Moto Guzzi
| Moto Guzzi | ||
| Slogan | Moto Guzzi: Una Storia Importante | |
| Oprichting | 1921 | |
| Oprichter | Carlo Guzzi (1889-1964) Giovanni Ravelli ( -1918) Giorgio Parodi (1897-1955) |
|
| Sleutelfiguren | Daniele Bandiera, voorzitter Tommaso Giocoladelli, CEO |
|
| Hoofdkantoor | Mandello del Lario | |
| Werknemers | ca. 300 | |
| Industrie | Motorfietsen | |
| Website | www.motoguzzi.it | |
Moto Guzzi is een Italiaanse fabrikant van motorfietsen. Moto Guzzi werd opgericht in 1921 in Mandello del Lario en is sinds 2008 één van de zeven onderdelen van Piaggio.[1] De moderne Moto Guzzi's worden gekenmerkt door hun V-vormig motorblok. Deze motorblokken worden ook toegepast door Ghezzi & Brian en Magni. Het merk werd vernoemd naar Carlo Guzzi. De bedrijfsnaam was Moto Guzzi S.p.A., later Moto Guzzi SEIMM, Mandello del Lario (Como).
Inhoud |
[bewerken] Bedrijfsgeschiedenis
 |
 |
 |
 |
 |
 |
_1947.jpg) |
 |
 |
 |
Carlo Guzzi, Giorgio Parodi en Giovanni Ravelli waren tijdens de Eerste Wereldoorlog dienstplichtig soldaten in de Italiaanse luchtmacht. Alle drie bezaten ze een voorliefde voor motoren. Guzzi was overtuigd dat de kwaliteit van motoren sterk verbeterd kon worden. Na de oorlog zouden de heren gezamenlijk een motor bouwen. Giovanni heeft dit niet meer mogen meemaken omdat hij slechts een paar dagen na het einde van de oorlog neerstortte met zijn vliegtuig. Giorgio Parodi senior werd bereid gevonden een prototype te financieren. Nadat hij blij verrast was over het resultaat werd in 1921 Moto Guzzi opgericht met wederom een financiering van Parodi senior. De eerste bedrijfsnaam, GP (Guzzi - Parodi) werd door Parodi Sr. niet goedgekeurd en Parodi Jr. gunde Carlo de eer met de naam Moto Guzzi. Het logo bestond uit het luchtmachtembleem als aandenken aan Ravelli.
De machines van Guzzi waren in het algemeen sportief en voorzien van de modernste techniek, zoals kopkleppen en bovenliggende nokkenassen. Ook blokmotoren werden al in een vroeg stadium toegepast. Een typische bouwwijze voor het merk waren de liggende eencilinders met uitwendig vliegwiel.
Na de Tweede Wereldoorlog bouwde men een tijdje lichte motorfietsjes van 65 cc, maar vanaf 1950 kwamen er weer dikke liggende eencilinders.
Vanaf de introductie van de V-motoren (ontwikkeld door Lino Tonti) in 1965 richtte Moto Guzzi zich meer op de toeristische modellen.
Toen het bedrijf in 1966 onder curatele werd gesteld leek het afgelopen, maar nieuwe eigenaren startten de productie van de V-twins in 1967 op. Met deze enigszins lompe motorblokken, die eigenlijk voor een auto bedoeld waren, boekte het merk groot succes.
Na de overname van Guzzi en Benelli door De Tomaso in 1971 werden korte tijd viercilinders en tweetakten gebouwd, waarbij tussen de beide merken weinig verschillen bemerkbaar waren (badge-engineering).
Tegenwoordig richt Moto Guzzi zich weer uitsluitend op de V-tweecilindermarkt. Rond het einde van de twintigste eeuw gingen er veel geruchten over een overname van Moto Guzzi door KTM en Ducati, maar in april 2000 werd het bedrijf overgenomen door Aprilia.
Aprilia investeerde veel in het moderniseren van het productieproces in Mandello en wist daarmee de kwaliteit flink te verbeteren. Echter, Aprilia was zelf inmiddels ook overnamekandidaat geworden en in de zomer van 2004 werd Aprilia, en daarmee Moto Guzzi, overgenomen door de Italiaanse scooterfabrikant Piaggio.
[bewerken] Modellen
 |
 |
 |
 |
 |
 |
[bewerken] Serie-modellen
- Normale 1921 - 1924
- G. T. "Norge" (500 cc) 1928 - 1929
- Sport 14 (500 cc) 1929 - 1930
- Sport 15 (500 cc) 1931 - 1939
- G. T. 16 (500 cc) 1931 - 1934
- G. T. 17 (500 cc) 1932 - 1939
- GTS (500 cc) 1934 - 1940
- Tre cilindri (500 cc) 1932 - 1933
- Motoleggera 65 cc (Guzzino) 1946 - 1954
- Astore (500 cc) 1949 - 1953
- Falcone (500 cc) 1950 - 1967
- Airone (250 cc) 1939 - 1957
- Galletto (160 cc) 1950 - 1966
- Lodola (175 cc; 235 cc) 1956 - 1966
- Zigolo (98 cc; 110 cc) 1953 - 1966
- Stornello (125, 160 cc) 1960 - 1975
- V 7 (700, 750, 850 cc) 1967 - 1974
- V 7 Sport (750 cc) 1971 - 1974
- Nuovo Falcone (500 cc) 1971 - 1976
- V 1000 Idroconvert (950 cc) 1975 - 1984
- California (850, 950, 1100 cc) 1971 - 20..
- 850 Le Mans (850 cc) 1976 - 1983
- 1000 SP (950 cc) 1978 - 1996
- Le Mans 1000 (950 cc) 1984 - 1993
- V 50 (500 cc) 1977 - 1986
- V 35 (350 cc) 1977 - 1993
- V 65 (650 cc) 1981 - 1995
- V 75 (750 cc) 1985 - 1993
- 850 T3, 850 T4, 850 T5 - 1975 - 1995
[bewerken] Wedstrijd-modellen
- C 4V (500 cc) 1924 - 1927
- GT2VT Corsa (500cc) [(1931)]
- 250 cc SS 1928 - 1933
- 250 cc Compressore 1938
- Albatros (250 cc) 1928 - 1933
- Bicilindrica (500 cc) 1933 - 1951
- Dondolino (500 cc) 1946 - 1951
- Gambalunga (500 cc) 1946 - 1951
- Gambalunghino (250 cc) 1949 - 1952
- Quattro Cilindri (500 cc) 1952 - 1954
- Bialbero (250 cc) 1953 - 1955
- Bialbero (350 cc) 1954 - 1957
- Otto Cilindri (500 cc) 1955 - 1957
- MGS-01 Corsa (1200 cc) 2004 -
[bewerken] Militaire modellen
- G.T. 17 (500 cc) 1932 - 1939
- G.T. 20 (500 cc) 1938
- Alce (500 cc) 1939 - 1945
- Trialce (500 cc) (motocarro) 1940 - 1943
- Superalce (500 cc) 1946 - 1957
- Falcone militare (500 cc) 1950 - 1967
- Airone militare (250 cc) 1940 - 1957
- Autoveicolo da montagna 3 X 3 (754 cc) 1960 - 1963
- V7 militare (700, 750, 850, 1100 cc) 1967 - 20..
- Nuovo Falcone militare (500 cc) 1970 - 1976
- V 50 III NATO (1983)
- V 50 PA (500, 350, 650 cc) 1983 - 20..
- 750 NTX (750 cc) 1990 - 20..
[bewerken] Bekende Guzzisti
[bewerken] Externe links
- Moto Guzzi S.p.A.
- Moto Guzzi Club Nederland
- Moto Guzzi Club Belgium
- Moto Guzzi Classic Belgium
- Guzzioot
- Guzziproject
Bronnen, noten en/of referenties:
 |
Zie de categorie Moto Guzzi motorcycles van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
