Pherecydes van Syros

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pherecydes van Syros

Pherecydes van Syros (Oudgrieks: Φερεκύδης), Floruit ca. 550 v.Chr., was een Griekse denker afkomstig van het eiland Syros in Magna Graecia uit de 6e eeuw v.Chr. Hij was vermoedelijk een leerling van Pittacus en wordt soms gerekend tot de Zeven Wijzen van Griekenland.

Pherecydes was de schrijver van de Heptamychia, één van de eerste, gedocumenteerde werken in proza uit de Griekse literatuur. Het werk vormde een belangrijke brug tussen het mythische en het presocratische denken. In dit werk vertegenwoordigde Pherecydes zijn leer via het medium van de mythische representatie. Hoewel het werk verloren ging, zijn de fragmenten die overgeleverd werden waarschijnlijk voldoende om de algemene lijn in het werk te reconstrueren. Aristoteles karakteriseert Pherecydes' werk in diens Metafysica als een mengeling van mythe en filosofie.

Pherecydes schetst een geschiedenis van de wereld die bestaat uit een rationalisering van het Griekse pantheon van Goden. De koning van de goden is niet Zeus, maar Zas ("hij die leeft"). Zijn vader is Chronos (de personificatie van de "tijd"), eerder dan Kronos, van wie water, aarde, lucht en vuur voortkwamen. Het gebruikelijke antagonisme tussen vader en zoon lijkt achterwege te zijn gelaten in het werk. Chronos en Zas voeren een oorlog tegen Ophion, of Ophioneus ("De slangenman"). Zas viert zijn overwinning met het weven van een kleed voor Chthonie, die verandert in Gaea, "het oppervlakte van de aarde".

Pherecydes' bijdragen aan het vroege Presocratische denken zijn ten eerste het ontkennen van creatio ex nihilo (ontstaan uit het niets), het zelf-ontstaan van de kosmos en de eeuwige natuur van de eerste principes.

Zowel Cicero als Augustinus van Hippo dachten dat Pherecydes van Syros de eerste was die gesproken had over de onsterfelijkheid van de ziel. Diogenes Laërtius schrijft bovendien dat sommigen Pherecydes beschouwden als de leermeester van Pythagoras.

Pherecydes wordt door sommigen ook tot de Zeven Wijzen gerekend.

Externe link[bewerken]

Referenties[bewerken]