Herman De Croo
| Herman De Croo | ||||
.svg){kind=small} België |
||||
 |
||||
| Herman De Croo bij hem thuis in Michelbeke (2009). | ||||
| Naam | Herman Francies Joseph De Croo | |||
| Geboren | Opbrakel, 12 augustus 1937 | |||
| Regio |  Vlaanderen |
|||
| Land | België |
|||
| Functie | Politicus | |||
| Partij | PVV / VLD / Open Vld | |||
| Functies | ||||
| 1964 - 1982 | Gemeenteraadslid Brakel | |||
| 1964 - 1971 | Burgemeester Michelbeke | |||
| 1968 - 1991 | Volksvertegenwoordiger | |||
| 1971 - 1980 | Lid Cultuurraad | |||
| 1974 - 1977 | Minister van Nationale Opvoeding | |||
| 1977 - 1982 | Schepen Brakel | |||
| 1980 - 1995 | Lid Vlaamse Raad[1] | |||
| 1980 | Minister van Pensioenen en PTT | |||
| 1981 - 1985 | Minister van PTT | |||
| 1981 - 1988 | Minister van Verkeerswezen | |||
| 1985 - 1988 | Minister van Buitenlandse Handel | |||
| 1991 - 1995 | Senator | |||
| 1994 - 2012 | Gemeenteraadslid Brakel | |||
| 1994 - 2000 | Schepen Brakel | |||
| 1995 - 1997 | Partijvoorzitter van de VLD | |||
| 1995 - heden | Volksvertegenwoordiger | |||
| 1999 - 2007 | Kamervoorzitter | |||
| 2001 - 2012 | Burgemeester Brakel | |||
| 2007 - 2009 | Ondervoorzitter Kamer van Volksvertegenwoordigers |
|||
| 2010 - 2011 | Fractievoorzitter Kamer van Volksvertegenwoordigers[2] |
|||
| Website | ||||
|
||||
Herman Francies Joseph De Croo[3] (Opbrakel, 12 augustus 1937) is een Belgisch liberaal politicus voor Open Vld.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Zowel zijn vader als tal van andere voorouders waren politiek actief, zo was zijn vader een tijdlang burgemeester. Herman volgde de klassieke humaniora in het Sint-Stanislascollege van de jezuïeten te Bergen, alwaar hij afstudeerde in 1956. Vervolgens volbracht hij succesvol zijn kandidatuur in de politieke wetenschappen in 1960 en zijn doctoraat in de Rechten in 1961 aan de Université Libre de Bruxelles (ULB).
Datzelfde jaar nog ('61) werd hij actief als advocaat aan de balie van Oudenaarde (Hof van Beroep Gent) sinds 1961 en later ook als docent. Hij werd bij de lokale verkiezingen van 1964 voor de eerste maal verkozen en werd onmiddellijk burgemeester van Michelbeke namens de PVV. In 1971 werd dit dorp een deelgemeente van Brakel ten gevolge van de fusie van Belgische gemeenten. Alzo werd hij Michelbeke's laatste burgemeester. Daarop aansluitend werd hij politiek actief in de fusiegemeente Brakel.
Herman De Croo is ononderbroken verkozen parlementslid sinds 1968, dat jaar legde hij voor de eerste keer de eed af als Volksvertegenwoordiger. In 1973 werd hij aangesteld als buitengewoon hoogleraar aan de rechtsfaculteit van de Vrije Universiteit Brussel (VUB). Van 1974 tot 1988 was hij bijna ononderbroken minister in verschillende regeringen. De eerste maal was als Minister van Nationale Opvoeding in de regering-Tindemans I. Na dit ministerschap volgde een hele rits ministerposten in diverse regeringen. Zo had hij achtereenvolgens de ministeries van Pensioenen, PTT, Verkeerswezen en Buitenlandse Handel onder zijn hoede. Na een legislatuur in de oppositie op gemeentelijk vlak werd hij in 1977 schepen te Brakel. Hij oefende deze functie een uit tot het einde van de bestuursperiode in 1982. Vier jaar later (1986) werd hij hoogleraar aan de rechtsfaculteit van de VUB.
Eind jaren 80 werd de PVV op nationaal niveau naar de oppositie verwezen en voerde hij samen met zijn partij oppositie tegen de regeringen Dehaene I en II. De partij onderging een metamorfose tot VLD en in 1994 werd hij opnieuw schepen in zijn thuisgemeente en een jaar later ('95) verkozen tot partijvoorzitter. In deze functie volgde hij Guy Verhofstadt op, die hem op zijn beurt opnieuw opvolgde in 1997. Op 3 juni 1998 kreeg De Croo de titel van minister van Staat van de Koning der Belgen Albert II. Toen zijn partij de federale verkiezingen van 1999 wist te winnen en een paarse coalitie gesloten werd, werd De Croo op 1 juli 1999 verkozen tot Kamervoorzitter, oftewel 'eerste burger van het land'. Hij oefende deze functie uit tot 11 juli 2007. Hierop aansluitend werd hij ondervoorzitter van diezelfde Kamer van Volksvertegenwoordigers, tevens was hij voorzitter van het Federaal Adviescomité voor Europese Aangelegenheden tot 2010.
In april 2007 kreeg hij kritiek toen hij in een interview met De Morgen stelde dat Vlaams-nationalisten een mentale handicap hebben.[4] De Croo kwam eind augustus van datzelfde jaar in beeld als koninklijk bemiddelaar namens de Vlaamse partijen. Hij kreeg als opdracht de impasse in de regeringsformatie (te trachten) op te lossen. Daar hij echter tevens bekend staat om zijn royalistische en belgicistische standpunten, stelden N-VA en CD&V dat hij onaanvaardbaar was voor deze functie.[bron?] Op 2 september 2009 deed De Croo opnieuw een uitval naar de Vlaams-nationalisten. In Het Laatste Nieuws poneerde hij: "Geert Bourgeois en co mogen het gerust weten: hun zware bottines zijn nostalgie." Dit naar aanleiding van kritiek van Bourgeois op de Clouseau-single Leve België.[5] In 2009 werd De Croo behandeld voor een beginnende kanker aan de rechterstemband. De ziekte bleek niet uitgezaaid en hij werd in oktober van dat jaar genezen verklaard.[6]
Bij de lokale verkiezingen van datzelfde jaar was hij lijstduwer voor zowel de gemeenteraadsverkiezingen in Brakel als bij de provincieraadsverkiezingen voor Oost-Vlaanderen in het Provinciedistrict Oudenaarde. Om de vernieuwing op de lokale lijst te steunen, zette Herman De Croo een stap opzij ten voordele van zijn zoon Alexander die lijsttrekker was en kandidaat-burgemeester.[7] Aangezien familieleden niet gelijktijdig in de gemeenteraad mogen zetelen, verliet Herman De Croo na 48 jaar de Brakelse politiek.[8][9]
Anno 2012 is hij voorzitter van de 'Bijzondere commissie belast met het onderzoek naar de financiële crisis'. Daarnaast is hij stichtend voorzitter en bezieler van 'Autoworld', leidt hij het European Transport en Security Council (ETSC), zit hij de cardiologische stichting Liliane voor en is hij voorzitter van ECA-CREAC (het Belgisch referentiecentrum voor de expertise over Centraal-Afrika).
Herman De Croo is getrouwd met Françoise Desguin en heeft twee kinderen. Hij woont in Michelbeke, een deelgemeente van Brakel. Zijn zoon, Alexander De Croo, is ook politiek actief binnen Open Vld.
Onderscheidingen [bewerken]
- Grootofficier in de Leopoldsorde, door Koning Albert
- Grootkruis in de Kroonorde, door Koning Albert
- Burgerlijk kruis 1ste klasse
- Chevalier dans l'Ordre de la Légion d'Honneur
- Grootkruis Orde van de Poolster, door Koning Karel Gustav van Zweden
- Grand Officier du Croissant Vert
- Grand Croix de l'Aigle Aztèque
- Grand-Croix de l’Ordre royal norvégien du Mérite door Koning Harald V
- Gran Cavaliere Merito
- Gwanghua Medal Diplomatic Merit
- Grootkruis in de Orde van Infant Henri
- Europaprijs 2005
- Grootkruis in de Orde van Oranje-Nassau
- Grootkruis in de 'Ordre de la Couronne de Chêne' door Groothertog Hendrik
- Grootkruis in de Dannebrogordenen door Koningin Margherethe II
- Grootkruis van Commandeur in de 'Order of the White Rose'
- Grootkruis in de Orde van Verdienste, Polen
- Grootkruis in de 'Order of Honour', Griekenland
Bibliografie [bewerken]
- Het Nederlandstalig onderwijs: realisaties, problematiek en vooruitzichten, twee jaar beleid, Brussel, Inbel, 1976
- Emancipatie ook in de school, Brussel, Belgisch instituut voor voorlichting en documentatie, 1975
- België barst ? : vragen aan de separatisten, Tielt, Lannoo, 2008
- De wereld volgens Herman De Croo, Antwerpen, Icarus, 1999
Over De Croo:
- Karel CAMBIEN, De Croo met twee nullen: 1001 Decrooïsmen, Roeselare, Roularta Books, 2009
Trivia [bewerken]
- Herman de Croo dook in de stripreeks Nero van Marc Sleen op in het album "Het Kasteel der Zuchten" (1980). Hij staat in strook 111-112 tussen andere regeringsleden. In het album "Het Spook uit de Zandstraat" (1995) is hij in strook 80 op een "Gezocht"-affiche te zien in een politiebureau, samen met overigens Willy Claes.
- De Croo werd gepersifleerd in de satirische strip "Pest in 't Paleis" (1983) door Guido van Meir en Jan Bosschaert. Hij speelt er de rol van een Spaanse edelman (Don Hernàn de Croodobes) die als voogd optreedt voor de kleine Gwij Verafstoot (Guy Verhofstadt).
Citaten [bewerken]
- "Als de kiezer dat wil, blijf ik kamerlid tot aan mijn dood. Daarna verhuis ik naar de Senaat," schertste De Croo bij zijn 40ste jaar als parlementslid op 31 maart 2008.
Externe links [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Voorganger: Willy Calewaert |
Minister van Nationale Opvoeding 1974-1977 |
Opvolger: Jef Ramaekers |
| Voorganger: Alfred Califice |
Minister van Pensioenen 1980 |
Opvolger: Pierre Mainil |
| Voorganger: André Baudson |
Minister van PTT 1980 |
Opvolger: Freddy Willockx |
| Voorganger: Valmy Féaux |
Minister van Verkeerswezen 1981-1988 |
Opvolger: Jean-Luc Dehaene |
| Voorganger: Freddy Willockx |
Minister van PTT 1981-1985 |
Opvolger: Paula D'Hondt |
| Voorganger: Jean Gol |
Minister van Buitenlandse Handel 1985-1988 |
Opvolger: Robert Urbain |
| Voorganger: Guy Verhofstadt |
Partijvoorzitter van de VLD 1995-1997 |
Opvolger: Guy Verhofstadt |
| Voorganger: Raymond Langendries |
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers 1999-2007 |
Opvolger: Herman Van Rompuy |
| Voorganger: ? |
Burgemeester van Michelbeke 1964-1971 |
Opvolger: geen |
| Voorganger: Marnix De Groote |
Burgemeester van Brakel 2001-2012 |
Opvolger: Alexander De Croo |
 |
Zie de categorie Herman De Croo van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
