Arabische slavenhandel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
19e-eeuwse afbeelding van een Arabische slavenkaravaan in de Sahara
Bantoeslavin in Somalië (1882 of 1883)
Zanzibar: het oude fort in Stone Town, gebouwd vanaf 1698

De Arabische slavenhandel was de handel in slaven in het Midden-Oosten en Noord- en Oost-Afrika, voornamelijk tussen 650 en 1900. Het grootste deel van die handel betrof zwarte Afrikanen, maar ook blanken werden als slaaf verhandeld door onder meer Barbarijse zeerovers. De zwarte slaven kwamen vooral uit Oost-Afrika en werden over de Rode Zee, Indische Oceaan en door de Sahara naar het Midden-Oosten vervoerd.[1][2]

Geschiedenis en omvang[bewerken]

Zwarte slavernij kwam al in de 9e eeuw voor in het zuiden van het huidige Irak. De Zanj, die op de zoutpannen moesten werken, kwamen in 869 in opstand. Pas in 883 kon deze opstand definitief worden onderdrukt. Hierna werd het aantal slaven in Irak lager gehouden om een herhaling van de slavenopstand te voorkomen.

Van de 17e tot de 19e eeuw was het eiland Zanzibar onder de heerschappij van de sultan van Oman het centrum van de Oost-Afrikaanse slavenhandel. Deze handel bereikte zijn hoogtepunt in de 19e eeuw.

Vanwege een gebrek aan bronnen en statistieken lopen de geschatte aantallen over de omvang van de Arabische slavenhandel uiteen. De Italiaanse historicus Luiz Felipe de Alencastro schat dat er 8 miljoen slaven zijn vervoerd tussen de 8e en de 19e eeuw.[3] De Franse historicus Olivier Pétré-Grenouilleau komt op 17 miljoen personen in hetzelfde tijdsbeslag.[4] Paul Bairoch becijferde een getal van 25 miljoen personen.[5] Ronald Segal kwam uit tussen de 11,5 en 14 miljoen.[6]

Afschaffing[bewerken]

Een belangrijke stap in de afschaffing van de Arabische slavenhandel werd gezet na de Tweede Barbarijse Oorlog, toen in 1816 de beis van Algiers, Tunis en Tripoli een eind maakten aan de Barbarijse piraterij en het maken van christenslaven. Nadat Frankrijk in 1890 Frans-Soedan had gekoloniseerd werd de slavernij in 1905 afgeschaft. In 1956 werd de openlijke slavenverkoop gemeld in Djibouti, waar uit Tsjaad afkomstige stammen werden verkocht. In 1924 werd de slavernij afgeschaft in Irak, in 1937 in Bahrein, in 1949 in Koeweit en in 1952 in Qatar. In Jemen werd de slavernij afgeschaft in 1962. Prins Faisal van Saoedi-Arabië schafte de slavernij af en compenseerde 1682 eigenaren van slaven. Op dat moment telde Saoedi-Arabië nog tussen de 100.000 en 250.000 slaven[7]. Als laatste land in de regio schafte Oman in 1970 de slavernij af.

Belangrijke handelsplaatsen en havens[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Encyclopædia Britannica's Guide to Black History
  2. Focus on the slave trade
  3. Luiz Felipe de Alencastro, "Traite", in Encyclopædia Universalis (2002), corpus 22, page 902.
  4. Ralph Austen, African Economic History (1987)
  5. Paul Bairoch, Mythes et paradoxes de l'histoire économique, (1994)
  6. Ronald Segal: Islam's Black Slaves: The Other Black Diaspora
  7. Murray Gordon (1998): Slavery in the Arab World, New Amsterdam Books, p. 233