Chelsea FC
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Naam: | Chelsea Football Club | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Bijnaam: | "The Blues"[1] "The Pensioners"[1] |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Opgericht: | 14 maart 1905 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Stadion: | Stamford Bridge, Londen | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Capaciteit: | 41.841[2] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Voorzitter: |  Bruce Buck |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Eigenaar: |  Roman Abramovitsj |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Trainer: |  Carlo Ancelotti |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Assistent-trainer: |  Ray Wilkins |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Hoofdsponsor: | Samsung[3] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Competitie: | Premier League | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Chelsea FC in het seizoen 2009-2010 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Portaal Voetbal |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Chelsea FC is een Engelse professionele voetbalclub uit Londen. De club werd opgericht in 1905 en speelt in de Premier League. Tot dusver werd Chelsea 3x kampioen in de Premier League, 4x wonnen ze de FA Cup, 4x de League Cup en 2x de Europacup II.
Chelsea speelt zijn thuiswedstrijden in het Stamford Bridge stadion dat 41.841 plaatsen telt.[2] Op 1 juli 2003 werd Chelsea door Ken Bates voor ongeveer 200 miljoen euro verkocht aan de Russische oligarch Roman Abramovitsj.[4] Sinds deze overname heeft de roddelpers Chelsea de bijnaam "Chelski" gegeven. Abramovitsj zou tot nu toe ongeveer 700 miljoen euro in de club hebben gestoken.
Chelsea's traditionele uitrusting bestaat uit een volledig blauw shirt en short, wat hen de bijnaam "The Blues" opleverde.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
 Zie Geschiedenis van Chelsea FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Chelsea FC werd opgericht op 14 maart 1905. In de beginjaren kende de club slechts weinig successen. De eerste grote kans om een trofee in de wacht te slepen kwam er pas in 1915, toen ze de FA Cup finale speelden, maar deze verloren van Sheffield United FC.
Chelsea behaalde in korte tijd een grote reputatie, maar kon slechts weinig betekenen voor het Engels voetbal tussen de wereldoorlogen.
Ex-Engeland spits Ted Drake werd trainer van de club in 1952 en had als grootste doel de club te moderniseren. Hij leidde Chelsea al gauw naar hun eerste succes in het seizoen 1954/55 toen ze kampioen werden in de First Division. Het daaropvolgende seizoen zag Chelsea een grote kans in de UEFA Champions League, maar na bezwaren van de Football League en de Engelse voetbalbond die vonden dat elke Engelse club de binnenlandse competities moet laten primeren, werd Chelsea overgehaald om zich terug te trekken uit deze Europese competitie alvorens deze begon.[5]
Eind jaren zestig, begin jaren zeventig was Londen de place to be, en Chelsea de hippe club. Het was trendy om er fan van te zijn. Ook de resultaten werkten mee. De League Cup, FA Cup en in 1971 zelfs de Europacup II werden gewonnen. Daarna ging het bergafwaarts. De club kwam in financiële problemen en degradeerde zelfs tweemaal uit de hoogste klasse.
[bewerken] Periode Ken Bates
De late jaren '70 en de jaren '80 waren een turbulente periode voor Chelsea. Een ambitieuze renovatie van Stamford Bridge maakte voor de club een einde aan hun financiële stabiliteit. Andere problemen werden veroorzaakt door het hooliganisme in de supporterskernen van de club. In 1982 werd het wanhopige Chelsea gekocht voor het magere bedrag van £1 door Ken Bates. In het seizoen 1982-1983 kwam Chelsea voor de eerste maal in hun bestaan in bedreiging om te degraderen naar de Third Division, maar in 1983 pompte trainer John Neal nieuw leven in de club waardoor ze in 1983-1984 kampioen werden in de Second Division.
Toen in 1993 de Premier League werd opgericht was de vorm van Chelsea niet echt overtuigend, maar behaalden ze wel de finale van de FA Cup in 1994. Het einde van de jaren '90 en het begin van de 21e eeuw maakte Chelsea vooral gebruik van speler/trainers zoals Ruud Gullit en Gianluca Vialli. Ruud Gullit werd in 1997 de eerste buitenlands trainer die de FA Cup won. Het seizoen daarop werd hij als trainer opgevolgd door Vialli. Ook zijn opvolger, Claudio Ranieri bezorgde de club de kwalificatie voor de UEFA Champions League in 2002-2003.
[bewerken] Periode Roman Abramovitsj
In 2003 verkocht Bates Chelsea aan de Russische miljardair Roman Abramovitsj. Die pompte miljoenen in de club, en kocht zo een topploeg bij elkaar. Met coach José Mourinho werd deze ploeg in 2005 kampioen. Ook werd de halve finale van de Champions League bereikt. In het seizoen 2005/2006 werd de ploeg van Jose Mourinho weer kampioen van Engeland maar reikte het slechts tot de beste 16 van Europa. Hier werden zij toen uitgeschakeld door Barcelona dat later de Champions League zou winnen.
Door enkele aankopen van Chelsea, zoals Andrij Sjevtsjenko, Michael Ballack, Salomon Kalou en Khalid Boulahrouz was Chelsea gebrand om in het seizoen 2006/2007 de Champions League te winnen, maar het team werd in de halve finale uitgeschakeld door Liverpool FC. In dit seizoen won Chelsea wel de FA Cup, door een doelpunt in verlenging van Didier Drogba. Trainer José Mourinho verliet Chelsea in september 2007. Op dat moment was Chelsea nog in de race voor alle prijzen. Avram Grant werd de nieuwe trainer van Chelsea.[6] Chelsea deed tot de laatste dag mee aan de strijd om het landskampioenschap, maar uiteindelijk won Manchester United die titel. Ook bereikte het de finale van Champions League, maar ook toen won Manchester United de tweestrijd. Enkele dagen na de finale werd Grant ontslagen en vervangen door Luiz Felipe Scolari[7]. Scolari werd in februari 2009, na enkele teleurstellende resultaten, vervangen door de Nederlandse bondscoach van het Russisch voetbalelftal Guus Hiddink. Met Guus Hiddink behaalde Chelsea in 2009 de halve finale van de Champions League waarin het thuis in de slotfase, door een zondagsschot van Iniesta, werd uitgeschakeld door de latere kampioen FC Barcelona.
[bewerken] Algemeen
[bewerken] Stamford Bridge
| Zie Stamford Bridge (stadion) voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Het Stamford Bridge stadion werd officieel geopend op 28 april 1877. Het stadion werd ontworpen door Archibald Leitch en had toen enkel een oostzijde die een capaciteit had van 5.000 plaatsen. De eerste 28 jaren van het bestaan van het stadion werd het uitsluitend gebruikt door de Londense Atletiek Club en werd er totaal geen voetbal gespeeld. In 1904 werd de grond gekocht door Gus Mears en zijn broer. Aanvankelijk hadden zij Fulham FC aangeboden om in dit stadion te spelen, maar omdat Fulham FC weigerde richtten de broers zelf hun eigen voetbalclub op, namelijk Chelsea FC.
Veldeigenaars van Stamford Bridge hebben bepaald dat het stadion nooit kan verkocht worden aan projectontwikkelaars. Dit betekent ook dat als Chelsea ooit van locatie verhuist, ze de naam Chelsea FC moeten achterlaten in het stadion en dus een nieuwe naam moeten gebruiken.[8]
[bewerken] Embleem
Sinds de oprichting van Chelsea kende het slechts vier verschillende emblemen[9], die allemaal slechts kleine wijzigingen ondergingen. Het eerste logo in 1905 bevatte een typische "Chelsea Pensioner", wat hen de bijnaam van "The Pensioners" opleverde, maar het logo verscheen nooit op de clubshirts. Als deel van Ted Drake's modernisering in 1952 stond hij erop dat het logo moest veranderen. Inspiratieloos maakte Ted Drake van het logo simpelweg de initialen van de club, namelijk CFC. Dit duurde slechts 1 jaar, want reeds in 1953 werd het nieuwe logo ontworpen, een achteruitkijkende blauwe leeuw met een staf in de hand. Deze hield het drie decennia uit. Tevens was dit het eerste embleem dat op de shirts van de spelers mocht verschijnen. In 1986 veranderde net zoals de eigenaren van de club ook het embleem nog eens. Dit embleem bevatte een meer naturalistische, niet-heraldische leeuw, die deze maal geel was en niet blauw, gebogen over de CFC-initialen.
Het embleem dat de club momenteel gebruikt is pas goedgekeurd in het seizoen 2005-06 onder leiding van Roman Abramovitsj. Het nieuwe embleem lijkt hard op het embleem van 1953 met de blauwe heraldische leeuw met een staf, en net zoals elk vorig embleem is ook dit embleem zeer gevarieerd in kleuren.[10]
[bewerken] Fans en aanhang
Chelsea speelt thuis gemiddeld voor een aanhang van 40.000 supporters. Het gemiddeld aantal bezoekers in het seizoen 2007-2008 was 41.653, het zesde hoogste uit de Premier League[11]. De toeschouwers komen vooral uit de wijken Hammersmith, Battersea en van de rijkere gebieden Chelsea en Kensington. De club zelf vermoedt dat ze in het Verenigd Koninkrijk een supportersschare hebben van 4 miljoen.[12] Chelsea maakt ook gebruik van een aantal fanliederen zoals Carefree, Blue is the Colour, Keep the Blue Flag Flying High, We all Follow the Chelsea (op de melodie van Land of Hope and Glory), Ten Men Went to Mow en Celery. Het lied Celery werd vaak gezongen bij overwinningen, waarbij ook selderij werd gegooid, maar deze werd in maart 2007 uit het stadion verbannen.
Tijdens de jaren '70 en '80 had Chelsea in zijn aanhang ook hooligans, die vaak de Chelsea Headhunters werden genoemd. Samen met andere hooligangroepen zoals Inter City Firm (West Ham United), Millwall Bushwhackers (Millwall FC) en de Salford Reds (Manchester United) golden zij als de meest agressieve en gevaarlijkste groep. De Headhunters hadden ook verbindingen met neonazistische groepen zoals de Combat 18 en de British National Party. Sinds de jaren '90 zijn de incidenten tijdens wedstrijden gedaald. Dit komt voornamelijk door controle-acties en videobewaking.
[bewerken] Chelsea in de media
In 1930 deed Chelsea mee aan een van de eerste voetbalfilms ooit, "The Great Game".[13] Verscheidene scènes werden opgenomen op Stamford Bridge. Door de grote bekendheid van de "Chelsea Headhunters" werden zij ook verwerkt in een film over voetbalvandalisme, "The Football Factory".[14]
[bewerken] Clublied
Het lied "Blue is the Colour"[15] was een single van Chelsea in de voorbereiding voor de League Cup finale van 1972. Reeds na korte tijd behaalde deze single de top 5 in de UK Singles Chart.[16] Later werd dit nummer nog gecovered door de Vancouver Whitecaps die het lied de titel "White is the Colour" gaven. "Blue is the Colour" wordt onofficieel ook aanvaard als clublied van Chelsea.
|
Refrein |
Refrein |
|
Vers 1 |
Vers 2 |
[bewerken] Chelsea TV
| Zie Chelsea TV voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Sinds augustus 2001 heeft Chelsea zijn eigen TV-kanaal met studio's op Stamford Bridge. Het kanaal heeft buiten 6 vaste wekelijkse programma's ook 3 vaste presentators: Neil Barnett, Gigi Salmon en Alison Bender.
[bewerken] Tenue
Chelsea heeft sinds zijn oprichting altijd een blauw tenue gehad, dat in de loop der jaren veranderde van lichtblauw naar een iets donkerdere tint. Het tenue van Chelsea wordt momenteel gefabriceerd door Adidas, dat een sponsorcontract met de club heeft dat loopt van 2006 tot 2011 met een bedrag van £100 miljoen. De vorige fabrikant van kleding voor Chelsea was Umbro. De allereerste kledingsponsor van de club was Gulf Air van 1983 tot 1984.
- Overzicht van de tenues van Chelsea[17]
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[bewerken] Sponsors
De allereerste hoofdsponsor die op het tenue stond van Chelsea was Gulf Air die een contract hadden met Ken Bates van £150.000 in het seizoen 1983-84. Andere sponsors die op het tenue stonden sinds die periode zijn Bai Lin, Simod, Commodore, Amiga, Coors, Autoglass en Emirates. Sinds 2006 is Samsung de hoofdsponsor van de club die een vijfjarig contract hebben van £55 miljoen.
[bewerken] Statistieken
De speler die het hoogste aantal wedstrijden speelde voor Chelsea FC is tot op heden nog altijd Ron Harris. Harris speelde tussen 1961 en 1980 795 eerste-klasse wedstrijden voor Chelsea.[18] Tot op heden lijkt dit record niet verbroken te worden. De speler van de huidige selectie van Chelsea die het dichtst in de buurt komt van dit record is Frank Lampard, met 380 wedstrijden. De (ex-)speler van Chelsea die het meest werd opgeroepen voor zijn nationale team is de Fransman Marcel Desailly. Hij speelde 116 interlands voor Frankrijk, waarvan 74 tijdens zijn periode bij Chelsea.
Bobby Tambling is de speler die de meeste doelpunten maakte voor Chelsea, namelijk 202 in de periode 1959–70.[18] Jimmy Greaves is de speler die de meeste doelpunten maakte in een seizoen, namelijk 43 in 1960-61.
Chelsea zelf heeft ook enkele records in het Engelse voetbal: het record van hoogste aantal punten in een seizoen (95) en het hoogste aantal Premier League-zeges in een seizoen (29). Ook de 21-0 zege tegen het Luxemburgse Jeunesse Hautcharage tijdens de Europacup II van 1971-72 is een record in deze Europese competitie.
Chelsea heeft ook het record van langste periode ongeslagen in thuiswedstrijden (van 10 april 2004 tot 26 oktober 2008). Chelsea verbeterde op 12 augustus 2007 het vorige record van Liverpool, dat in de periode 1978-1980 63 thuiswedstrijden ongeslagen bleef. Liverpool beëindigde op 26 oktober 2008 de ongeslagen reeks van Chelsea door met 0-1 te winnen na een goal van Xabi Alonso.[19]
[bewerken] Erelijst
[bewerken] Nationaal
[bewerken] Kampioenschappen
Hieronder zijn de resultaten van Chelsea in de Premier League sinds 1990 weergegeven.[20][21]
Engels landskampioenschap [22]
[bewerken] Bekerkampioenschappen
[bewerken] Europees
[bewerken] Seizoen 2009/10
[bewerken] Selectie 2008/2009[24]
[bewerken] Aangetrokken 2009/2010
[bewerken] Chelsea in Europa
[bewerken] Bekende ex-Chelsea'ers[bewerken] TrainersOnderstaande trainers zijn de trainers die minstens 1 beker hebben gewonnen met Chelsea.
[bewerken] (Oud-)Spelers[bewerken] Speler van het jaar (1967-2009)De trofee "Speler van het Jaar" is een trofee die jaarlijks aan de beste speler van Chelsea van dat jaar wordt uitgereikt.
[bewerken] Externe link
Bronnen, noten en/of referenties:
Literatuur
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
