222–205 v.Chr. Zegevierde in de Slag bij Raphia over Antiochos III
Horwennofer 206–200 v.Chr. Tegenkoning in Opper-Egypte; regeerde in Thebe; door de priesters van Amon erkend.
Ptolemaios V Epiphanes Iua-en-netjerui-meruj-it-setep-Ptah-user-ka-Re 205–180 v.Chr. De Ptolemaeïsche bezittingen in Europa, Klein-Azië en Syrië gingen verloren. Door zijn eigen hovelingen vergiftigt.
Anchwennefer 200–186 v.Chr. Opvolger (mogelijkerwijs zelfs de zoon)[11] van Hor-wennofer. Na zijn nederlaag tegen generaal Komanos gevangen genomen en geëxecuteerd.
Ptolemaios VI Philometor Iua-en-netjerui-perui-setep-en-Ptah-chepri-iri-maat-en-Amun-Re 180–164 v.Chr.[12]
163–145 v.Chr.
Begon met de bouw van het tempelcomplex van Philae. Viel in de slag aan de Oinoparas.
Antiochos IV Epiphanes 168 v.Chr. Seleucidische koning. Op de dag van Eleusis door de Romeinen tot de aftocht gedwongen.
Ptolemaios Eupator 152 v.Chr. (mederegent) Oudste zoon van Ptolemaios VI. Stierf in de zomer van 152 v.Chr.
Ptolemaios VII Neos Philopator 145 v.Chr. Zoon van Ptolemaios VI. Door zijn oom Ptolemaios VIII vermoord.
Ptolemaios VIII Euergetes II 170–164 v.Chr. (mederegent)
164/163 v.Chr. (alleenheerser)
163–145 v.Chr. (koning van Cyrene)
145–131 v.Chr. (alleenheerser)
128–116 v.Chr. (alleenheerser)
Verdreef joden en intellectuelen uit Alexandrië. Voerde een burgeroorlog (132–124 v.Chr.) tegen Kleopatra II. Liet zijn zoon Ptolemaios Memphites vermoorden.
Kleopatra 170–164 v.Chr. (mederegentes)
131–128 v.Chr.[13]
116/115 v.Chr.[14]
Huwde haar beide broers Ptolemaios VI en Ptolemaios VIII. Nadat deze laatste haar dochter tot vrouw had genomen, kwam het tot een burgeroorlog.
Harsiese 131–130 v.Chr. Tegenkoning in Thebe. Laatste Oud-Egyptisch persoon, die de farao-titel droeg.
Ptolemaios IX Sotêr II 116–107 v.Chr.
106–88 v.Chr. (koning van Cyprus)
88–81 v.Chr.
Door Kleopatra III naar Cyprus verdreven. Voerde oorlog tegen Alexander Iannaios.
Kleopatra III 116–107 v.Chr. (mederegentes)
107–101 v.Chr.
Greep in de Seleucidische familie-oorlog in. Door haar zoon Ptolemaios X vermoord.
Ptolemaios X Alexander 110–107 v.Chr. (koning van Cyprus)
107–101 v.Chr. (mederegent)
101–88 v.Chr. (alleenheerser)
Door Ptolemaios IX verdreven. Kwam bij zijn poging Cyprus te veroveren om.
Ptolemaios Apion 100–96 v.Chr.[15] Koning van Cyrene. Ook als Ptolemaios IX bekend.[16] Vererft zijn rijk aan de Romeinen.
Berenike III 81–80 v.Chr. Dochter van Ptolemaios IX. Door Ptolemaios XI vermoord.
Ptolemaios XI Alexander II 80 v.Chr. Zoon van Ptolemaios X. Regeerde slecht enkele dagen. Door een opgehitste menigte doodgeslagen.
Ptolemaios XII Neos Dionysos Iua-en-pa-netjer-nehem-setep-en-Ptah-iri-maat 80–58 v.Chr.
55–51 v.Chr.
Buitenechtelijke zoon van Ptolemaios IX. Door de Romeinse senaat als amicus et socius populi Romani erkend.
Ptolemaios van Cyprus 80–58 v.Chr. Onder hem en zijn broer Ptolemaios XII kwam het tot een deling van het rijk. Pleegde zelfmoord na de verovering van Cyprus door de Romeinen.
Berenike IV 58–55 v.Chr. Halfzuster van Kleopatra VII. Onttroonde haar vader Ptolemaios XII. Door deze later vermoord.
Kleopatra VI 58/57 v.Chr. (mederegentes) Regeerde kort samen met Berenike IV in 58/57 v.Chr.
Archelaos 56/55 v.Chr. (mederegent) Gemaal van Berenike IV. Viel in de slag tegen Aulus Gabinius.
Kleopatra VII 52/51 v.Chr. (mederegentes)
51–30 v.Chr.
Geliefde van Caesar en Antonius. Pleegde zelfmoord na de inname van Alexandrië door Augustus.
Ptolemaios XIII Theos Philopator 50–47 v.Chr. (mederegent) Broer van Kleopatra VII. Verdronk op de vlucht in de Nijl.
Arsinoë IV 48/47 v.Chr. Tegenkoningin. Zuster van Kleopatra VII. Door Caesar na de Alexandrijnse Oorlog gevangengenomen.
Ptolemaios XIV Theos Philopator II 48/47 v.Chr. (koning van Cyprus)
47–44 v.Chr. (mederegent)
Broer van Kleopatra VII. Door deze vermoord.
Ptolemaios XV Kaisarion Iua-pa-netjer-neti-nehem-setep-en-Ptah-iri-maat-Re-sechem-(anch)-Amun 44–30 v.Chr. (mederegent) Zoon van Caesar. Toen hij 3 jaar was tot mederegent van zijn moeder Kleopatra VII benoemd. Op bevel van Gaius Iulius Caesar (Octavianus) vermoord.
Romeinse keizers
Deze tabel bevat slecht de keizers, die ook in Egypte hiëroglifisch zijn geattesteerd. Voor een volledig overzicht, zie: Lijst van Romeinse keizers.
Augustus 1. Heka-hekau-setep-en-Ptah
2. Autokrator[17]
27 v.Chr.–14 n.Chr. Nam in 30 v.Chr. Alexandrië in, maakte van Egypte een provincia.
Tiberius 14–37 n.Chr. Liet in 19 n.Chr. de Isis-cultus in Rome vervolgen.
Caligula Autokrator Heka-hekau-meri-Ptah-aset 37–41 n.Chr. Overname van de Isis-cultus in de Romiense staatsreligie; jodenvervolging ca. 38 n.Chr.; terechtstelling van Ptolemaios van Mauretania ca. 40 n.Chr.
Claudius 1. Autokrator Heka-hekau-meri-aset-Ptah
2. Kaisaros Germanikos
3. Kaisaros Sebastos
41–54 n.Chr. Liet met de pronaos van de Chnum-tempel van Esna de laatste Egyptische tempel-nieuwbouw beginnen.
Nero 1. Heka-hekau-setep-en-Ptah-meri-aset
2. Kaisaros Germanikos
54–68 n.Chr. Expeditie ter onderwerping van het rijk van Meroë.
Galba 68–69 n.Chr. In de Isistempel van Deir esch-Schelwit in West-Thebe geattesteerd.
Otho 69 n.Chr. In de Isistempel van Deir esch-Schelwit in West-Thebe geattesteerd.
Vespasianus 69–79 n.Chr. Beval de sluiting van de JHWH-tempel in Tell el-Jahudija.
Titus 1. Titos
2. Autokrator Titos Kaisaros
79–81 n Chr. In meerdere Egyptische tempels geattesteerd.
Domitianus Her-sa-aset-meri-netjeru-neb(u) 81–96 n.Chr. Zette zich zeer erg voor de Isis-cultus in.
Nerva 96–98 n.Chr. Nerva is in Aswan, Esna en Diospolis parva geattesteerd.
Trajanus 1. Autokrator Kaisaros Nerouas
2. Germanikos Dakikos
98–117 n.Chr. Opstand van de joden (Kitosoorlog) o.a. in Egypte en Cyrene ca. 115/116; levendige bouwactiviteit in Egypte.
Hadrianus 117-138 n.Chr. Stichting van Antinoöpolis; Villa Hadriana deels in Egyptische stijl.
Antoninus Pius Autokrator Kaisaros Titos Ailios Adrianos 138–161 n.Chr. Boerenopstand in Egypte in 152/53 n.Chr.
Marcus Aurelius 161–180 n.Chr. Opstand van Avidius Cassius in Egypte en Syrië.
Lucius Verus 161–169 n.Chr. (mederegent) Lucius Verus is in Qaw el-Kebir en in Philae geattesteerd.
Commodus 180–192 n.Chr. Bij processies trad hij als officiant van de Egyptische cultus op.
Pertinax 193 n.Chr. Regeerde 3 maanden; hiëroglifisch in Dachla geattesteerd.
Septimius Severus 193–211 n.Chr. Herinrichting van stadsraden in Alexandrië en andere Egyptische steden.
Caracalla 211–217 n.Chr. Liet voor de eerste maal het beeld van Serapis op munten slaan; een opstand in Alexandrië werd bloedig neergeslagen.
Geta 211 n.Chr. Broer van Caracalla, op diens bevel vermoord.
Macrinus 217–218 n.Chr. Op de vlucht voor Elagabalus vermoord.
Diadumenianus 218 n.Chr. (mederegent) Zoon van Macrinus; op de vlucht voor Elagabalus in Zeugma vermoord.
Severus Alexander 222–235 n.Chr. Laatste keizer van de Severische dynastie. In de pronaos van Esna geattesteerd.
Philippus Arabs 244–249 n.Chr. Werd in de strijd tegen Decius gedood.
Decius 249–251 n.Chr. In de Khnumtempel van Esna geattesteerd.
Valerianus I 253–260 n.Chr. Slechts op één stele geattesteerd.
Aurelianus 270–275 n.Chr. Slechts op één stele voor een Buchisstier geattesteerd.
Probus 276–282 n.Chr. Sloeg de in Egypte invallende Blemmyes terug.
Diocletianus 284–305 n.Chr. Liet de Christenen vervolgen.
Maximianus 285–310 n.Chr. Slechts op één stele geattesteerd.
Galerius 293–311 n.Chr. Neerslaan van de opstanden in Busiris en Koptos (294 n.Chr.); Tegenkeizers: Domitius Domitianus en Aurelius Achilleus (297 n.Chr.)
Maximinus Daia 305–313 n.Chr. Laatste hiëroglifisch geattesteerde keizer.

Zie ook[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. De volgorde van de koningen in deze lijst volgt die van Günter Dreyer, die op grond van archeologische vondsten Djoser als stichter van de 3e dynastie ziet. Oudere werken volgen de opgave in de koningslijst van Abydos en de Turijnse koningspapyrus, die beide de 3e dynastie met Nebka laten beginnen.
  2. Vgl. R. Krauss, Sothis- und Monddaten: Studien zur astronomischen und technischen Chronologie Altägyptens, Gerstenberg - Hildesheim, 1985, p. 4.
  3. De chronologische ordening van zijn regeringsperiode varieert zeer sterk. De gegevens in deze lijst zijn gebaseerd op R. Krauss. Andere versie vindt men o.a. bij Barta (1714–1701 v.Chr.) of bij von Beckerath (1700–1690 v.Chr.).
  4. http://www.ad.nl/ad/nl/1013/Buitenland/article/detail/3577818/2014/01/15/Graf-van-onbekende-farao-ontdekt-in-Egyptische-Abydos.dhtml | Graf van onbekende farao ontdekt in Egyptische Abydos
  5. De indeling van de 22e en ook de 23e dynastie is echt problematisch. Deze lijst volgt zo veel mogelijk de klassieke tweedeling volgens Kenneth A. Kitchen. Andere indelingen vindt men bij o.a. D.A. Aston of Jürgen von Beckerath.
  6. Volgens von Beckerath is Sjosjenq niet mederegent van Osorkon I maar opvolgers van Takelot I.
  7. Aston rekent Takelot niet meer tot de 22e dynastie, maar begint met hem een „Thebaanse 23e dynastie“, in dewelke hij na Takelot II alle koningen uit Kitchens 23e dynastie laat volgen, uitgezonder Sjosjenq IV, Iupet II en de omstreden Sjosjenq VI. Daarenboven voegt hij na Rudjamun Ini en Pajeftjauemauibastet in. Jürgen von Beckerath construeert een Opper-Egyptische linie van de 22e dynastie, die praktisch dezelfde indeling als die van Aston is, maar reeds met Ini eindigt.
  8. Volgens D.A. Aston (Takeloth II: A King of the twenty third dynasty?, in JEA 75 (1989), p. 153) was hij de opvolger van Rudamun van de Thebaanse 23e dynastie.
  9. Ten tijde van Artaxerxes II kwam het tot een opstand onder Amyrtaios, die echter slechts in enkele delen van Egypte als farao werd erkend.
  10. Ptolemaios I telde zijn regeringsjaren vanaf Alexander's dood (323 v.Chr.), daar hij reeds vanaf dit tijdstip satraap van Egypte was. In de herfst van 306 v.Chr. nam hij de koningstitel aan.
  11. W. Huss, Ägypten in hellenistischer Zeit 332-30 v. Chr., München, 2001, p. 506.
  12. Ptolemaios VI werd door zijn jongere broer, Ptolemaios VII afgezet, maar kon de troon met hulp van de Romeinen heroveren.
  13. Nadat Ptolemaios VIII uit Egypte was gevlucht, liet Kleopatra II zich tot alleenheerseres uitroepen.
  14. Kleopatra heerste van de herfst van 116 tot het voorjaar van 115 v.Chr. gezamenlijk met Ptolemaios IX en Kleopatra III.
  15. Het begin van zijn heerschappij wordt in 100 v.Chr. geplaatst, maar vermoedelijk begon ze echter iets vroeger.
  16. M. Leberrecht Strack, Die Dynastie der Ptolemäer, Berlijn, 1897.
  17. Troonnamen die uitsluitend uit de titels „Autokrator“ of „Kaisaros“ bestaan, werden in de volgende lijst niet in aanmerking genomen.

Referenties[bewerken]

Algemene behandelingen
Predynastieke Periode
  • F.A.K. Breyer, Die Schriftzeugnisse des Prädynastischen Königsgrabes U-j in Umm el-Qaab, Versuch einer Neuinterpretation, in JEA 88 (2002), pp. 53-65. (de auteur laat zich sceptisch uit over de koningsnaamlezingen van Dreyer)
  • G. Dreyer, Umm el-qaab I. Das prädynastische Königsgrab U-j und seine frühen Schriftzeugnisse, Mainz, 1998. ISBN 3-8053-2486-3
  • W. Helck, Untersuchungen zur Thinitenzeit (Ägyptologische Abhandlungen, 45), Wiesbaden, 1987. ISBN 3-447-02677-4 (Google Books)
Oude Rijk
  • G. Dreyer, Der erste König der 3. Dynastie, in H. Guksch - D. Polz (edd.), Stationen. Beiträge zur Kulturgeschichte Ägyptens. Rainer Stadelmann gewidmet, Mainz, 1998. ISBN 3-8053-2526-6
  • R. Krauss, Chronologie und Pyramidenbau in der 4. Dynastie, in Orientalia 66 (1997), pp. 1-14. ISSN 0030-5367
Eerste Tussentijd
Middenrijk
  • R. Krauss, Probleme des altägyptischen Kalenders und der Chronologie des Mittleren und Neuen Reiches in Ägypten, diss. Freie Universität, Berlijn, 1981.
  • U. Luft, Die chronologische Fixierung des ägyptischen Mittleren Reiches nach dem Tempelarchiv von Illahun (Sitzungsberichte der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Philosophisch-Historische Klasse, 598), Wenen, 1992. ISBN 3-7001-1988-7
Tweede Tussenperiode
  • J. von Beckerath, Untersuchungen zur politischen Geschichte der Zweiten Zwischenzeit , Glücksstadt, 1964.
  • K.S.B. Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c. 1800-1550 B.C., Kopenhagen, 1997. ISBN 87-7289-421-0 (een omstreden werk over de periode, maar het bevat echter uitvoerige lijsten van alle bekende heersers)
Nieuwe Rijk
Derde Tussenperiode
  • F. Gomaà, Die libyschen Fürstentümer des Deltas vom Tod Osorkons II. bis zur Wiedervereinigung Ägyptens durch Psametik I. (Tübinger Atlas des Vorderen Orients, Bd. 6), Wiesbaden, 1974. ISBN 3-920153-31-6
  • K. Anderson Kitchen, The Third Intermediate Period in Egypt (1100-650 B.C.), Warminster, 1986. ISBN 0-85668-298-5
Late periode
  • F.-K. Kienitz, Die politische Geschichte Ägyptens vom 7. bis zum 4. Jahrhundert vor der Zeitenwende, Berlijn, 1953.
Ptolemaeïsch Egypte
Romeins Egypte
  • G. Hölbl, Altägypten im Römischen Reich: Der römische Pharao und seine Tempel. 1. Römische Politik und altägyptische Ideologie von Augustus bis Diocletian, Tempelbau in Oberägypten, Mainz, 2000. ISBN 3-8053-2392-1
  • D. Kienast, Römische Kaisertabelle. Grundzüge einer römischen Kaiserchronologie, Darmstadt, 1996². ISBN 3-534-18240-5

Externe links[bewerken]