Spoedeisende hulp

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een behandelkamer voor spoedeisende hulp.

De spoedeisende hulp (SEH) of centrale spoedopvang (CSO) is een gespecialiseerde afdeling van een ziekenhuis die erop gericht is medische en verpleegkundige zorg te verlenen aan ongevalslachtoffers en aan patiënten met acute aandoeningen.[1] SEH’s maken deel uit van een keten van acute zorg waarin huisarts en huisartsenpost, meldkamer, verloskundige, ambulancedienst en mobiele medische team elk hun aandeel levert. [2]

In Nederland was de benaming voor de eerste afdeling waar men terecht kan in geval van een ongeval of andere traumatische situatie de Eerste Hulp. In België gebruikt men de term spoeddienst, spoedgevallendienst, spoedafdeling, spoedopname of gewoon de spoed.

Werkwijze [bewerken]

Na binnenkomst van een of meerdere patiënten wordt een triage uitgevoerd waarbij de aard van de verwonding of aandoening vastgesteld wordt en daarmee ook de prioriteit. Uiteraard zullen mensen met een ernstige aandoening eerder behandeld worden dan mensen met een minder spoedeisende aandoening. Het werk op de spoedeisende hulp is divers en omvat diagnostiek en soms behandeling op het terrein van onder meer de volgende disciplines:

Ook urologische en dermatologische klachten worden buiten kantooruren soms opgevangen op de SEH.

Personeel [bewerken]

Het personeel bestaat uit arts-assistenten (al of niet in opleiding tot specialist of huisarts), soms artsen met een specialisatie tot SEH-arts en SEH-verpleegkundigen.

Trivia [bewerken]

  • In de Nederlandse televisieserie Ingang Oost werd het werk op de afdeling spoedeisende hulp in beeld gebracht. Ook de Belgische televisieserie Spoed is gebaseerd op het werk op deze afdeling.
Bronnen, noten en/of referenties